Στην πρωϊνή μας βόλτα στην παραλία,
το μάτι μου έπεσε σε μια μοναχική και μικροσκοπική μώβ ανεμώνη.
Μου φάνηκε πολύ περίεργο να βρεθεί μία και μοναδική ανεμώνη,
και μάλιστα μώβ, μέσα στο γκαζόν του παραλιακού πάρκου.
Οι περισσότερες, στην περιοχή μας, είναι κόκκινες
μερικά λειβάδια κοκκινίζουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή,
όπως το μικρό ρέμα κοντά στο σπίτι.
Εκεί μάζεψα λίγες ανεμώνες χθες το μεσημέρι
και τυχαίνει αρκετές φορές χωρίς να το θέλεις,
να τραβήξεις λίγο παραπάνω, και να βγεί ολόκληρη η ριζούλα.
Το ίδιο αναπάντεχα, όπως στην παραλία, εμφανίζεται μπροστά μου
μια μοναχική μώβ, πραγματικά πολυ μικρότερη από τις άλλες.
'Ενας θόρυβος μέσα στους θάμνους μ΄έκανε να γυρίσω...
'λες να είναι κάποιο φίδι;' ανησύχησα.
Δεν ήταν παρά μιά κυρά-χελώνα, που κοντοστάθηκε να μου ποζάρει
και μετά συνέχισε τον δρόμο της μέσα στα χορτάρια.
Γύρισα στο σπίτι, και το πρώτο πράγμα που είδα ήταν
οι 'δικές μου' ανεμώνες, αυτές που πρόβαλαν από την γή πριν λίγες μέρες.
Τις είχα μεταφυτέψει πέρυσι, όταν ξεριζώθηκαν μερικές καθώς τις μάζευα σ'ένα χωράφι.
Η χαρά μου ήταν μεγάλη όταν διαπίστωσα ότι είχαν 'πιάσει' και τις είδα ανθισμένες.
Παραδίπλα ήταν και η δική μου κυρά-χελώνα, αυτή που πριν από πολλά χρόνια,
είχε τρυπώσει μόνη της στον κήπο μας και από τότε δεν ξανάφυγε.
Στον κήπο βέβαια έχουν ανθίσει οι φρέζιες
και ανάμεσα στα κίτρινα τριφύλλια (τις ξυνίθρες...που τόσο πολύ αρέσουν στις κότες μας)
είναι και μερικά με διπλά άνθη, που μοιάζουν με όμορφα τριανταφυλλάκια
και που δύσκολα σε κάνουν να τα θεωρείς ζιζάνια του κήπου για να τα ξεριζώσεις.
Οι κατακόκκινες ανεμώνες στολίστηκαν μέσα στην παλιά τσαγιέρα,
ενώ η μοναδική μώβ, μοιάζει να ξεπροβάλλει από το στόμιό της.
Μερικές ακόμα, στολίστηκαν στο λιτό λευκό βαζάκι πάνω στο τζάκι
με φόντο τον όμορφο πίνακα με τις...ανεμώνες!
Ενώ αυτές που ξεριζώθηκαν, περιμένουν στο παράθυρο της κουζίνας
να μεταφυτευτούν σε κάποιο παρτέρι του κήπου, με την ελπίδα να 'πιάσουν' κι αυτές.
Μ'αυτή την ανάρτηση συμμετέχω κι εγώ στο Life Images, της Μαρίας μας.
