Αέρας ανανέωσης

Πέρασαν τα χρόνια, η Ευτυχούλα μας μεγάλωσε, και το παλιό μαθητικό δωμάτιο, αλλάζει στυλ και χρώματα για να φιλοξενήσει πλέον μιά νεαρή φοιτήτρια. 

Το παλιό ρολόϊ, σουβενίρ της Γ΄Δημοτικού, δεν ταιριάζει πιά στον διάκοσμο.  

Και η Ευτυχία σκέφτηκε πως ίσως η θεία θα μπορούσε να το αλλάξει. 

Μία μόνο ερώτηση έκανε η θεία: τί θα έλεγες για κάτι Παριζιάνικο? 

 Όσο για την θέση του ρολογιού, η θεία δήλωσε αυθαίρετα ότι θα την αλλάξει.

Συμφώνησε η ανηψιά...

και ιδού το μεταμορφωμένο ρολόϊ

 Ωραίο θα ήταν κι έτσι χωρίς τζάμι...
υπήρχε όμως και ένα πλαίσιο που ζητήθηκε να αλλάξει και που τελικά βάφτηκε μαύρο 
για να ταιριάξει στον γκρίζο τοίχο.

Και μιάς και το γκρίζο θα επικρατεί στο νέο δωμάτιο, 

το ρολόϊ συνοδεύεται από μιά γκρίζα καρδούλα, μαζί με τις ευχές μου.

Καλή αρχή στην φοιτητική σου ζωή και καλή επιτυχία στις σπουδές σου, Ευτυχία μου!

'Ενα ρολόϊ τοίχου...

...φτιάχτηκε

...με τα υλικά της Αριστέας (ευχαριστώ και πάλι, γλυκειά μου!)

και με ένα όμορφο ριζόχαρτο

Το παλιό διαφημιστικό ρολόϊ της μεγάλης Αυστριακής εφημερίδας KURIER ήταν ένα από τα αντικείμενα που έντυσα (κυριολεκτικά!) με χαρτοπετσέτα πρίν από αρκετά χρόνια, όταν ξεκίνησα τις πρώτες μου απόπειρες στην τεχνική του decoupage!

'Οταν πιά έμαθα...

το μούλιασα στο νερό για να ξεκολλήσει η χαρτοπετσέτα, 

το αστάρωσα,

και το άφησα να περιμένει πολύ καιρό μέχρι να το ξαναφτιάξω. 

Καλά δεν έκανα?

Έχω γενέθλια! - It is my birthday!

Το ρολόϊ κτύπησε μεσάνυχτα πριν από δυόμιση ώρες,
It was already midnight over two hours ago,

 ρολογάκι τοίχου από παλιό CD - upcycling an old CD into a small wall clock

... κι εγώ ακόμα δεν έχω αποφασίσει αν θα φορέσω τα αστραφτερά γοβάκια μου σήμερα 

...and I have not decided yet if I will wear my sparkling pumps today

 

Σαν τα γοβάκια της Σταχτοπούτας μου φαίνονται. Δεν θα πάω ντέ και σε καμμία δεξίωση!

Κάτι πιό απλό θα ταίριαζε καλύτερα!

They look like Cinderella's pumps...and I am not going to any reception!

Something more casual would be better! 

Για να πιάσουμε λίγο τα πινέλα...Let's pick our paint brushes...

Άλλά όχι, παρ'όλο το χρυσό στο τακούνι και στην σόλα
But no, despite the golden sole and heel,

δεν μου πολυ-αρέσει το χρώμα

I do not really like the colour 

Γιά να δούμε τώρα....έχουμε δύο επιλογές...

Let's see now, we have two options...

ποιές λέτε να φορέσω?  

which ones do you think I should wear?

 παίζοντας με τις μινιατούρες (μπομπονιέρες βάπτισης)

playing with miniatures (small bombonieres with sugared almonds)

Τί, δεν σας είπα που θα πάω? Αχ, έχετε δίκαιο!

What? Didn't I tell you where I'm going? Oh, you are right!

Νόμιζα ότι θα σας το έλεγε το πουλάκι!  I thought the birdie would have told you!

 ένας δεντροφυλλοσκόπος στην λεμονιά μου
a common chiffchaff (Phylloscopus collybita) on my lemon tree

Καλέ, έχω γενέθλια σήμερα!
Well, today is my birthday!

Γι αυτό είπα να ντυθώ με τα καλά μου

και να σας περιμένω.  
That's why I would dress well and wait for you.

 με έναν όμορφο δίσκο  with a beautiful tray

καλύτερα πάνω στο τραπέζι  - better on the table

 παλιός ξύλιος δίσκος με  découpage, κρακελέ και πατίνες

old wooden tray with découpage, crackle medium and patinas

( τα γλυκά τα φυλάω για έκπληξη! - sweets are kept as a surprise!)

'Ομως θα έχει και ποτό!

But there will also be drinks

 και μάλιστα σε τρείς γεύσεις! - and in three different flavours!

Θα σας προτείνω όμως το λικέρ τριαντάφυλλο 

(τις άλλες δύο δεν ξέρω πώς νας σας τις περιγράψω)
I would however recommend the rose liqueur
(I don't really know how to describe the other two)

Σας ευχαριστώ πολύ για τις επισκέψεις σας και τα καλά σας λόγια!
Thank you so much for your visits and kind words !

Μυρίζει Άνοιξη! Spring is at the door!

Μπορεί ο καιρός να χαλάσει ακόμα μερικές φορές, 
αλλά πλέον είναι προφανές πως η 'Ανοιξη μας κτυπάει την πόρτα! 

Φέτος θα μας λείψει η αμυγδαλιά που ντυνόταν νυφούλα κάθε χρόνο! Δυστυχώς, ήταν επικίνδυνα κοντά στο σπίτι και αναγκαστήκαμε να την κόψουμε λίγο πριν μπουμπουκιάσει.

Στον κήπο, η Βερόνικα ή Ήβη, γέμισε με μώβ τσαμπάκια

Veronica  - Hebe Andersonii

Προχθές ακόμα, είδα την πρώτη ανεμώνη και μου έκανε μεγάλη εντύπωση. 

Σε μία πιό μακρινή όμως βόλτα, διαπίστωσα ότι οι ανεμώνες έχουν ήδη κατακλύσει πολλά σημεία της εξοχής. 'Οπως και οι κατακίτρινες μαργαρίτες πού άρχισαν να χρωματίζουν τους αγρούς,

άσε που το Σενέκιο ή Μαρτιάκος, άνθισε και απλώθηκε στους φράχτες των κήπων. 

Senecio angulatus 

Μέχρι και μερικές τριανταφυλλιές που ξέμειναν ακλάδευτες, άνθισαν, 

όπως αυτή με φόντο την φορτωμένη λεμονιά. 

 Πώς λοιπόν ν'αντισταθείς και να μην αρχίσεις να δημιουργείς με λουλουδάτα μοτίφ, 

πότε ένα ρομαντικό οβάλ πινακάκι,

  découpage με χαρτοπετσέτα, κρακελέ δύο συστατικών και παλαίωση με πατίνες

 πότε μιά ξύλινη καρδούλα
 

    découpage με χαρτοπετσέτα και χρυσή δαχτυλοπατίνα

Ανοιξιάτικη όμως θέλησα να κάνω και την παλιά ξύλινη μολυβοθήκη μου

(δεν χρειάζεται νομίζω να σας πώ, ότι είναι και αυτή φτιαγμένη από τα χεράκια του πατέρα μου, όπως όλα τα παλιά κουτιά που σας έχω παρουσιάσει έως τώρα)

  découpage με χαρτοπετσέτα, κρακελέ δύο συστατικών και παλαίωση με πατίνες

 όπως και ένα ρολόϊ από βάση τούρτας

κρακελέ ενός συστατικού, découpage με χαρτοπετσέτα και παλαίωση με πατίνες
(αφού το φωτογράφισα διαπίστωσα ότι οι αριθμοί ήταν λίγο στραβοί, αλλά πρόλαβα και τους διόρθωσα πριν το χαρίσω)

Σας εύχομαι μιά πολύ καλή εβδομάδα
και ό,τι καλύτερο για τον καθένα σας! 

 

 

Η αντίκα

Ούτε στό όνειρό της δεν θα μπορούσε να δεί τέτοιες τιμές!!!

Τόσα χρόνια (γύρω στα 30...) ήταν ξεχασμένη σε μιά υπόγεια αποθήκη!  Μάλλον παρατημένη, θα έλεγα...γιατί πάντα, στο βάθος του μυαλού μου, ήξερα ότι κάποια μέρα θα την έβγαζα πάλι στο φώς. Μού θύμιζε τα παιδικά μου χρόνια, όταν την έβλεπα στο σπίτι της θείας 'Αννας, της μεγάλης αδελφής του μπαμπά μου. Εάν θυμάμαι καλά, είχε σπάσει και πεταχθεί όταν δόθηκε το σπίτι της αντιπαροχή...αλλά 'κάποιος' την μάζεψε...γιατί του θύμιζε την αδελφή του... 
χωρίς όμως να προλάβει να την περιποιηθεί.   

Και από τότε, κάθε φορά που κατέβαινα στην αποθήκη της μαμάς μου, της έριχνα και μιά ματιά και της έλεγα...'δεν σε έχω ξεχάσει...αλλά δεν έχω χρόνο ν'ασχοληθώ μαζί σου...κάποια στιγμή...ίσως...".

Μέχρι που έφτασε στην δική μου αποθηκούλα και έκανε παρέα με κάποιες άλλες αντίκες για άλλα τρία χρόνια!  Μετά βγήκε στον κήπο... είδε τον ήλιο...καθαρίστηκε από τις αράχνες, πλύθηκε, τρίφτηκε, αλλά...ήταν ακόμα λειψή να την πώ..., κολοβή να την πώ..., κάτι τις έλειπε, τέλος πάντων!

'Αρχισαν να γιάνουν οι πληγές του χρόνου πάνω της (ο στόκος νά'ναι καλά!), αλλά... 

την κοίταζα από εδώ, την κοίταζα από εκεί... μιά βάση της έλειπε. Αλλά τί βάση?  

'Επρεπε να βρώ ένα κατάλληλο ξύλο, ή να κόψω ένα σε μέγεθος που να ταιριάζει με το σχήμα της. 

Οι γραμμές της πάλι μου έλεγαν ότι θα της ταίριαζε ίσως και μία στρογγυλή βάση...
αλλά και πάλι δίσταζα και περνούσε ο καιρός.   

Μέχρι που χρειάστηκα κάποια υλικά για découpage και επισκέφτηκα ένα από τα καταστήματα του είδους. Περνώντας από έναν διάδρομο, έπεσε το μάτι μου στις ξύλινες βάσεις για ρολόγια. 

Αυτό ήταν! Αμέσως μου έκανε κλίκ! 
Χωρίς να το σκεφτώ περισσότερο, άρπαξα μία σε μέγεθος που μου φάνηκε καλό και έτρεξα στο ταμείο, γιατί ο Ν. με περίμενε στο αυτοκίνητο και είχα ήδη καθυστερήσει. 

"Μηχανισμό και δείκτες για το ρολόϊ, δεν θέλετε?" με ρώτησε ο ταμείας. 

"'Εχω, έχω" του απάντησα, πλήρωσα στα γρήγορα και έφυγα.

Μία μόνο βίδα στο κέντρο ήταν αρκετή (και τέσσερα μικρά καρφάκια για σταθεροποίηση) και η βάση ενώθηκε με την...κι εγώ δεν ξέρω πώς να την ονομάσω...Εταζέρα να την πώ? Τραπεζάκι? Στήλη? Γωνιά?
...και συνεχίζω να την λέω 'αντίκα'.   

Αυτό που ξέρω είναι ότι επί τέλους, μετά από τόσα χρόνια, κατάφερα και της ξανάδωσα ζωή με:

ένα χέρι βελατούρα,

ένα χέρι καφέ πλαστική μπογιά,

λίγη πάστα κεριού,

δύο χέρια 'σπιτικό' chalk paint σε μπεζ/ροζέ απόχρωση,

Ακολούθησε αρκετό τρίψιμο με γυαλόχαρτο για να γίνει η παλαίωση, 

découpage με λίγα κομμάτια αγαπημένης χαρτοπετσέτας 

και μερικά χέρια βερνίκι νερού.

Και την τελευταία μέρα, πριν λήξει η προθεσμία συμμετοχής στο "'Αλλαξέ το Νο2"

κατάφερα να την τελειώσω, να την φωτογραφίσω και να την στείλω στην Αριστέα μας!

Από εκεί και πέρα, διαπίστωνα, μέρα με την μέρα, ότι η μικρή μου 'αντίκα' γοήτευσε αρκετές και αρκετούς από εσάς, που το εκφράσατε ψηφίζοντάς την!

 Και έτσι, όχι μόνο βγήκε από την αφάνεια μετά από τόσα πολλά χρόνια, αλλά βρέθηκε, κουνιστή και λυγιστή,να καμαρώνει, με τις καμπύλες της, στο βάθρο της πρωτιάς του "'Αλλαξέ το Νο.2"!!!

Αυτή κι αν ήταν δικαίωση!!!

Η αντίκα μου κι εγώ, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τους βαθμούς και τον θαυμασμό σας!!!

Μαζί και το ρολογάκι μου, που κι αυτό δεν τα πήγε άσχημα στον διαγωνισμό!!!

 Και, φυσικά, ευχαριστούμε την Αριστέα μας, για την τόσο ζεστή φιλοξενία στον χώρο της, 
για τον κόπο της και γενικά για την όλη διοργάνωση και επιτυχία του διαγωνισμού της και για την ευκαιρία που μας έδωσε, για δεύτερη φορά, 
να θαυμάσουμε τόσες έξυπνες μεταμορφώσεις και όμορφες δημιουργίες. 
Συγχαρητήρια και ευχαριστίες σε όλες και όλους όσους συμμετείχαν, σχολίασαν και ψήφισαν!
Να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!