Κουτί, κουτί, κουτί....και τί κουτί,κουτί !

Αν με ρωτήσετε 'μα, πόσα κουτιά είχε φτιάξει ο πατέρας σου?' 

δεν θα ξέρω να σας απαντήσω...

Συνέχεια ανακαλύπτω κι άλλα στο σπίτι της μητέρας μου.  

Κι ενώ πολλά απ'αυτά τα χρησιμοποιεί και είναι σε καλή κατάσταση, 

είναι και μερικά που με τα χρόνια ξεκόλλησαν, έσπασαν, πάλιωσαν και κατέληξαν στην γνωστή πιά αποθηκούλα της.  

Βλέπετε, το 'δεν πετάμε τίποτα' μάλλον δεν είναι πολύ καινούργιο στην οικογένειά μας! 

Σόϊ πάει το βασίλειο! 

Κι αφού βρήκα ένα κουτάκι εντελώς διαλυμένο, 

 

ε, να μην το επισκευάσω και να μην το κρατήσω σαν ενθύμιο του μπαμπά μου?  

Το κόλλησα, το κάρφωσα, το έπλυνα,  και του έκανα decoupage στο καπάκι μόνο, φρεσκάροντας με βερνίκι το κάτω μέρος, για να μην γίνει και εντελώς αγνώριστο!

Το εφφέ της παλαίωσης με πατίνα πάνω από το κρακελέ με ενθουσίασε.

Μανιώδης καπνιστής ήταν ο Monsieur Nestor, παρά τα τρία εμφράγματα που είχε πάθει,

και τέτοια κουτάκια, τα θυμάμαι από μικρή πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, που τα άνοιγε για να πάρει ένα τσιγάρο ή να προσφέρει σε κάποιον μουσαφίρη.

 

Και δεν του έφτανε το ένα κουτάκι, λίγο καιρό αργότερα έφτιαχνε κι άλλο ένα για το κομμοδίνο του, και ακόμα ένα που είχε χώρισμα και θέση για το σπιρτόκουτο... 

Ω, ναί, καλά καταλάβατε...βρήκα κι άλλα δύο !

 αλλά σκέφθηκα να μην τα κάνω όλα ίδια, κι έτσι σ'αυτό κόλλησα 

όμορφα ρόζ λουλουδάκια από χαρτοπετσέτα, 

 διατηρώντας πάντα το σώμα του κουτιού με το βερνίκι του.

 όπως και στο τρίτο, στο καπάκι του οποίου κόλλησα ριζόχαρτο και έκανα κρακελέ One Step με χρυσή πατίνα στις ρωγμές. 

Τώρα, με τί θα τα γεμίσω εγώ, δεν έχει καμμία σημασία. 

Αρκεί που τα βλέπω κάθε μέρα και μου τον θυμίζουν. 

Shall we play dolls ??-Παίζουμε κούκλες ??

Almost 59 years ago, my late aunt Nina - my father’s sister - made the journey on an ocean liner from the USA to Greece to visit the family after many, many years living in Florida. I was the first child of her beloved younger brother  and she wanted to attend my christening in Athens.Πριν από περίπου 59 χρόνια η θεία Νίνα - αδελφή του πατέρα μου  ταξίδεψε μ’ένα υπερωκεάνιο  από την Αμερική στην  Ελλάδα για να  επισκεφθεί την οικογένεια μετά από πολλά, πολλά χρόνια που ζούσε στη Φλόριντα. Ήμουν το πρώτο παιδί  του αγαπημένου της μικρού αδελφού και ήθελε να παρευρεθεί στη βάφτισή μου στην Αθήνα.

Amongst the many other gifts the ‘american help’ brought to the whole family,  was  a lovely small doll for me. She was so cute, with very fine red hair and a nice bride’s dress.   Μεταξύ των πολλών άλλων δώρων,που έφερε η «αμερικάνικη βοήθεια» σ’ όλο το σόϊ, ήταν και μια όμορφη κουκλίτσα για μένα  Ήταν τόσο χαριτωμένη, κοκκινομάλλα,  με ένα ωραίο νυφικό φόρεμα κι ένα πέπλο.

 

My mother preferred to keep her safe on a shelf until I got a little older to touch it.  

This was not a toy for a baby !!! 

Η μητέρα μου προτίμησε να την κρατήσει σε απόσταση ασφαλείας πάνω σε μιά εταζέρα μέχρι να μεγαλώσω λίγο  πριν την πιάσω στα χέρια μου.  

Αυτό δεν ήταν παιχνίδι για μωρό!

Throughout my childhood I played with so many dolls. Mom used to sew dresses for them and Dad made wooden miniature furniture which I later offered to younger cousins.  The ‘american’ doll as we used to call her, was always treated as a collectible and not a playable doll. She also got a bed and  other furniture by dad but the whole set was high on a shelf.  I loved her so much that I was afraid of damaging it.  And I am certain this is how she ‘survived’. I took her with me when I went to study in France, she came with me when I got married and has always been on display in every house we have lived in. I did not even give it to my daughter !!!! She had so many Barbies that she did not care for a collectible vintage doll !   

Στα  παιδικά μου χρόνια έπαιξα με τόσες πολλές κούκλες. Η μαμά τους έραβε φορέματα και ο μπαμπάς τους έφτιαχνε ξύλινα έπιπλα τα οποία αργότερα χάρισα σε μικρότερες ξαδέλφες.. Την «αμερικάνα» κούκλα όμως  όπως την λέγαμε, την αντιμετωπίζαμε πάντα ως συλλεκτική και όχι σαν παιχνίδι   Απέκτησε κι εκείνη  ένα κρεβάτι και άλλα έπιπλα από τον μπαμπά, αλλά το «σετάκι» ήταν πάντα ψηλά στην εταζέρα.  Την αγαπούσα τόσο πολύ  που φοβόμουν μην την καταστρέψω. Και είμαι σίγουρη ότι έτσι «επιβίωσε». Την πήρα μαζί μου όταν πήγα για σπουδές στη Γαλλία, ήρθε μαζί μου όταν παντρεύτηκα και ήταν πάντα στολισμένη σε κάθε σπίτι όπου έχουμε ζήσει; δεν την είχα δώσει ούτε στην κόρη μου!! Εκείνη είχε τόσες πολλές Barbies που  δεν  την συγκινούσε μιά συλλεκτική vintage κούκλα!

Many years ago, I remember washing her hair and her dress and I then made her a new lace headdress,  but for a long time now, I have been meaning to give her a new lifting. Her dress had turned almost yellow, her headdress had lost its colour. Πριν από πολλά χρόνια, θυμάμαι ότι την είχα λούσει, της είχα πλύνει το φόρεμά της και στη συνέχεια, της είχα φτιάξει ένα νέο πέπλο από δαντέλλα, αλλά εδώ και πολύ καιρό, είχα σκοπό να της κάνω ένα νέο λίφτινγκ !. Το φόρεμά της είχε κιτρινίσει, το πέπλο της είχε χάσει το χρώμα του.

I decided to give her a shampoo !!! Αποφάσισα να την λούσω με σαμπουάν!

 

I also used some conditioner ….Χρησιμοποίησα και  conditioner ....

and started to comb her hair….Και άρχισα να χτενίζω τα μαλλιά της ....

to my dismay, some of  it was coming off the head !!! Προς απογοήτευσή μου, πολλές τρίχες άρχισαν να βγαίνουν  από το κεφάλι της!  

 I immediately stopped and managed to keep a fair amount of hair on.  Αμέσως σταμάτησα και κατάφερα να διατηρήσω μια αρκετή ποσότητα μαλλιών. 

 

Then I washed the dress and made the fatal error of using some chlorine bleaching … ‘Επειτα, έπλυνα  το φόρεμα και έκανα το μοιραίο λάθος  να χρησιμοποιήσω χλωρίνη (!) μήπως και ασπρίσει... 

   

the lace fell apart from the dress completely!!! η δαντέλα του διαλύθηκε εντελώς !!! 

 I was so unhappy !!!  Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ !!!

 I ironed the dress and put it on the doll...it looked a little bare...But I soon decided I could repair the damage.   Σιδέρωσα το φόρεμα και το φόρεσα στην κούκλα...φαινόταν λίγο γυμνό....Αλλά σύντομα  σκέφθηκα ότι μπορούσα να αποκαταστήσω τη ζημιά. 

I found a very old handkerchief in my mother’s drawer. Βρήκα ένα πολύ παλιό μαντήλι σ΄ένα συρτάρι  της μητέρας μου.

 

I cut the lace out of it and used it to decorate the bride’s dress.  Έκοψα την δαντέλλα του και την χρησιμοποίησα για να διακοσμήσω το φόρεμα της νυφούλας.

 

I then used the small piece that remained to make a new headdress.  Με ένα  μικρό κομμάτι που έμεινε έφτιαξα ένα νέο πέπλο . 

And there is my adorable little doll, all dressed up again and with her clean red hair (even if it is a little sparse), sitting on one of the rocking chairs made by my beloved late father.  Και νά η λατρευτή μου κουκλίτσα, φρεσκοπλυμένη  και φρεσκολουσμένη με τα κόκκινα μαλλάκια της (λίγο πιό αραιά βέβαια ), καθισμένη σε μια από τις κουνιστές πολυθρόνες  που είχε φτιάξει ο πατέρας μου. 

 
Some days ago, I discovered a box in my mother’s attic and guess what….it contains my doll’s bed  and some of her furniture.  I will show them to you as soon as I repair them (contrary to the doll, those have obviously not been cared for accordingly !). Πριν λίγες ημέρες, ανακάλυψα ένα κουτί στην αποθήκη της μητέρας μου... μαντέψατε τι περιείχε??  το κρεβάτι της κούκλας μου και μερικά από τα έπιπλά της. Θα σας τα παρουσιάσω μόλις τα επισκευάσω (αντίθετα με την κούκλα, εκείνα προφανώς δεν είχαν προσεχθεί  αναλόγως !)

I have just made some research on the internet and found out that my lovely little doll is a vintage Nancy Ann Storybook Doll, one of the models in hard plastic and with the sleep eyes that started being produced in the early fifties.Έκανα μόλις κάποια έρευνα στο διαδίκτυο και ανακάλυψα ότι η vintage κουκλίτσα μου είναι μιά Nancy Ann Storybook Doll,  μιά από τα μοντέλλα από σκληρό πλαστικό, με μάτια που ανοιγοκλείνουν που άρχισαν να παράγονται στις αρχές της δεκαετίας του ‘50.

 

Isn't she lovely,clean and fresh in her 'new' dress ????? Ready to celebrate with me my 59th birthday on 18 February!!!

Δεν είναι γλυκιά, κι αστραφτερή με το 'καινούργιο' της φόρεμα ????? ' Ετοιμη να γιορτάσει μαζί μου τα 59τα γενέθλιά μου στις 18 Φεβρουαρίου!!!