Άλλη μια Χριστουγεννιάτικη κατασκευή με κρεμάστρες

 

΄Οσες είχατε περάσει από το σπιτάκι μου πριν από λίγο καιρό, ίσως θυμάστε ότι αρχικά δεν είχα έμπνευση για κάποια κατασκευή και αφού είχα ενώσει τις τρείς κρεμάστρες, όπως μας είχε δείξει η Ρένα, στο τέλος τις χρησιμοποίησα για να κρεμάσω και να ξεράνω τα ματσάκια της λουϊζας μου!!!!

Ε, λοιπόν, η λουϊζα ξεράθηκε, την μάδησα (ήταν και μπόλικη),  και την έβαλα σε βάζα για νά’χουμε να πίνουμε τον χειμώνα. Γέμισα και τρία μικρότερα για να τα δώσω στην μητέρα μου, στην θεία μου και σε μια φίλη μου.

Στα δύο έφτιαξα μια απλή ετικετούλα που έδεσα με χόρτο, ενώ το μεσαίο είναι από τις πρώτες μου προσπάθειες σε decoupage.  

Κι αφού τελείωσα, μου έμεινε ο σκελετός με τις κρεμάστρες......τι να τον έκανα ??? (είχα στο μεταξύ κάνει άλλες κατασκευές για τον διαγωνισμό της Ρένας). Οι κόκκινες κορδέλες με παρέπεμπαν σε κάτι Χριστουγεννιάτικο,αλλά είχα ήδη φτιάξει την καμπανούλα

Και τότε θυμήθηκα κάτι !!!!      Η βαφτισιμιά μου η Δήμητρα μου είχε πεί ότι θα ήθελε πολύ να της φτιάξω μία φάτνη (της άρεσε πάντα η φάτνη που στολίζαμε κάθε χρόνο στο σπίτι μας, κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δένδρο).

Κι έτσι,  αντί να πάρω ξύλα, ή χαρτόνια, ή άλλα υλικά, είχα μπροστά μου τον  τέλειο, έτοιμο, κρεμαστρο-σκελετό ! 

Άρχισα να τον ντύνω με τσαλακωμένες εφημερίδες τις οποίες στερέωνα με συρραπτικό.  Πρώτα εξωτερικά,  μετά εσωτερικά, ώσπου να πάρει το σχήμα μιάς σπηλιάς. 

 

και την έβγαλα σε μια γωνιά του κήπου, όπου με μπογιές σε σπρέϋ (πράσινο, κόκκινο) της έδωσα χρώμα. 

Και όπως ήταν φρέσκες οι μπογιές, την ‘πασπάλισα’ με χώμα (!) από το παρτέρι και την άφησα να στεγνώσει πριν την τινάξω για να φύγει το επιπλέον χώμα.  

 

Ψέκασα λίγο λευκό σπρέϋ για χιονάκι. Μάζεψα κλαδάκια και έφτιαξα δενδράκια αλλά και μικρά δεμάτια ξύλων τα οποία στερέωσα με κόλλα.

 ένα χρυσοσκονισμένο αστέρι στην κορυφή, και η φάτνη είναι έτοιμη να υποδεχθεί την Παναγίτσα, τον Ιωσήφ και τον μικρό Χριστό, καθώς και τους Μάγους και τους βοσκούς που θα πάνε να τον προσκυνήσουν......    

Εύχομαι τα παιδιά της βαφτισιμιάς μου να την χαρούν όπως την χαιρόταν η Δήμητρα όταν ήταν μικρή και ο  μικρός Χριστός που θα γεννηθεί σ'αυτήν την φάτνη να τους ευλογεί και να τους φυλάει πάντα. 

Αυτή είναι και η τελευταία μου κρεμαστρο-κατασκευή με την οποία συμμετέχω στην Πρό(σ)κληση της Ρένας.