Ασπροσουσουράδα
White Wagtail
Bergeronnette grise,
aussi appelée Hochequeue gris
Η
κομψή εμφάνισή της και η συμπεριφορά της την έχει κάνει συνώνυμο της ζωντάνιας
και της τσαχπινιάς. «Σουσουράδα», λέει ο λαός μια ζωηρή κοπέλα.
Οι
σουσουράδες είναι, μαζί με τους κορυδαλλούς, τα πιο χαρακτηριστικά εδαφόβια
πουλιά. Στα δέντρα καταφεύγουν μόνο για να κουρνιάσουν το βράδυ. Πολλές φορές,
όταν πλησιάζουν άνθρωποι, προτιμούν να τρέχουν μακριά παρά να πετούν. Αν ωστόσο
χρειαστεί, πετούν εύκολα με ένα χαρακτηριστικό, κυματιστό πέταγμα.
Οι
σουσουράδες είναι συνηθισμένα πουλιά το χειμώνα. Παρόλα αυτά, ιδιαίτερα οι
Σταχτοσουσουράδες, προτιμούν να μην «κοπαδιάζουν», αλλά να κρατά η κάθε μία την
δική της επικράτεια. Πολύ συχνά τις βλέπουμε να κυνηγά η μία την άλλη όταν
παραβιάζονται τα όρια των περιοχών τους. Οι Λευκοσουσουράδες, ωστόσο, είναι πιο
ανεκτικές όταν υπάρχει πολύ φαγητό και τότε μαζεύονται σε μεγάλους αριθμούς. Τη
νύχτα και τα δύο είδη συγκεντρώνονται μαζί σε μεγάλους αριθμούς και κουρνιάζουν
μαζί σε δέντρα.
The White Wagtail (Motacilla alba) is a small passerine bird in the wagtail family Motacillidae, which also includes the pipits and longclaws. Thisspecies breeds in much of Europe and Asia and parts of north Africa. It is resident in the mildest parts of its range, but otherwise migrates to Africa . It has a toehold in Alaska as a scarce breeder. In the British Isles the darker sub-species the Pied Wagtail (M. a. yarrellii) predominates.
The White Wagtail is an insectivorous bird of open country, often near habitation and water. It prefers bare areas for feeding, where it can see and pursue its prey. In urban areas it has adapted to foraging on paved areas such as car parks. It nests in crevices in stone walls and similar natural and man-made structures.
Photos by Marie-Anne
Text from Wikipedia
Η Ασπροσουσουράδα είναι στρουθιόμορφο πτηνό
της οικογενείας των Σεισοπυγιδών,
που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Motacilla
alba και περιλαμβάνει 11 υποείδη. Στην Ελλάδα απαντάται το υποείδος Motacilla
alba alba (Linnaeus, 1758). Η
επιστημονική ονομασία του γένους, motacilla,
είναι λατινική και έχει ως ρίζα το ρήμα moto «κινώ», με σαφή αναφορά
στη χαρακτηριστική κίνηση του οπισθίου τμήματος του πτηνού. Αυτό
ισχύει και για την αγγλική ονομασία wagtail «κινώ την ουρά».
Η ίδια σημασία αποδίδεται και
στην ελληνική λαϊκή ονομασία «σουσουράδα», με ενδιαφέρουσα ετυμολογία: [ΕΤΥΜ.
< σεισουράδα (με προληπτ. αφομοίωση) < σεισούρα (<
σείω, πβ; αόρ. έ-σεισ-α, + ουρά) + παραγ. επίθημα -άδα]. Επίσης, η
λόγια ονομασία του πτηνού «σεισοπυγίς», έχει τα ίδια εννοιολογικά χαρακτηριστικά:
[ΕΤΥΜ. < μτγν. σεισοπυγίς, -ίδος < σεισο- (< αρχ. σείω, πβ. αόρ.
σεΐσ-ai) + - πυγίς < αρχ. πυγή ≪οπίσθια≫.
Τόσο η επιστημονική alba,
όσο και οι λαϊκές ονομασίες του είδους, ελληνική
και αγγλική, συσχετίζονται με το χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο πτέρωμα του πτηνού.
Υπάρχει όμως και η Κιτρινοσουσουράδα (Motacilla flava).
Δεν μοιάζει με το δικό μου πουλάκι που βγήκε από το κλουβί του?
There is also a Western Yellow
Wagtail (Motacilla flava) Bergeronnette printanière in french.
Doesn't it look like my little
yellow bird which flew out of its cage?
Napkin decoupage on distressed and crackled base with gold patina
Decoupage χαρτοπετσέτας πάνω σε κρακελέ ενός συστατικού με παλαίωση και χρυσή πατίνα,
σε παλαιό ξύλινο καδράκι κομμένο από τον πατέρα μου πριν από...40 χρόνια!
σε παλαιό ξύλινο καδράκι κομμένο από τον πατέρα μου πριν από...40 χρόνια!
Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψή σας και σας εύχομαι μιά υπέροχη Κυριακή!
Thank you for your visit! I wish you a wonderful Sunday!
