Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κέντημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κέντημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

Κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι !

Μπορεί να μην ήταν τέντζερης, αλλά σίγουρα ήταν κάτι μεταλλικό!
 Αυτό λοιπόν το πόδι λάμπας, μου το είχε δώσει ο θείος μου κάποια στιγμή που ξεκαθάριζε την αποθήκη του. Αν και δεν μου άρεσε ιδιαίτερα, το κράτησα, μήπως και βρώ κάτι να το κάνω. 
Και έμεινε για κάμποσα χρόνια παρατημένο, μέσα σε ένα μπαουλάκι που έχω στην βεράντα, 
γεμάτο με διάφορα τζάντζαλα απ'αυτά που κρατάω και δεν πετάω... 
Το έβλεπα κατά καιρούς, όταν άνοιγα το μπαουλάκι, αλλά δεν μου έκανε κέφι να το φτιάξω. 
Μέχρι που βρέθηκε μπροστά μου, ως δια μαγείας, αυτό το καπάκι...έ, καπέλλο ήθελα να πώ!
Από τα τρία αμπαζούρ που κάποιος είχε αφήσει δίπλα στον μπλέ κάδο της ανακύκλωσης, 
αυτό ήταν πάνω-πάνω, και έμοιαζε λυπημένο που το είχαν παρατήσει!!!
Δεν μπόρεσα να το αφήσω παραπονεμένο!!!  Εξ άλλου, το μέγεθός του ήταν αυτό που μου θύμησε ότι είχα μιά βάση λάμπας η οποία θα του ταίριαζε απόλυτα, εκτός του ότι ήταν καθαρό και κεντημένο και μάλιστα στο χέρι, όπως φαίνεται από τις μικρο-διαφορές στα μοτίφ του!

  Αφού το σαπούνισα πολύ καλά, το άφησα να στεγνώσει και έσπευσα να βγάλω την βάση από το μπαούλο.  Από την πολυκαιρία, είχε αρχίσει να σκουριάζει...
και χρειάστηκε ένα πολύ γερό τρίψιμο πριν την βάψω με δύο χρώματα κιμωλίας.

 









Δεν ήθελα να την φορτώσω με λουλούδια, γιατί δεν θα ταίριαζαν με το κέντημα, κι έτσι αποφάσισα να της κάνω λίγο μόνο decoupage με μικρά μονόχρωμα μοτιφάκια λουλουδιών
και παλαίωση με τρίψιμο και πατίνες
 
Αφού πέρασα καινούργιο καλώδιο και ντουϊ, τοποθέτησα το καπέλλο
 και η νέα μου λάμπα ήταν έτοιμη!
Πώς σας φαίνεται; 
Κρίμα δεν θα ήταν να την είχα αφήσει πεταμένη;
 


Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

'Ενα υπέροχο δώρο!



'Οταν το κούριερ έφθασε την επομένη των γενεθλίων μου και μου παρέδωσε ένα δεματάκι από την Ράνια, μάντευα ήδη πως θα εύρισκα μέσα ακόμα ένα ωραιότατο κεντηματάκι από την χρυσοχέρα φίλη μου - έχω ήδη μιά μικρή συλλογή από έργα των χεριών της και πολύ τα χαίρομαι!
Αυτή την φορά, πιστεύω πως υπερέβη τον εαυτό της αφού κάθησε και έφτιαξε ένα ολόκληρο βιβλιαράκι, το οποίο, στην κάθε του σελίδα έκρυβε και από μία έκπληξη!  
 Το εξώφυλλο από μόνο του με ξετρέλανε με το κεντημένο μονόγραμμα μέσα σ'ένα λουλουδάτο στεφανάκι και στο αγαπημένο μου κόκκινο χρώμα.  Λές και το ήξερε η Ράνια πως έχω αδυναμία στο χειροποίητο χαρτί, και το πρώτο πράγμα που βρήκα ανοίγοντας το λευκωματάκι, ήταν ένα φάκελλος και μία κάρτα από χαρτοπολτό με αληθινά ανθάκια και φυσικά με τις πιό θερμές ευχές της. 
 Και στην συνέχεια, άρχισαν οι εκπλήξεις!
Στην ανάρτηση της Ράνιας, θα είδατε ήδη τα περιεχόμενα του λευκώματος, 
αλλά δεν μπορώ να μην σας δείξω και κάποια λίγο πιό αναλυτικά. 
Δεν έχω ξαναδεί τέτοιου είδους βιβλιαράκι, κάτι σαν bohemian journal, 
με κομματάκια από ένα σωρό διαφορετικά υλικά, 

κορδέλλες, τυλιγμένες σε όμορφα χαρτονάκια

δαντέλλες 

 καρδούλες, 
 tags και σελιδοδείκτες,
 
 
 
χάρτινα αγγελούδια με χρυσόσκονη, 
 μουσειακές κάρτες με παραδοσιακές φορεσιές, 
 ένα φακελλάκι με μεταλλικά κλειδάκια,
 και τον χάρτη της περιοχής της, 
για να μου υπενθυμίσει πως με περιμένει κάποια  μέρα στο σπίτι της.  
 Αλλά, μην νομίσετε πως εδώ τελειώνουν τα δωράκια της Ράνιας! 
Μέσα στο κουτί, βρήκα ένα ματσάκι τσάϊ του βουνού, δεμένο με μιά ξύλινη μικροσκοπική τσαγιέρα (μα, πόσο έξυπνο!), ένα βιβλιαράκι από μιά πολύ πρωτότυπη έκθεση με σφουγγάρια,
 μπόλικες χαρτοπετσέτες, αλλά και διάφορα ξυλαράκια για decoupage!
 Για άλλη μιά φορά, με κακομαθαίνει η φιλενάδα μου!  
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ράνια και από εδώ (φυσικά και το έκανα ήδη τηλεφωνικώς!) 
για τα δωράκια της και προπαντός για το υπέροχο λευκωματάκι που με τόσο μεράκι κέντησε 
και γέμισε με όμορφα και χρήσιμα υλικά. 
Το θέμα τώρα είναι, τί να κάνω εγώ;
Πώς να αρχίσω να χρησιμοποιώ όλα αυτά τα καλούδια; Σιγά-σιγά θα αδειάσει το βιβλιαράκι!
Είμαι σε μεγάλο δίλημμα !!!
Μάλλον με βλέπω να το κρατάω έτσι όπως είναι και να το καμαρώνω!
Εσείς τί θα κάνατε στην θέση μου;

Τελευταία ημέρα του Κουτσοφλέβαρου σήμερα, και ήδη προμηνύεται κακοκαιρία από αύριο. 
Έρχεται ο Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης (αλήθεια, ετοιμάσατε τα Μαρτάκια σας;) 
αλλά ας μη ξεχνάμε πως μας φέρνει σε λίγο και την 'Ανοιξη!!!
 

 'Ηδη έχουν έρθει τα πρώτα χελιδόνια, αυτά όμως δύσκολα μπορώ να τα φωτογραφίσω, αντίθετα από τους Μαυρολαίμηδες και τους Καρβουνιάρηδες που κάθονται για αρκετή ώρα σ'ένα κλαδάκι και μου δίνουν την ευκαιρία να τους απαθανατίσω με τον φακό της μηχανής μου!
 
 


Καλό μήνα!!!

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Σαν χθές!!!!!!


Τρία χρόνια πέρασαν και ούτε που το κατάλαβα.  Τρία χρόνια σχεδόν που βγήκα και στην σύνταξη και από τότε κααααάθομαι (τρόπος του λέγειν, δηλαδή, γιατί οι υποχρεώσεις δεν μου αφήνουν και πολύ ελεύθερο χρόνο).  Το decoupage όμως καλά κρατεί και μ'αυτό περνάω λίγες ώρες σχεδόν καθημερινά. 
Το μικρό μου Atelier παραγέμισε με υλικά και με αμέτρητα αντικείμενα που στοιβάζονται περιμένοντας να τους δώσω νέα πνοή, εάν και όταν το αποφασίσω. 'Ενα μέρος της αποθήκης είχα μετατρέψει σε εργαστήρι, και σας το είχα παρουσιάσει κάποια στιγμή, 
αλλά τελικά, κατάντησε ξανά απλά Αποθήκη, και δεν με χωράει ούτε εμένα. 
Μάλλον ήρθε η ώρα να μετακομίσω μαζί με τα σύνεργά μου σε άλλη γωνιά του σπιτιού.

Ήδη το σκεφτόμουν από καιρό...χωρίς να λέω τίποτα στον Ν. Από τότε που άρχισε να τον πονάει το γόνατό του, ο γιατρός του συνέστησε να αποφεύγει τις σκάλες, κι έτσι κάποια στιγμή μετακομίσαμε στο ισόγειο, στο πρώην υπνοδωμάτιο του γυιού μας. 'Ετσι το πάνω μικρό καθιστικό/γραφείο, όπου καθόμουν τα βράδια και σας διάβαζα, μένει αχρησιμοποίητο. Εκεί είχα εγκαταστήσει το παλιό PC του γυιού μου, εκεί βρίσκονται τα μολύβια μου, τα πινέλα μου,τα αρχεία μου, τα κουτιά με τις  παλιές φωτογραφίες, αλλά και η ραπτομηχανή μου με όλα τα ραπτικά, οι δαντέλλες, οι κορδέλλες και ένα στοκ από διάφορα υφάσματα (που περιμένουν κι αυτά κάτι να γίνουν...).  
Δεν θα έβρισκα λοιπόν καλλίτερο χώρο aπό αυτόν για να μεταφέρω εκεί και τα υλικά μου για το decoupage και να τον μετατρέψω σε ένα πραγματικό craft-room, ανάμεσα στα δύο υπνοδωμάτια των παιδιών (που έτσι κι αλλιώς δεν μένουν πιά μαζί μας, και δεν θα τα ενοχλώ. Όταν θα έρχονται θα φροντίζω να έχω συμμαζέψει τα τζάντζαλα!!!).  Στo παλιό Atelier θα μπορώ να συνεχίσω να κάνω τις πιό "βρώμικες" δουλειές (κόψιμο, κάρφωμα, γυαλοχαρτάρισμα, αστάρωμα, βάψιμο...κλπ.) και μετά θα ανεβαίνω...

εις τα ιδιαίτερά μου διαμερίσματα για το φινίρισμα !  

Συνεχίζοντας την σειρά με τις παλιές κορνίζες, έφτιαξα αυτήν


στην οποία, εάν προσθέσω και το γυαλί της, θα μπορώ να βάλω και μία παλιά φωτογραφία, κάποια στιγμή, ή να την κρεμάσω έτσι ανάμεσα στις άλλες.

Chalk paint,  πράσινη πατίνα, χρυσή δαχτυλοπατίνα και decoupage χαρτοπετσέτας πάνω σε κρακελέ ενός συστατικού.

 Ήταν ένα παμπάλαιο βιδωτό καπάκι κάποιου γυάλινου σκεύους (βάζο γλυκού, φοντανιέρα, τσαγιέρα; θα σας γελάσω...) πάντως το θυμάμαι από τότε που ήμουν μικρή και μάλιστα θυμάμαι ότι είχε και σκαλιστό χερούλι...
λέτε να το βρώ κάποια μέρα στην γνωστή αποθήκη;)

Όμως, παραλίγο να ξεχάσω να σας πώ τον λόγο αυτής της ανάρτησης -εάν δεν τον καταλάβατε ακόμα, χα χα χα!!!

Χθές έκλεισαν τρία χρόνια από την ημέρα που ξεκίνησα το blog μου! Από τότε που άρχισα να σας γνωρίζω και να μοιράζομαι μαζί σας τα νέα μου, τις χειροτεχνίες μου, τα δωράκια μου, τα ταξίδια μου, τις συλλογές μου (μην παραπονιέστε, σας έχω υποσχεθεί να σας δείξω κάποια πράγματα, αλλά δεν βρίσκω τον χρόνο!).
Χθές όμως είχα επισκέψεις και δεν μπόρεσα να κάνω αυτή την ανάρτηση και σήμερα το απογευματάκι...
την ώρα που την ετοίμαζα...κάποιο κούριερ μου τηλεφώνησε ότι μου φέρνει ένα πακετάκι.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξή μου, αλλά και την απερίγραπτη χαρά μου, όταν το άνοιξα και είδα το υπέροχο δώρο που κέντησε και μου έστειλε η καλή και αγαπητή σε όλους μας Ράνια. "Ενα εργαστήρι σαν το δικό σου, δεν μπορεί να μήν έχει το ταμπελάκι του" μου γράφει στο γράμμα της η Ράνια. 
Ένα βαζάκι με γλυκό κολοκύθι συνόδευε το ταμπελάκι και δικαιολογούσε το 'εύθραυστον' του πακέτου. Την ώρα που της τηλεφώνησα δεν το είχα ακόμα δοκιμάσει...τώρα όμως...δεν μπορώ κάν να περιγράψω την υπέροχη γεύση και την γλύκα αυτού του γλυκού, που όπως μου είπε η Ράνια συνηθίζεται στην Μήλο και ονομάζεται 'κουφέτο'.  

Ράνια μου, λες και το ήξερες και μου έστειλες το υπέροχο ταμπελάκι σου για τα τρίτα γενέθλια του blog μου!!! Σ'ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!
Μαζί με τον δίσκο της Βαρβάρας, που και αυτός έχει το όνομα του blog, θα είναι τα πρώτα που θα στολίσουν 
την νέα μου γωνίτσα.

Για τα τρίτα γενέθλια λοιπόν του Atelier de Marie-Anne,
 αλλά και για την "μετακόμισή" του, 
για τις χαρές που μου δίνετε με τις επισκέψεις και τα καλά σας λόγια, 
για τα πανέμορφα δωράκια σας, 
για την παρέα που μου προσφέρετε, 
για την φιλία σας, 
για τις γνωριμίες που έκανα με μερικές/μερικούς από εσάς,
 μέσα σ'αυτά τα τρία χρόνια....

θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου 
και να σας κάνω ένα δωράκι/έκπληξη, 
το οποίο θα κληρωθεί  την τελευταία ημέρα του μήνα
ανάμεσα σ'αυτούς που θα αφήσουν το σχόλιό τους σε τούτη την ανάρτηση.
 Νά έχετε μια καλή εβδομάδα και να'στε όλοι καλά!!!

Yesterday was my third bloggiversary, but as we had visitors at home, I was not able to write a post.  Today, while I was sitting to prepare it, the courrier service brought me a special gift from my blogger friend Rania
who cross-stiched the name of my blog on a small padded hanging cushion. 
I will of course display it in my new craft-room, which I am preparing in our small upstairs sitting-room (which we don't use anymore) and where I already have a desk with an old PC, my photo albums, all my souvenirs, but also my sewing machine,my ribbons and laces...what better place to also transfer there my decoupage stuff and have everything around me!?
 
My dear blog-friends, I would like to thank you,very very much indeed for your visits and your kind and nice comments over those three years!!!  
On the last day of September, I will draw a small giveaway gift among those of you 
who will leave a comment to this post.
I wish you all the best and a happy week! 

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Στα τέλη Αυγούστου! At the end of August!

Ο Αύγουστος τελείωσε με χαρές και συναντήσεις!
Νέοι συνταξιούχοι και οι δύο, ένας από τους αγαπημένους μου εξάδελφους με την σύντροφό του, ήρθαν προ ημερών από την Γαλλία, όπως κάθε χρόνο, για να περάσουν έναν μήνα σε κάποιο ελληνικό νησί. Τους φιλοξενήσαμε για δύο ημέρες, τους πήγαμε στο Σούνιο για να θαυμάσουν τον ναό του Ποσειδώνα και να απολαύσουν το ηλιοβασίλεμα, 
περάσαμε και από το Λαύριο για ένα ουζάκι, αλλά θα τους δούμε και στην επιστροφή από τις διακοπές τους, πριν μας αποχαιρετίσουν. 
The end of August was very pleasant for us!
Some days ago, we were very happy to see one of my beloved cousins from France, who came to spend a month on a Greek island with his partner. They stayed for two days with us, and we took them to Cape Sounion, where they had the chance to admire the Temple of Poseidon and the beautiful sunset.
Μας γέμισαν, ως συνήθως, με δωράκια με το άρωμα της αγαπημένης μου Προβηγκίας και δεν μπορούσα ν'αντισταθώ στον πειρασμό να σας δείξω μερικά μόνο απ'αυτά.
Μέχρι και χαρτοπετσέτες μου έφερε η ξαδέλφη, που ενδιαφέρεται να μάθει κι εκείνη τα βασικά του decoupage. 
Δεν έχασα κι εγώ την ευκαιρία να της κάνω ένα μάθημα και να της δώσω ένα πακετάκι με χαρτοπετσέτες για να κάνει την δική της αρχή. 
They brought us lots of gifts from my beloved Provence and amongst them there were even beautiful paper napkins for my decoupage. I had the chance to give a decoupage lesson to my cousin as she is very keen on giving it a try herself.
Ανάμεσα στα δικά μας δωράκια, ήταν κι ένα γαλλικό βιβλίο που μόλις είχα τελειώσει. Της το χάρισα να το διαβάσει στο νησί, μαζί με δύο σελιδοδείκτες και με την ευκαιρία της έδειξα τον τρόπο για να φτιάξει και άλλους μόνη της. Στην επιστροφή τους, ίσως έχουμε τον χρόνο να της μάθω κάτι παραπάνω. 
Along my own gifts, two decoupaged bookmarks accompanied a book I gave her to read during their holidays and on that occasion, I showed her how to make some more on her own.

Δωράκια μου έφεραν και τα παιδιά μου από τα ταξίδια τους. 

Η Κατερίνα πήγε με τον καλό της στην Βουδαπέστη 
 
και στην Βιέννη
  
My daughter brought me little gifts from her trip to Budapest and Vienna,

ενώ ο Κώστας έκανε ένα ταξίδι το οποίο θα άξιζε μια ξεχωριστή ανάρτηση.
Μήπως μπορείτε να μαντέψετε σε ποιό μέρος της Ρωσσίας πήγε?  
 whilst my son, brought back lots of souvenirs from a very interesting stay in Russia. 
I wonder if you could guess in what part of the huge country he went.

Κάτι έκανα κι εγώ μέσα στον Αύγουστο που μας αποχαιρέτησε...μα τί άλλο από decoupage? Θέλετε να δείτε ?

Would you like to have a look at what I did in August?

Η κατάληξη μιάς αποτυχίας
 
Θέλησα να φρεσκάρω μιά παλιά εικονίτσα και να 'πατινάρω' το πλαίσιό της. Κάλυψα με ταινία την εικονίτσα για να μην λερωθεί. Δυστυχώς, δεν ήταν περασμένη με βερνίκι και μαζί με την ταινία, έφυγαν ολόκληρα κομμάτια της, σε σημείο που αναγκάστηκα να την ξύσω ολόκληρη, αφού δεν υπήρχε περίπτωση να την διορθώσω. 
I tried to 'refresh' an old small icon, but, unfortunately, I managed to destroy it and I was very sorry for this.  
I was able to keep the frame, which I decorated with a decoupaged flower with crackle medium and patina. 
Λυπήθηκα, γιατί ήταν κι αυτή ένα κειμήλιο, αλλά μου έμεινε το πλαίσιο το οποίο έβαψα με λευκό χρώμα και έτσι έφτιαξα ένα λουλουδάτο καδράκι με decoupage, κρακελέ δύο συστατικών και πατίνες. 

 Μιά ανανέωση
  
 Ήμουν 13-14 ετών όταν η αδελφή της γιαγιάς μου έφερε να κεντήσω ένα μπουκετάκι τριαντάφυλλα  σ'ένα κομμάτι καμβά, το οποίο στην συνέχεια το έδωσε για κορνιζάρισμα και μου το ξανάφερε στην γιορτή μου. Με τα χρόνια, η μαύρη βελούδινη κορνίζα λερώθηκε, το τζάμι ξεκόλλησε, το στυλ δεν ταίριαζε με τον διάκοσμο του σπιτιού και το παιδικό μου κέντημα έμενε κλεισμένο σε κάποιο συρτάρι. Πετιούνται όμως τέτοιες χειροτεχνίες? Jamais! Δεν το σκέφτηκα και πολύ (οι εμπνεύσεις της στιγμής μου βγαίνουν συνήθως σε καλό). 'Εβαψα το βελούδο με αστάρι και με ακρυλικό χρώμα και στην συνέχεια του έκανα κρακελέ με χρυσή πορπορίνα. Πέρασα με σκούρα πατίνα τα μεταλλικά στεφανάκια και αφού είχα πλύνει και σιδερώσει το κέντημα, συναρμολόγησα το καδράκι κολλώντας τα διάφορα μέρη του.
When I was about 13 or14, my grandmother's sister asked me to cross-stitch a small bouquet of roses, then took the embroidery and had it framed for me. 
With the years, the velvet frame was spoiled, the glass came out, and it stayed in a drawer for many many years, until I decided to give it a new life. I painted the velvet frame with a matching colour and the metallic parts with an aging patina and once I had washed and pressed the embroidery, I re-assembled the whole.
'Αξιζε τον κόπο, νομίζω! Τώρα πιά, θα το στολίσω με μεγάλη χαρά σε κάποια γωνιά του σαλονιού για να μου θυμίζει όχι μόνο την αγαπημένη μου θεία Πόπη, αλλά και πως κάποτε μου άρεσε πολύ το κέντημα (κάποια στιγμή θα σας δείξω και άλλα κεντήματά μου). 
Don't you think it was worth doing it? I will now be happy to display it in my living-room and have it reminding me both of my beloved aunt Popi,but also of the fact that I once used to like embroidery very much!

 Από μιά απλή κορνίζα
 
Αγόρασα μια απλή κορνιζούλα για να τοποθετήσω μια από τις λιγοστές οικογενειακές φωτογραφίες μας και την στόλισα με λίγα ανθάκια πάνω σ'ένα ελαφρύ κρακελέ
I bought a very plain white frame for a family photo, and I decided to embellish it with some decoupaged flowers and some crackle aging medium.
 
Ο Αύγουστος όμως πέρασε και μας αποχαιρέτησε και ο Σεπτέμβρης μας φέρνει τις δροσιές του. 
Θα συνεχίσουμε τα μπάνια, όσο μπορούμε (πέρυσι φτάσαμε στα μέσα Νοεμβρίου!). 
Καλό μήνα, σας εύχομαι, καλή σχολική και πανεπιστημιακή χρονιά σε όλα τα παιδιά!
August is gone, and September is already here bringing us some freshness. We will continue going to the beach, as long as we can (last year, we have been enjoying swimming until mid-November!).
I wish you all a happy month of September and a good school year for your children!




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...