Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ακρυλικός στόκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ακρυλικός στόκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Ιουνίου 2020

ΦΡΕΣΚΑΡΙΣΜΑΤΟΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Μετά τις γλάστρες, σειρά είχαν κάποια διακοσμητικά του κήπου , με τα οποία πέρασα 2-3 δημιουργικά απογεύματα εν μέσω απομόνωσης λόγω του κορονοϊού.
'Ενα κεραμικό πουλάκι που το είχαμε αγοράσει πριν από χρόνια,  ήταν στολισμένο πάνω στην ψησταριά του κήπου, αλλά είχε πέσει θύμα κάποιας γάτας που το έριξε στο πέρασμά της. 
Πάντα στενοχωριέσαι όταν σπάσει κάτι που το είχες σαν αναμνηστικό από κάποιο ταξίδι, ακόμα κι αν δεν είναι αξίας. Είχαν κολληθεί τότε τα κομμάτια του,  η ουρά του όμως είχε γίνει θρύψαλλα κι έτσι έμεινε παραπεταμένο σε μιά γωνιά.  
Πρόσφατα στο FB είχα παρακολουθήσει ένα βιντεάκι στο οποίο έδειχναν πως μπορείς να φτιάξεις ένα πουλάκι με αλουμινόχαρτο και πηλό.  Αυτό ήταν! δεν περίμενα ούτε λεπτό, έτρεξα και έφερα αλουμινόχαρτο, σχημάτισα μιά αληθοφανή ουρίτσα την οποία στερέωσα σ'ένα ξύλο που έμπηξα μέσα στην τρύπα και την 'έντυσα' με πηλό.  Στην συνέχεια, έφτιαξα ένα μείγμα από στόκο, κόλλα, και χρώμα και πέρασα ολόκληρο το πουλί καλύπτοντας έτσι τις παλιές κολλήσεις. 
  
Ακολούθησε ένα χέρι λευκού χρώματος 
και πάνω του έγιναν σκιάσεις με λίγο μπεζ και λίγο γκρί, τονίστηκαν τα ματάκια του και το ράμφος του
 και το πουλάκι ξαναπήρε την θέση του σε πιό προφυλαγμένο από τις γάτες σημείο. 

Σε έναν κήπο, δεν φταίνε μόνο οι γάτες για τυχόν ατυχήματα σε γλάστρες και κεραμικά διακοσμητικά.
Αν θυμάμαι καλά, το λάστιχο του ποτίσματος ήταν αυτό που τυλίχτηκε γύρω από τον Νικολάκη μας, τον κηπουρό,  ο οποίος, αν και κολλημένος πάνω σε μιά βαρειά πέτρα, έπεσε και έγινε κομμάτια !   
Ευκαιρία να τον επισκευάσουμε λοιπόν κι αυτόν! Δεν θα σας κουράσω με τις λεπτομέρειες...αλλά εδώ δούλεψε ατλακόλ, πηλός και φρεσκάρισμα των χρωμάτων. 
Και τέλος απέκτησε και παρεούλα τις δύο μικρές βοηθούς του, αντί να της έχω χώρια και να κινδυνεύουν να σπάσουν κι αυτές. 
Τις αδίκησα βέβαια λίγο αφού δεν τους φρεσκάρισα τα χρώματά τους, αλλά το έχω στα υπ'όψιν για κάποια άλλη στιγμή. Ο λόγος ήταν πως με περίμενε για επισκευή άλλο ένα σπασμένο διακοσμητικό! 
Ε, μιάς που μάθαμε τον τρόπο, να το φτιάξουμε κι αυτό...έτσι δεν είναι;

'Ενα ζευγάρι 'φραουλάκια'  είχε πάθει μεγάλη ζημιά! 
Και η αλήθεια είναι πως δεν καταλάβαμε πώς και πότε έγινε το έγκλημα του αποκεφαλισμού της φραουλίτσας, ούτε βρέθηκε ποτέ το κεφαλάκι της. Υποψιαζόμαστε πως θα έγινε από απροσεξία κάποιου εργάτη όταν έγιναν έργα διαμόρφωσης στον κήπο, και το κομμάτι θάφτηκε μέσα στα χώματα ενώ το υπόλοιπο πετάχθηκε κάτω από έναν θάμνο, όπου και το ανακαλύψαμε μετά από καιρό.

Πήρα λοιπόν αλουμινόχαρτο, σχημάτισα μιά μπάλα και πιέζοντάς την με τα χέρια μου, της έδωσα το σχήμα του κεφαλιού με το καπελάκι. 
Στην συνέχεια το έντυσα με πηλό συνεχίζοντας να το σφίγγω έως ότου φτάσει στο ίδιο περίπου μέγεθος με το ταίρι του.  Έβαλα  ένα κλαδάκι μέσα στην τρύπα του λαιμού και έμπηξα από πάνω το κεφαλάκι, το οποίο στερέωσα με κόλλα και με ένα κομμάτι πηλού υπό μορφήν γιακά. 
Από πάνω σχημάτισα τα μαλλάκια, τα φυλλαράκια της φραουλίτσας/καπέλλο και με το πίσω μέρος ενός στυλό έκανα τα βαθουλώματα. Αφού στέγνωσε καλά, το έβαψα και το πέρασα μερικά χέρια βερνίκι.     
 
 Το μόνο που δεν πρόσεξα ήταν να κάνω το προσωπάκι πιό λείο, όπως είναι του νεαρού.

Τελευταία, τουλάχιστον για την ώρα, έβαψα και έναν κόκκορα,
 
 ο οποίος, εκτός του ότι είχε ξεβάψει εντελώς από τον ήλιο, 
είχε γίνει ο καψερός και φωλιά για τις σφήκες που μπαινόβγαιναν από μία τρυπούλα (και πάλι δεν θυμάμαι πώς έγινε αυτή η τρύπα). 
Την έκλεισα κολλώντας ένα κομματάκι όστρακου και αφού τον έτριψα με σφουγγάρι και με σύρμα, στην συνέχεια απλά πήρα τα πινέλλα μου και χρωμάτισα τον κοκορίκο!

Γιατί να τα πετούσα όλα αυτά, αφού μπορούσα να τα επισκευάσω;  
Και τους έδωσα μιά παράταση ζωής και πέρασα την ώρα μου δοκιμάζοντας νέες τεχνικές που δεν γνώριζα ή δεν είχα σκεφθεί νωρίτερα.
Η όλη ιστορία μου θύμησε λίγο το "Νοσοκομείο της κούκλας", εκεί που πάς μιά παλιά σου κούκλα εάν σπάσει κάποιο χέρι της, ή της φύγουν τα μαλλιά ή τα μάτια...σίγουρα θα έχετε ακουστά, διότι όσο κι αν φαίνεται απίστευτο στα χρόνια του πλαστικού και του φθηνού παιχνιδιού, τα νοσοκομεία κούκλας υπάρχουν ακόμα!
Καλή Πεντηκοστή, και καλή Φώτιση από το 'Αγιο Πνεύμα, να έχουμε!

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013

Η Οδύσσεια ενός μοτίβου


Τί βροχές ήταν αυτές τις δύο τελευταίες ημέρες!   
Ήμουν στον κήπο κάποια στιγμή και σκεφτόμουν πόσα κλαδέματα δεν έχω προλάβει να κάνω !!! 
 
Οι τριανταφυλλιές δεν έριξαν τα φύλλα τους και έχουν αρκετά τριαντάφυλλα και μπουμπούκια..λυπάμαι να τις κλαδέψω!  
 
Το γιασεμί έχει γίνει θηρίο και από μέσα του παρατήρησα ένα μεγάλο κλαδί που πέταξε η πιό μυρωδάτη και βελούδινη αναρριχώμενη τριανταφυλλιά μου,  και είναι γεμάτο μπουμπούκια!!!!  
Χρόνια έκανε να αναπτυχθεί η καημενούλα και είχα απογοητευτεί εντελώς. Πέρυσι, στο ίδιο παρτέρι, λίγο πιό μπροστά, φύτεψα μια γαρδένια και χρησιμοποίησα μείγμα από καστανόχωμα και τύρφη. Φαίνεται ότι αυτό έκανε καλό και στην καχεκτική τριανταφυλλιά, αλλοιώς δεν εξηγείται η ξαφνική ανάπτυξή της. 
Χάρηκα τόσο πολύ που αμέσως πήρα το κλαδευτήρι και άρχισα να κλαδεύω προσεχτικά το γιασεμί για να ελευθερώσω το νέο κλαδί της τριανταφυλλιάς και να το δέσω στα κάγκελλα για να μην σπάσει από τους ανέμους.   
 Δεν πρόλαβα όμως ... Ο ουρανός σκοτείνιασε
 Οι πρώτες χοντρές σταγόνες άρχισαν να πέφτουν  
  και αναγκαστικά παράτησα το κλάδεμα, και έτρεξα να προφυλαχτώ από την βροχή.

Ασχολήθηκα με decoupage...τί πρωτότυπο !!!!!
Άλλη στιγμή θα σας δείξω τί έφτιαξα...
Καλά, άντε να σας δώσω μια ιδέα....

 Μετά, πακετάρισα ένα δωράκι για την φίλη μου την 'Αντα που είχε τα γενέθλιά της χθές και σκέφθηκα να μοιραστώ την ιστορία του μαζί σας.
Με την Άντα ήμασταν συνάδελφοι πολλά χρόνια -μάλιστα εγώ είχα κάνει την πρόσληψή της στην εταιρεία- και είναι μία από τους 2-3 που κράτησαν επαφή μαζί μου μετά την συνταξιοδότησή μου.  Όταν άρχισα να ασχολούμαι με το decoupage ήταν τέτοιος ο ενθουσιασμός μου που ζητούσα απ'όλους να μου μαζεύουν χαρτοπετσέτες.  Η 'Αντα έδειξε ενδιαφέρον και μιά μέρα πήγα στο γραφείο με ένα μπουκαλάκι κόλλα, ένα πινέλο και μερικές χαρτοπετσέτες για να της δείξω την τεχνική.  Ανάμεσα σ'αυτές τις χαρτοπετσέτες ήταν και μία με ένα βάζο με ηλίανθους. Τόσο πολύ της άρεσε αυτή η χαρτοπετσέτα που μου είπε ότι θα την κρύψει για να φτιάξει κάτι μ'αυτήν "όταν θα μάθαινε και θα είχε τον χρόνο ν'ασχοληθεί". "Θα σου φτιάξω εγώ κάτι" της είχα πεί τότε αλλά με την δουλειά και τα πήγαινε-έλα, δεν πρόλαβα. ΄Οταν βγήκα στην σύνταξη το θυμήθηκα και σκέφτηκα να της φτιάξω ένα ρολόϊ τοίχου. Ήταν η εποχή που οι χαρτονένιες βάσεις τούρτας εμφανίστηκαν στα μπλογκοσπιτάκια της γειτονιάς μεταμορφωμένες σε όμορφα ρολόγια.  Δεν έχασα λοιπόν κι εγώ την ευκαιρία να φτιάξω ένα τέτοιο ρολόϊ.  Θέλησα να του κάνω και κρακελέ -τρομάρα μου- και παρόλο που δεν μου πέτυχε (οι γραμμές του πινέλου φαίνονταν πολύ έντονα), συνέχισα με το decoupage των μοτίβων με τους ηλίανθους. 
Πα,παπα !!! το αποτέλεσμα ήταν...χάλια !
 Δεύτερη απόπειρα, μετά από λίγο καιρό, στην πίσω πλευρά της ίδιας βάσης,παρακαλώ ! Θα το κάνω double-face, σκέφθηκα,  μπορεί της 'Αντας να της αρέσει και αυτή η πλευρά και πότε-πότε να θέλει να αλλάζει διάκοσμο...(ακούτε τί σκέφθηκα !!!)
'Ελα μου όμως που και πάλι δεν μου πέτυχε το κρακελέ !  
Αυτή την φορά, το έκανα με σφουγγαράκι αλλά... 
αυτά δεν ήταν σκασίματα... σαν να έκοψε η μαγιονέζα ήταν!!!
Και πάλι όμως συνέχισα το decoupage!  Τί πείσμα κι αυτό...να μη θέλω να πετάξω τίποτα ?! Το αποτέλεσμα ήταν αυτό...
Και τελικά... τα παράτησα! 
"Τί χαζή που είμαι..." σκέφτηκα..."κάθησα κι έκοψα τόσους ηλίανθους για να κάνω κάποια σύνθεση κι ούτε κατάφερα να κάνω ένα κρακελέ της προκοπής, ενώ εξ αρχής γνώριζα ότι της Άντας της άρεσε πολύ το κόκκινο φόντο που είχε η χαρτοπετσέτα"!!!
Τότε μόνο το σκέφτηκα...θα της το φτιάξω (το μοτίβο) σε πινακάκι!!!  
Κι έτσι κατέληξα σ'αυτό ...

Decoupage με ολόκληρο 1/4 χαρτοπετσέτας πάνω σε σπατουλαρισμένο καμβά.
Ανάγλυφες λεπτομέρειες με στόκο και περίγραμμα απο κρακελέ στόκο, χρωματισμένο με ακρυλικό και τονισμένο με bitume στις ρωγμές. 

Αντούλα μου, πολύχρονη να είσαι και πάντα με υγεία και χαρά. Ελπίζω να σου άρεσε το καδράκι... και χαλάλι σου οι αποτυχημένες απόπειρες !!!

Δεν θα με ρωτήσετε τί έκανα την βάση της τούρτας ? 
Ε, όχι λοιπόν, δεν την πέταξα...αλλά την έτριψα, την ξαναέβαψα, έκανα κρακελέ (πετυχημένο αυτήν την φορά - το έχουμε μάθει πιά) και άλλαξα εντελώς θέμα. Κάποια στιγμή θα σας το δείξω, αφού του βάλω τον μηχανισμό !  

Σας εύχομαι ένα πολύ καλό Σαββατοκύριακο και...

...ες μεθαύριον τα σπουδαία !!!

Φιλάκια πολλά !

   








Τετάρτη 15 Αυγούστου 2012

Χρόνια Πολλά με λουλούδια

        
Χρόνια Πολλά !!!
στην Μαρία, την Δέσποινα, την Παναγιώτα, την Παρθένα,
τον Μάριο, τον Παναγιώτη 
και όλους όσους εορτάζουν σήμερα.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σας!!!! 
Να είστε καλά και να χαίρεστε τις οικογένειές σας 
και τους αγαπημένους σας.

Προσωπικά, εορτάζω στα Εισόδια της Θεοτόκου, 
στις 21 Νοεμβρίου, αλλά η Παναγία μας είναι Μία και όλες οι Μαρίες την γιορτάζουμε σε κάθε της εορτή.

Η Μεγαλόχαρη να μας έχει όλους υπό την σκέπη Της !  

Στην εικόνα Της θα βάλω φρέσκα λουλούδια  από τον κήπο μου.
Με την φωτογραφία όμως αυτή θέλησα να σας παρουσιάσω.....εάν δεν το καταλάβατε ακόμα....τον δεύτερο κουμπαρά που τελείωσα χθές !!!!
 

Money bank, Tirelire, Κουμπαράς  

Ήταν ένα μπουκαλάκι υγρού αρωματικού χώρου, το οποίο, αφού του άνοιξα τρύπα για τα κέρματα, το πέρασα με primer, το κάλυψα με ακρυλικό στόκο και λευκό χρώμα και του έκανα decoupage με χαρτοπετσέτα τονίζοντας το μοτίφ με μπρονζέ ρελιέφ.Τέλος, πρόσθεσα τα λουλούδια με θερμόκολλα.

Recycling of a small plastic container into a money bank flower vase

Ελπίζω να καταλήξει σε κάποιο κοριτσίστικο δωμάτιο
και να το χαρεί κάποιο κοριτσάκι, άν όχι σαν κουμπαρά, τουλάχιστον σαν διακοσμητικό πάνω σ’ένα ραφάκι.
Να περάσετε όλοι καλά !!!
 Και του χρόνου !!!

Τρίτη 6 Μαρτίου 2012

Μια μώβ συμμετοχή



Την Καλημέρα μου στην μπλογκογειτονιά !!!!

Άκουσα μώβ ???? 

Το ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ κάνει διαγωνισμό !!!!  
 
Ευκαιρία βρήκα λοιπόν κι εγώ να σας δείξω το μωβ καθρεφτάκι μου και να συμμετάσχω μ'αυτό στον διαγωνισμό. 
  Decoupage με χαρτοπετσέτα και ανάγλυφες λεπτομέρειες


Καλή επιτυχία σε όλους !!!


Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Χειμώνας


Τί όμορφα που είναι να κάθεσαι μπροστά στο τζάκι μ’ένα βιβλίο κι έναν καφέ... Εδώ και καιρό ήδη, το ανάβουμε κάθε βράδυ.



Μας τελείωσαν όμως τα ξύλα και πήγαμε να αγοράσουμε καινούργια.   

Κι εκεί, στην ξυλαποθήκη, κοντά στα κούτσουρα, βρήκα πεταμένο ένα κομμάτι μάρμαρο.

Επιστρέφοντας,  κλάδεψα δυο παλιές αναρριχώμενες τριανταφυλλιές που έχουν αγριέψει και, όπως κάθε χρόνο, με τους καρπούς τους στόλισα την κεραμική μου ‘κόρη’ στην εξώπορτα, 
 

έφτιαξα ένα στεφανάκι με κληματόβεργες που ψέκασα με λίγο χρυσό σπρέϋ και μ’ έναν ωραίο κοκκινολαίμη 


και μου περίσσεψαν και για 2-3 βαζάκια, όπου τα αφήνω χωρίς νερό μέχρι να ξεραθούν.  Κάνεις μ’αυτά το καλύτερο τσάι που είναι γεμάτο βιταμίνη C.  

 


Μετά θυμήθηκα το μάρμαρο.....΄Ενα découpage  με Χριστουγεννιάτικο χιονισμένο τοπίο ήταν ότι έπρεπε για την εποχή.     

Με ανάγλυφες λεπτομέρειες από ακρυλικό στόκο θέλησα να το κάνω πιό «ζωντανό»...

Και όταν το τελείωσα, το φωτογράφησα πάνω στα στοιβαγμένα κούτσουρα.
 

Του άξιζε νομίζω  !!

Σας εύχομαι ένα πολύ ωραίο Σαββατοκύριακο !!!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...