Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Μεταμορφώσεις με χρώμα κιμωλίας - Chalk paint makeover


Πώς τα κατάφερα πάλι και άφησα να περάσει ένας μήνας χωρίς ανάρτηση, ούτε που το κατάλαβα! 
Φεύγει ο Νοέμβριος, και δεν έχω φτιάξει ακόμα κανένα νέο Χριστουγεννιάτικο στολίδι ή δωράκι. 
Να σας δείξω όμως μερικές 'μεταμορφώσεις' μικρών επίπλων που άρχισα να κάνω μέσα στον μήνα, που μου πήραν τα μυαλά και με κάνουν να θέλω να τα αλλάξω όλα μέσα στο σπίτι.
Ας αρχίσω με ένα παλιό μικρό τραπέζι, το οποίο δεν φρόντισα κάν να φωτογραφήσω πριν ξεκινήσω (εδώ φαίνεται στην φάση που του πέρασα ένα πρώτο χέρι με σπρέϋ μπογιά στο κάτω μέρος, πιό πολύ γιατί φοβόμουν μήπως και δεν μου φτάσει το χρώμα κιμωλίας που είχα).  
Συνέχισα κανονικά με δύο χέρια χρώμα κιμωλίας, παλαίωση με γυαλόχαρτο και κέρωμα με διάφανο και καφέ κερί.
Στην επιφάνεια το στόλισα με decoupage από τα αγαπημένα μου vintage τριανταφυλλάκια και του πέρασα τρία χέρια βερνίκι νερού.

Κάποια μέρα πηγαίνοντας στην κόρη μου, είδα έναν νεαρό που έβγαινε από την πολυκατοικία κουβαλώντας ένα τραπεζάκι.  Φεύγοντας, μετά από τρείς περίπου ώρες, και πηγαίνοντας προς το αυτοκίνητο, αντίκρυσα το τραπεζάκι -λες και με περίμενε- δίπλα στο κάδο απορριμμάτων! 
 Κανείς δεν το είχε καταδεχτεί! 'Ε,να μην το έπαιρνα εγώ; Αφού το λυπήθηκα...!!!
 'Ηταν γερό, αλλά στο καπάκι του είχε σκάσει ο καπλαμάς σε πολλά σημεία και είχε ξεκολλήσει ένα χρυσό διακοσμητικό σειρήτι που είχε γύρω-γύρω.  
 
 Μέχρι να αποφασίσω πώς θα το έφτιαχνα, έμεινε στην βεράντα όπου το επισκέφθηκαν πολλές φορές οι γάτες του κήπου.
 
 Αφού το έπλυνα καλά με χλωρίνη, αποφάσισα να μην αφαιρέσω τον καπλαμά. Έφτιαξα μιά πηχτή πάστα από ατλακόλ, ακρυλικό χρώμα και λίγη κιμωλία και την άπλωσα πάνω στο καπάκι. 
 Οι ρωγμές καλύφθηκαν και το τραπεζάκι αφέθηκε να στεγνώσει καλά πριν αρχίσω το βάψιμό του. 
Λόγω του ότι το παλιό βερνίκι ήταν πολύ γυαλιστερό, χρειάστηκε να περάσω τρία χέρια χρώμα κιμωλίας (εδώ θα βοηθούσε να είχα ξεκινήσει με το σπρέϋ, αλλά μου είχε ήδη τελειώσει). Ακολούθησε το κέρωμα, πάλι με διάφανο και καφέ κερί, και τέλος, με λίγη χρυσή πάστα, περάστηκε το πομολάκι του συρταριού, και ελάχιστα οι γωνίες και τα ποδαράκια του επίπλου.
Εδώ η παλαίωση έγινε χωρίς τρίψιμο, αλλά με την βοήθεια του σκούρου κεριού. 
    Σκεφτόμουν να κάνω decoupage στο καπάκι, αλλά τελικά προτίμησα να το αφήσω σκέτο. 
'Ισως κάποια στιγμή του προσθέσω ένα στένσιλ.

 Με την ευκαιρία, έφτιαξα και ένα πολύ παλιό λαμπατέρ, 
του οποίου το εδώ και χρόνια σχισμένο καπέλο, κρυβόταν κάτω από μία παλιά φούστα με βολάν(!) σε μιά γωνιά του γραφείου. 

Κι έτσι, άλλαξε εντελώς όψη και χρώμα, όχι μόνο το λαμπατέρ, αλλά μιά γωνιά του σαλονιού! 
 

Πώς σας φαίνονται τα 'νέα' μου επιπλάκια;  
Εσείς χρησιμοποιείτε χρώματα κιμωλίας; 

Μπορεί εγώ να μην έχω αρχίσει ακόμα τα Χριστουγεννιάτικα, 
έλαβα όμως μιά μεγάλη όμορφη μπάλλα, 
δώρο από την καλή μου φίλη που με επισκέφθηκε την ημέρα της εορτής μου. 
Un grand merci, chère Marie-Paule!
 

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Περί δαντέλας ο λόγος...

  Εδώ και μήνες, οι δαντέλες δίνουν και παίρνουν στο découpage!

 Δαντέλες σιλικόνης, δαντέλες από πηλό, δαντέλες από ατλακόλ και δεν ξέρω κι εγώ από ποιά άλλα υλικά...είναι η νέα μόδα, και ομολογώ ότι έχω θαυμάσει πολλά υπέροχα έργα, πρώτα από τις δασκάλες του είδους, και έπειτα από πολλές γνωστές και φίλες του Facebook.  
'Εκανα κι εγώ μιά έρευνα στα διάφορα sites αλλά η ιδέα του να παραγγείλω μερικά καλούπια σιλικόνης για να τα χρησιμοποιήσω στην 'παραγωγή' δαντέλας σε διάφορα σχέδια, καθώς και η όλη διαδικασία - το γέμισμα του καλουπιού, η αναμονή για το στέγνωμα, το ρίσκο να μην βγεί καλή η δαντέλα...με προβλημάτιζαν και έτσι δεν προχώρησα σε καμμία αγορά. 

Πρόσφατα όμως, θυμήθηκα πως πριν από πολύ καιρό είχα δεί τυχαία ένα βιντεάκι σε κάποιο ρωσσικό blog στο οποίο, η δαντέλα που χρησιμοποιούσε η παρουσιάστρια ήταν...πλαστική! 
Δύο μέρες αργότερα, βρέθηκα στην λαϊκή αγορά της περιοχής μας και ενώ σταμάτησα για να αγοράσω ένα εργαλείο κουζίνας που χρειαζόμουν, έπεσε το μάτι μου στα ρολλά με τα πλαστικά τραπεζομάντηλα του διπλανού εμπόρου. Ανάμεσα στους φανταχτερούς μουσαμάδες, είδα πως είχαν και πλαστική δαντέλα με το μέτρο, και μάλιστα σε διάφορα σχέδια.    
'Δεν χάνω τίποτα να δοκιμάσω' σκέφθηκα και αγόρασα μισό μέτρο από 4 διαφορετικά σχέδια. 

Ξεκίνησα δειλά-δειλά μ'ένα μόνο μοτίφ από την δαντέλα 
 το οποίο κόλλησα πάνω σ'ένα τετράγωνο ξύλο.
  
Αφού στέγνωσε καλά,  κι επειδή το ξύλο ήταν γυαλιστερό (σαν φορμάϊκα) 
το πέρασα ολόκληρο με αστάρι και στην συνέχεια με  χρώμα κιμωλίας.
 
'Εκανα διάφορες δοκιμές με πατίνες,
 
 αλλά δεν με ενθουσίασε το αποτέλεσμα.
Τελικά, το έβαψα πάλι με γκρίζο χρώμα κιμωλίας και με καφέ κερί, και στην συνέχεια 
τόνισα με χρυσή δαχτυλοπατίνα το ανάγλυφο μοτίφ (ίσως το παράκανα λίγο...)
Η δεύτερη δοκιμή μου έγινε πάνω σ'ένα μπουκάλι.
Εδώ έκοψα τα μοτίφ προσεχτικά με ψαλιδάκι, τα κόλλησα καλά 
 και μετά ακολούθησα την ίδια διαδικασία (αστάρι με κόλλα και κιμωλία, λευκό ακρυλικό αναμεμειγμένο με τυρκουάζ σκόνη, λίγο découpage, πατίνα, χρυσή δαχτυλοπατίνα και βερνίκι).
 


 
Σαν πρώτες δοκιμές που είναι, δεν μου φάνηκαν και  άσχημες! 
Ειδικά το μπουκάλι μου άρεσε πολύ!
 Μέχρι και παρέα το έβαλα να κάνει στα ρόδια και τις κολοκύθες, φορτωμένο με τους καρπούς της αγριο-τριανταφυλλιάς, σ'αυτή την φθινοπωρινή σύνθεση!
 Εσάς, πώς σας φαίνεται;

 



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...