Η πρώτη μας συνάντηση μετά την απομόνωση!

 Μου είχε στείλει η κόρη μου μιά φωτογραφία πριν δύο εβδομάδες, 

την ημέρα που η Αθηνούλα μας έγινε 16 μηνών,

και μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση με τί καμάρι περπατούσε με τον μπαμπά της στον δρόμο κρατώντας μία τσάντα με το ποτηράκι της και τα παιχνιδάκια της! 

Εκείνη την ίδια ημέρα, σκέφτηκα να της ράψω ένα τσαντάκι από ένα λουλουδάτο ύφασμα που είχα.

 Μέσα σε μισή ωρίτσα ήταν έτοιμο!

 Πάνω από την εξωτερική τσεπούλα έραψα ένα vintage ροζ κουμπί που βρήκα 

στο κουτί με τα κουμπιά της μαμάς μου, αφού του πρόσθεσα και μιά δαντελίτσα γύρω-γύρω.

'Εβαλα μέσα στο τσαντάκι δύο ξύλινα παιχνιδάκια και την περίμενα να έρθει. 

Μιάς που πήρα φόρα με το ράψιμο, της έφτιαξα και δύο φουστίτσες

όπως και από τρείς υφασμάτινες μάσκες για την μαμά και τον μπαμπά!

Η μεγάλη συνάντηση μετά τον δίμηνο χωρισμό μας λόγω του κορονοϊού, έγινε το Σάββατο το πρωί. 

'Οταν την είδα να μπαίνει στον κήπο περπατώντας μόνη της και κρατώντας την τσαντούλα της δεν πίστευα στα μάτια μου! 

Πόσο είχε μεγαλώσει το κοριτσάκι μας μέσα σ'αυτούς τους δύο μήνες! 

Γέμισε το σπίτι χαρά, γέλια, φωνούλες, τρεχαλητά... 

έκοβε λουλουδάκια για την μαμά, 

έφαγε από τις φράουλες του παππού και εντυπωσιάστηκε από τα μεγάλα λεμόνια του κήπου,

έπαιξε με τα 'φραουλάκια' (αυτά θα σας τα δείξω την επόμενη φορά)

σκούπισε η νοικοκυρούλα τα ψιχουλάκια στα πλακάκια 

 έπαιξε με την μπάλα,

  μέχρι  που κυνηγώντας την έκανε και μία τούμπα που της άφησε το πρώτο της καρουμπαλάκι 

και μας έκανε να πάει η ψυχή μας στην Κούλουρη! 

Ευτυχώς, δεν ήταν σοβαρό, και στην αγκαλιά της μαμάς της γρήγορα το ξεπέρασε και αποκοιμήθηκε.

Πόσο χαρήκαμε αυτό το Σαββατοκύριακο!!!

Τώρα ανυπομονούμε να ξανασυναντηθούμε το συντομότερο δυνατόν.

Εσείς, πώς τα πάτε με την κατάσταση; 

Τσίου, τσίου!!!!

Μιά νέα δοκιμή θέλησα να κάνω σήμερα, μετά από πολλές προσπάθειες  και αποτυχίες στο να ανεβάσω ένα δικό μου βιντεάκι στο blog.   

Μου έδωσαν συμβουλές φίλοι και γνωστοί, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να τα καταφέρω. 

Μέχρι που μιά μικρή λεπτομέρεια έκανε την διαφορά...τουλάχιστον έτσι πιστεύω εφ'όσον δεν θα το διαπιστώσω παρά μόνο αφού δημοσιοποιήσω την ανάρτησή μου, απ'όσο μου είπε μιά 

καλή μας φίλη blogger.

Σε περίπτωση που δεν δουλέψει, έ να μην σας αφήσω απογοητευμένους...

θα σας δείξω σήμερα, μιά σειρά από φωτογραφίες πουλιών που επισκέπτονται τον κήπο μας.

 Συνήθως, κρύβονται μέσα στις φυλλωσιές της κουτσουπιάς 

και των σφενδάμων 

και με προσελκύει το κελάηδισμά τους 

αλλά συχνά κάποια κατεβαίνουν και στην βεράντα να δροσιστούν στο μαντεμένιο μπανάκι που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις τριανταφυλλιές. 

'Ετσι έγινε και με τον τσιροβάκο που κατάφερα να 'τσακώσω' με την φωτογραφική μου μηχανή την ώρα που έκανε το λουτρό του και ήταν και ο λόγος για τον οποίο ήθελα να μοιραστώ το βιντεάκι μαζί σας. 

Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψή σας!

Θα επανέλθω σύντομα!

Κουτί, κουτί, κουτί...

Είχα χρόνια να φτιάξω κουτί για χαρτομάντηλα και κατά καιρούς θυμόμουν πως υπήρχε κάπου φυλαγμένο στην αποθήκη ένα κουτί που είχα αγοράσει κάποτε, όχι ξύλινο, αλλά απλό χαρτονένιο. Εκείνον τον καιρό είχα φτιάξει μερικά, για δωράκια, και για κάποιο μπαζάρ, αλλά είχε μείνει ένα.  
Το βρήκα λοιπόν σ'ένα ντουλάπι και σκέφτηκα να του κολλήσω στο κάτω μέρος πλαστική δαντέλα από ένα παλιό τραπεζομάντηλο της μαμάς μου που το είχε στο τραπεζάκι του μπαλκονιού της. 

Στο καπάκι  έκανα ντεκουπάζ με ένα κομμάτι ρυζόχαρτο, ενώ γύρω-γύρω του κόλλησα νάϋλον δαντέλα.   Απ'αυτήν έχω μπόλικη αφού την ξήλωσα από μία παπλωματοθήκη που μου είχαν κάνει δώρο, την οποία προτιμούσα χωρίς δαντέλα.

'Εφτιαξα με πηλό ένα μοτίφ και το κόλλησα στο κουτί 
και στην συνέχεια έπαιξα με χρώμα κιμωλίας, πατίνες και βερνίκι σε όλο το κουτί, 
πριν του κολλήσω και τρία λουλουδάκια που έφτιαξα από την νάϋλον δαντέλα.  

Ταίριαξε η νάϋλον με την πλαστική δαντέλα

Καλούτσικο δεν έγινε;   

Λόγω έλλειψης υλικών κατά την διάρκεια της απομόνωσης 'ξέθαψα' όλα τα παλιά μου υλικά και αντί να τα πετάξω προσπάθησα να φτιάξω διάφορα μείγματα, με στόκο, άμμο, κόλλα, πάστες, κλπ.

Συνέχισα λοιπόν τις δοκιμές μου με τον πηλό και άλλα "σπιτικά" μείγματα σ'ένα πλαστικό κουτί.

 'Ετσι προέκυψε αυτό το εφφέ ανάγλυφου πάνω στο κουτί. 

 Στο πλαστικό καπάκι, κόλλησα ένα μικρότερο μεταλλικό (από κάποιο μπουκάλι) και από πάνω βίδωσα ένα παλιό πομολάκι συρταριού. 

  'Εντυσα τις τρείς βαθμίδες που δημιουργήθηκαν με τρέσσες από πηλό 

και τέλος πέρασα χρώματα κιμωλίας, βερνίκι και χρυσή δαχτυλοπατίνα για λίγη λάμψη.

Τέλος, να σας δείξω και ένα έργο που έφτιαξα για να δηλώσω συμμετοχή στον πρωτομαγιάτικο διαγωνισμό της σελίδας του FB "Art from my Soul".

Δεν έχω τα 'φόντα' να συναγωνιστώ με καλλιτέχνες και επαγγελματίες, αλλά το έστειλα απλά για την χαρά της δημιουργίας και της συμμετοχής σε μία ομάδα που δημιουργήθηκε πολύ πρόσφατα.

Το έργο μου ήταν αρκετά απλοϊκό και πραγματικά της τελευταίας στιγμής (αφού το έφτιαξα την τελευταία ημέρα πριν την λήξη της προθεσμίας), και δεν συγκέντρωσε πολλές ψήφους, 

αλλά αυτό δεν ήταν κάν το ζητούμενο από μένα. 

Για μένα, ήταν ακόμα μία προσπάθεια να φτιάξω κάτι με το πηλό, έστω και αυτά τα λίγα λουλουδάκια.

Τις τελευταίες ημέρες ασχολούμαι στον κήπο. Φυτεύω, σκαλίζω, βάφω παλιές γλάστρες, 
κολλάω κάποια σπασμένα διακοσμητικά...πώς αλλιώς να περάσουν οι ώρες;  
Θα σας δείξω τα νέα μου 'έργα' προσεχώς!

Εσείς, πώς περνάτε τις ώρες σας στην απομόνωση;

Ή μήπως ξεθαρέψατε και αρχίσατε τις βόλτες;

Ανάγλυφα αλλιώς

'Ενα βαζάκι στολισμένο με ανάγλυφα από πηλό

κι ένα κεσεδάκι από γιαούρτι στο οποίο κόλλησα ένα κομμάτι από πλαστική δαντέλλα,
βάφτηκαν στην συνέχεια με μείγμα από χρώμα κιμωλίας, ατλακόλ και άμμο θαλάσσης, ώστε να δημιουργηθεί ένα εφφέ παλαίωσης το οποίο ενισχύθηκε με πατίνες λαδιού.

'Οταν ήρθε η ώρα να φτιάξω κι ένα μπουκάλι, χρησιμοποίησα πηλό μόνο για να φτιάξω  δύο λεπτές μπορντούρες στον λαιμό του μπουκαλιού, ενώ τα σχέδια δημιουργήθηκαν κολλώντας κομματάκια από ένα σπασμένο χριστουγεννιάτικο πλαστικό καμπανάκι. Δυστυχώς, έχασα πολλές φωτογραφίες με την βλάβη του υπολογιστή μου, και δεν το έχω να σας το δείξω.

Στην πίσω πλευρά του μπουκαλιού, έκανα découpage (για να μην ξεχνιόμαστε...)

 
Αυτό το μπουκάλι είχε δοσομετρητή, τον οποίο και έσπασα για να τον αφαιρέσω, 
επομένως δεν είχε στροφές στον λαιμό για να βιδώσει κάποιο καπάκι. 

 Εκεί ήρθε και 'έδεσε' ένα καπάκι από μαλακτικό το οποίο είχα κρατήσει γιατί απλά μου άρεσε. 
Το κόλλησα πάνω σ'έναν φελλό και ταίριαξε απόλυτα!

Κι έτσι  συμπληρώθηκε ένα σετ με την ίδια τεχνοτροπία και στις ίδιες αποχρώσεις, 

ενώ το κάθε κομμάτι έχει εντελώς διαφορετικά ανάγλυφα μοτίφ.

 Καλή Κυριακή και καλή έξοδο από την απομόνωση να έχουμε!
Ελπίζω να μην ξεθαρέψει πολύ ο κόσμος και αμελήσει την τήρηση των μέτρων προστασίας γιατί πολύ φοβάμαι μην έχουμε χειρότερα!
Να είστε όλοι καλά!