Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα vintage. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα vintage. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

'Ενα πολύ παλαιό κουτί - A very old box

 
Πριν από χρόνια, στην γνωστή αποθήκη της μαμάς, είχα βρεί αυτό το κουτί κάτω από διάφορα άλλα πράγματα. 
Αν και ήταν σε πολύ κακή κατάσταση, περιείχε ακόμα ένα πακετάκι από πολύ λεπτά φύλλα αλληλογραφίας. 
Many years ago, I had found this box under various other things, in my mother’s storeroom.  Although it was in a very bad condition, it still contained a pack of very thin correspondence papers. 
Το θυμόμουν από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που ο μπαμπάς το άνοιγε όταν ήθελε να γράψει γράμμα στον δίδυμο αδελφό του στην Γαλλία ή στις αδελφές του στην Αμερική.
  I remember, since my childhood, that my father used to open that box every time he wanted to write a letter to his twin brother in France or to his sisters in America.
Φυσικά, το είχε φτιάξει μόνος του και αυτό, όπως τόσα άλλα κουτιά.  Σας έχω ίσως κουράσει πιά να σας δείχνω 'τα κουτιά του μπαμπά' αλλά για μένα είναι κειμήλια ανεκτίμητης αξίας γιατί, αν και δεν είναι περίτεχνα, φτιάχτηκαν από τα χεράκια του με πολύ μεράκι και στην διάρκεια του ελεύθερου χρόνου του.  Το συγκεκριμένο δεν το είχε περιποιηθεί όπως τα άλλα. Ούτε από καλό ξύλο ήταν, ούτε λουστραρισμένο, αλλά απλά βαμμένο με λευκή μπογιά.  Υποθέτω ότι δεν του είχε δώσει ιδιαίτερη προσοχή επειδή το είχε μέσα σ'ενα ντουλάπι και δεν ήταν κάποιο όμορφο κουτί για στόλισμα στο σαλόνι.
Naturally, the box was crafted by him, as so many other boxes. I have perhaps started to tire you by showing my ‘dad’s boxes' but for me they are heirlooms of priceless value because, even if they are not elaborate, they were made by his hands with a lot of taste and during his free time.   This box does not look like the others that I have already shown you. It was neither from good timber, nor varnished, but simply painted white. I suppose that dad had not given it any particular attention because it was stored in a cupboard and was not some beautiful box for decoration in the lounge. 
   
Τόσον καιρό το είχα στην δική μου αποθήκη, και από τότε που δημιούργησα την γωνιά/ατελιέ μου, είχα υπ'όψιν μου να το περιποιηθώ κάποια στιγμή. Προσωρινά όμως το είχα γεμίσει με περισσεύματα από χαρτοπετσέτες και ρυζόχαρτα και το είχα κοντά στον πάγκο μου.
For quite a long time I had it in my own storeroom, then, since I created my own craft corner, I kept in mind to “revamp” it at some time. Provisionally,  I had it full with leftovers from napkins and rice papers and I kept it near my working bench.
Όταν το πήρα προ ημερών στα χέρια μου, δεν είχα ακόμα αποφασίσει πώς να το φτιάξω. 
Το πρώτο όμως πράγμα που έκανα ήταν να το στοκάρω και να το τρίψω με γυαλόχαρτο για να μπορέσω να το βάψω και να του κάνω κάποια παλαίωση. 
 When I took it in my hands, some days ago, I still had not decided what to do with it.  
The first thing that I made, however, was to fill its marks with putty and to start sanding it, in order to prime it and give it a new coat of paint and some aging.  
Προς μεγάλη μου έκπληξη, άρχισε να εμφανίζεται ένα πράσινο χρώμα κάτω από το λευκό! 
Η παλαίωση γινόταν από μόνη της !!! Αποφάσισα να μην το βάψω καθόλου για να μην καλυφθεί το παλιό χρώμα.
 To my great surprise, a green colour started to show under the white paint! The aging was being made by itself!!!  I decided to leave the box unpainted in order not to cover the old colour.
'Εψαξα να βρώ κάποια μοτίβα που να ταιριάξουν χρωματικά και κατέληξα στις λευκές μανόλιες, τις οποίες συμπλήρωσα με λίγα stencils από ακρυλική πάστα. Μετά έπιασα την πράσινη πατίνα και την δούλεψα στην περιφέρεια του κουτιού και στα ανάγλυφα.
I tried to find some patterns that would suit that colour...and finally I used the white magnolias which I supplemented with some stencils of acrylic paste. Afterwards I used green patina, working it around the box and on the reliefs. 


Με ακρυλικό χρώμα φρεσκάρισα το εσωτερικό του κουτιού, κόλλησα στο εσωτερικό καπάκι τρία μικρά μοτίφ που είχαν περισσέψει από την χαρτοπετσέτα και τόνισα τις κόγχες του κουτιού με την πράσινη πατίνα.
I refreshed the interior of the box with acrylic paint, I decoupaged three small flowers that had remained from the napkin on the inside cover and I stressed the angles of the box with the green patina.
Το αποτέλεσμα με ικανοποίησε,  γιατί έδωσα μια νέα πνοή στο παμπάλαιο αυτό κουτί  χωρίς να χρειαστεί κάν να το ξαναβάψω, ενώ  η 'φυσική' του παλαίωση το έκανε πολύ ιδιαίτερο. 
  The result satisfied me, because I managed to give a new life to this old box without even painting it, while its 'natural' aging made it very particular.
 
Τώρα που το σκέφτομαι,  έχω κι΄ ένα μεγάλο κουτί του πατέρα μου που είναι βαμμένο λευκό. 
Λέτε να εμφανιστεί και σ'αυτό άλλο χρώμα από κάτω όταν αρχίσω να το τρίβω? 
Εννοείται ότι θα σας κρατήσω ενήμερους.....!!!
Now that I think better, I have another big box, by my father,  which is painted white.   
Imagine that this one also shows a dark paint under the white coat when I start to sand it?   
It goes without saying that I will let you know...!!! 

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!!!!
I wish you all a very nice weekend!!!!






Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Σεισοπυγίς η λευκή - Motacilla alba

Ασπροσουσουράδα 
 White Wagtail
Bergeronnette grise, aussi appelée Hochequeue gris

Η κομψή εμφάνισή της και η συμπεριφορά της την έχει κάνει συνώνυμο της ζωντάνιας και της τσαχπινιάς. «Σουσουράδα», λέει ο λαός μια ζωηρή κοπέλα.
Οι σουσουράδες είναι, μαζί με τους κορυδαλλούς, τα πιο χαρακτηριστικά εδαφόβια πουλιά. Στα δέντρα καταφεύγουν μόνο για να κουρνιάσουν το βράδυ. Πολλές φορές, όταν πλησιάζουν άνθρωποι, προτιμούν να τρέχουν μακριά παρά να πετούν. Αν ωστόσο χρειαστεί, πετούν εύκολα με ένα χαρακτηριστικό, κυματιστό πέταγμα.
Οι σουσουράδες είναι συνηθισμένα πουλιά το χειμώνα. Παρόλα αυτά, ιδιαίτερα οι Σταχτοσουσουράδες, προτιμούν να μην «κοπαδιάζουν», αλλά να κρατά η κάθε μία την δική της επικράτεια. Πολύ συχνά τις βλέπουμε να κυνηγά η μία την άλλη όταν παραβιάζονται τα όρια των περιοχών τους. Οι Λευκοσουσουράδες, ωστόσο, είναι πιο ανεκτικές όταν υπάρχει πολύ φαγητό και τότε μαζεύονται σε μεγάλους αριθμούς. Τη νύχτα και τα δύο είδη συγκεντρώνονται μαζί σε μεγάλους αριθμούς και κουρνιάζουν μαζί σε δέντρα.
 The White Wagtail (Motacilla alba) is a small passerine bird in the wagtail family Motacillidae, which also includes the pipits and longclaws. Thisspecies breeds in much of Europe and Asia and parts of north Africa. It is resident in the mildest parts of its range, but otherwise migrates to Africa. It has a toehold in Alaska as a scarce breeder. In the British Isles the darker sub-species the Pied Wagtail (M. a. yarrellii) predominates.
The White Wagtail is an insectivorous bird of open country, often near habitation and water. It prefers bare areas for feeding, where it can see and pursue its prey. In urban areas it has adapted to foraging on paved areas such as car parks. It nests in crevices in stone walls and similar natural and man-made structures.
Photos by Marie-Anne
Text from Wikipedia

Η Ασπροσουσουράδα είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Σεισοπυγιδών, που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Motacilla alba και περιλαμβάνει 11 υποείδη Στην Ελλάδα απαντάται το υποείδος Motacilla alba alba (Linnaeus, 1758).  Η επιστημονική ονομασία του γένους, motacilla, είναι λατινική και έχει ως ρίζα το ρήμα moto «κινώ», με σαφή αναφορά στη χαρακτηριστική κίνηση του οπισθίου τμήματος του πτηνού.  Αυτό ισχύει και για την αγγλική ονομασία wagtail «κινώ την ουρά».
Η ίδια σημασία αποδίδεται και στην ελληνική λαϊκή ονομασία «σουσουράδα», με ενδιαφέρουσα ετυμολογία: [ΕΤΥΜ. < σεισουράδα (με προληπτ. αφομοίωση) < σεισούρα (< σείω, πβ; αόρ. έ-σεισ-α, + ουρά) + παραγ. επίθημα -άδα].  Επίσης, η λόγια ονομασία του πτηνού «σεισοπυγίς», έχει τα ίδια εννοιολογικά χαρακτηριστικά: [ΕΤΥΜ. < μτγν. σεισοπυγίς, -ίδος < σεισο- (< αρχ. σείω, πβ. αόρ. σεΐσ-ai) + - πυγίς < αρχ. πυγή ≪οπίσθια≫.
Τόσο η επιστημονική alba, όσο και οι λαϊκές ονομασίες του είδους, ελληνική και αγγλική, συσχετίζονται με το χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο πτέρωμα του πτηνού.


Υπάρχει όμως και η Κιτρινοσουσουράδα (Motacilla flava).
 Δεν μοιάζει με το δικό μου πουλάκι που βγήκε από το κλουβί του?
 

There is also a Western Yellow Wagtail (Motacilla flava) Bergeronnette printanière in french.
Doesn't it look like my little yellow bird which flew out of its cage?
 Napkin decoupage on distressed and crackled base with gold patina
Decoupage χαρτοπετσέτας πάνω σε κρακελέ ενός συστατικού με παλαίωση και χρυσή πατίνα, 
σε παλαιό ξύλινο καδράκι κομμένο από τον πατέρα μου πριν από...40 χρόνια!

Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψή σας και σας εύχομαι μιά υπέροχη Κυριακή!
Thank you for your visit! I wish you a wonderful Sunday!


Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Καλό μήνα !


Ο Δεκέμβριος μας ήρθε με νεροποντές, από αύριο η ΕΜΥ λέει ότι έρχεται και το κρύο.
'Οπως και να το κάνουμε, Χριστούγεννα έρχονται,  καιρός ήταν να σταματήσουμε τα μπάνια, χαχαχα (ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω πως για πρώτη φορά στην ζωή μου έκανα μπάνιο στην θάλασσα Νοέμβριο μήνα...!).
 Και να σας πώ ένα μυστικό -αλλά ας μείνει μεταξύ μας...-
 ακόμα δεν έχω μαζέψει όλα τα καλοκαιρινά! 
Με ξελογιάζει το decoupage, τί να κάνουμε?  
Το τελευταίο καιρό, όπου και να κοίταζες έβλεπες χριστουγεννιάτικα, 
αφού μαζεύονταν τα διάφορα που έφτιαχνα για τα μπαζάρ 
μέχρι να τα πακετάρω για να πάνε στον προορισμό τους. 
Από την Δευτέρα όμως πρέπει να φορτσάρω, να προλάβω να τελειώσω
 τις δουλειές μου για να μπορέσω να στολίσω το σπίτι. 
Βλέπω ότι οι περισσότερες από εσάς στολίσατε ήδη και ζηλεύω.

Με την  μανία όμως της ανακύκλωσης και της μεταποίησης που με έχει πιάσει, 
όλο και κάτι βρίσκω κάθε μέρα που με ξεσηκώνει και με κάνει να κλειστώ 
στο εργαστήρι μου.  
Σήμερα, λοιπόν έφτιαξα ένα κηροπήγιο για τον χριστουγεννιάτικο διαγωνισμό
που κάνει το Δελφινάκι
 decoupage με παλαίωση, χαρτοπετσέτα & δαχτυλοπατίνα

Και ξέρετε από τί το έφτιαξα ?
Από ένα ξύλο παλέττας που είχε πάνω του δύο τρύπες !

Μάλιστα κυρίες μου! Το πρόλαβα και το πήρα από τα χέρια του άντρα μου την ώρα που ετοιμαζόταν να το ρίξει για προσάναμμα στην ψησταριά πριν από δύο εβδομάδες!  Με κοίταξε έκπληκτος και κούνησε το κεφάλι του...
"Μα γιατί να πάνε χαμένες αυτές οι ωραιότατες τρύπες?" του είπα 
και αμέσως, πριν καταφέρει να με μεταπείσει, έφερα ένα πριόνι και έκοψα, μόνη μου, το ξύλο σε τρία κομμάτια. "Το μεσαίο μπορείς να το κάψεις" του είπα για να τον συνεφέρω από την έκπληξη. 
Οι δύο 'τρύπες' έμειναν για αρκετές ημέρες σε μιά γωνιά του πάγκου μου...
  ...και σήμερα, επι τέλους, έφτιαξα αυτό το απλούστατο, ωραιότατο, ρουστίκ κηροπήγιο.
 Κάτι σε vintage μου κάνει. Εσείς τί λέτε ???
 Καλό μήνα φίλες μου ! 
Και καλές γιορτές να έχουμε !

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Αντιγραφή


Όταν πλέον έχεις εθιστεί στο decoupage, μέρα με την μέρα ψάχνεις να βρείς τί άλλο θα μπορούσες να κάνεις μ’αυτήν την υπέροχη τεχνική.   
 Και όταν έχεις κάποια αντικείμενα που τα αγαπάς εδώ και χρόνια αλλά η φθορά τα έχει αλλοιώσει, έχεις πιά την δυνατότητα να τα αντιγράψεις. 
Πώς ? Μα, απλά αντιγράφοντας μια εικόνα και εκτυπώνοντάς την είτε σε λεπτό χαρτί, είτε σε λευκή χαρτοπετσέτα. 
Σίγουρα, οι περισσότερες από εσάς που ασχολείστε με το decoupage δεν θα εκπλαγείτε... όμως είναι και οι φίλες που ξεκινούν τώρα και θα τους ενδιέφερε να μάθουν κάποια «κολπάκια».

Και μιάς και η ημέρα προσφέρεται, σκέφθηκα να σας δείξω ακόμα μια καρδούλα. 

Το μεταλλικό αυτό κουτάκι το είχα αγοράσει με καραμέλες σε κάποιο αεροδρόμιο επιστρέφοντας από επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό.  Είχα πάρει 5-6 για μικροδωράκια σε φίλες και συναδέλφους. 
Αυτό όμως το κράτησα γιατί μου άρεσε πολύ.
 
Πέρασαν όμως τα χρόνια και η πανέμορφη εικόνα με το ζευγαράκι άρχισε να χαλάει. Κάποια στιγμή αποφάσισα να την αντιγράψω με τον τρόπο που ανέφερα παραπάνω. Πώς την αντέγραψα ??? Απλούστατα, την φωτοτύπησα. 

Και ιδού το αποτέλεσμα !!!!   
'Εβαψα χρυσή μιά παλιά γύψινη μπομπονιέρα και την μετέτρεψα σ'αυτήν την χαριτωμένη μπιζουτιερίτσα σε στυλ vintage.

Ένας άλλος τρόπος τον οποίο έχω εφαρμόσει είναι η φωτογράφιση ενός μοτίβου (και στην συνέχεια η αντιγραφή του σε χαρτί).  Κάποια στιγμή θα σας δείξω μερικά τέτοια μοτίβα ή μάλλον σας έδειξα ήδη δύο στην προηγούμενη ανάρτησή μου
(η μεγάλη καρδιά με το παραδεισένιο πουλί και η μικρή καρδιά από τούβλο).

Θα κλείσω την παρουσίαση των έργων μου με θέμα την ΚΑΡΔΙΑ, με λίγες ακόμα καρδούλες που έφτιαξα από πηλό (αφού μου τελείωσαν οι προηγούμενες)
 

αλλά και με αυτά τα βότσαλα
Το ένα, σε σχήμα καρδιάς,  απλώς το έβαψα κατακόκκινο. Το άλλο απλώς το γυάλισα με βερνίκι.  Σας ορκίζομαι ότι δεν το χάραξα εγώ !!!! Ετσι το βρήκα πριν λίγες ημέρες στην παραλία όπου το είχε ξεβράσει η φουρτουνιασμένη θάλασσα !!  

 
Δεν είναι εκπληκτικό το σχήμα της καρδιάς πάνω του ??????

Με όλη μου την ΑΓΑΠΗ !!!!

 Marie-Anne



Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

Καρδούλες !!!!


Του Αγίου Βαλεντίνου !!!
Ποτέ δεν γιορτάσαμε αυτήν την εορτή των ερωτευμένων. 
Η Αγάπη είναι καθημερινή υπόθεση και δεν μπαίνει σε πλαίσια. 

Καρδούλες όμως πάντα έφτιαχνα γιατί συμβολίζουν την ΑΓΑΠΗ.  
Και με αυτήν την ανάρτηση συμμετέχω
στον Δημιουργικό Διαγωνισμό της φίλης A PINK DREAMER

Ενα κουτάκι καρδούλα ήταν το πρώτο μου έργο decoupage όταν ξεκίνησα 
ως μέλος του Βάλε Φαντασία.  
 Μία καρδούλα ανάγλυφη και αρωματική ήταν η συμμετοχή μου 
στην Ανταλλαγή Δώρων της Ρένας Χριστοδούλου. 
 Δυστυχώς δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της!!! 
Χάθηκε μέσα από το γραμματοκιβώτιο της Βασιλικούλας
Το δικό της το δώρο το παρέλαβα προ ημερών. Είναι μια χαριτωμένη υφασμάτινη καρφιτσούλα.
 Την ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου και της ξαναστέλνω μιά καινούργια καρδούλα μέσα σ'ένα κουτάκι που ήταν η πρώτη μου απόπειρα για κρακελέ. 
 
Ελπίζω αυτήν την φορά να φτάσει στον προορισμό της.

Και δύο vintage καρδούλες που έφτιαξα χθές.
 

Θυμάστε τον βολβό που είχα  βάλει στο νερό πριν τα Χριστούγεννα?? 
 
Ε, ναι λοιπόν, αυτός είναι, τα κατάφερε και άνθισε 
και το μικρό αυτό ζουμπούλι μοσχοβόλισε το σπίτι.
 
Ενα κομμάτι τούβλου, απ'αυτά που ξεβράζει η θάλασσα αφού πρώτα τα έχει στρογγυλέψει με τα κύμματά της. Απίστευτο σχήμα ...κι όμως αληθινό !!!
 Δεν μπορούσα παρά να το μετατρέψω κι αυτό σε μία vintage καρδούλα.
Και τέλος, δεν θα μπορούσα να κλείσω αυτήν την ανάρτηση χωρίς να αφιερώσω αυτήν την καρδούλα στην αγαπημένη μου Χαρά που τα κάνει πάντα όλα με ΑΓΑΠΗ . 
 Χαρούλα, σε περιμένουμε να επιστρέψεις γρήγορα.

Με όλη μου την Αγάπη σε όλους και όλες σας !!!!

Marie-Anne



Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

My doll's bed - To κρεβατάκι της κούκλας μου

 
 As I was telling you in my previous post, I will try to restore my doll's furniture, which my mother has been keeping for over 40 years !!!!
This is the bed, which I found in pieces and managed to re-assemble and with which I am taking part to the January Creative Competition of A Pink Dreamer


Στην προηγούμενη ανάρτησή μου είχα αναφερθεί στα επιπλάκια  που είχε φτιάξει ο πατέρας μου για την κουκλίτσα.  ‘Οταν, στις αρχές του μήνα,  η μητέρα μου επέστρεψε από το νοσοκομείο, έμεινα μαζί της τις πρώτες ημέρες και είχα την ευκαιρία να ‘ψαχουλέψω’ λίγο στην αποθήκη της. Εκεί, μέσα σ’ένα συρτάρι με διάφορα εργαλεία του μπαμπά, ήταν ένα κουτί το οποίο περιείχε κάτι ξυλαράκια. Δεν θα τους έδινα σημασία εάν δεν πρόσεχα ότι ήταν λουστραρισμένα. Και όταν τα έβγαλα ....δεν πίστευα στα μάτια μου !! Ηταν τα κομμάτια του κρεβατιού της κούκλας !! Μπορεί να είχε διαλυθεί το κρεβατάκι, αλλά η μητέρα μου το είχε φυλάξει για πάνω από 40 χρόνια !!!!!!!!! 
‘Ετσι λοιπόν, το πρώτο πράγμα που έκανα όταν γύρισα στο σπίτι, ήταν να προσπαθήσω να συναρμολογήσω το κρεβάτι.  Και λέω να προσπαθήσω γιατί πράγματι δεν ήταν εύκολο. Κόλλαγα από την μιά, ξεκόλλαγε από την άλλη, 
θέλησα να το καρφώσω με μικρά βελονάκια, αλλά σε τόσο λεπτά ξυλαράκια δεν μπορούσα, φοβόμουν μήπως τα σπάσω.  


Τελικά, με την βοήθεια σφιγκτήρων κατάφερα και το κόλλησα !!!



Σκέφτηκα στην αρχή να του κάνω decoupage σε shabby chic style αλλά τελικά προτίμησα να το διατηρήσω με το λούστρο του όπως το είχε φτιάξει το πατέρας πριν από τόοοοσα χρόνια και έτσι το πέρασα απλά με λίγη πατίνα.

Και φυσικά, χρειαζόταν ένα στρώμα, κι ένα μαξιλάρι,
 
και στρωσίδια 
 
για να μπορέσει να κοιμηθεί η κουκλίτσα...


Μ’αυτήν μου την επισκευή ή αναπαλαίωση – δεν ξέρω πώς να την πώ – θέλησα κι εγώ να λάβω μέρος στον διαγωνισμό της A Pink Dreamer με θέμα το ΞΥΛΟ.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...