Επιστροφή στην γειτονιά

Στα μέσα του Ιούλη....

ετοίμαζα μιά ανάρτηση για να σας δείξω την μεταμόρφωση του παλιού πορτοφολιού μου

 που είχε μείνει για καιρό αχρησιμοποίητο, γιατί είχε φθαρεί το εξωτερικό του (αλλά για κάποιον 'περίεργο' λόγο, δεν το είχα πετάξει... λες και πετάω και πολλά πράγματα...χα χα χα). Με είχε όμως βολέψει τόσο πολύ, που αποφάσισα να το 'ντύσω' με découpage με μιά όμορφη χαρτοπετσέτα.

Βιαζόμουν κι όλας, γιατί έπρεπε να ετοιμάσω ένα βαλιτσάκι για να πάω το άλλο πρωϊ 

στο νοσοκομείο για μιά επέμβαση.   Δεν πρόλαβα όμως.  

Μου τηλεφώνησαν το απόγευμα ότι η μαμά μου δεν ήταν καλά. Τα παράτησα όλα και έφυγα. Και πρόλαβα να είμαι εκεί και να της κρατάω το χέρι... έως το τέλος, τα μεσάνυχτα, ακριβώς την ώρα που άλλαζε η ημέρα.  'Εφυγε πλήρης ημερών, στο σπίτι της, χωρίς να υποφέρει, και είμαι σίγουρη ότι βρίσκεται πιά κοντά στον αγαπημένο μου μπαμπά, μετά από 26 χρόνια που τον είχε χάσει. 

΄Οσες έχετε σελίδα στο Facebook το μάθατε αμέσως 

και θέλω, και από εδώ, να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου, για την συμπαράστασή σας και για τα καλά σας λόγια.  Σε κάποιες φίλες οι οποίες, γνώριζα ότι δεν είχαν FB, έστειλα ένα μηνυματάκι για ενημέρωση, και τις ευχαριστώ βεβαίως κι εκείνες για την άμεση απάντησή τους και τα συλλυπητήριά τους, σίγουρα όμως ξέχασα ορισμένες/ους που μαθαίνουν τα νέα μου τώρα. 

'Ηταν δύσκολες οι μέρες, όμως και η επέμβασή μου δεν έπρεπε να καθυστερήσει.  

'Ετσι, ακριβώς μιά εβδομάδα αργότερα, χειρουργήθηκα για ολική θυρεοειδεκτομή

 

 και δυό μέρες αργότερα, έκανα τα εννιάμερα της μαμάς. 

Δυστυχώς, ακριβώς δύο εβδομάδες μετά την μαμά, την ακολούθησε και ο μικρότερος αδελφός της, 

ο οποίος ζούσε στην Αμερική. Είχε έρθει στην Αθήνα την άνοιξη, 

 

τον αποχαιρετήσαμε όταν επέστρεψε για να υποδεχθεί το δεύτερο δισέγγονό του...

και λίγο μετά, έφυγε κι εκείνος για το μεγάλο ταξίδι.

 Δύσκολο και σκληρό που ήταν το φετεινό καλοκαίρι! 

Και δεν λέω για την γενική απελπιστική κατάσταση της χώρας μας...

Από εκείνες τις ημέρες, μόνο τον τζίτζικα που με είχε τρελλάνει με το τραγούδι του έχω να σας δείξω.

 'Ισως να φωτογράφισα και κάποια λουλούδια του κήπου,  κάποια ρόδια που άρχισαν να σκάζουν 

ή το φεγγάρι, 

αλλά γενικά, ήμουν κλεισμένη στο σπίτι. 

Ούτε μπάνια πιά στην θάλασσα, ούτε βόλτες, ούτε όρεξη για δημιουργίες, παρά μόνο λίγες ώρες καθημερινά στον υπολογιστή, και ζέστη, ζέστη, ζέστη!

Χάζευα κάποιες παλιές φωτογραφίες, όταν μου ξύπνησε πάλι η επιθυμία να φτιάξω κάτι. 

Πήρα το κουτί που είχα μπροστά μου...

 

...και το περιποιήθηκα.  

Την άλλη μέρα, οι φωτογραφίες, δεν ξέρω εάν το κατάλαβαν, αλλά ξαναπήραν την θέση τους 

στο ίδιο μεν, μα τόσο αλλαγμένο κουτί!!!

Παλαίωση με κερί και πατίνες, découpage με χαρτοπετσέτα και στόλισμα με passemanterie και ξύλινη καρδούλα.

Ακολούθησαν σιγά-σιγά, κι άλλες 'μεταμορφώσεις', όπως μιάς θήκης για τα γυαλιά μου

 και μίας για τις κάρτες μου

 όπως και της παλιάς μου ταμπακιέρας

 και η πίσω πλευρά της, λίγο διαφορετική

η οποία, αφού έκοψα το κάπνισμα 'μαχαίρι' από την ημέρα της επέμβασης, πήγε να κάνει παρέα με άλλα κουτάκια πάνω σ'ένα τραπεζάκι σε μιά γωνιά του σαλονιού. 

Οι μέρες περνούσαν, κι εγώ έψαχνα να βρώ κάτι να κάνω.  

'Επισκεύασα' ένα δοχείο με αντικουνουπικό κερί, το οποίο είχε πέσει και είχε τσακιστεί στο πάτωμα, την ίδια μέρα που το είχαμε αγοράσει (πριν από δύο χρόνια;) και είχε μείνει αχρησιμοποίητο.  

'Εκλεισα τις 'πληγές' του με στόκο και το πέρασα με πατίνες και βερνίκι και ήταν πλέον έτοιμο να προσφέρει τις υπηρεσίες του και να μας απαλλάξει (τρόπος του λέγειν...)από τα φοβερά κουνούπια! 

και την άλλη μέρα μεταμόρφωσα σε βαζάκι ένα ποτήρι που είχε ένα ελαφρύ ράγισμα.

  

découpage χαρτοπετσέτας και κρακελέ δύο συστατικών

 

 

Πέρασαν  και τα 40 της μαμάς και, παράλληλα, μου επέτρεψε ο γιατρός να ξαναπάω στην θάλασσα.

Τότε μας πρότεινε ο κουνιάδος μου να πάμε μαζί τους σε μιά εκδρομή στον Όσιο Πατάπιο, στο Λουτράκι. Χρόνια ολόκληρα άκουγα γι'αυτό το μοναστήρι, το οποίο η μαμά μου είχε επισκεφθεί πολλές φορές, αλλά εγώ δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να πάω, κι έτσι αποφασίσαμε να τους ακολουθήσουμε. Το συνδυάσαμε με μία επίσκεψη σε συγγενείς στο εξοχικό τους στα Ίσθμια, για τους οποίους πρόλαβα και έφτιαξα ένα μεγάλο διακοσμητικό κεραμίδι. 

Ετοίμασα και μιά μικρή βούρτσα για τα λιγοστά ακόμα μαλλάκια του νεογέννητου μικρανεψιού μας (στην πραγματικότητα είναι πολύ πιό όμορφη απ'ότι στην βιαστική φωτογραφία),

découpage χαρτοπετσέτας με 3d effect

κι έναν σελιδοδείκτη/καρδούλα 

découpage χαρτοπετσέτας σε κρακελέ ενός συστατικού

μαζί με δύο βιβλία για την μεγαλύτερη αδελφούλα του, της οποίας, εκτός από το διάβασμα, 

αρέσει πολύ και το τραγούδι. 

Αλλά, αρκετά για σήμερα, μετά από τόσον καιρό!

Γιά την εκδρομή μας θα σας μιλήσω στην επόμενη ανάρτηση! 

Χαίρομαι τόσο πολύ που σας ξαναβρίσκω! 

Να είστε όλοι καλά και να έχετε ένα καλό φθινόπωρο!

 

Το μπάλωμα

 

Σ΄εκείνη την ανάρτηση σας είχα δείξει το παλιό κατεστραμμένο μεταξωτό καρρέ του οποίου είχα χρησιμοποιήσει κομμάτια από την δαντέλλα του.  

Μου είχε όμως περισσέψει κι ένα κομμάτι της χαρτοπετσέτας με τα κόκκινα τριαντάφυλλα.

Κι αφού μάθαμε πιά να μην πετάμε πράγματα που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν σε κάτι...

...έκανα ντεκουπάζ με την ειδική κόλλα για ύφασμα,  συμπλήρωσα με κόκκινο, πράσινο και χρυσό ρελιέφ,   έραψα μιά καρδούλα και την στόλισα με δαντέλλα και κορδέλλες. Είχα ξεχάσει να σας την δείξω. Να όμως που ήρθε η ώρα να "μπαλώσει" μιά κατάσταση και παράλληλα ταίριαξε και με την σημερινή ημέρα των ερωτευμένων!!!

 

Μεταξωτή καρδιά με ντεκουπάζ

Αφιερωμένη σε όλους τους ερωτευμένους που γιορτάζουν σήμερα!  

Happy Valentine's Day!

Εμείς δεν ακολουθήσαμε ποτέ αυτήν την ξενόφερτη εορτή αλλά οι καρδούλες είναι πάντα από τις αγαπημένες μου κατασκευές, είτε είναι με ντεκουπάζ, με πηλό, με ύφασμα, κλπ...

Τώρα, θα αναρωτιέστε γιατί την είπα μπάλωμα ?

Μετά από αρκετά χρόνια, το αγαπημένο μου λάπτοπ μάλλον κουράστηκε! 
Με τις συνεχείς πτώσεις της τάσης του ηλεκτρικού που είχαμε τις μέρες της κακοκαιρίας, έσβησε απότομα 7-8 φορές και την τελευταία δεν επανήλθε. Δεν είχα προλάβει να μεταφέρω τις φωτογραφίες μου, καθώς και άλλα πολλά αρχεία, στο εξωτερικό σκληρό δίσκο μου, και δεν ξέρω εάν θα μπορέσω καν να τα επανακτήσω.  
"Πάρε ένα καινούργιο, βρε μαμά!" μου λένε ο γιός και η κόρη μου. 
"Μα είναι πολύ καλό και ακριβό λάπτοπ" απαντάω εγώ. 
"Καλό-ξε-καλό, είναι παλιό, κατάλαβέ το".

"Καλά, θα περιμένω πρώτα να ακούσω τί έχει να πεί ο τεχνικός". 

Την πρώτη ημέρα, σκέφθηκα "θα ξεκουραστώ λίγο από το blogging".  'Eτσι κι αλλιώς είχαμε να πάμε για εξετάσεις (με επισκέφθηκε μάλλον και μένα η υπέρταση!), για ψώνια και κάποιες άλλες δουλειές.  Όταν όμως είδα από το κινητό μου ένα μήνυμα από την φίλη μου την Δήμητρα που με ρωτούσε αν είχα δεί τα e-mails σχετικά με κάποια κοινή ανάρτηση των bloggers, κατάλαβα ότι  χωρίς e-mails θα ήμουν εντελώς αποκομμένη από την μπλογκόσφαιρα. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν μιά κοινοποίηση της κοινής ανάρτησης στο Facebook. 
Όταν επέστρεψα στο σπίτι άνοιξα το παλιό PC του γιού μου, που όπως σας έχω πεί, το έχω εγκαταστήσει στο 'ατελιέ' μου. Δεν κατάφερα όμως να συνδέσω την φωτογραφική μου μηχανή, ούτε τον εξωτερικό σκληρό - μάλλον δεν λειτουργούν οι θήρες USB (θα το ξαναψάξω αυτό!). Κι έτσι πάλι δεν είχα πρόσβαση στις φωτογραφίες μου. Μπόρεσα όμως να συμμετάσχω κι εγώ στην Ενιαία Κίνηση των Bloggers για την οποία οφείλω να συγχαρώ την Πέτρα που την οργάνωσε τόσο καλά, όπως και τις φίλες που την βοήθησαν (να με συγχωρέσετε που δεν έχω προλάβει να περάσω από τα δικά σας blogs και δεν έχω διαβάσει περισσότερες λεπτομέρειες).

Την επόμενη ημέρα ζήτησα από την κόρη μου το δικό της παλιό λάπτοπ. 
Αυτό πάλι, ήταν φορτωμένο με τόσα βαρειά προγράμματα και αρχεία που δεν άντεχε πιά κι έσβηνε κάθε τόσο. Το πήρα στο σπίτι, κάθησα μόνη μου και άρχισα την απεγκατάστασή τους(αφού ρώτησα την κόρη μου μη τυχόν και χρειάζεται ακόμα κάτι από αυτά). Το καθάρισα όσο μπορούσα, του φόρτωσα το πρόγραμμα της φωτογραφικής, το συνέδεσα ασύρματα με τον εκτυπωτή, εγκατέστησα antivirus και επί τέλους σήμερα ησύχασα!!!  Ελπίζω να αντέξει μέχρι να μάθω εάν επισκευάζεται το δικό μου ή θα πρέπει να πάρω καινούργιο.

Πού να έβρισκα χρόνο για νέες δημιουργίες όλες αυτές τις μέρες;

Η έτοιμη καρδούλα μου λοιπόν ήρθε να γεμίσει το κενό, όπως σας έλεγα! 
Έφερε όμως και για παρέα κάποια ψιλολόγια που ήταν κι αυτά έτοιμα από καιρό αλλά δεν τα είχα συμπεριλάβει σε κάποια ανάρτηση. 

  Πρώτα μερικές κουβαρίστρες. Οι δύο είναι πολύ παλιές - τις βρήκα στο κουτί του ραψίματος της μαμάς μου- και αποφάσισα να μην χαλάσω τις παλιές ετικέττες τους στην μία πλευρά. Η μικρούλα είναι νεότερη. Η δε μεσαία, αυτή που φαίνεται αριστερά, ήταν...πλαστική! 

Πώς σας φαίνεται, την παλαίωσα καλά?
  Αφού τους έκανα ντεκουπάζ με χαρτοπετσέτα και πατίνες, τις χρησιμοποίησα για τις όμορφες δαντέλλες μου

κι ελπίζω κάποια στιγμή να μπορέσω να βρώ μερικές ακόμα.

Την περασμένη Παρασκευή, πήγα στο θέατρο. Με ξεσήκωσε μιά παλιά αγαπημένη συνάδελφος και είχα την χαρά να την ξαναδώ αλλά και να γελάσουμε μαζί με την "Μήδεια" του Μπόστ. 

Δεν θα μπορούσα να μην της πήγαινα ένα δωράκι μετά από τόσα χρόνια!

Της έφτιαξα λοιπόν μια χαρούμενη λουλουδάτη θήκη για τα γυαλιά της 

και της χάρισα κι έναν σελιδοδείκτη (η φωτογραφία του όμως είναι στο χαλασμένο λάπτοπ!).

Την Τρίτη που μας πέρασε, έριξε αρκετό χαλάζι

στην περιοχή μας.

Και την Τετάρτη το πρωϊ, αντικρύσαμε το ελάχιστο χιονάκι που είχε πέσει την νύχτα.

΄Ενα "πασπάλισμα" όπως λέει και ο Αρναούτογλου στο δελτίου καιρού!

Επιστρέφοντας από την Αθήνα, είχα την τύχη να φωτογραφίσω αυτόν τον γλάρο που αναπαυόταν πάνω στο φανάρι που μας σταμάτησε. 
 
Φαίνεται πως του άρεσε να ποζάρει, γιατί γύρισε προς την πλευρά μου χωρίς να φοβηθεί!
 
Σε λίγο, το χιόνι έπεφτε αρκετά πυκνό, αλλά...δεν το έστρωσε καθόλου!

Η ανθισμένη μου αμυγδαλιά έχασε πολλά άνθη της από τους ισχυρούς ανέμους, αλλά φαίνεται να άντεξε και στο χιόνι

 

όσο για τα ζουμπούλια...αυτά αντέχουν στην παγωνιά και αρχίζουν να ανθίζουν και να μοσχοβολούν.

Ανάμεσα στα διάφορα που κατά καιρούς βαριέται η κόρη μου και μου τα δίνει για ντεκουπάζ, ήταν και δύο μικρά γυάλινα κηροπήγια.

Σας έχω ξαναπεί πόσο μου αρέσουν οι μινιατούρες! Αφού λοιπόν τους έκανα παλαίωση κι ένα ελαφρύ κρακελέ, 

τους κόλλησα κάποια υπόλοιπα 
 
από λουλουδάτες χαρτοπετσέτες, 
 
και άλλαξαν εντελώς όψη.

Σας κούρασα μήπως λίγο?
Η αλήθεια είναι πως αφού δεν έχω και τόσο χρόνο για να κάνω πιό συχνές αναρτήσεις, 
μου βγαίνουν λίγο φορτωμένες!

Να έχετε ένα καλό Σαββατοκύριακο!