Ήταν μία χαρτοπετσέτα που με είχε εντυπωσιάσει από τον πρώτο-πρώτο καιρό που ξεκίνησα το découpage. Γιά την ακρίβεια, είχα δύο ίδιες και τις φύλαγα μέχρι να βρώ τα κατάλληλα αντικείμενα ώστε να μην πάνε χαμένες.
Την πρώτη την χρησιμοποίησα για να φτιάξω ένα από τα γνωστά κουτιά του μπαμπά μου. Σίγουρα σας το είχα δείξει τότε, αλλά δεν μπήκα στον κόπο να ψάξω την αντίστοιχη ανάρτηση.
Ήταν το πρώτο κουτί στο οποίο, με τις ελάχιστες γνώσεις μου, θέλησα να εφαρμόσω το στυλ shabby chic.
Δεν το είχα κάν βάψει εσωτερικά, ούτε το κάτω μέρος του, αλλά το είχα στολίσει και το καμάρωνα γιατί είχα 'καταφέρει' να του κάνω την περίφημη 'παλαίωση'.
Πρόσφατα, το ξανάπιασα στα χέρια μου, του πρόσθεσα παλιά διακοσμητικά καρφάκια από εκείνα που βρήκα στην παλιά εργαλειοθήκη. Το στόλισα με λίγα ανάγλυφα με στένσιλ και ακρυλικό στόκο και το έβαψα εσωτερικά...με λίγα λόγια το 'φρεσκάρισα' και το τελειοποίησα!
Την δεύτερη χαρτοπετσέτα την είχα φυλάξει σε μία ζελατίνα...τόσο πολύτιμη την θεωρούσα!!!
Μέχρι που έφτασε η ώρα να την βγάλω για να την εφαρμόσω σε άλλη μία 'αντίκα'. Ε, δεν είναι ακριβώς 'αντίκα', είναι όμως ένα από τα ταψιά της μαμάς μου, εκείνα τα αλουμινένια ταψιά, πριν εμφανιστούν τα ανοξείδωτα ή τα αντικολλητικά. Πόσα και πόσα φαγητά δεν μαγειρεύτηκαν σ'αυτό!!! Και κάθε φορά χρειαζόταν καλό τρίψιμο για να καθαρίσει και να γυαλίσει.
Το βρήκα κρεμασμένο μ'ένα σπαγκάκι στην αποθήκη
και αμέσως ο νούς μου έτρεξε στην περίφημη, όμορφη, φυλαγμένη χαρτοπετσέτα.
Την πρώτη την χρησιμοποίησα για να φτιάξω ένα από τα γνωστά κουτιά του μπαμπά μου. Σίγουρα σας το είχα δείξει τότε, αλλά δεν μπήκα στον κόπο να ψάξω την αντίστοιχη ανάρτηση.
Ήταν το πρώτο κουτί στο οποίο, με τις ελάχιστες γνώσεις μου, θέλησα να εφαρμόσω το στυλ shabby chic.
Δεν το είχα κάν βάψει εσωτερικά, ούτε το κάτω μέρος του, αλλά το είχα στολίσει και το καμάρωνα γιατί είχα 'καταφέρει' να του κάνω την περίφημη 'παλαίωση'.
Πρόσφατα, το ξανάπιασα στα χέρια μου, του πρόσθεσα παλιά διακοσμητικά καρφάκια από εκείνα που βρήκα στην παλιά εργαλειοθήκη. Το στόλισα με λίγα ανάγλυφα με στένσιλ και ακρυλικό στόκο και το έβαψα εσωτερικά...με λίγα λόγια το 'φρεσκάρισα' και το τελειοποίησα!
Μέχρι που έφτασε η ώρα να την βγάλω για να την εφαρμόσω σε άλλη μία 'αντίκα'. Ε, δεν είναι ακριβώς 'αντίκα', είναι όμως ένα από τα ταψιά της μαμάς μου, εκείνα τα αλουμινένια ταψιά, πριν εμφανιστούν τα ανοξείδωτα ή τα αντικολλητικά. Πόσα και πόσα φαγητά δεν μαγειρεύτηκαν σ'αυτό!!! Και κάθε φορά χρειαζόταν καλό τρίψιμο για να καθαρίσει και να γυαλίσει.
Το βρήκα κρεμασμένο μ'ένα σπαγκάκι στην αποθήκη
και αμέσως ο νούς μου έτρεξε στην περίφημη, όμορφη, φυλαγμένη χαρτοπετσέτα.
Μετά σκέφτηκα να αγοράσω κορδέλλα λινάτσας για να το ντύσω γύρω-γύρω.
Αλλά, γιατί να μην χρησιμοποιήσω κάποια κορδέλλα από τις τόσες που έχω στα κουτιά μου;
Και πράγματι, βρήκα μία σε απαλό πράσινο λαδί που ταίριαξε απόλυτα.
όπως φαίνεται και σ'αυτήν την λίγο λοξή άποψη.
Δεν χρειάζεται λοιπόν να φτιάξω κάποιο φθινοπωρινό στεφάνι,
αφού μπορώ κάλλιστα με αυτό να σας ευχηθώ:
Καλό Σεπτέμβρη,
καλή σχολική χρονιά σε μαθητές, δασκάλους και καθηγητές
και καλό Φθινόπωρο σε όλους !!!
