Τέλος εποχής

Είμαστε ήδη δέκα μέρες μέσα στον τελευταίο μήνα του φθινοπώρου, κι όμως δεν είχα βρει την ευκαιρία να σας δείξω πώς πέρασα το καλοκαίρι μου!   Όχι πως πήγα κάπου...αυτά τα έχουμε ξαναπεί...διακοπές δεν πάμε, αλλά και με τον φόβο του covid γύρω μας, όσο νά'ναι οι μετακινήσεις μας και οι επαφές μας ήταν μετρημένες.  Οπότε και είχα αρκετό χρόνο στην διάθεσή μου για να ασχοληθώ με διάφορα.

Η εβδομάδα που περάσαμε με την κόρη και την εγγονή μας στο σπίτι μας ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να έχουμε! Κι ενώ η μαμά της είχε τηλε-εργασία, η Αθηνούλα μας ήταν η καλύτερη βοηθός και μαθήτρια της γιαγιάς.  

Σκέφθηκα λοιπόν πριν μπούμε για καλά στον χειμώνα, να σας δείξω κάποια απ' όσα κάναμε μαζί, όπως και άλλα που είχα ήδη φτιάξει.

Για το τέλος της σχολικής χρονιάς, μου είχε ζητήσει η κόρη μου να φτιάξω ένα δωράκι γιά την αγαπημένη δασκάλα της Αθηνάς, που θα έφευγε από το 'σχολείο', και έφτιαξα αυτό το καθρεφτάκι. 

Παράλληλα  ετοίμασα και δωράκια για τις άλλες δασκάλες του παιδικού σταθμού. 'Εξι θαλασσινά πινακάκια,  καθώς και μερικές καρδούλες από πηλό.

Της Αθηνούλας της άρεσε περισσότερο το πινακάκι με τους ιππόκαμπους! Κι έτσι, όταν ήρθε στο σπίτι αποφασίσαμε να φτιάξουμε μαζί και ένα παρόμοιο δικό της.  Επέλεξε τα μοτίβα και βοήθησε σε όλες τις φάσεις βάζοντας τις δικές της πινελιές και κολλώντας την άμμο και τα αχιβαδάκια.  Στο τέλος, έβαψε μόνη της και το κουτάκι από το γαλλικό τυρί που είχαμε φάει το μεσημέρι, για να βάλει μέσα "κάτι"!!! Και φυσικά, πόζαρε πολύ περήφανη κρατώντας το πρώτο της ντεκουπάζ.

Την επόμενη μέρα, πιάσαμε πάλι τα πινέλα! Αυτή την φορά, ξεκινήσαμε να βάψουμε σιγά-σιγά κάποια επιπλάκια για τις κούκλες. Μερικά μου τα είχε χαρίσει η Ράνια και άλλα είναι φτιαγμένα από τον μπαμπά μου...πριν από 60 χρόνια!!!! Πραγματικά, με εντυπωσίασε το ενδιαφέρον και η προσοχή με την οποία έβαφε τα επιπλάκια η μικρή μας τρίχρονη!!! Έχουμε ακόμα μπόλικα να βάψουμε!!!

Το Σαββατοκύριακο που είχε έρθει και ο μπαμπάς της, επισκεφθήκαμε δύο μουσεία στην περιοχή μας. 

Νομίζω πως σας το έχω ξαναπεί ότι η Αθηνούλα λατρεύει τις αρχαιότητες και ενθουσιάζεται με κάθε επίσκεψη σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία.

Εννοείται πώς κάναμε και πολλές βόλτες, στο λιμανάκι μας, στις κούνιες, στην θάλασσα, πήγαμε ακόμα και σε παιδική θεατρική παράσταση. 

Μέχρι και πινακάκι με γυαλάκια φτιάξαμε!

Όπως καταλαβαίνετε, ήταν μιά πολύ πολύ γεμάτη εβδομάδα! 

 'Οταν πιά έφυγαν τα παιδιά για διακοπές, πήρε φωτιά η ραπτομηχανή μου!

 Έκοψα κάποια φορέματα που δεν τα φορούσα πιά, και τα μετέτρεψα σε καθημερινές φουστίτσες γιά το σπίτι και τις βόλτες, απλά περνώντας τους ένα λαστιχάκι στην μέση. 

Μετά, έπιασα τα μπλουζάκια! 

Σε ένα, είχαν ξεκολλήσει κάποια στρασσάκια (ή όπως αλλιώς λέγονται)...τα αντικατέστησα με κεντημένα λουλουδάκια. 

Στο άλλο, είχε ένα λεκεδάκι που δεν έφευγε με τίποτα...το κάλυψα με ένα υφασμάτινο λουλούδι που έφτιαξα μόνη μου. 

Σε άλλα T-shirts, έκοψα τα μανίκια και χαμήλωσα την λαιμόκοψη...κλπ. κλπ...

Σειρά είχαν τα μαξιλαράκια!

Πρώτα ένα μικρό για την Αθηνούλα, να το έχει στο αυτοκίνητο. Χρησιμοποίησα ένα υφασματάκι που μου είχε στείλει η φίλη μας η Μία σε κάποιο δρώμενό της. 

Οι φαλαινίτσες, μαζί με ένα κομμάτι από jean, έντυσαν και ένα σκαμνάκι για την θάλασσα, του οποίου το πανί χρειαζόταν αντικατάσταση. Και αφού δεν πετάμε ούτε τα μικρά κομματάκια, προέκυψε και ένας ωραιότατος καλοκαιρινός σελιδοδείκτης για το βιβλίο που διάβαζα εκείνες τις μέρες!

Ακολούθησε μία απλή και γρήγορη θήκη μαξιλαριού από ένα φούτερ που έμενε αφόρετο εδώ και χρόνια. 

Παρεμπιπτόντως, και το κάτω μαξιλάρι της πολυθρόνας (και άλλης μίας) το είχα φτιάξει πριν από καιρό, όταν 'κληρονόμησα' τις φερ-φορζέ από την μαμά μου, μέχρι να τους αγοράσω καινούργια, αλλά...ουδέν μονιμότερον του προσωρινού!

Τέλος, έραψα κι ένα μαξιλάρι από κουρελάκια,  πιό πολύ για να μάθω πώς να τα ενώνω και να καπιτονάρω, αν και δυσκολεύομαι να κάνω επαναλαμβανόμενα σχέδια και περιορίζομαι στα απλά και εύκολα. Στην πλάτη του χρησιμοποίησα το μπροστινό μέρος ενός πουκαμίσου μαζί με το τσεπάκι του.

Αντέξατε μέχρι εδώ;   Ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ με όλα αυτά,  αλλά είναι πιά καιρός να περάσουμε σε γιορτινές δημιουργίες και κατασκευές.

Τα χρυσάνθεμα στον κήπο είναι στις δόξες τους αυτές τις μέρες, και αφού η κακοκαιρία Εύα πέρασε μάλλον ξώφαλτσα από την περιοχή μας, άντεξαν και συνεχίζουν την ανθοφορία τους.

 'Οπως και διάφορα άλλα της εποχής

Την πανσέληνο του Νοεμβρίου, το φεγγάρι του κάστορα, όπως ονομάζεται, δεν κατάφερα να την φωτογραφίσω πολύ καθαρά 

όσο την βουκαμβίλια του μπαλκονιού, και με αυτήν σας καληνυχτίζω και σας ευχαριστώ για την αντοχή σας!

Στου γιαλού τα βοτσαλάκια...

βγαίνουνε τα καβουράκια

ένας κάβουρας-αράχνη Majidae Spider-Crab μαζί με μικρούς πορτοκαλλί αχινούς Cidaris cidaris urchins

...κι εγώ μαζεύω τα γυαλάκια!

sea glass found on the beach

 

Τα Χριστούγεννα σας είχα δείξει αυτό το δεντράκι που έφτιαξα με γυαλάκια.

 Μιά δεύτερη προσπάθεια κατέληξε σ'αυτό το αστέρι.

Μαζί με τα γυαλάκια, βρίσκει κανείς πολλά κομματάκια από κεραμικά πιάτα. Μερικά είναι πανέμορφα έτσι όπως τα έχει λειάνει η θάλασσα και μπορούν να μετατραπούν σε κόσμημα.

Εγώ προτίμησα να κάνω την πρώτη μου απόπειρα "ψηφιδωτού"

 το αποτέλεσμα θα το έλεγα πολύ "παιδικό",

αλλά γιά όλα υπάρχει η πρώτη φορά. Ελπίζω να φανείτε επιεικείς κριτές!!

Και άλλη μιά πρωτιά για μένα ήταν η χρήση του υγρού γυαλιού. Μ'ένα σμπάρο, δυό τριγόνια...!

 Το εγχείρημα έγινε στην πίσω πλευρά του τελευταίου money-tray ή vide-poche, 

που είχα υποσχεθεί να σας δείξω.

Μιά δημιουργία double-face!!!

ανάποδο découpage σε γυαλί με κρακελέ δύο συστατικών

 

Οι θησαυροί της θάλασσας δεν τελειώνουν...

 και συνεχίζω να τους συλλέγω σε κάθε ευκαιρία.

Είμαι σίγουρη ότι κι εσείς θα έχετε να μας δείξετε 

πολλές θαλασσινές δημιουργίες σας αυτό το καλοκαίρι.  

Ετοίμαζα αυτή την ανάρτηση ακούγοντας από την τηλεόραση τα νεώτερα 

πολύ δυσάρεστα νέα για το μέλλον της Ελλάδας μας 

και για την πολύ σκληρή αντιμετώπιση εκ μέρους των 'εταίρων' της.

Αγωνιώντας για το πώς θ'αρμενίσει η χώρα μας από δώ και πέρα...

σας εύχομαι μιά καλή Κυριακή!