Το μπάλωμα

 

Σ΄εκείνη την ανάρτηση σας είχα δείξει το παλιό κατεστραμμένο μεταξωτό καρρέ του οποίου είχα χρησιμοποιήσει κομμάτια από την δαντέλλα του.  

Μου είχε όμως περισσέψει κι ένα κομμάτι της χαρτοπετσέτας με τα κόκκινα τριαντάφυλλα.

Κι αφού μάθαμε πιά να μην πετάμε πράγματα που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν σε κάτι...

...έκανα ντεκουπάζ με την ειδική κόλλα για ύφασμα,  συμπλήρωσα με κόκκινο, πράσινο και χρυσό ρελιέφ,   έραψα μιά καρδούλα και την στόλισα με δαντέλλα και κορδέλλες. Είχα ξεχάσει να σας την δείξω. Να όμως που ήρθε η ώρα να "μπαλώσει" μιά κατάσταση και παράλληλα ταίριαξε και με την σημερινή ημέρα των ερωτευμένων!!!

 

Μεταξωτή καρδιά με ντεκουπάζ

Αφιερωμένη σε όλους τους ερωτευμένους που γιορτάζουν σήμερα!  

Happy Valentine's Day!

Εμείς δεν ακολουθήσαμε ποτέ αυτήν την ξενόφερτη εορτή αλλά οι καρδούλες είναι πάντα από τις αγαπημένες μου κατασκευές, είτε είναι με ντεκουπάζ, με πηλό, με ύφασμα, κλπ...

Τώρα, θα αναρωτιέστε γιατί την είπα μπάλωμα ?

Μετά από αρκετά χρόνια, το αγαπημένο μου λάπτοπ μάλλον κουράστηκε! 
Με τις συνεχείς πτώσεις της τάσης του ηλεκτρικού που είχαμε τις μέρες της κακοκαιρίας, έσβησε απότομα 7-8 φορές και την τελευταία δεν επανήλθε. Δεν είχα προλάβει να μεταφέρω τις φωτογραφίες μου, καθώς και άλλα πολλά αρχεία, στο εξωτερικό σκληρό δίσκο μου, και δεν ξέρω εάν θα μπορέσω καν να τα επανακτήσω.  
"Πάρε ένα καινούργιο, βρε μαμά!" μου λένε ο γιός και η κόρη μου. 
"Μα είναι πολύ καλό και ακριβό λάπτοπ" απαντάω εγώ. 
"Καλό-ξε-καλό, είναι παλιό, κατάλαβέ το".

"Καλά, θα περιμένω πρώτα να ακούσω τί έχει να πεί ο τεχνικός". 

Την πρώτη ημέρα, σκέφθηκα "θα ξεκουραστώ λίγο από το blogging".  'Eτσι κι αλλιώς είχαμε να πάμε για εξετάσεις (με επισκέφθηκε μάλλον και μένα η υπέρταση!), για ψώνια και κάποιες άλλες δουλειές.  Όταν όμως είδα από το κινητό μου ένα μήνυμα από την φίλη μου την Δήμητρα που με ρωτούσε αν είχα δεί τα e-mails σχετικά με κάποια κοινή ανάρτηση των bloggers, κατάλαβα ότι  χωρίς e-mails θα ήμουν εντελώς αποκομμένη από την μπλογκόσφαιρα. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν μιά κοινοποίηση της κοινής ανάρτησης στο Facebook. 
Όταν επέστρεψα στο σπίτι άνοιξα το παλιό PC του γιού μου, που όπως σας έχω πεί, το έχω εγκαταστήσει στο 'ατελιέ' μου. Δεν κατάφερα όμως να συνδέσω την φωτογραφική μου μηχανή, ούτε τον εξωτερικό σκληρό - μάλλον δεν λειτουργούν οι θήρες USB (θα το ξαναψάξω αυτό!). Κι έτσι πάλι δεν είχα πρόσβαση στις φωτογραφίες μου. Μπόρεσα όμως να συμμετάσχω κι εγώ στην Ενιαία Κίνηση των Bloggers για την οποία οφείλω να συγχαρώ την Πέτρα που την οργάνωσε τόσο καλά, όπως και τις φίλες που την βοήθησαν (να με συγχωρέσετε που δεν έχω προλάβει να περάσω από τα δικά σας blogs και δεν έχω διαβάσει περισσότερες λεπτομέρειες).

Την επόμενη ημέρα ζήτησα από την κόρη μου το δικό της παλιό λάπτοπ. 
Αυτό πάλι, ήταν φορτωμένο με τόσα βαρειά προγράμματα και αρχεία που δεν άντεχε πιά κι έσβηνε κάθε τόσο. Το πήρα στο σπίτι, κάθησα μόνη μου και άρχισα την απεγκατάστασή τους(αφού ρώτησα την κόρη μου μη τυχόν και χρειάζεται ακόμα κάτι από αυτά). Το καθάρισα όσο μπορούσα, του φόρτωσα το πρόγραμμα της φωτογραφικής, το συνέδεσα ασύρματα με τον εκτυπωτή, εγκατέστησα antivirus και επί τέλους σήμερα ησύχασα!!!  Ελπίζω να αντέξει μέχρι να μάθω εάν επισκευάζεται το δικό μου ή θα πρέπει να πάρω καινούργιο.

Πού να έβρισκα χρόνο για νέες δημιουργίες όλες αυτές τις μέρες;

Η έτοιμη καρδούλα μου λοιπόν ήρθε να γεμίσει το κενό, όπως σας έλεγα! 
Έφερε όμως και για παρέα κάποια ψιλολόγια που ήταν κι αυτά έτοιμα από καιρό αλλά δεν τα είχα συμπεριλάβει σε κάποια ανάρτηση. 

  Πρώτα μερικές κουβαρίστρες. Οι δύο είναι πολύ παλιές - τις βρήκα στο κουτί του ραψίματος της μαμάς μου- και αποφάσισα να μην χαλάσω τις παλιές ετικέττες τους στην μία πλευρά. Η μικρούλα είναι νεότερη. Η δε μεσαία, αυτή που φαίνεται αριστερά, ήταν...πλαστική! 

Πώς σας φαίνεται, την παλαίωσα καλά?
  Αφού τους έκανα ντεκουπάζ με χαρτοπετσέτα και πατίνες, τις χρησιμοποίησα για τις όμορφες δαντέλλες μου

κι ελπίζω κάποια στιγμή να μπορέσω να βρώ μερικές ακόμα.

Την περασμένη Παρασκευή, πήγα στο θέατρο. Με ξεσήκωσε μιά παλιά αγαπημένη συνάδελφος και είχα την χαρά να την ξαναδώ αλλά και να γελάσουμε μαζί με την "Μήδεια" του Μπόστ. 

Δεν θα μπορούσα να μην της πήγαινα ένα δωράκι μετά από τόσα χρόνια!

Της έφτιαξα λοιπόν μια χαρούμενη λουλουδάτη θήκη για τα γυαλιά της 

και της χάρισα κι έναν σελιδοδείκτη (η φωτογραφία του όμως είναι στο χαλασμένο λάπτοπ!).

Την Τρίτη που μας πέρασε, έριξε αρκετό χαλάζι

στην περιοχή μας.

Και την Τετάρτη το πρωϊ, αντικρύσαμε το ελάχιστο χιονάκι που είχε πέσει την νύχτα.

΄Ενα "πασπάλισμα" όπως λέει και ο Αρναούτογλου στο δελτίου καιρού!

Επιστρέφοντας από την Αθήνα, είχα την τύχη να φωτογραφίσω αυτόν τον γλάρο που αναπαυόταν πάνω στο φανάρι που μας σταμάτησε. 
 
Φαίνεται πως του άρεσε να ποζάρει, γιατί γύρισε προς την πλευρά μου χωρίς να φοβηθεί!
 
Σε λίγο, το χιόνι έπεφτε αρκετά πυκνό, αλλά...δεν το έστρωσε καθόλου!

Η ανθισμένη μου αμυγδαλιά έχασε πολλά άνθη της από τους ισχυρούς ανέμους, αλλά φαίνεται να άντεξε και στο χιόνι

 

όσο για τα ζουμπούλια...αυτά αντέχουν στην παγωνιά και αρχίζουν να ανθίζουν και να μοσχοβολούν.

Ανάμεσα στα διάφορα που κατά καιρούς βαριέται η κόρη μου και μου τα δίνει για ντεκουπάζ, ήταν και δύο μικρά γυάλινα κηροπήγια.

Σας έχω ξαναπεί πόσο μου αρέσουν οι μινιατούρες! Αφού λοιπόν τους έκανα παλαίωση κι ένα ελαφρύ κρακελέ, 

τους κόλλησα κάποια υπόλοιπα 
 
από λουλουδάτες χαρτοπετσέτες, 
 
και άλλαξαν εντελώς όψη.

Σας κούρασα μήπως λίγο?
Η αλήθεια είναι πως αφού δεν έχω και τόσο χρόνο για να κάνω πιό συχνές αναρτήσεις, 
μου βγαίνουν λίγο φορτωμένες!

Να έχετε ένα καλό Σαββατοκύριακο! 

Με χρυσά κουτάλια...

Πριν από χρόνια, ανάμεσα σε διάφορα πράγματα που μου χάρισε η ξαδέλφη μου ήταν και μιά δωδεκάδα ξύλινα πηρούνια και κουτάλια για μεζεδάκια. Αφού χρησιμοποιήθηκαν αρκετά, ξεχάστηκαν στον κήπο, μέσα σ'ένα δοχείο κοντά στην ψησταριά, βράχηκαν, λερώθηκαν και αχρηστεύθηκαν. Δεν πετάχτηκαν όμως...

 

Και να που ήρθε η ώρα τους να ξαναγίνουν χρήσιμα!

Εμπνεύστηκα από ένα διακοσμητικό χριστουγεννιάτικο κουταλάκι που βρήκα όταν άνοιξα μιά κούτα με στολίδια

Αφού έξυσα τις παλιές μαδημένες μπογιές, τα αστάρωσα, τα έβαψα με χρυσό Inka Gold και τα μετέτρεψα με decoupage, όχι σε χρυσά κουτάλια...αλλά σε διακοσμητικά για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι 

  Some very old apperitif wooden forks and spoons recycled into gilded decorations with napkin decoupage to be used as place marks at the Christmas table. 

Έφτιαξα μερικά Χριστουγεννιάτικα κεριά με decoupage χαρτοπετσέτας και ειδικά relief  για κερί. Οι βάσεις τους φτιάχτηκαν από παλιές μπομπίνες κορδέλλας, όπως σας είχα εξηγήσει πριν τρία χρόνια. 

Μπορείτε να δείτε εδώ πως τα έφτιαξα.

 Christmas candles with napkin decoupage and glitters

Μερικοί σελιδοδείκτες για τα Χριστουγεννιάτικα αναγνώσματα, και όχι μόνο. Οι δύο είναι στολισμένοι με decoupage χαρτοπετσέτας και Inka Gold ενώ αυτός με τον Αϊ-Βασίλη φτιάχτηκε με μεταφορά εικόνας από εκτύπωση laser.

 Gilded bookmarks with napkin decoupage and image transfer

Christmas tree decorations with napkin decoupage on recycled wooden boxes of french cheese

 Γιορτινά σουβέρ (ανακύκλωση παλαιών) με decoupage και glitters

Napkin decoupage on recycled coasters 

Κάποια από αυτά προορίζονται για δωράκια σε συγγενείς και φίλους και κάποια για τα Χριστουγεννιάτικα μπαζάρ.

Some of the above will be offered as gifts to good friends and family 
and some are destined to Christmas charity bazaars.

Βοηθείστε κι εσείς!!!! Μπορείτε!!! 

Συμμετέχω δε με αυτά τα στολίδια στο Χριστουγεννιάτικο Πανηγύρι του Stars and Icicles καθώς και στην αντίστροφη μέτρηση της Δέσποινας 

 Κόψαμε και τα τελευταία ρόδια από τα δέντρα μας...και του χρόνου!!!

 Τhe last pomegranates of our trees...until next year!!!

 

ενώ ο κήπος είναι γεμάτος  χρυσάνθεμα και κατιφέδες 

whilst the garden is full of marigolds and chrysanthemums

Λίγο ακόμα χρώμα από τον κήπο μου, πριν λίγες μέρες, όταν ο καιρός ήταν ακόμα καλός.

 Some more colour from the garden, a few days ago, before the weather changed to cold and rainy.

Δεν θα μπορούσα να κλείσω αυτή την ανάρτηση χωρίς να σας δείξω και αυτό το καδράκι με τον Πύργο του Αϊφελ με decoupage χαρτοπετσέτας, κρακελέ δύο συστατικών και πατίνες. Δεν είναι χαριτωμένο;

I could not end this post without showing you my crakled Eiffel Tower. Is'nt it cute?

Napkin decoupage with crackle medium and patina

Σας ευχαριστώ όλους και όλες για τα σχόλιά σας καθώς και για τις ευχές σας τόσο για την δική μου εορτή όσο και για τις Κατερίνες μου, την κόρη μου και την μαμά μου. 

Η μαμά είχε και γενέθλια ανήμερα της ονομαστικής της εορτής και έσβυσε τα κεράκια της τούρτας της!

My mother, Catherine, blowing her candles on her 89th birthday, 
on the very day of her nameday, Saint Catherine, 25th Nov.

 

 and in her twenties!!!

Πως φεύγουνε τα νιάτα..... 

Να είστε όλοι καλά και να χαίρεστε τους αγαπημένους σας!

Χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά

Πριν από πολλά χρόνια, όταν η κόρη μου πήγαινε στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, της είχα φέρει μια χρονιά από το Λονδίνο μία Χριστουγεννιάτικη χειροτεχνία. 

Σ'ένα χαρτονένιο καδράκι έπρεπε να κολλήσει κομματάκια από τσόχα ακολουθώντας το προτυπωμένο σχέδιο.  Από τότε, κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα στολίζαμε το καδράκι, το οποίο όμως, δυστυχώς δεν είχαμε φροντίσει να κορνιζάρουμε. 

'Ετσι, με τα χρόνια το χαρτόνι τσάκισε στις γωνίες, τα μικρά κομματάκια τσόχας  ξεκόλλησαν και κάποιος σκώρος (?) άνοιξε τρυπούλες σε ορισμένα κομμάτια.

Αποφάσισα λοιπόν να περισώσω ό,τι μπορούσα.
 Ξεκόλλησα με προσοχή τα κομματάκια, πέταξα τα πιό φθαρμένα και τα κόλλησα, σε άλλη βέβαια διάταξη, πάνω σ'ένα σανιδάκι που είχα προηγουμένως βάψει χρυσό (ίσως όχι και τόσο καλή επιλογή !) με σκούρα πατίνα στις άκρες. 
Τόνισα λίγο τα χρώματα της τσόχας με ακρυλικά, κι έτσι απέκτησα ένα καινούργιο Χριστουγεννιάτικο καδράκι.

************************* 
Πριν από λίγα χρόνια, σε μια διαφημιστική προώθηση κάποιου super-market, ένα μεταλλικό δισκάκι προσφερόταν με 2-3 πακετάκια γνωστού ελληνικού καφέ.
Παραμελημένο σε ένα ντουλάπι περίμενε καρτερικά μπας και το καταδεχθώ και το χρησιμοποιήσω κάποια φορά, αλλά εγώ δέν......
Εφόσον όμως ανήκουμε στο κίνημα του 'Δεν πετάμε τίποτα' κάτι έπρεπε να του κάνω. Αφού λοιπόν από ασημί το έκανα χρυσό, του πρόσθεσα ένα κρακελέ και το ντεκουπάρισα κι αυτό με τα αγαπημένα μου ρόδια. 

   Τώρα μάλιστα!
 Όχι μόνο καταδέχομαι να το χρησιμοποιήσω, αλλά ακόμα και να το στολίσω!
 ************************* 

Πριν από λίγο καιρό, στην διάρκεια του απογευματινού μας περιπάτου, συναντηθήκαμε μ'ένα τορνευτό κομματάκι ξύλου που μας 'χαιρετούσε' από την άκρη του δρόμου. Δεν υπήρχε περίπτωση να το αγνοήσουμε και να το προσπεράσουμε...

Φυσικά, ήταν σε μαύρο χάλι!  Το βερνίκι του είχε μαδήσει, αλλά σε μερικά σημεία δεν έβγαινε όσο κι άν προσπάθησα να το τρίψω με γυαλόχαρτο. 
Σκέφθηκα ότι αφήνοντας λίγα απομεινάρια του λούστρου θα φαινόταν και πιό αντικέ.   
Το πέρασα με πατίνα χρυσώματος και το έτριψα καλά μ'ένα πανάκι.   

 Και ιδού το αποτέλεσμα !

************************* 

 Και άλλο ένα καδράκι, που είχα φτιάξει παλαιότερα, 

με εκτύπωση σε χαρτί και χρυσό contour. 

*************************  

Με τις πιό θερμές ευχές μου σε όλες τις Αννούλες που γιορτάζουν σήμερα, 
(για όσες αναρωτιέστε,εγώ δεν εορτάζω το μισό μου όνομα αλλά γιορτάζει η πεθερούλα μου, η ανηψούλα μου, μιά ξαδέλφη  μου και μία θεία!). 
Να περάσετε μιά όμορφη Κυριακή !