Ένα κεραμίδι και κάτι ακόμα...

 'Ενα ακόμα παλιό κεραμίδι έπεσε στα χέρια μου...

 

 έ, να μην το περιποιηθώ κι εγώ?

 

Χρόνια ολόκληρα είχαμε αυτό το βάζο καπνού στο σπίτι - κάποιος μας το είχε φέρει δώρο, παρ'όλο που ποτέ δεν κάπνιζε κανείς πίπα για να χρειάζεται ένα τέτοιο ειδικό βάζο. Μάλλον το αγόρασαν σαν απλό διακοσμητικό δοχείο.

Το ξύλινο καπάκι του είχε σκεβρώσει, εδώ και πολύ καιρό, και είχε πάει στην αποθήκη σ΄ένα κουτί με διάφορα άλλα "προς επισκευήν".    Αφού περίμενε υπομονετικά, ήρθε η ώρα του να ξαναβγεί στην επιφάνεια. Κολλήθηκε και έμεινε στην μέγγενη για κάμποσες μέρες...

 έπειτα, στολίστηκε μ'ένα ανάγλυφο στένσιλ από ακρυλικό στόκο

 βάφτηκε, περάστηκε με πατίνες και βερνίκι και...

...κύλησε ο τέντζερης (από το ντουλάπι όπου ήταν κρυμμένος) και βρήκε το καπάκι του!!!!

 Μιά χελωνίτσα έγινε το κεντρικό θέμα σ'ένα πιάτο με ανάγλυφο κρακελέ 3D flex. Στο τελείωμά του έπαιξαν οι πατίνες και η χρυσή δαχτυλοπατίνα

 και ένα μικρό μπουκάλι, ήρθε κι έδεσε μαζί του αφού στολίστηκε με  ιππόκαμπους και όστρακα  και με ανάλογες ανάγλυφες λεπτομέρειες και αποχρώσεις

ένα σετάκι γιά τους καλούς μας φίλους από το μπαλκόνι των οποίων απολαύσαμε παρέα αυτό το βράδυ την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο.

 

Χριστούγεννα

 Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη λυγούν τα πόδια

 και προσκυνούν γονατιστά στη φάτνη τους τ᾿ άδολα βόδια. 

 Κι᾿ ο ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα σταυροκοπιέται 

και λέει με πίστη απ᾿ της ψυχής τ᾿ απόβαθα, Χριστός γεννιέται!

 Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη κάποιοι ποιμένες

 ξυπνούν από φωνὲς ύμνων μεσούρανες στη γη σταλμένες.

 Κι᾿ ακούοντας τα Ωσαννὰ απ᾿ αγγέλων στόματα στο σκόρπιο αέρα, 

τα διαλαλούν σε χειμαδιά λιοφώτιστα με τη φλογέρα.

 Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη - ποιος δεν το ξέρει; - 

των Μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα λάμπει τ᾿ αστέρι.

Κι όποιος το βρει μέσ᾿ στ᾿ άλλα αστέρια ανάμεσα και δεν το χάσει 

σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το μπορεί να φτάσει. 

 Γεώργιου Δροσίνη, «Νύχτα Χριστουγεννιάτικη» 

Από τότε που ήμουν παιδί, δεν θυμάμαι ποτέ να κάναμε Χριστούγεννα χωρίς να φτιάξουμε μιά φάτνη.'Ετσι και φέτος, η μικρή μου φάτνη δεν έλειψε κάτω από το στολισμένο κλαδί.

Την παραμονή των Χριστουγέννων, έλαβα κι ένα δεματάκι από την αγαπητή σε όλους μας Αχτίδα, μ'ένα υπέροχο πέτρινο ζωγραφιστό χωριουδάκι 

καθώς κι ένα όμορφο γούρι/σπιτάκι

 

αλλά και μία χειροποίητη κάρτα με θερμές ευχές από την Ολυμπία.

 

Σας ευχαριστώ πολύ φίλες μου!

Εύχομαι ο νέος χρόνος να σας φέρει ό,τι καλλίτερο!    

Ελπίζω να περάσατε όλοι σας όμορφα και οικογενειακά Χριστούγεννα. 

Εμείς τα περάσαμε ήσυχα με τα παιδιά μας, τον αδελφό μου και τον θείο μου, στο σπίτι της μητέρας μου, αφού κάναμε πρώτα μία στάση στο κοιμητήριο για να της αφήσουμε λίγα λουλούδια. 

Η απουσία της στο τραπέζι ήταν αισθητή και η σκέψη όλων μας ήταν σ'εκείνην.

Από το τραπέζι της μαμάς μου δεν έλειπε ποτέ το σπιτικό της γλυκό, κι έτσι, ακολουθώντας την παράδοση, το φετεινό δικό μου Χριστουγεννιάτικο γλυκό συνοδεύτηκε από επίσης σπιτικό λικέρ ρόδι.  

Επιστρέφοντας στο σπίτι μας, το βράδυ, απολαύσαμε την Χριστουγεννιάτικη πανσέληνο που φώτιζε τον ουρανό, ως ένα άλλο άστρο της Βηθλεέμ. 

Τριανταοκτώ χρόνια έπειτα από την τελευταία της εμφάνιση, η «Παγωμένη Πανσέληνος» φώτισε τον ουρανό, αφήνοντας το δικό της, μοναδικό σημάδι στα φετινά Χριστούγεννα. 

Σύμφωνα με την παράδοση το «Παγωμένο Φεγγάρι» φωτίζει τον ουρανό για να μπορεί ο Άγιος Βασίλης να βλέπει καθαρά μέσα στη νύχτα και να μοιράζει τα δώρα του στα παιδιά του κόσμου! Εμείς όμως ξέρουμε ότι ο "δικός μας" 'Αγιος Βασίλης έρχεται την Πρωτοχρονιά, έτσι δεν είναι;