Χριστού την Θεία Γέννηση να πώ στ' αρχοντικό σας!

'Ηθελα από καιρό να φτιάξω μιά καινούργια Χριστουγεννιάτικη φάτνη, κάπως μικρότερη από την μεγάλη φάτνη που είχε φτιάξει ο γιός μου πριν από πολλά χρόνια, η οποία βρίσκεται πάντα συσκευασμένη και φυλαγμένη στην αποθήκη. 

Πριν από καμμιά δεκαριά μέρες, αγοράσαμε ξύλα για το τζάκι, και ανάμεσά τους βρήκα ένα κούφιο κούτσουρο 

 που μου έδωσε αμέσως την έμπνευση να το μεταμορφώσω σε σπηλιά. Αφού έκοψα με το πριόνι το περιττό κομμάτι του, το στερέωσα πάνω σε μία βάση και άρχισα να το σκεπάζω με κομμάτια από φλοίδες που πήρα από άλλα κούτσουρα.  

Πήγα στο δάσος και μάζεψα βρύα, λειχήνες και κλαδάκια και μ'αυτά σκέπασα την χαρτονένια βάση, πριν πασπαλίσω με χιόνι την σπηλιά και το έδαφος γύρω της.

 

Στερέωσα ένα αστέρι στην κορυφή, και δύο αγγελάκια 

Πάνω στα άχυρα και στις λινάτσες, ξάπλωσαν το γαϊδουράκι που οδήγησε την Παναγία στην Βηθλεέμ και δύο αγελάδες που με τα χνώτα τους ζεσταίνουν τον νεογέννητο Χριστό

μέσα στην φάτνη του, ανάμεσα στην Παναγία και τον Ιωσήφ. 

Οι ποιμένες ήταν οι πρώτοι που έφτασαν να προσκυνήσουν το Θείο Βρέφος

και αργότερα οι τρείς μάγοι που ακολούθησαν το άστρο της Βηθλεέμ.

Η φάτνη μου συμπληρώνεται από χωρικούς που φέρνουν κι αυτοί τα ταπεινά τους δώρα και εκφράζουν με διάφορους τρόπους την χαρά τους για την γέννηση του Χριστού. 

Πρόκειται για λίγες μόνο από τις αμέτρητες παραδοσιακές φιγούρες που χρησιμοποιούνται στις μεγάλες Προβηγκιανές φάτνες της Νότιας Γαλλίας όπου απεικονίζεται συνήθως ένα ολόκληρο χωριό με τους κατοίκους του. Δίπλα στην αγία οικογένεια και τους ποιμένες, τους αγγέλους, τους μάγους και τις καμήλες τους, οι φάτνες της Προβηγκίας περιλαμβάνουν μια πλειάδα από ρεαλιστικές μορφές, που αναπαριστούν τα επαγγέλματα της εποχής, τονίζοντας έτσι την πεποίθηση πως τα Χριστούγεννα λαμβάνουν χώρα στον παρόντα κόσμο.

Ας υποδεχθούμε κι εμείς τον Χριστό στα σπίτια μας και στις καρδιές μας, με αγάπη και χαρά!

 Και με μέτρο οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα!!!

Δεν μπορώ όμως να μην σας κεράσω ένα από τα δικά μου που έφτιαξα το απόγευμα 
(τελευταία στιγμή, ως συνήθως...)!

Καλά Χριστούγεννα!!!

 

Χριστούγεννα

 Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη λυγούν τα πόδια

 και προσκυνούν γονατιστά στη φάτνη τους τ᾿ άδολα βόδια. 

 Κι᾿ ο ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα σταυροκοπιέται 

και λέει με πίστη απ᾿ της ψυχής τ᾿ απόβαθα, Χριστός γεννιέται!

 Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη κάποιοι ποιμένες

 ξυπνούν από φωνὲς ύμνων μεσούρανες στη γη σταλμένες.

 Κι᾿ ακούοντας τα Ωσαννὰ απ᾿ αγγέλων στόματα στο σκόρπιο αέρα, 

τα διαλαλούν σε χειμαδιά λιοφώτιστα με τη φλογέρα.

 Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη - ποιος δεν το ξέρει; - 

των Μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα λάμπει τ᾿ αστέρι.

Κι όποιος το βρει μέσ᾿ στ᾿ άλλα αστέρια ανάμεσα και δεν το χάσει 

σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το μπορεί να φτάσει. 

 Γεώργιου Δροσίνη, «Νύχτα Χριστουγεννιάτικη» 

Από τότε που ήμουν παιδί, δεν θυμάμαι ποτέ να κάναμε Χριστούγεννα χωρίς να φτιάξουμε μιά φάτνη.'Ετσι και φέτος, η μικρή μου φάτνη δεν έλειψε κάτω από το στολισμένο κλαδί.

Την παραμονή των Χριστουγέννων, έλαβα κι ένα δεματάκι από την αγαπητή σε όλους μας Αχτίδα, μ'ένα υπέροχο πέτρινο ζωγραφιστό χωριουδάκι 

καθώς κι ένα όμορφο γούρι/σπιτάκι

 

αλλά και μία χειροποίητη κάρτα με θερμές ευχές από την Ολυμπία.

 

Σας ευχαριστώ πολύ φίλες μου!

Εύχομαι ο νέος χρόνος να σας φέρει ό,τι καλλίτερο!    

Ελπίζω να περάσατε όλοι σας όμορφα και οικογενειακά Χριστούγεννα. 

Εμείς τα περάσαμε ήσυχα με τα παιδιά μας, τον αδελφό μου και τον θείο μου, στο σπίτι της μητέρας μου, αφού κάναμε πρώτα μία στάση στο κοιμητήριο για να της αφήσουμε λίγα λουλούδια. 

Η απουσία της στο τραπέζι ήταν αισθητή και η σκέψη όλων μας ήταν σ'εκείνην.

Από το τραπέζι της μαμάς μου δεν έλειπε ποτέ το σπιτικό της γλυκό, κι έτσι, ακολουθώντας την παράδοση, το φετεινό δικό μου Χριστουγεννιάτικο γλυκό συνοδεύτηκε από επίσης σπιτικό λικέρ ρόδι.  

Επιστρέφοντας στο σπίτι μας, το βράδυ, απολαύσαμε την Χριστουγεννιάτικη πανσέληνο που φώτιζε τον ουρανό, ως ένα άλλο άστρο της Βηθλεέμ. 

Τριανταοκτώ χρόνια έπειτα από την τελευταία της εμφάνιση, η «Παγωμένη Πανσέληνος» φώτισε τον ουρανό, αφήνοντας το δικό της, μοναδικό σημάδι στα φετινά Χριστούγεννα. 

Σύμφωνα με την παράδοση το «Παγωμένο Φεγγάρι» φωτίζει τον ουρανό για να μπορεί ο Άγιος Βασίλης να βλέπει καθαρά μέσα στη νύχτα και να μοιράζει τα δώρα του στα παιδιά του κόσμου! Εμείς όμως ξέρουμε ότι ο "δικός μας" 'Αγιος Βασίλης έρχεται την Πρωτοχρονιά, έτσι δεν είναι;

Άλλη μια Χριστουγεννιάτικη κατασκευή με κρεμάστρες

 

΄Οσες είχατε περάσει από το σπιτάκι μου πριν από λίγο καιρό, ίσως θυμάστε ότι αρχικά δεν είχα έμπνευση για κάποια κατασκευή και αφού είχα ενώσει τις τρείς κρεμάστρες, όπως μας είχε δείξει η Ρένα, στο τέλος τις χρησιμοποίησα για να κρεμάσω και να ξεράνω τα ματσάκια της λουϊζας μου!!!!

Ε, λοιπόν, η λουϊζα ξεράθηκε, την μάδησα (ήταν και μπόλικη),  και την έβαλα σε βάζα για νά’χουμε να πίνουμε τον χειμώνα. Γέμισα και τρία μικρότερα για να τα δώσω στην μητέρα μου, στην θεία μου και σε μια φίλη μου.

Στα δύο έφτιαξα μια απλή ετικετούλα που έδεσα με χόρτο, ενώ το μεσαίο είναι από τις πρώτες μου προσπάθειες σε decoupage.  

Κι αφού τελείωσα, μου έμεινε ο σκελετός με τις κρεμάστρες......τι να τον έκανα ??? (είχα στο μεταξύ κάνει άλλες κατασκευές για τον διαγωνισμό της Ρένας). Οι κόκκινες κορδέλες με παρέπεμπαν σε κάτι Χριστουγεννιάτικο,αλλά είχα ήδη φτιάξει την καμπανούλα

Και τότε θυμήθηκα κάτι !!!!      Η βαφτισιμιά μου η Δήμητρα μου είχε πεί ότι θα ήθελε πολύ να της φτιάξω μία φάτνη (της άρεσε πάντα η φάτνη που στολίζαμε κάθε χρόνο στο σπίτι μας, κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δένδρο).

Κι έτσι,  αντί να πάρω ξύλα, ή χαρτόνια, ή άλλα υλικά, είχα μπροστά μου τον  τέλειο, έτοιμο, κρεμαστρο-σκελετό ! 

Άρχισα να τον ντύνω με τσαλακωμένες εφημερίδες τις οποίες στερέωνα με συρραπτικό.  Πρώτα εξωτερικά,  μετά εσωτερικά, ώσπου να πάρει το σχήμα μιάς σπηλιάς. 

 

και την έβγαλα σε μια γωνιά του κήπου, όπου με μπογιές σε σπρέϋ (πράσινο, κόκκινο) της έδωσα χρώμα. 

Και όπως ήταν φρέσκες οι μπογιές, την ‘πασπάλισα’ με χώμα (!) από το παρτέρι και την άφησα να στεγνώσει πριν την τινάξω για να φύγει το επιπλέον χώμα.  

 

Ψέκασα λίγο λευκό σπρέϋ για χιονάκι. Μάζεψα κλαδάκια και έφτιαξα δενδράκια αλλά και μικρά δεμάτια ξύλων τα οποία στερέωσα με κόλλα.

 ένα χρυσοσκονισμένο αστέρι στην κορυφή, και η φάτνη είναι έτοιμη να υποδεχθεί την Παναγίτσα, τον Ιωσήφ και τον μικρό Χριστό, καθώς και τους Μάγους και τους βοσκούς που θα πάνε να τον προσκυνήσουν......    

Εύχομαι τα παιδιά της βαφτισιμιάς μου να την χαρούν όπως την χαιρόταν η Δήμητρα όταν ήταν μικρή και ο  μικρός Χριστός που θα γεννηθεί σ'αυτήν την φάτνη να τους ευλογεί και να τους φυλάει πάντα. 

Αυτή είναι και η τελευταία μου κρεμαστρο-κατασκευή με την οποία συμμετέχω στην Πρό(σ)κληση της Ρένας.