'Ενα παμπάλαιο τραπεζάκι

Την παλιά καρέκλα ακολούθησε ένα επίσης παμπάλαιο τραπεζάκι,

πολύ απλό - εννοώ χωρίς σκαλίσματα - αλλά με μία κομψή γραμμή την οποία αγαπώ ιδιαίτερα.  

'Ηταν σε χάλια κατάσταση, και χρειάστηκε πολύ στοκάρισμα και τρίψιμο (αφού και πάλι, όπως στο κίτρινο κομμοδίνο, δεν υπήρχε περίπτωση να αφαιρέσω τον καπλαμά στο καπάκι του!).

 Πέρασα πρώτα ένα χέρι καφέ σκούρο χρώμα κιμωλίας 

και τότε σκέφθηκα πως θα μου άρεσε να του προσθέσω κάποια ανάγλυφα ανθάκια. 'Ελα όμως που δεν είχα, ούτε ξυλόγλυπτα, ούτε τίποτε άλλα...και μιάς και δεν είμαι της υπομονής (να παραγγείλω ή να πάω να αγοράσω), πήρα ένα από τα λιγοστά στένσιλς που διαθέτω και έφτιαξα τα ανάγλυφα ανθάκια με "σπιτική" πάστα (όπως φαίνεται στην φωτογραφία ήταν λίγο περίεργη η υφή της, αλλά στο τέλος έγινε πολύ σκληρή και μπόρεσα να τρίψω τα μοτίφ με γυαλόχαρτο).

 Τα έβαψα κι αυτά με το σκούρο χρώμα, ακολούθησαν δύο χέρια ανοιχτόχρωμη κιμωλία, 

και στην συνέχεια έτριψα με γυαλόχαρτο τα μοτίφ, τις γωνίες και τις ακμές  για να δημιουργήσω μία παλαίωση.

Τέλος, 'κλείδωσα' το χρώμα με διάφανο κερί (και με ελάχιστο σκούρο πέρασα τα ανάγλυφα).

Την επομένη το έτριψα και το άφησα για αρκετές ημέρες πριν ακουμπήσω οτιδήποτε επάνω του.

Το τραπεζάκι μου ήταν έτοιμο!

 Ταίριαξε και με την καρέκλα, αν και δεν νομίζω να βρεθεί στον ίδιο χώρο.

 Το τσίγκινο λεκανάκι που ακούμπησα πάνω του, το είχα φτιάξει πριν από χρόνια, αλλά για όσους δεν το έχουν δεί, το ξαναδείχνω και από κοντά γιατί είναι από τα αγαπημένα μου κρακελέ. 

Το τέταρτο φθινόπωρο

Φθινοπωρινή ισημερία σήμερα, 23 Σεπτεμβρίου, από τις 11.20 το πρωϊ, όπως λέει το ημερολόγιο. 

Το Φθινόπωρο έφτασε πιά και επισήμως.

Ο καιρός φρόντισε να μας το δείξει με καταιγίδες, αστραπές, βροντές και κεραυνούς, έως και ανεμοστρόβυλους και με πολλές υλικές ζημιές αλλά, δυστυχώς, και με κάποιες ανθρώπινες απώλειες. 

Δύο ημέρες ήμασταν κλεισμένοι στο σπίτι...ο κήπος ποτίστηκε για τα καλά, 

και όταν  βγήκαμε για μιά μικρή βόλτα στην παραλία, φυσικά την βρήκαμε έρημη και μόνη

 

και το parking γεμάτο νερά.

Εκείνη την ώρα, η θάλασσα ήταν ήρεμη,   

αλλά τα νέα μπουμπουνητά και οι πρώτες σταγόνες μας έκαναν να φύγουμε γρήγορα

 

Την αγαπάμε την παραλία μας, κάποιος άλλος όμως το έγραψε στον πύργο του ναυαγοσώστη! 

Έγινε και ο τρύγος!  Το διαπιστώσαμε την περασμένη εβδομάδα, όταν είδαμε κίνηση στ'αμπέλια της περιοχής μας, αλλά και σε μία βόλτα μας στα Μεσόγεια, στο πανηγύρι του Σταυρού, στα Σπάτα.

 Αγοράσαμε ένα μπουκάλι μούστο και για πρώτη φορά έφτιαξα σπιτική μουσταλευριά, δεν σκέφθηκα όμως να την φωτογραφίσω.

Ευκαιρία όμως να σας δείξω και τον φθινοπωρινό μου δίσκο.  

Μου τον είχε κάνει δώρο, μαζί με διάφορα υλικά, ο γυιός μου...την Πρωτοχρονιά!  

Κόντεψε να περάσει χρόνος μέχρι να τον φτιάξω.  Η αλήθεια είναι ότι δεν εύρισκα κάποιο μοτίβο της αρεσκείας μου που να ταιριάζει με τα ανάγλυφα φρούτα.

 Αποφάσισα τελικά να χρησιμοποιήσω μία χαρτοπετσέτα με σταφύλια και κρασί.

 

 Και στην συνέχεια με τα ακρυλικά έκανα την ενσωμάτωση. Έγινε λίγο σκούρος, 

 το δε κρακελέ δύο συστατικών δεν μου πέτυχε και πάλι (στις φωτογραφίες δεν φαίνεται κάν!), και δεν φτάνει που δυσκολεύτηκα πολύ να τον φωτογραφίσω, είχα και τον Μάγκα που τελικά κατάφερε και στρογγυλοκάθησε μπροστά του και δεν έλεγε να φύγει...Του άρεσε, φαίνεται, το λινό που έριξα πάνω στην καρέκλα για την φωτογράφιση!  

 

Τέτοια μέρα ξεκίνησα και αυτό το μπλόγκ, πριν από τέσσερα χρόνια!

Και πέρασε ο καιρός και μοιράστηκα μαζί σας χαρές και λύπες, αλλά και τις ταπεινές μου δημιουργίες  χειροτεχνίες, έμαθα πολλά, προσπάθησα να εφαρμόσω,όχι πάντα με επιτυχία,  τεχνικές που θαύμασα σε διάφορα μπλόγκς, αλλά με επιμονή και υπομονή προχωρώ και...γιράσκω αεί διδασκόμενη! 

Οι επισκέψεις σας και τα καλά σας λόγια είναι αυτά που μου δίνουν χαρά και όρεξη να συνεχίσω.  Χαίρομαι που βρήκα φίλες και φίλους μέσα σ'αυτήν την όμορφη γειτονιά και που μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω αρκετούς και από κοντά. 

Σας ευχαριστώ όλες και όλους και εύχομαι 

αυτή η παρέα μας να μπορέσει να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα! 

Τούρτες και γλυκά, τα έχουμε κόψει... 

...έτσι, γιά κέρασμα θα σας προσφέρω φρέσκα γλυκά σύκα από τον κήπο, 

αλλά μπορείτε να δοκιμάσετε και την μαρμελάδα που έφτιαξα για τα παιδιά, άν θέλετε!

Δεν νομίζω να προλάβω άλλη ανάρτηση μέχρι το τέλος της εβδομάδας...

έχω να ετοιμάσω και κάτι για τον διαγωνισμό της Αριστέας!!!! 

Αύριο όμως, είναι μιά θλιβερή επέτειος για μένα...

...κλείνουν 26 χρόνια από τότε που έχασα τον μπαμπά μου. Είναι πολλά τα χρόνια, θα μου πείτε, και είχε κλείσει τα 80 όταν έφυγε, αλλά δεν περνάει μέρα χωρίς να τον σκεφθώ, αφού, όπως σας έχω ξαναπεί, μου τον θυμίζουν καθημερινά ένα σωρό αντικείμενα γύρω μου. 'Οπως αυτό το κουτί-μπιζουτιέρα που είχε φτιάξει, και που το 'ανακαίνησα' πρόσφατα.

 Η αλήθεια είναι ότι ζήλεψα το κουτί που έφτιαξε η φιλενάδα μου, η Marie-Paule και απλώς την αντέγραψα...χαχαχα! 'Εκανα ένα στένσιλ στην μπροστινή πλευρά, το οποίο μετά έτριψα πολύ καλά, πριν το περάσω με κόκκινη πατίνα η οποία του έδωσε την ίδια ακριβώς απόχρωση που έχουν και οι άλλες λουστραρισμένες πλευρές της μπιζουτιέρας.Τέλος, πέρασα ελαφρά το ανάγλυφο με χρυσή δαχτυλοπατίνα.

Διάλεξα ένα φθινοπωρινό 'γαλλικό' ριζόχαρτο για το καπάκι, καί πέρασα κρακελέ δύο συστατικών με χρυσή πορπορίνα (άσχετα αν και εδώ δεν φαίνεται τόσο καλά!) και χρυσή πατίνα στα τελειώματα. 

 Ελπίζω ότι από εκεί ψηλά, ο μπαμπάς θα εγκρίνει την αλλαγή που τόλμησα να κάνω στην μπιζουτιέρα που μου είχε φτιάξει πριν από 50 χρόνια! 

 Και πιστεύω πως τώρα που τον συνάντησε η μαμά στους ουρανούς, 

θα του έδωσε τα φιλιά και την αγάπη μου.

  Δεν θα είναι ο δίσκος, αφού ήταν δώρο του γυιού μου, δεν θα είναι η μπιζουτιέρα, αφού είναι οικογενειακό κειμήλιο, αλλά ένα δωράκι, φτιαγμένο από τα χεράκια μου, θα κληρωθεί ανάμεσα σ'αυτούς που θα μου αφήσουν τις ευχές τους μέχρι το τέλος της εβδομάδας.

Με τις ευχαριστίες μου, τα φιλιά μου και την αγάπη μου...

...καλό φθινόπωρο να έχουμε! 

'Ενα πολύ παλαιό κουτί - A very old box

 
Πριν από χρόνια, στην γνωστή αποθήκη της μαμάς, είχα βρεί αυτό το κουτί κάτω από διάφορα άλλα πράγματα. 

Αν και ήταν σε πολύ κακή κατάσταση, περιείχε ακόμα ένα πακετάκι από πολύ λεπτά φύλλα αλληλογραφίας. 

Many years ago, I had found this box under various other things, in my mother’s storeroom.  Although it was in a very bad condition, it still contained a pack of very thin correspondence papers. 

Το θυμόμουν από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που ο μπαμπάς το άνοιγε όταν ήθελε να γράψει γράμμα στον δίδυμο αδελφό του στην Γαλλία ή στις αδελφές του στην Αμερική.

  I remember, since my childhood, that my father used to open that box every time he wanted to write a letter to his twin brother in France or to his sisters in America.

Φυσικά, το είχε φτιάξει μόνος του και αυτό, όπως τόσα άλλα κουτιά.  Σας έχω ίσως κουράσει πιά να σας δείχνω 'τα κουτιά του μπαμπά' αλλά για μένα είναι κειμήλια ανεκτίμητης αξίας γιατί, αν και δεν είναι περίτεχνα, φτιάχτηκαν από τα χεράκια του με πολύ μεράκι και στην διάρκεια του ελεύθερου χρόνου του.  Το συγκεκριμένο δεν το είχε περιποιηθεί όπως τα άλλα. Ούτε από καλό ξύλο ήταν, ούτε λουστραρισμένο, αλλά απλά βαμμένο με λευκή μπογιά.  Υποθέτω ότι δεν του είχε δώσει ιδιαίτερη προσοχή επειδή το είχε μέσα σ'ενα ντουλάπι και δεν ήταν κάποιο όμορφο κουτί για στόλισμα στο σαλόνι.

Naturally, the box was crafted by him, as so many other boxes. I have perhaps started to tire you by showing my ‘dad’s boxes' but for me they are heirlooms of priceless value because, even if they are not elaborate, they were made by his hands with a lot of taste and during his free time.   This box does not look like the others that I have already shown you. It was neither from good timber, nor varnished, but simply painted white. I suppose that dad had not given it any particular attention because it was stored in a cupboard and was not some beautiful box for decoration in the lounge. 

   

Τόσον καιρό το είχα στην δική μου αποθήκη, και από τότε που δημιούργησα την γωνιά/ατελιέ μου, είχα υπ'όψιν μου να το περιποιηθώ κάποια στιγμή. Προσωρινά όμως το είχα γεμίσει με περισσεύματα από χαρτοπετσέτες και ρυζόχαρτα και το είχα κοντά στον πάγκο μου.
For quite a long time I had it in my own storeroom, then, since I created my own craft corner, I kept in mind to “revamp” it at some time. Provisionally,  I had it full with leftovers from napkins and rice papers and I kept it near my working bench.

Όταν το πήρα προ ημερών στα χέρια μου, δεν είχα ακόμα αποφασίσει πώς να το φτιάξω. 

Το πρώτο όμως πράγμα που έκανα ήταν να το στοκάρω και να το τρίψω με γυαλόχαρτο για να μπορέσω να το βάψω και να του κάνω κάποια παλαίωση. 

 When I took it in my hands, some days ago, I still had not decided what to do with it.  

The first thing that I made, however, was to fill its marks with putty and to start sanding it, in order to prime it and give it a new coat of paint and some aging.  
Προς μεγάλη μου έκπληξη, άρχισε να εμφανίζεται ένα πράσινο χρώμα κάτω από το λευκό! 

Η παλαίωση γινόταν από μόνη της !!! Αποφάσισα να μην το βάψω καθόλου για να μην καλυφθεί το παλιό χρώμα.

 To my great surprise, a green colour started to show under the white paint! The aging was being made by itself!!!  I decided to leave the box unpainted in order not to cover the old colour.

'Εψαξα να βρώ κάποια μοτίβα που να ταιριάξουν χρωματικά και κατέληξα στις λευκές μανόλιες, τις οποίες συμπλήρωσα με λίγα stencils από ακρυλική πάστα. Μετά έπιασα την πράσινη πατίνα και την δούλεψα στην περιφέρεια του κουτιού και στα ανάγλυφα.

I tried to find some patterns that would suit that colour...and finally I used the white magnolias which I supplemented with some stencils of acrylic paste. Afterwards I used green patina, working it around the box and on the reliefs. 

Με ακρυλικό χρώμα φρεσκάρισα το εσωτερικό του κουτιού, κόλλησα στο εσωτερικό καπάκι τρία μικρά μοτίφ που είχαν περισσέψει από την χαρτοπετσέτα και τόνισα τις κόγχες του κουτιού με την πράσινη πατίνα.

I refreshed the interior of the box with acrylic paint, I decoupaged three small flowers that had remained from the napkin on the inside cover and I stressed the angles of the box with the green patina.

Το αποτέλεσμα με ικανοποίησε,  γιατί έδωσα μια νέα πνοή στο παμπάλαιο αυτό κουτί  χωρίς να χρειαστεί κάν να το ξαναβάψω, ενώ  η 'φυσική' του παλαίωση το έκανε πολύ ιδιαίτερο. 

  The result satisfied me, because I managed to give a new life to this old box without even painting it, while its 'natural' aging made it very particular.

 

Τώρα που το σκέφτομαι,  έχω κι΄ ένα μεγάλο κουτί του πατέρα μου που είναι βαμμένο λευκό. 

Λέτε να εμφανιστεί και σ'αυτό άλλο χρώμα από κάτω όταν αρχίσω να το τρίβω? 

Εννοείται ότι θα σας κρατήσω ενήμερους.....!!!

Now that I think better, I have another big box, by my father,  which is painted white.   

Imagine that this one also shows a dark paint under the white coat when I start to sand it?   

It goes without saying that I will let you know...!!! 

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!!!!

I wish you all a very nice weekend!!!!

Αχ, αυτές οι ελιές !

Σας έχω δείξει πολλές φορές την αγάπη μου για όλα τα μοτίβα με ελιές και αφού έκανα την αρχή στην κουζίνα μου, δυσκολεύομαι να βάλω άλλα θέματα στον ίδιο χώρο.

Όχι πως δεν θα το κάνω κάποια στιγμή. Έχω αρκετά για τα οποία κάνω κάποιες σκέψεις στο μυαλό μου και θα έρθει νομίζω κάποτε η μέρα που θα τις εφαρμόσω. 

Για σήμερα, έχω να σας δείξω αυτήν την ξύλινη βάση για μαχαίρια. 

 

Χρόνια την είχα κρυμμένη, από τότε που την πήρα δώρο μαζί με κάποιο προϊόν

 στο σούπερ-μάρκετ, ούτε που θυμάμαι πιά τί ήταν.

 Την στόλισα λοιπόν γύρω-γύρω με ελίτσες και της έδωσα μιά θέση πάνω τον πάγκο της κουζίνας

Knives stand with napkin decoupage

Και ήρθε και ταίριαξε με τις προηγούμενες 'δημιουργίες' μου
εάν δεν τις είχατε δεί...εδώ είναι. 

Μέχρι και σε σελιδοδείκτη έβαλα ελιές !  

Bookmarks - Σελιδοδείκτες από καπλαμά, decoupage, stencil, relief, χαρτοπετσέτες

Τι πιό ταιριαστό για ένα βιβλίο συνταγών?  Δεν νομίζετε ? 
Οι άλλοι είναι για πιό ρομαντικά αναγνώσματα!

Καλό Σαββατοκύριακο !