Στην όμορφη παραλία μας...δυο μέρες αργότερα...

Ωραία εορτάστηκε ο Αγιασμός των Υδάτων στην παραλία μας και φέτος!

 Στήθηκε με μαδέρια η εξέδρα και στολίστηκε με τα φύλλα από τα φοινικόδεντρα

 Και μετά;

Δύο μέρες αργότερα........Τετάρτη 8 Ιανουαρίου...πήγαμε να περπατήσουμε στην παραλία, όπως συνηθίζουμε, όταν το επιτρέπει ο καιρός.

 Κάποιο συνεργείο είχε ξηλώσει την εξέδρα, αλλά οι φοίνικες είχαν σκορπιστεί στην αμμουδιά και στα βραχάκια....

για να τους πάρει το κύμα μόλις αλλάξει ο καιρός.  
'Ετσι ακριβώς είχε γίνει και πέρυσι και φαντάζομαι και κάθε χρόνο...

Δεν ήταν όμως μόνο οι φοίνικες...
αλλά και τα τεράστια καρφιά από την κατασκευή, 

που πετάχτηκαν στην άμμο, χωρίς να ενδιαφερθεί κανένας να τα μαζέψει!  
Χωρίς να νοιαστεί κανένας για το τί κακό μπορεί να πάθει κάποιος που θα τα πατήσει, ή θα καθήσει πάνω τους, πηγαίνοντας να κολυμπήσει, να περπατήσει στην ακροθαλασσιά, να απολαύσει το ηλιοβασίλεμα... 

Τρέμω για τα παιδιά και τα μωρά που θα παίζουν με τα κουβαδάκια τους!!

 Όλος ο τόπος διάσπαρτος από πρόκες και σύρματα, μισοχωμένα στην άμμο!

Αρχίσαμε να μαζεύουμε τα φύλλα και να τα στοιβάζουμε πίσω από τα βραχάκια.  
Τα καρφιά ήταν αμέτρητα!!! Τα κομμένα σύρματα μπλέκονταν στα πόδια μας!!

 Συγκεντρώναμε τις πρόκες και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας !!!!

 Μα, είναι δυνατόν, να συμβαίνει αυτό;   Tέτοια ασυνειδησία;; Και μετά μας μιλούν για την προστασία του περιβάλλοντος, για οικολογική συνείδηση, για την ομορφιά της παραλίας μας, για καθαριότητα;;;

Ποιός ξέρει πόσα από τα τεράστια αυτά καρφιά, έχουν μείνει θαμμένα στην άμμο!  
Ποδοπατήθηκαν πρώτα από το ίδιο το συνεργείο που τα πετούσε ξηλώνοντας την εξέδρα, αργότερα από τους περιπατητές της παραλίας, αλλά και από εμάς τους ίδιους που προσπαθούσαμε να τα εντοπίσουμε και να τα μαζέψουμε.

Κι όλο μαζεύαμε....

 κι όλο βρίσκαμε...

 Κι όταν τελειώσαμε με τα φύλλα...

 γεμίσαμε μιά ολόκληρη σακούλα με καρφιά και σύρματα

 Δεν αντέξαμε να κάνουμε το ίδιο και πιό ψηλά, στο κοκκινόχωμα δίπλα στον δρόμο...

μας πόνεσαν τα γόνατα από το πολύ σκύψιμο...

είμαστε, βλέπετε, και κάποιας ηλικίας...

Έτσι την αφήσαμε την παραλία....

Είμαι σίγουρη ότι τα φύλλα θα μείνουν εκεί μέχρι να τα πάρει η θάλασσα ή να θαφτούν κάτω από την άμμο και τα βότσαλα ή κάτω από τα φύκια που θα βγούν στην επόμενη θαλασσοταραχή. Και κάποτε θα σαπίσουν και θα χαθούν.  

Οι πρόκες όμως;;;;;;

Όταν φτιάξει ο καιρός και αρχίσουμε τα μπάνια, δεν νομίζω να ξαναπλησιάσουμε σ'αυτό το σημείο...θα πηγαίνουμε πολύ πιό μακρυά!!!

Εσείς θα πηγαίνατε εκεί;;;;;;  

Τί έχουν άραγε να πούν...

Ο Δήμαρχος;;;;;;;

Ο Αντιδήμαρχος;;;;;;;

Οι 'Αρμόδιοι';;;;;;;

Η Υπηρεσία καθαριότητας;;;;;;;

Λίγη Φώτιση να τους έδινε ο Θεός!

Η παραπάνω επιστολή μου με τις φωτογραφίες δημοσιεύτηκε ήδη σήμερα στην ιστοσελίδα της τοπικής μας εφημερίδας. 

Ντρέπομαι για όλα αυτά που θα διαβάσουν και οι ξένες φίλες μου - δεν πιστεύω να γίνονται τέτοια σε άλλες πολιτισμένες χώρες- αλλά δεν άντεχα να τα αποσιωπήσω! 
Ας έχουν τον νού τους στα καρφιά όσοι πάνε κατά κεί, για βόλτα ή μπάνιο!