Δημιουργίες - Φωτογραφίες

Είπα κι εγώ να σας πω τα νέα μου και να σας δείξω τις νέες μου δημιουργίες, και έχω περάσει πάνω από τρείς ώρες στον υπολογιστή, ο οποίος κυριολεχτικά σέρνεται και δεν με αφήνει να προχωρήσω. 

Τέλος πάντων, μέχρι να καταλάβω τί φταίει, κοντεύει να ξημερώσει...!

Είχαν μαζευτεί αρκετά πραγματάκια που δεν είχα ακόμα βρεί την ευκαιρία να σας δείξω και έτσι μάζεψα κάποια σ'αυτή την ανάρτηση.

Μέσα στα διάφορα που μαζεύει και μου δίνει κατά καιρούς η κόρη μου, ήταν ένα μικρό κουτάκι από plexiglass. Πριν από αρκετό καιρό, είχα φτιάξει το καπάκι του, με découpage, κρακελέ δύο συστατικών και υγρό χρυσό.   Τελικά, έντυσα και το κάτω μέρος του, με κρακελέ ενός συστατικού αυτή την φορά, και το στόλισα με μιά παλιά χρυσή τρέσα, ενώ έβαψα χρυσό όλο το εσωτερικό του.

  Έγινε έτσι μιά όμορφη μικρή μπιζουτιέρα 

η οποία ταίριαξε απόλυτα με μία κορνιζούλα που είχα φτιάξει προ καιρού.

Γιά να σας την δείξω, τοποθέτησα προσωρινά μία φωτοτυπημένη φωτογραφία της γιαγιάς μου, μέχρι να φτιάξω μία καλύτερη.

Αυτό ήταν ένα διαφημιστικό ποτήρι του νερού, από αρκετά χοντρό γυαλί, το οποίο μεταμορφώθηκε σ'ένα χαριτωμένο μικρό βάζο

Ενα κουτί από μπισκότα θα μπορούσε να φιλοξενήσει ένα σωρό ψιλολόγια, όπως και τα διάφορα καλοκαιρινά κολλιέ και βραχιόλια που δεν φοριούνται τον χειμώνα.

Μιλάω για χειμώνα ενώ δεν έχω ακόμα σταματήσει τα μπάνια, εκτός από 2-3 μέρες που είχε πέσει αρκετά η θερμοκρασία. Χθές όμως ξαναπήγα στην θάλασσα η οποία ήταν σκέτη απόλαυση!

Η φωτογραφία αυτή είναι πριν δέκα ημέρες στο FB, αλλά την ξαναβάζω γιά όσους δεν την είδαν. Ε, δεν βγάζω και κάθε μέρα φωτογραφία!!!

 'Ενα μέρος της συλλογής μου από φάρους διαφόρων μεγεθών, ήταν στολισμένο το καλοκαίρι πάνω στο τζάκι. Είπα να σας τους δείξω πριν τους μαζέψω

αυτός ειδικά, είναι πολύ αγαπημένος μου διότι τον έχω επισκεφθεί πριν από χρόνια σ'ένα ταξίδι μου στην Καλιφόρνια.  Κάποια μέρα θα σας διηγηθώ την ιστορία του.

Από φωτογραφίες, δεν ξέρω ποιές να σας πρωτοδείξω...όλη μέρα έχω την μηχανή κοντά μου και μόλις μου δοθεί ευκαιρία, προσπαθώ να αποτυπώσω με τον φακό ότι μου κάνει εντύπωση. Όπως πολλά και διάφορα έντομα, πεταλούδες, πουλιά που επισκέπτονται τον κήπο, ή που συναντώ στις βόλτες μου.  
Πάρτε μιά ιδέα...

Οι κορυδαλλοί, ή κατσουλιέρηδες έχουν κατακλύσει την παραλία αυτή την εποχή

και έχουν πολύ γούστο ειδικά όταν περπατούν με ύφος, όπως σ'αυτή την παλαιώτερη φωτογραφία!

Μιά κιτρινοσουσουράδα τριγύριζε στην αμμουδιά κοντά σ'ένα αγκαθωτό θάμνο

ενώ μιά Μάντισσα, ή αλογάκι της Παναγίτσας, κάπως μεγαλύτερη από αυτές που βλέπουμε συνήθως, κάθησε και μου πόζαρε στα πλακάκια της βεράντας.  Ήταν πραγματικά μεγάλη και το είδος της ονομάζεται Sphodromantis viridis

Πολλές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τις Μάντισσες μας δίνει η Έλλη σ'αυτή την ανάρτησή της.

Θα ακολουθήσει νέα ανάρτηση με όσα δεν πρόλαβα να σας παρουσιάσω εδώ, και μετά θα σας δείξω και τα Χριστουγεννιάτικα που ετοιμάζω σιγά-σιγά.

Να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!

 

Μεταμορφώσεις και...τρείς γάμοι!

  Προχθές το απόγευμα, περπατώντας στον δρόμο, παρατήρησα ένα στρογγυλό ακτικείμενο που το πέρασα γιά παλιό πόμολο. Είχε όμως και κάτι τρυπούλες και δεν κατάλαβα τί ήταν. Φυσικά και το μάζεψα! Κάτι θα εύρισκα να το κάνω!!!

 'Οταν το έπλυνα, πρώτα διαπίστωσα πως είχε καπάκι που άνοιγε  και αμέσως μετά ότι σ'ένα σημείο φαινόταν αχνά η λέξη pepper . Ήταν λοιπόν μιά παλιά, ξύλινη, σκαλιστή πιπεριέρα!

 Αφού στέγνωσε, την πέρασα με καφέ πατίνα  και χρυσή πάστα κεριού, και της πρόσθεσα ένα κερί για να δώ πώς φαίνεται σαν κηροπήγιο.

 'Οχι άσχημα!  Αλλά, τί θα έκανα με το καπάκι?

'Ε, νομίζω πως βρήκα την καλύτερη λύση!

Χριστούγεννα θα έρθουν, ανάβουμε πότε-πότε κανένα αρωματικό λιβάνι...

δεν είναι ιδανική βάση γι αυτή την χρήση?

 

Στο μεταξύ, συνέχισα να μεταμορφώνω διάφορα παλιά επάργυρα αντικείμενα προκειμένου να γλυτώσω το τρίψιμο/γυάλισμά τους. 

Αυτή την φορά, είχε σειρά μιά μπιζουτιέρα! Ήταν δώρο από μία συμμαθήτριά μου, όταν ξαναβρεθήκαμε δέκα χρόνια αφού είχαμε τελειώσει το λύκειο.

Δοκίμασα διάφορα επάνω της, και κατέληξα να της κάνω εφφέ σκουριάς με ακρυλικά χρώματα και πατίνες. 

 Κάτι κατάφερα, νομίζω! Και δεν χρειάζεται πλέον γυάλισμα κάθε τόσο!!!

 -ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-

Πολλοί γάμοι έγιναν και γίνονται ακόμα αυτή την εποχή.  Είχαμε την χαρά να παραβρεθούμε σε τρείς και η Κατερίνα μας ήταν μία από τις κουμπάρες στον πρώτο γάμο.
 

Στεφάνωσε δύο αγαπημένους συμφοιτητές και φίλους.

Στον δεύτερο γάμο, μιά άλλη φίλη/συμφοιτήτρια στεφάνωσε μιά τέταρτη με τον Ισπανό εκλεκτό της καρδιάς της.

Σας μπέρδεψα?  

Μιλάμε για μιά πολύ ωραία και δεμένη παρέα στην οποία όλοι "κουμπαριάζουν" μεταξύ τους. 

(σε λίγο καιρό, η Κατερίνα θα βαπτίσει και το μωρό των πρώτων κουμπάρων που είχε στεφανώσει πριν δύο χρόνια).

Με την ευκαιρία λοιπόν αυτών των δύο γάμων, οι παλιοί συμφοιτητές οργάνωσαν ένα reunion στην Αθήνα και κατέφθασαν από πολλά μέρη της Ελλάδας, από την Κύπρο και από την Ευρώπη για να χαρούν με τις χαρές των φίλων τους. Για να καταλάβετε...το δεύτερο ζευγάρι ζεί και εργάζεται στην Αυστραλία, αλλά ήρθε εδώ στην Αθήνα να κάνει τους γάμους του, ώστε να έρθουν οι συγγενείς της νύφης από την ιδιαίτερη πατρίδα της, αλλά και αυτοί του Ισπανού γαμπρού από την Βαρκελώνη, όπως και οι φίλοι και των δύο!!!
Ο γάμος έγινε μεσημέρι, στο γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Αναβύσσου, πάνω από το λιμανάκι και τον υγροβιότοπο.

Για τα παιδιά που φιλοξενήσαμε αυτές τις μέρες έφτιαξα μερικά μικρά αναμνηστικά δωράκια.

Καρδούλες...

 
Σελιδοδείκτες...
 
 


 
 











κι ένα μικρό αναμνηστικό για έναν Τυνήσιο φίλο τους που έδειξε ότι του άρεσαν τα διάφορα θαλασσόξυλα που είδε στο σπίτι. 

Ζήσαμε δηλαδή μία International κατάσταση αυτές τις μέρες!!!

 Ο  τρίτος γάμος ήταν άσχετος με τα παιδιά, πήγαμε μόνοι μας, και περάσαμε κι εκεί πολύ ωραία. 

Να ζήσουν και να ευτυχίσουν και τα τρία ζευγάρια!

1st Year Giveaway! Πέρασε ένας χρόνος!

Σαν σήμερα, πριν έναν χρόνο, άνοιξα το μπλογκοσπιτάκι μου γεμάτη επιφυλάξεις, χωρίς να γνωρίζω πολλά-πολλά από τους κανόνες της μπλογκοσφαίρας κι έχοντας μόνο την ενθάρρυνση της φίλη μου της Βίκυς της Ποδηλάτισσας που είχε προηγηθεί κατά κάποιους μήνες με το πανέμορφο και πλούσιο blog της. 

Δεν ήξερα ούτε πώς, ούτε από πού ν'αρχίσω. 'Επεσα όμως και κολύμπησα, όπως λένε, και ακολουθώντας τις οδηγίες του Blogger  άνοιξα την πόρτα μου και σας είπα 

'Καλώς σας βρήκα !'

Και τσούπ, λίγες μόνο ώρες αργότερα δέχθηκα το πρώτο σχόλιο !!

Από ποιάν νομίζετε ? 

Από 'κάποια' Ρένα Χριστοδούλου, μιάν άγνωστη για μένα μέχρι εκείνην την ώρα

 που με καλωσόρισε τόσο θερμά !

Πήρα θάρρος, και σας μίλησα για μένα.  Και από την άλλη ημέρα ήρθατε σιγά-σιγά και με αγκαλιάσατε και με βάλατε στην γειτονιά σας.

 

Αυτό ήταν το πρώτο έργο μου decoupage που σας παρουσίασα.

Και ακολούθησαν τόσα πολλά, κι έμαθα άλλα τόσα από εσάς, νέες τεχνικές εκτός του decoupage, κολπάκια, ιδέες... Θαύμασα και θαυμάζω υπέροχα καλλιτεχνήματα και άλλου είδους χειροτεχνίες και κατασκευές με τις οποίες δεν είχα ασχοληθεί ποτέ. 

Μέσα σ'αυτόν τον χρόνο και πόσα δεν έγιναν! 
Ήμουν εργαζόμενη και είμαι συνταξιούχος !  (Και, ώ, τί σύμπτωση...σήμερα  ακριβώς μπήκε στην τράπεζα ή πρώτη μου σύνταξη!)

Επέστρεφα στο σπίτι πολύ αργά το απόγευμα και τώρα έχω όοοολη την ημέρα δική μου! Και δεν με φτάνει η ημέρα (όχι, που μου έλεγαν κάποιοι ότι θα μελαγχολήσω όταν βγώ στην σύνταξη γιατί δεν θα έχω με τί να ασχοληθώ !!!! χαχαχα...πόσο γελασμένοι ήταν!).

Πέρασα αρκετές δύσκολες και δυσάρεστες καταστάσεις. Νοσηλείες (της μαμάς μου), φωτιές, διαρρήξεις, τα ξέρετε, να μήν σας τα ξαναλέω,  αλλά με τα σχόλιά σας, τα μηνύματά σας και τα καλά σας λόγια ήταν σαν να ήσασταν κοντά μου σε όλες τις περιπτώσεις κι εγώ σας αισθάνθηκα σαν πραγματικές φίλες και φίλους.

Ενδιάμεσα όμως, ήρθαν και τόσες ευχάριστες στιγμές, γνωριμίες, φιλίες, ταξιδάκια, συναντήσεις, βραβεία, κληρώσεις, δωράκια, και παντού αγκαλιές και φιλιά από συνομήλικες, νεότερες αλλά και από πολύ νεότερες φίλες, που όλες με τον ίδιο ενθουσιασμό με δεχθήκατε στην 'παρέα' σας . Μέσα απ'αυτό το άψυχο κουτί, δημιουργούνται τόσο ωραίες επαφές. Και ανυπομονώ να γνωρίσω κι άλλες από εσάς που ζείτε λίγο μακρυά αλλά ελπίζω να μας δοθεί η ευκαιρία να συναντηθούμε κάποια μέρα. 

Καιρός λοιπόν να δώσω κι εγώ το πρώτο μου Giveaway με την συπλήρωση ενός χρόνου λειτουργίας του blog μου. 

Να σβήσω το κεράκι μου, παρέα με την όμορφη παιδική μου κούκλα 

και να σας χαρίσω μιά όμορφη δερμάτινη μπιζουτιέρα διακοσμημένη με κρακελέ και decoupage 'από τα χεράκια μου' !

Οι κανόνες για θα μπείτε στην κλήρωση είναι γνωστοί: 

Να είστε φίλοι/μέλη του blog μου

να μου αφήσετε ένα σχόλιο (όχι ανώνυμα) σ' αυτήν την ανάρτηση μέχρι και το τέλος του μήνα (30/92012)

 

και, εάν μπορείτε, να αναρτήσετε το εικονίδιο του giveaway στην σελίδα σας. 

Σας ευχαριστώ από καρδιάς !!!!