Το τέταρτο φθινόπωρο

Φθινοπωρινή ισημερία σήμερα, 23 Σεπτεμβρίου, από τις 11.20 το πρωϊ, όπως λέει το ημερολόγιο. 

Το Φθινόπωρο έφτασε πιά και επισήμως.

Ο καιρός φρόντισε να μας το δείξει με καταιγίδες, αστραπές, βροντές και κεραυνούς, έως και ανεμοστρόβυλους και με πολλές υλικές ζημιές αλλά, δυστυχώς, και με κάποιες ανθρώπινες απώλειες. 

Δύο ημέρες ήμασταν κλεισμένοι στο σπίτι...ο κήπος ποτίστηκε για τα καλά, 

και όταν  βγήκαμε για μιά μικρή βόλτα στην παραλία, φυσικά την βρήκαμε έρημη και μόνη

 

και το parking γεμάτο νερά.

Εκείνη την ώρα, η θάλασσα ήταν ήρεμη,   

αλλά τα νέα μπουμπουνητά και οι πρώτες σταγόνες μας έκαναν να φύγουμε γρήγορα

 

Την αγαπάμε την παραλία μας, κάποιος άλλος όμως το έγραψε στον πύργο του ναυαγοσώστη! 

Έγινε και ο τρύγος!  Το διαπιστώσαμε την περασμένη εβδομάδα, όταν είδαμε κίνηση στ'αμπέλια της περιοχής μας, αλλά και σε μία βόλτα μας στα Μεσόγεια, στο πανηγύρι του Σταυρού, στα Σπάτα.

 Αγοράσαμε ένα μπουκάλι μούστο και για πρώτη φορά έφτιαξα σπιτική μουσταλευριά, δεν σκέφθηκα όμως να την φωτογραφίσω.

Ευκαιρία όμως να σας δείξω και τον φθινοπωρινό μου δίσκο.  

Μου τον είχε κάνει δώρο, μαζί με διάφορα υλικά, ο γυιός μου...την Πρωτοχρονιά!  

Κόντεψε να περάσει χρόνος μέχρι να τον φτιάξω.  Η αλήθεια είναι ότι δεν εύρισκα κάποιο μοτίβο της αρεσκείας μου που να ταιριάζει με τα ανάγλυφα φρούτα.

 Αποφάσισα τελικά να χρησιμοποιήσω μία χαρτοπετσέτα με σταφύλια και κρασί.

 

 Και στην συνέχεια με τα ακρυλικά έκανα την ενσωμάτωση. Έγινε λίγο σκούρος, 

 το δε κρακελέ δύο συστατικών δεν μου πέτυχε και πάλι (στις φωτογραφίες δεν φαίνεται κάν!), και δεν φτάνει που δυσκολεύτηκα πολύ να τον φωτογραφίσω, είχα και τον Μάγκα που τελικά κατάφερε και στρογγυλοκάθησε μπροστά του και δεν έλεγε να φύγει...Του άρεσε, φαίνεται, το λινό που έριξα πάνω στην καρέκλα για την φωτογράφιση!  

 

Τέτοια μέρα ξεκίνησα και αυτό το μπλόγκ, πριν από τέσσερα χρόνια!

Και πέρασε ο καιρός και μοιράστηκα μαζί σας χαρές και λύπες, αλλά και τις ταπεινές μου δημιουργίες  χειροτεχνίες, έμαθα πολλά, προσπάθησα να εφαρμόσω,όχι πάντα με επιτυχία,  τεχνικές που θαύμασα σε διάφορα μπλόγκς, αλλά με επιμονή και υπομονή προχωρώ και...γιράσκω αεί διδασκόμενη! 

Οι επισκέψεις σας και τα καλά σας λόγια είναι αυτά που μου δίνουν χαρά και όρεξη να συνεχίσω.  Χαίρομαι που βρήκα φίλες και φίλους μέσα σ'αυτήν την όμορφη γειτονιά και που μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω αρκετούς και από κοντά. 

Σας ευχαριστώ όλες και όλους και εύχομαι 

αυτή η παρέα μας να μπορέσει να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα! 

Τούρτες και γλυκά, τα έχουμε κόψει... 

...έτσι, γιά κέρασμα θα σας προσφέρω φρέσκα γλυκά σύκα από τον κήπο, 

αλλά μπορείτε να δοκιμάσετε και την μαρμελάδα που έφτιαξα για τα παιδιά, άν θέλετε!

Δεν νομίζω να προλάβω άλλη ανάρτηση μέχρι το τέλος της εβδομάδας...

έχω να ετοιμάσω και κάτι για τον διαγωνισμό της Αριστέας!!!! 

Αύριο όμως, είναι μιά θλιβερή επέτειος για μένα...

...κλείνουν 26 χρόνια από τότε που έχασα τον μπαμπά μου. Είναι πολλά τα χρόνια, θα μου πείτε, και είχε κλείσει τα 80 όταν έφυγε, αλλά δεν περνάει μέρα χωρίς να τον σκεφθώ, αφού, όπως σας έχω ξαναπεί, μου τον θυμίζουν καθημερινά ένα σωρό αντικείμενα γύρω μου. 'Οπως αυτό το κουτί-μπιζουτιέρα που είχε φτιάξει, και που το 'ανακαίνησα' πρόσφατα.

 Η αλήθεια είναι ότι ζήλεψα το κουτί που έφτιαξε η φιλενάδα μου, η Marie-Paule και απλώς την αντέγραψα...χαχαχα! 'Εκανα ένα στένσιλ στην μπροστινή πλευρά, το οποίο μετά έτριψα πολύ καλά, πριν το περάσω με κόκκινη πατίνα η οποία του έδωσε την ίδια ακριβώς απόχρωση που έχουν και οι άλλες λουστραρισμένες πλευρές της μπιζουτιέρας.Τέλος, πέρασα ελαφρά το ανάγλυφο με χρυσή δαχτυλοπατίνα.

Διάλεξα ένα φθινοπωρινό 'γαλλικό' ριζόχαρτο για το καπάκι, καί πέρασα κρακελέ δύο συστατικών με χρυσή πορπορίνα (άσχετα αν και εδώ δεν φαίνεται τόσο καλά!) και χρυσή πατίνα στα τελειώματα. 

 Ελπίζω ότι από εκεί ψηλά, ο μπαμπάς θα εγκρίνει την αλλαγή που τόλμησα να κάνω στην μπιζουτιέρα που μου είχε φτιάξει πριν από 50 χρόνια! 

 Και πιστεύω πως τώρα που τον συνάντησε η μαμά στους ουρανούς, 

θα του έδωσε τα φιλιά και την αγάπη μου.

  Δεν θα είναι ο δίσκος, αφού ήταν δώρο του γυιού μου, δεν θα είναι η μπιζουτιέρα, αφού είναι οικογενειακό κειμήλιο, αλλά ένα δωράκι, φτιαγμένο από τα χεράκια μου, θα κληρωθεί ανάμεσα σ'αυτούς που θα μου αφήσουν τις ευχές τους μέχρι το τέλος της εβδομάδας.

Με τις ευχαριστίες μου, τα φιλιά μου και την αγάπη μου...

...καλό φθινόπωρο να έχουμε! 

Φθινοπώριασε! Autumn is upon us!

Το Φθινόπωρο αρχίζει 'επισήμως' σε λίγες μέρες. Καιρός να ξεκινήσουμε την φθινοπωρινή μας διακόσμηση!

 Napkin decoupage on a plastic pumpkin

Autumn will start 'officially' in a couple of days. 

Time to start our fall home decoration!

Επιστρέφοντας από ένα προσκύνημα στον 'Αγιο Νεκτάριο Καμάριζας.

On our way back home from the church of St. Nectarios.

 'Αποψη της περιοχής μας από ψηλά.

The view over the area we live

Φθάνοντας στην παραλία, μας χαιρέτησαν από τον ουρανό

Reaching the sea side, we were greeted from the sky

Πολλά σύννεφα στον ουρανό, λίγη βροχή -όχι παντού- τα χελιδόνια ετοιμάζονται να μεταναστεύσουν σε πιό ζεστά μέρη, αλλά η θάλασα είναι υπέροχη αυτή την εποχή κι εμείς συνεχίζουμε τα μπάνια μας κάθε μέρα!!!

 Many clouds in the sky, some rain -not everywhere - the swallows are getting ready to migrate to warmer countries, but the sea is wonderful at this time of the year and we keep swimming every day!!!

'Ολα έχουν ένα τέλος. Μιά από τις βερυκοκιές μας πεθαίνει , αφού μας χάρισε τόνους ζουμερά βερύκοκα της καλύτερης ποικιλίας για πάνω από 20 χρόνια. Θα περιμένουμε τις βροχές να μαλακώσει η γή πριν την ξεριζώσουμε.

Everything comes to an end.  One of our apricot trees is dying , after giving us tons of juicy apricots of the best variety over more than 20 years. We will wait for the rain to soak the earth before digging it out. 

Γύρω της, άλλα δένδρα ετοιμάζουν τους καρπούς τους, όπως οι μανταρινιές, οι ροδιές, η δαμασκηνιά και πολλά λουλούδια  στολίζουν τον κήπο με τα χρώματά τους.

All around, other trees prepare their fruits, like the mandarins, the plums, the pomegranates and lots of flowers still colour the garden.  

 Μιά πεταλούδα πετούσε ανάμεσά τους και παρατήρησα ότι και τα δύο της φτερά ήταν σπασμένα. Υποψιάζομαι ότι μάλλον θα δέχθηκε επίθεση από κάποια γάτα, η καημενούλα!

A butterfly was flying around them, and I noticed its two wings were broken. I am afraid it might have been attacked by one of the cats...poor thing!

Σήμερα κόψαμε τα πρώτα ρόδια από φόβο μήπως χαλάσουν με την βροχή, αλλά μάλλον βιαστήκαμε, γιατί, δυστυχώς, μέσα είναι ακόμα άσπρα. Κι έτσι τα χρησιμοποίησα στην διακόσμησή μου.

Today, we cut the first pomegranates as we feared they would rot in the rain, but, unfortunately, they were not yet ripe. So, I used them for my decoration! 

Βρήκα αρκετές κορνίζες στο κλειστό πιά σπίτι της πεθεράς μου με φωτογραφίες των παιδιών και των εγγονών της (που πλέον φαίνεται να μη τους αναγνωρίζει...αχ αυτό το Αλτσχάϊμερ!).  Ήταν άλλες μεταλλικές, άλλες πλαστικές, εντελώς παράταιρες...και αποφάσισα να τις αλλάξω!  

 

Τις έβαψα με chalk-paint που έφτιαξα μόνη μου (ανακατεύοντας πλαστική μπογιά με γύψο) και τις πέρασα με μπλέ πατίνα και βερνίκι.  Για να σας τις δείξω, έβαλα προσωρινά μερικές παλιές φωτογραφίες...αλλά έχω σκοπό να φτιάξω και τις άλλες και να κάνω μία σύνθεση με τις παλιές φωτογραφίες των προγόνων μας. Eάν αναρωτιέστε ποιά είναι η καλλονή με τα γαλάζια, είναι η μανούλα μου, στα νιάτα της!

I found some old frames at my mother's in law with photos of her children and grand-children (whom unfortunately, she does not seem to recognize any more...due to her Altzheimer!).  Some were plastic, some metallic, all different, so I decided to change them.  I gave them two coats of home-made chalk-paint, some blue patina and some varnish. In order to show them to you, I put some old photos in them...but I would like to finish some more and then I will use them to display some very old family photos. If you wonder about the beauty in blue, it is my dear mother when she was young!

'Εφτιαξα και άλλη μία κορνίζα, παλαιώνοντάς την με βαζελίνη, ακολουθώντας τις οδηγίες που είχα διαβάσει κάπου στο ινερνετ. Έγινε εντελώς διαφορετική από όσα έχω φτιάξει μέχρι τώρα (με την μέθοδο του κεριού), και δεν μπορώ να πώ ότι μου αρέσει πολύ, αλλά σίγουρα φαίνεται σαν να είναι 'κάποιας ηλικίας'. 

I also did another frame, distressing it with petroleum jelly, following some istructrions I read somewhere on the net. It came out completely different from what I have been doing up to now, and I can't say I like it, but it certainly looks like being 'of a certain age'. 

'Ενα μεγάλο χαρτόκουτο έφτασε με κούριερ πριν λίγες μέρες. 

Η αγαπημένη μας Βαρβάρα, από τα Κέρινα Ποιήματα, μου έστειλε δύο δώρα, ένα όμορφο καδράκι με βοτσαλάκια (φτιαγμένο από μια φίλη της μεν, αλλά εκείνη το συμπλήρωσε μ'έναν ήλιο και την 'Καλημέρα') 

και ένα μεγάλο ψάθινο δίσκο με φθινοπωρινά μοτίφ γύρω από τον τίτλο του blog μου. 

Τι υπέροχη έκπληξη!  Βαρβάρα μου, σ'ευχαριστώ πάρα πολύ ! 

Ο βασιλικός σου μοσχοβόλισε και τα κυκλαμινάκια σου ήταν σκέτη γλύκα! Και φυσικά, τα στόλισα αμέσως στο αγαπημένο μου ασημένιο βαζάκι!

 Το κουτί έκρυβε μέσα του κάτι ακόμα... για το οποίο όμως θα μάθετε πολύ σύντομα!!!

 

A large carton came by courrier some days ago.  My dear friend, Barbara sent me two gifts, one with sea pebbles (made by a friend but 'completed' by her with a sun and the word Kalimera (Good day), and a very large decoupaged tray with autumn motifs around my blog's title.   

What a surprise!!!Thank you so much, dear Barbara! 

 The basil and the small cyclamens you included in the carton, were immediately put in water in my precious silver vase! 

There was somethig else in the carton, which, however, you will learn about very soon!!!

 Κι άλλες σημερινές φωτογραφίες

 Τα τρία γατάκια μου έπαιζαν στο parking όταν δύο μικρότερα μαυράκια ήρθαν από τον κήπο του γείτονα για την πρώτη τους επίσκεψη. Και ενώ τα τρία πήγαν να καλωσορίσουν τους επισκέπτες, η μεγάλη αδελφή τους, η Ζουζού, σκαρφάλωσε στο αυτοκίνητό μου για να εκτιμήσει την κατάσταση από ψηλά!

Some more today's photos 

My three kittens were playing in the driveway,  when

two smaller black ones came from our neighbour's for their first visit. And while the three went to welcome the visitors, their big sister, Zouzou, climbed on my car to ascertain the situation from above!

Σας εύχομαι καλό Φθινόπωρο!!!

I wish you all a happy Autumn!!!

Πού βρήκες χρώματα κι ανθείς? Cyclamen graecum

Προχθές, περνώντας με το αυτοκίνητο δίπλα από το δασάκι που είναι απέναντι από το σπίτι μας, αντίκρυσα τα πρώτα κυκλάμινα του φθινοπώρου.   Μόλις παρκάραμε, έτρεξα να πάρω την φωτογραφική μου μηχανή.  

Greek cyclamens: First signs of life in the wood that burned down last year, just accross our house

Η Wikipedia μας λέει: 

Το Κυκλάμινο το Γραικό (cyclamen graecum) είναι το πιο κοινό είδος κυκλάμινου στην Ελλάδα. Την ονομασία του άλλωστε την οφείλει στο γεγονός ότι συναντάται κυρίως στην Ελλάδα καθώς και στα ανατολικά παράλια του Αιγαίου. Είναι πολυετές φυτό με μεγάλο κόνδυλο στην ρίζα από την οποία εκφύονται τα φύλλα και τα άνθη. Τα άνθη του είναι συνήθως ρόδινα και εντονότερα κόκκινα στην κάτω πλευρά τους. Τα φύλλα του είναι καρδιοειδή σκούρα πράσινα με όμορφες πρασινωπές ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις σε συμμετρικούς σχηματισμούς. Το ύψος του φυτού δεν υπερβαίνει τα 15 εκατοστά. Η περίοδος ανθοφορίας του είναι από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Νοέμβριο.

Cyclamen graecum (Greek cyclamen) is a perennial growing from a tuber, native to southern Greece, southern Turkey, and neighboring islands and prized for its variable leaf forms, which include some of the most striking of any cyclamen.  Cyclamen graecum native to a wide variety of areas up to 1,200 m (3,900 ft) elevation in southern mainland Greece, the Peloponnese, Aegean Islands, Crete, the southern coast of Turkey, and northern Cyprus (source:Wikipedia)

Είχα πολύ καιρό να μπώ στο δασάκι. Μετά την περυσινή φωτιά, δεν μου έκανε καρδιά να πατήσω στα καμμένα.  Από τον κήπο μας αλλά και από το μπαλκόνι είχα τραβήξει πολλές φωτογραφίες του λόφου 

τα πρώτα πεύκα, στα όρια του δάσους με τον δρόμο είχαν γλυτώσει, στην δική μας μόνο πλευρά, και το πράσινο κάπως μας ξεγελούσε.  

Πιο μέσα όμως, και πιό ψηλά, τα δέντρα είχαν καεί ολοκληρωτικά. 
Μπαίνοντας στο δάσος, είδα τα μεγάλα πεύκα να στέκονται σαν φαντάσματα με τα καμμένα κουκουνάρια τους να κρέμονται από τα κατάμαυρα κλαδιά τους. 



 Κάποιοι είχαν κόψει κορμούς και κλαδιά, προφανώς για το τζάκι τους τώρα που θα αρχίσουν τα κρύα. 

Κι εκεί, ανάμεσα στις καμμένες ρίζες και τους μαυρισμένους θάμνους, τα λιλά κυκλάμινα είχαν ανθίσει σε πείσμα της καταστροφής, ορθώνοντας τους μίσχους τους και τα όμορφα κεφαλάκια τους μέσα από τις ξερές πευκοβελόνες, πριν ακόμα φυτρώσουν τα όμορφα καταπράσινα φύλλα τους.

Οι χαμηλοί θάμνοι είχαν ξαναβλαστήσει όπως και κάποια άλλα φυτά. 

Κάθε χρόνο, μάζευα κλαδιά και έπλεκα ένα στεφάνι για τα Χριστούγεννα, φέτος όμως δεν θα μπορέσω να κόψω τα κλαδιά που προσπαθούν να ξαναζήσουν   

Αυτό όμως που με έκανε και χάρηκα πολύ ήταν που είδα πολλά πευκάκια που έχουν φυτρώσει από κάποιους σπόρους των πεσμένων κουκουναριών. 
 Πόσα χρόνια όμως θα κάνουν να μεγαλώσουν? Και θα προλάβουν να γίνουν κανονικά δεντράκια πριν έρθει η επόμενη πυρκαγιά?
Για αναδάσωση βέβαια, κουβέντα δεν έχει ακουστεί!


Επιστρέφοντας, μάζεψα μερικά κουκουνάρια και τα έβαλα σ΄ένα καλαθάκι κοντά στα ξύλα για το τζάκι, που φέτος  φροντίσαμε να αγοράσουμε νωρίς...όχι όπως πέρυσι που ήταν υγρά και δεν μπορούσαν να καούν! 
********************


Φθινοπωρινό κασπώ με decoupage και ρελιέφ περίγραμμα

κι ένα σαπουνάκι στις ίδιες αποχρώσεις

'Εβλεπα από παλιά τα όμορφα σαπουνάκια που φτιάχνουν διάφορες μπλογκοφίλες και είχα ξεσηκωθεί να δοκιμάσω κι εγώ. 
Απ' ότι είχα καταλάβει, αυτά προορίζονται για να αρωματίζουν τα συρτάρια. Θυμάμαι όμως, πριν από πολλά χρόνια, μια φίλη της μητέρας μου που έφερνε κάτι ωραία αρωματικά σαπούνια από το εξωτερικό που είχαν πάνω τους κολλημένη μια όμορφη ετικέττα με την φίρμα τους. Τα χρησιμοποιούσε στον νιπτήρα της χωρίς να αφαιρεί την ετικέττα, και σ'εκείνο το σημείο το μοσχοσάπουνο δεν έλιωνε, αλλά σχημάτιζε ένα 'βουναλάκι'.   Λέτε και τα ντεκουπαρισμένα να συμπεριφέρονται κατά τον ίδιο τρόπο???  (εννοείται, χωρίς τις κορδελίτσες, χαχαχα!!!!). 

Έκανα μια πρώτη δοκιμή σε μικρά αρωματικά σαπουνάκια ξενοδοχείου και μετά σ'ένα κανονικό σαπούνι.

  Σ'αυτό το τελευταίο θέλησα να δοκιμάσω ένα νέο κρακελέ δύο συστατικών που αγόρασα. Σας έχω πεί αρκετές φορές πως δεν έχω καταφέρει μέχρι τώρα να το πετύχω!   

 'Εκανε λοιπόν τα σκασίματα του, τα οποία γέμισα με χρυσή πατίνα αλλά...ήταν σχεδόν διάφανα !!!!

 Δοκίμασα και πάλι το κρακελέ πάνω σ΄ένα σουβέρ. ΄Εσκασε κατά τον ίδιο τρόπο αλλά και πάλι με την πατίνα δεν φαίνονταν καλά οι ρωγμές (μάλλον φταίει η νέα αυτή πατίνα που είναι προφανώς πολύ ανοιχτόχρωμη).  

Σκέφτηκα να  βάλω από πάνω την αγαπημένη μου σκούρα δαχτυλοπατίνα. Και τότε...φάνηκε πόσο μεγάλα ήταν τα σκασίματα !!!! Τόσο, που μπορώ να πώ ότι δεν μου αρέσουν πολύ αφού 'κρύβουν' σχεδόν το μοτίβο. 

Πριν λίγες μέρες, είχα την χαρά να δεχθώ από την Δήμητρα ένα από τα όμορφα 'δαντελωτά' σαπουνάκια της - σ'ευχαριστώ πολύ Dimi μου! 

κι έτσι αποφάσισα κι εγώ να σας δείξω εκείνα τα πρώτα δικά μου, αλλά και ένα που έφτιαξα την εβδομάδα που μας πέρασε.

Λέω να δοκιμάσω ένα στον νιπτήρα για να δώ εάν, όντως, όταν πλένεις τα χέρια σου, το πάνω μέρος δεν λιώνει, όπως σ'εκείνα τα παλιά!!!

************* 
Μ'αυτές τις δύο καρδούλες, σας ευχαριστώ για τις επισκέψεις και τα όμορφα σχόλιά σας και σας εύχομαι ένα καλό Σαββατοκύριακο!  

With these two decoupaged hearts I would like to thank you for your visits and lovely comments! I wish you a wonderful weekend!

Κρακελέ ενός συστατικού με decoupage χαρτοπετσέτας