Κολοκύθια...τούμπανο!!!!

Είχαμε κι εμείς σοδειά!!!!

Καλέ, μην γελάτε...με τέτοια μελτέμια φέτος, πώς να γίνουν τα κακόμοιρα τα ζαρζαβατικά?? Τα τσάκισε ο άνεμος !

Λίγες ντοματούλες, ελάχιστα κολοκυθάκια, ένα μόνο αγγουράκι (!), κάμποσες πιπεριές και λίγες λευκές μελιτζάνες. Φραουλίτσες πάντως τρώμε ακόμα, λίγες και μικρές, αλλά πολύ αρωματικές! Σύκα επίσης είχαμε αρκετά  και μικρή λευκή σταφίδα από την κληματαριά...ά και λίγο μοσχάτο, μην το ξεχάσω...
αλλά το κλήμα φυτεύτηκε πέρυσι και είναι ακόμα μικρό.   
Μέσα σ΄όοοοοολα αυτά, πήραμε και δύο κολοκύθες!!!  

Τις διακρίνετε στην φωτογραφία ??? ή μήπως τις περάσατε για αχλάδια ??? χαχαχα!!!

(τα υπόλοιπα είναι ψεύτικα...μην νομίσετε ότι θέλω να σας ξεγελάσω !)

Ε, όχι !!!!Αυτήν την βρήκα στην γνωστή αποθήκη , κι ούτε ξέρω πόσα χρόνια καθόταν εκεί πάνω σ'ένα ράφι. Είχε μαυρίσει από το 'κακό' της που είχε μείνει ξεχασμένη. Την έτριψα με σύρμα για να καθαρίσει και, φυσικά, την περιποιήθηκα με ντεκουπάζ - με 'κολοκυθένια' χαρτοπετσέτα -!!  'Αλλο μοτίβο δεν βρήκες ? θα μου πούν ίσως κάποιες. Μα, είναι επίκαιρο, όπως και να το κάνουμε, και μας δίνει και ελπίδες ότι ίσως, κάποτε, γίνει και κάποια τέτοια κολοκύθα στον μικρό μας κήπο!

'Εβγαλα κι εγώ λοιπόν το άχτι μου, βάζοντας παντού κολοκύθες!

Και στο δεύτερο παλιόξυλο που είχα βρεί (το πρώτο είναι εδώ, εάν δεν το είδατε),

και στην τρίτη δοκιμή που έκανα για την τεχνική μεταφοράς εικόνας  με την μεμβράνη και το σίδερο (η οποία και πάλι δεν μου κάθισε καλά, κι έτσι την πέρασα από πάνω με ακρυλικό στόκο για να την κάνω ανάγλυφη).

Καδράκι από κομμένη τάβλα κρεββατιού
ακόμα και σε μία πέτρα (!) βαμμένη με χρώματα για βιτρώ!

Τα φθινοπωρινά μας όμως ετοιμάζονται... 

ρόδια από τρείς διαφορετικές ροδιές (ελπίζω να μην αρχίσουν να σκάνε με τις πρώτες υγρασίες)  γκρέϊπ-φρούτ (φτού-φτού...είναι γεμάτο το δένδρο), λεμόνια, μανταρίνια, κυδώνια (μινιατούρες και σκληρά, αφού δεν τα λιπαίνουμε και δεν τα ραντίζουμε...καλά να πάθουμε!). 

Δεν ξεχνάμε τα ρολόγια για το Χριστοδούλειο Ίδρυμα! 
Ο καιρός περνάει και ήρθε η ώρα να σας δείξω και μερικά δικά μου.  Θα τα αφήσω όμως για την επόμενη ανάρτηση, αλλοιώς τούτη εδώ δεν θα έχει τελειωμό!

Επειδή όμως είμαι ανυπόμονη και δεν μπορώ να το αφήσω για άλλη φορά, σας παρουσιάζω μόνο ένα μπουκαλάκι από άρωμα που έφτιαξα χθές.   Μια φίλη μου το έδωσε  όταν άδειασε, αντί να το πετάξει. Της είχα δείξει κάποια που είχα φτιάξει πριν από καιρό και πίστευε ότι θα ήθελα να το προσθέσω στην συλλογή μου.  

'Οταν πήγα στο σπίτι, διαπίστωσα ότι είναι βαποριζατέρ (ξεβιδώνει και μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί).

Το πέρασα με αστάρι και δύο χέρια μπογιά για να κρύψω την μάρκα που ήταν τυπωμένη στο γυαλί.

Του έκανα ντεκουπάζ με χαρτοπετσέτα και κρακελέ οne step πριν γεμίσω τις ρωγμές με χρυσή μεταλλική πατίνα και το περάσω με βερνίκι.

Φαντάζομαι να της αρέσει όταν το γεμίσω με κάποια κολώνια και της το πάω πίσω (αρκεί να πετύχω ένα άρωμα του γούστου της...)!

Εσάς, δεν θα σας άρεσε?

Και κάτι της τελευταίας στιγμής. Η φίλη μου η Dimi, με τις υπέροχες φωτογραφίες της και τα πανέμορφα έργα της με ντεκουπάζ, (όσες δεν την γνωρίζετε, επισκεφθείτε γρήγορα το blog της Αussie Dimi Decoupage) μου θύμησε με την χθεσινή της ανάρτηση ότι είχα φτιάξει κι εγώ μια μικρή καράφα αλλά είχα ξεχάσει να σας την δείξω. Στο ίδιο θέμα αλλά σε άλλο στύλ.  Έκανα μία λωρίδα με ντεκουπάζ στο κάτω μέρος μόνο, και με χρώματα για βιτρώ τόνισα το ανάγλυφο τσαμπί και στόλισα λίγο το στόμιο της καράφας. 

Μου θύμισε όμως και κάτι άλλο η όμορφη καράφα της Δήμητρας, ή μάλλον το πώμα της καράφας της! Πριν από πολλά χρόνια, είχα φέρει από ένα ταξίδι μου στο Κέϊπ-Τάουν ένα όμορφο πώμα - σουβενίρ από μιά επίσκεψη σ'έναν τεράστιο φημισμένο αμπελώνα.  Δεν είναι όμορφο ???

Το έβγαλα από το ντουλάπι και ξαναφωτογράφισα τη δική μου καράφα πριν από λίγη ώρα.  

Καλά, οι φωτογραφίες μου δεν έχουν καμμία σχέση με της Δήμητρας, δεν το συζητώ, εγώ ακόμα τις τραβάω από το κινητό μου, χαχαχα!!!

Και ένα τελευταίο...
(πάλι στης Δήμητρας να πάτε άν θέλετε καλές φωτογραφίες) εγώ όμως είμαι πολύ χαρούμενη που,  επιτέλους, άνθισε και η δική μου μικρή ρολογιά ! 

Είχα κλέψει ένα κλαδάκι από έναν φράχτη επιστρέφοντας από το γραφείο μου, λίγο καιρό πριν βγώ στην σύνταξη, και την είχα από τότε σε μιά μικρή γλάστρα περιμένοντας να δώ εάν θα πιάσει. Από τα 6 μπουμπούκια που έκανε, μόνο το ένα άνθισε προχθές! Λέτε να δέσει και καρπό? 
'Αραγε,να τρώγονται αυτά τα φρούτα του πάθους ή μήπως είναι κάποια ποικιλία που δεν είναι βρώσιμη??? Ξέρει κάποιος να μου πεί???

 Ευχαριστώ για την υπομονή σας, εάν αντέξατε μέχρι τέλους!

Καλό φθινόπωρο !!!