Φίλες και φίλοι μου,
μ'αυτόν το υφασμάτινο crazy quilt 'χαρταετό'
σας εύχομαι καλό Καρναβάλι, καλά Κούλουμα και καλή Σαρακοστή!
Τις δύο τελευταίες ημέρες το'ριξα στην ραπτική! Και δεν έφτιαξα μόνον τον αετό, αλλά...
με μεγάλη μου χαρά κατάφερα και έραψα κι εγώ μιά "τσάντα της τσάντας", όπως τόσο ωραία μας παρουσίασε την δική της η Ρένα .
Αλλάζω συχνά τσάντες ανάλογα με το ντύσιμό μου και πάντα είχα συγκεντρωμένα σ'ένα μικρότερο τσαντάκι κάποια απαραίτητα (χαρτομάντηλα, στυλό, σημειωματάριο, δυό παυσίπονα, ένα μικρό πορτοφολάκι με κέρματα, μια χτένα και άλλα ψιλολόγια...ξέρετε εσείς!). Έτσι μετέφερα το τσαντάκι μου μέσα στην εκάστοτε μεγαλύτερη τσάντα και απλά πρόσθετα το πορτοφόλι μου, το κινητό και τα κλειδιά μου πριν φύγω...χωρίς να ξεχάσω και την φωτογραφική μου μηχανή!)
Κάποια υπόλοιπα από υφάσματα και από μπλου-τζήνς μου επέτρεψαν να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου για τα σημερινά μου γενέθλια!
Και τί δώρο!
Ποιότητας....
και Αποκλειστικού design !
(Οι δύο "ετικετούλες" είναι κομμένες από την ούγια του υφάσματος!!!
Στην ουσία, χρησιμοποίησα τις δύο πίσω τσέπες ενός τζήν της κόρης μου, που είχαν ήδη ένα κεντημένο σχέδιο, κομμάτια από τα δύο μπατζάκια έγιναν φόδρα και πάνω τους ράφτηκαν οι διάφορες τσέπες και θήκες, ενώ για τα πλαϊνά και τις μπορντούρες, πήρα κομμάτια από ένα ύφασμα ταπετσαρίας που είχε περισσέψει από ένα κάλυμμα καναπέ, που μου είχε ράψει η μαμά μου, πριν από πολλά χρόνια(!) Συγκεκριμένα, το ρετάλι που είχε περισσέψει ήταν αρκετά μεγάλο και μου έχει φανεί χρήσιμο σε διάφορες κατασκευές...κι έχω ακόμα αρκετό για να φτιάξω κι άλλα πράγματα...
Συνολικά, έχει δέκα τσέπες/θήκες!
Δεν έραψα φερμουάρ, παρά μόνο ένα μεγάλο ρετρό κουμπί και μιά θηλειά για να κλείνει.
Και της πρόσθεσα κι ένα κοντό λουράκι.
'Ανετα θα μπορώ, περνώντας ένα μακρύτερο λουρί, να την παίρνω και μόνη της,
όπως είναι, για έναν κοντινό περίπατο.
Πώς σας φαίνεται το δώρο μου;;;
Μιάς και λέμε για δώρα, θα ήθελα να ευχαριστήσω, αφού δεν είχα την ευκαιρία να το κάνω νωρίτερα, την Μαρία-'Ελενα και την Αλεξάνδρα για τα Χριστουγεννιάτικα δωράκια τους που έλαβα με κάποια καθυστέρηση.
Το γουράκι σου Μαριαλένα μου, πρόλαβα και το κρέμασα στο δεντράκι μου.
Όσο για σένα, Αλεξάνδρα μου, να είσαι βέβαιη πως τα πλεκτά σου στολιδάκια
θα είναι τα πρώτα που θα κρεμαστούν στο δέντρο μου τον ερχόμενο Δεκέμβρη.
Και λίγες πρόσφατες φωτογραφίες μου από την παραλία και στην γύρω περιοχή...
Τα όμορφα, νεαρά γλαροπούλια δεν κουράζομαι ποτέ να τα φωτογραφίζω,
ο καρβουνιάρης
οι πανταχού παρούσες και φασαριόζικες καρακάξες
Και πάλι...
Χρόνια σας πολλά,
καλά Κούλουμα (εύχομαι να έχετε καλοκαιρία για να πετάξετε ψηλά τους χαρταετούς σας)
(αυτός ήταν ο περυσινός μου 'υφασμαετός')
και καλή Σαρακοστή!
