Στον δρόμο προς το Σούνιο

'Οσοι έχουν την τύχη να ζούν κοντά στο όμορφο ακρωτήρι του Σουνίου, έχουν και την δυνατότητα να το επισκέπτονται συχνά. 

Παράδειγμα η φίλη μας η Δήμητρα που μας έχει καλομάθει με τις υπέροχες φωτογραφίες της από την περιοχή, 
όπως και στην χθεσινή της ανάρτηση.

Προσωπικά, πηγαίνω κάθε φορά που έχω επισκέψεις από συγγενείς και φίλους του εξωτερικού, αφού όλοι θέλουν 
να επισκεφθούν το ναό του Ποσειδώνα  και να απολαύσουν από εκεί ένα από τα πιό όμορφα ηλιοβασιλέματα. 

Αυτή την φορά όμως, θέλω να σταθώ σ'ένα σημείο της διαδρομής προς το Σούνιο.

Σε μιά στροφή του δρόμου, αντικρίζει κανείς ένα μνημείο στημένο πάνω από την θάλασσα. 

Σίγουρα πολλοί δεν δίνουν σημασία, και προσπερνούν 
χωρίς να αναρωτηθούν τί αντιπροσωπεύει αυτό το μνημείο.  
Πριν από έναν χρόνο, περνώντας από την περιοχή 
αποφασίσαμε να σταματήσουμε για να δούμε περί τίνος πρόκειται.

Μερικά στεφάνια είχαν κατατεθεί λίγες μέρες νωρίτερα και ήταν δεμένα με σχοινί 
για να μην τα πάρει ο αέρας σ'εκείνο το ανεμοδαρμένο σημείο της ακτής. 

   Διαβάσαμε στις μαρμάρινες πλάκες πως το μνημείο στήθηκε 
για τα θύματα του ναυαγίου του ατμόπλοιου "Oria".

Στο βάθρο του μνημείου ήταν ακουμπισμένο ένα κουτάλι και μιά καραβάνα κάποιου από τους στρατιώτες που χάθηκαν εκεί.

Ψάχνοντας αργότερα στο διαδίκτυο μάθαμε περισσότερα για την ασύλληπτου μεγέθους ναυτική τραγωδία που σημειώθηκε κάτω από έκείνο το σημείο της ακτής,  στο νησί του Πατρόκλου ή Γαϊδουρονήσι όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι.

'Ηταν 12 Φεβρουαρίου του 1944 όταν ένα Νορβηγικό φορτηγό πλοίο, επιταγμένο από τους Γερμανούς, ναυάγησε εκεί.  
Το φορτίο του "SS Oria" ήταν ανθρώπινο, αφού επρόκειτο για ιταλούς αιχμαλώτους, τους οποίους οι Γερμανοί είχαν στοιβάξει μέσα στα αμπάρια για να τους μεταφέρουν από την Ρόδο στον Πειραιά.

Στην φοβερή καταιγίδα που έγινε αιτία του ναυαγίου μεταξύ της νήσου Πατρόκλου και της ακτής,  χάθηκαν  4.073 άνθρωποι, οι περισσότεροι ιταλοί στρατιώτες, αλλά και κάποιοι γερμανοί και 4 έλληνες.

'Εως το 1987, εθεωρείτο ως το πιό πολύνεκρο ναυάγιο στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά παρέμενε άγνωστο στον πολύ κόσμο.  Συγκριτικά, το ναυάγιο του Τιτανικού που έγινε κατά το παρθενικό του ταξίδι  το 1912, είχε 1.564 νεκρούς.

 

Τα τελευταία χρόνια, από τότε που ανακαλύφθηκε, έχει γραφτεί η ιστορία του ναυαγίου σε πολλά έντυπα και υπάρχουν και κάποια βιντεάκια από τους δύτες που έφτασαν στο σημείο του ναυαγίου και το έκαναν γνωστό.

Όσοι ενδιαφέρονται, μπορούν να ανατρέξουν, μεταξύ άλλων, εδώ και εδώ. 

Στις 12 Φεβρουαρίου 2014, ακριβώς 70 χρόνια μετά το φοβερό ναυάγιο, έγιναν τα εγκαίνια του μνημείου παρουσία συγγενών που ήρθαν από την Ιταλία, και επιμνημόσυνη δέηση η οποία έκτοτε επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Αφορμή γι αυτή την ανάρτηση ήταν το φετεινό μνημόσυνο που τελέστηκε πριν από έναν μήνα από τον καθολικό αρχιεπίσκοπο Αθηνών, παρουσία των τοπικών αρχών και πρεσβευτών πολλών χωρών.

  Είναι πάντα καλό να μαθαίνουμε και κάτι παραπάνω 

για την ιστορία του τόπου μας.

 

 

 

 

Ουφ!!! Επί τέλους, δρόσισε!!!

Βρήκα κι εγώ λίγο χρόνο να ολοκληρώσω αυτή την ανάρτηση που ετοίμαζα από καιρό αλλά δεν είχα το κουράγιο να τελειώσω.
Κοντεύουν τρείς μήνες από την τελευταία μου ανάρτηση!!! 
Μιά το ένα, μιά το άλλο, όλο και κάτι γινόταν που μου στερούσε χρόνο αλλά και όρεξη για γράψιμο.  Αρχίσαμε και τα μπάνια, πιάσανε και οι καύσωνες... 
Σ'όλο αυτό το διάστημα όμως, έκανα πολλά και διάφορα... και είπα να σας δείξω μερικά.


'Ενα, έστω και μικρό, κουτί ραψίματος είναι απαραίτητο σε κάθε σπίτι.   Με découpage  και δαντέλες, έντυσα ένα κουτί από μινιατούρες αρωμάτων το οποίο είχε μαγνητικό κλείσιμο, και το χάρισα στην κόρη μου με την ευκαιρία της μετακόμισής της σε νέο διαμέρισμα.

 

κρακελέ - découpage - δαντέλλες

Παράλληλα, έντυσα και το πάνω μέρος μιάς μεταλικής κασετίνας μανικιούρ/μακιγιάζ, κρύβοντας έτσι την φίρμα που ήταν τυπωμένη στο καπάκι (ήταν επαγγελματικό δώρο από κάποιο συνέδριο).

Ένα ακόμα μικρό δωράκι, απλά συμβολικό αλλά φτιαγμένο με αγάπη, ήταν και η κρεμαστρούλα-πουλόσπιτο για να κρεμούν οι φίλοι μου τα κλειδιά στο νέο τους διαμέρισμα.  

Είχε πιά μπεί το καλοκαίρι για τα καλά, όταν έφτασε στην γραμματοθυρίδα μου ένα Πασχαλινό δωράκι!  Ποιός ξέρει που να είχε παραπέσει από ταχυδρομικό γραφείο σε ταχυδρομικό γραφείο, τόσον καιρό (και μάλιστα εντός Αττικής)!!!

Μαρία-'Ελενά μου, σ'ευχαριστώ πολύ για την σκέψη σου, για το πλεκτό σταυρουδάκι και για τις ευχές σου που είναι πάντα ευπρόσδεκτες όσο κι αν καθυστερήσουν!

'Ενα δεύτερο δωράκι έφτασε στα χέρια μου από μία άγνωστη φίλη στο Facebook. Ήταν ένας φάκελλος με σπόρους περικοκλάδας και κολοκύθας...

'Ενα σχόλιό μου σε κάποια ανάρτησή της ήταν αρκετό...και αμέσως, με μεγάλη προθυμία, μου έγραψε πώς θα μου έστελνε σπόρους αρκεί να της έδινα την διεύθυνσή μου. Κατά σύμπτωση είναι και 'ντεκουπατζού' χα χα χα! Σ'ευχαριστώ Βίκυ! Η κίνησή σου με συγκίνησε πολύ!
Τα φυτά και τα λουλούδια είναι μιά άλλη μου αγάπη, όπως γνωρίζετε ήδη. 

Παρ'όλο που προέκυψαν διάφορα 'τρεχάματα' -ευτυχώς όχι δυσάρεστα- ετοιμαζόμουν παράλληλα να φιλοξενήσω την ξαδέλφη μου από την Μασσαλία, και μία φίλη της, οι οποίες μας επισκέφτηκαν στα πλαίσια ενός γύρου της Ελλάδας που έκαναν επί δύο εβδομάδες.  

Με την ευκαιρία, έραψα κουρτίνες. Γιά την ακρίβεια, έκοψα στα δύο μία μεγάλη κουρτίνα μήκους 10μέτρων (ήταν στην ντουλάπα μου για πολλά πολλά χρόνια, αλλά ήταν πολύ καλής ποιότητας και της άξιζε μιά νέα ζωή). Την κόντυνα όσο έπρεπε και απέκτησα δύο ωραιότατες και λίγο vintage -τολμώ να πώ- κουρτίνες.

 Δεν σταμάτησα όμως σ'αυτές, αφού συνέχισα με άλλες κουρτίνες της κόρης μου!

Εκτός από την παλιά καλή μου Singer, με βοήθησε πολύ και η νέα μου πελότα που έφτιαξα από ένα 

μικρό πήλινο κεσεδάκι.

.

Πώς σας φαίνεται?

 

Ξεναγήσαμε τις γαλλίδες φιλοξενούμενές μας όσο καλύτερα μπορούσαμε στα πλαίσια του χρόνου που είχαν στην διάθεσή τους, και τις περιποιηθήκαμε  με σπιτικές ελληνικές συνταγές, και με ουζάκια και μπυρίτσες σε παραλιακά ταβερνάκια.

  χωρίς να παραλείψουμε κι ένα κάπως συννεφιασμένο ηλιοβασίλεμα στο Σούνιο.

Φυσικά, δεν έχανα ευκαιρία να φωτογραφίζω λουλούδια, πουλιά και έντομα 

στον κήπο αλλά και στον δρόμο.

 Καρακάξα στα αρχαία τείχη τους Σουνίου.

(αυτή δεν κινδυνεύει να πέσει, κι έτσι αγνοεί και 'παραβιάζει' την προειδοποίηση...χα χα χα!!!)

Zygaena punctum

Nemoptera coa

 Synema globosum - Napoleon spider

 Scarce swallowtail (Iphiclides podalirius)

έως και κάποια που δεν έχουν ακόμα τύχει αναγνώρισης, όπως αυτό στην τριανταφυλλιά

ή αυτό το περίεργο

Μιάς που οι γαλλίδες ενθουσιάστηκαν με τις φορτωμένες λεμονιές του κήπου, 

  

 δώρισα ένα σχετικό καδράκι στην ξαδέλφη μου, μαζί με κάποια άλλα για εκείνη και την φίλη της. 

découpage-ζωγραφική-πατίνες

Νομίζω πως αρκετά είναι αυτά για σήμερα! 
Έχω διάφορα ακόμα να σας δείξω απ'όσα έφτιαξα και έζησα αυτόν τον καιρό, αλλά υπόσχομαι να επανέλθω σύντομα πάλι...ελπίζω μόνο να μην έχουμε ξανά καύσωνες!!!
Καλή εβδομάδα και καλό καλοκαίρι!!!

Λουλούδια και λουλούδια

 

Πολλά τα ανθισμένα λουλούδια της εποχής, 

αλλά χωρίς καθημερινό πότισμα δεν αντέχουν κάτω από τον καυτό ήλιο.

Η μπουντλέϊα προσελκύει τις πεταλούδες με το λεπτό της άρωμα

οι πικροδάφνες είναι στο φόρτε τους 

και δίνουν χρώμα σε κήπους, δρόμους, πλατείες, παραλίες

ένα κλαδάκι ιβίσκου που είχα φυτέψει πρι δύο χρόνια, 

έπιασε, μεγάλωσε και έβγαλε τα πρώτα του άνθη.

 ο συριακός ιβίσκος -και αυτός από κλαδάκι-  έχει πιά γίνει ένα χαριτωμένο δεντράκι

 

ή 'μπουκαλόβουρτσα' δεν σταματάει να βγάζει καινούργια άνθη

η βερόνικα βγάζει τα μπουκετάκια της, 

παρ'όλο που έχει κιτρινίσει λίγο.

η τεράστια γαρδένια μου δυστυχώς δεν άντεξε στον καύσωνα 

και χρειάστηκε να της κάνω ένα βαθύ κλάδεμα. Ελπίζω να τα καταφέρει...

τα ροζ κρινάκια που είχα φέρει από την Ολλανδία, 

ανθίζουν μόνο για μία μέρα, αλλά βγαίνουν συνέχεια καινούργια.

και οι κίτρινες γλαδιόλες, επίσης από την Ολλανδία,  

ίσα-ίσα γλύτωσαν από τα δυνατά μελτέμια

Δεν μπορούσαν βέβαια να λείπουν τα τριαντάφυλα απ'αυτήν την λουλουδάτη παρέλαση

Ένα όμορφο ρόζ τριαντάφυλλο φιλοξένησε ένα αλογάκι της Παναγίτσας

 

 Τρείς μέρες άντεξε όλες κι όλες πριν μαραθεί, αλλά ο επισκέπτης του, δεν το εγκατέλειψε...!

Η έμπνευση μου ήρθε από αυτό το τριαντάφυλλο, και έφτιαξα το παλιό σκαμνί 

με σπιτική chalk-paint και ντεκουπάζ χαρτοπετσέτας. 

Κάτι άλλο που έφτιαξα, από ένα πολύ παλιό ξύλο κοπής

   

               ήταν ένα σουπλά για το τραπέζι.  

 Γύρω-γύρω το στόλισα με δαντελίτσα και περαστή κορδέλλα

 Μετά από σκέψη, θα προτιμήσω να  το κρεμάσω στην κουζίνα σαν διακοσμητικό!

 

Κι έπειτα, έφτασε ένα δεματάκι από την αγαπημένη Αριστέα...

Μου το είχε πεί από καιρό πως θα μου έστελνε -μέσα σε μικρές συσκευασίες- να δοκιμάσω τα υλικά που χρησιμοποιεί για το δικό της ιδιαίτερο ανάγλυφο κρακελέ. 

 Μέχρι να σκεφτώ τί να φτιάξω με τα υλικά πέρασαν οι μέρες και μόνο χθές κατάφερα να στρωθώ και να τα δοκιμάσω. 

Λόγω της εορτής της Αγίας Παρασκευής, θυμήθηκα το παλιό ημερολόγιο της μαμάς μου, που το είχα κρατήσει (απ' αυτά που βάζω σε μιά κούτα μέχρι να σκεφθώ τί θα μπορούσα να κάνω με αυτά)

Σ'ένα φόντο από χρώμα κιμωλίας, εφάρμοσα την πάστα και ψέκασα με την υγρή πατίνα.

Στο κέντρο, εκεί που ήταν η εικονίτσα,  έκανα decoupage με λουλουδάκια

 

και τελείωσα γύρω-γύρω όλο τον σταυρό με χρυσή δαχτυλοπατίνα

 

 Και μετά, άρχισα να κάνω 'του κεφαλιού μου'...

ήθελα να δοκιμάσω τί άλλες δυνατότητες έχουν αυτά τα υλικά.

Είχα επίσης φυλαγμένο ένα κρυστάλλινο βάζο, δώρο μιάς καλής συναδέλφου, 

το οποίο όμως είχα καταφέρει να τσακίσω πλένοντάς το κάτω από την βρύση... 

Χρωμάτισα την πάστα με τυρκουάζ χρώμα σε σκόνη, και αφού την εφάρμοσα καλύπτοντας το σπάσιμο στο στόμιο, 

έκανα και μιά φαρδειά λωρίδα στην 'κοιλιά' του βάζου. 

 

Στην συνέχεια, έφτιαξα ένα σπρέϋ με νερό και λίγη πράσινη πατίνα σε σκόνη και ψέκασα την πάστα.'Οταν στέγνωσε, πέρασα από πάνω λίγη χρυσή δαχτυλοπατίνα. 

Κι έτσι έσωσα το αγαπημένο μου βαζάκι! 

 

 Τελευταία δοκιμή έκανα πάνω σ'ένα βότσαλο

χρησιμοποιώντας την χρωματισμένη πάστα και ψεκάζοντας με τις πατίνες.  

 

 Και τα τρία μαζί!

Αριστέα μου, σ'ευχαριστώ και πάλι, πάρα πολύ γι αυτό το δώρο σου !!!  Κάτι κατάφερα, νομίζω, με τα ωραία σου υλικά και σύντομα θα τολμήσω να κάνω κι άλλα πράγματα με αυτά!

Γιατί, όπως είπε και ο μεγάλος Matisse...

 "Η δημιουργικότητα απαιτεί κουράγιο"

Αυτή την ωραία αφίσσα μου έφερε η φίλη μου η Marie-Paule που με επισκέφθηκε την Κυριακή μαζί με τον Αχιλλέα της και περάσαμε αρκετές ευχάριστες ώρες παρέα.  Μαζί με την αφίσσα ήταν κι ένα μάτσο όμορφα ριζόχαρτα 

(το ένα ήδη το χρησιμοποίησα - θα σας το δείξω προσεχώς) αλλά και μία δημιουργία της φίλης μου...ένα χρυσαφένιο δοχείο για κεράκι ρεσώ, φτιαγμένο με καλλιτεχνικό τσιμέντο σύμφωνα με την τεχνική του 'εφέ μπετόν'.

Merci beaucoup, ma chère Marie-Paule!!!

Cela m'a fait grand plaisir de vous revoir tous le deux!

Την Παρασκευή που μας πέρασε, είχαμε την χαρά να επισκεφθούμε το ιταλικό εστιατόριο Stavento στο Σούνιο, για το οποίο είχα κερδίσει ένα γεύμα από το blog  Sofeto Γεύσεις Υγείας

Αφού προσπεράσαμε τον νησί Πάτροκλος και κάναμε δύο στάσεις, μία στους "αμμόλοφους" των Λεγραινών, κάτω από το πολυβολείο, με το παλιό πυροβόλο,

και μία στον Ναό του Ποσειδώνα

φτάσαμε στο εστιατόριο, όπου μας περιποιήθηκαν δύο ευγενέστατοι νέοι,  ο Χάρης (στην φωτογραφία) και ο Τάσος.  Τα πιάτα ήταν γευστικότατα και πολύ χορταστικά. Γι άλλη μιά φορά ευχαριστώ την Σοφία και τον κύριο Βαμβακούση για την προσφορά τους. 

Χρόνια πολλά στην Παρασκευή, την Βίκυ, την Βιβή, την Εύη και την Βούλα, όπως και στον Παντελή.

Να έχετε ένα καλό υπόλοιπο εβδομάδας!