'Ενας δίσκος από τα παλιά!

Ξέρω, ξέρω...μόλις αναφέρω την αποθήκη της μαμάς μου, στην οποία έβρισκα ένα σωρό παλιά αντικείμενα, θα μου πείτε..."μα ήταν ανεξάντλητη αυτή η αποθήκη;"  

 'Ισως θυμάστε, πως σε μιά παλιά μου ανάρτηση, είχα αναφερθεί στο αντικείμενο που σας παρουσιάζω σήμερα.  Ναί, ναί... είχα βρεί πριν από χρόνια δύο παλιούς ξύλινους δίσκους σερβιρίσματος, που ανήκαν στην γιαγιά μου και είχαν φτιαχτεί από τον παππού μου τον Γαλαξειδιώτη, ο οποίος ήταν επιπλοποιός. Τώρα, όσον αφορά την παλαιότητά τους, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω επακριβώς, αλλά υπολογίζω πως η ηλικία τους ξεπερνάει τα 90 χρόνια, αφού ο παππούς και η γιαγιά μου είχαν παντρευτεί το 1923, λίγο μετά την άφιξή τους από την Σμύρνη, η δε μαμά μου θυμόταν τους δίσκους να είναι σε χρήση από τότε που ήταν παιδί!

'Ηταν Απρίλιος του 2013 όταν σας παρουσίασα τον πρώτο, 

που τον είχα "φρεσκάρει" με ντεκουπάζ και κρακελέ. Μπορείτε να τον θυμηθείτε (ή να τον πρωτοδείτε, εσείς οι νεότεροι φίλοι μου) εδώ:

Σας είχα υποσχεθεί τότε πως σύντομα θα σας έδειχνα και τον δεύτερο.  

Αμ δέ! έμεινε ο καημένος στην δική μου αποθήκη, κρεμασμένος για χρόνια σ'ένα καρφί στον τοίχο, να περιμένει υπομονετικά να κάνει την επανεμφάνισή του.

Πολλές φορές σκέφτηκα να τον κατεβάσω και να τον περιποιηθώ, αλλά πάντα κόλλαγα στο εάν πρέπει να τον πειράξω, τί να του κολλήσω, τί στύλ να του δώσω, αν θα τον κρεμούσα σ'έναν τοίχο, κλπ.   Και να που φέτος ήρθε η ώρα του να φτιαχτεί κι αυτός. Βγάζοντας πάνω στον πάγκο μου το μεγάλο κουτί με τα διάφορα Χριστουγεννιάτικα ρυζόχαρτα, χαρτιά και χαρτοπετσέτες που έχω μαζέψει στο πέρασμα των χρόνων, βρήκα αυτό το ρυζόχαρτο που μου αρέσει πάρα πολύ!  

Το είχα χρησιμοποιήσει πρώτη φορά το 2016 για το Χριστουγεννιάτικο κουτί της κόρης μου 

και από τότε ήθελα να φτιάξω κάτι και για μένα, γι'αυτό και το είχα αγοράσει ξανά.  

Μέχρι που ξανάπεσε το  μάτι μου στον παλιό δίσκο της γιαγιάς και τον φαντάστηκα φτιαγμένο για τα Χριστούγεννα.  

Δες χρονιά που διάλεξα κι εγώ! φέτος που ακόμα δεν ξέρουμε κάν αν θα είμαστε μαζί με τα παιδιά μας και την εγγονούλα μας στις γιορτές! 

Από την στιγμή που το σκέφτηκα, ανυπομονούσα να τον κατεβάσω από το καρφί του και να τον φτιάξω. Είχα όμως ξεκινήσει κάποια άλλα, τα οποία θα σας παρουσιάσω σε άλλη ανάρτηση.

 Όπως και τον πρώτο δίσκο, έτσι κι αυτόν δεν είχα σκοπό να τον βάψω και να καλύψω το παλιό του λούστρο για να τον "εκσυγχρονίσω"!  Αντίθετα, ήθελα να φαίνεται πως είναι παλιός. 

'Ετσι, καλύπτοντας με χαρτοταινία το γύρω-γύρω,  έβαψα την επιφάνειά του με χρώμα κιμωλίας και αφού στέγνωσε, κόλλησα απλά το αγαπημένο μου ρυζόχαρτο, πέρασα σκούρα καφέ πατίνα στις ενώσεις και τέλος πέρασα μερικά χέρια σατινέ βερνίκι νερού.

  Ο 'νέος' Χριστουγεννιάτικος δίσκος μου είναι έτοιμος να σερβίρει το ζεστό τσαγάκι και την αχνιστή σοκολάτα και να στολίσει το τραπεζάκι του σαλονιού σ'όλη την διάρκεια των εορτών. 

 Υγεία να έχουμε, να την 'βγάλουμε καθαρή', που λένε, από την πανδημία, και κάθε χρόνο τον Δεκέμβρη να ξαναβγάζουμε από το ντουλάπι τον παλιό δίσκο της γιαγιάς.

Αργότερα, ελπίζω και εύχομαι να κρατηθεί από την κόρη μου, ίσως και να περάσει μετά από χρόνια στην Αθηνούλα μας, μαζί με το Χριστουγεννιάτικο κουτί της Κατερίνας, και τότε θα είναι πλέον ένα οικογενειακό κειμήλιο στα χέρια της 5ης γενεάς!!!  

'Ενας πολύ απλός και ταπεινός ξύλινος δίσκος,  που άντεξε έναν σχεδόν αιώνα, πριν 'πειραχτεί' λιγάκι για να ξαναπιάσει υπηρεσία έστω και εποχικά, τον ωραιότερο μήνα του κάθε χρόνου!

Γιά την Αθηνούλα, η οποία κάποια μέρα ζήτησε η ίδια από την μαμά της να της φορέσει μάσκα (!) έραψα δύο μασκούλες, βάσει του πατρόν που μου έδωσε η Ρένα μας (ευχαριστώ φίλη μου!)

όπως και έναν χριστουγεννιάτικο σκούφο (από το μανίκι ενός πουλόβερ!) 

τον οποίο δεν έβγαλε από το κεφάλι της όση ώρα έμειναν στον σπίτι, όταν πέρασαν να μας δούν πριν δύο εβδομάδες! 

Πόσο ανυπομονούμε να την ξαναδούμε στις γιορτές!

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την αγαπημένη μας Μία, την CraftArtista για το δωράκι που είχε την καλοσύνη να μου στείλει με την ευκαιρία των γενεθλίων της.  Είναι αυτό το χαριτωμένο πλεκτό πουλάκι μαζί με την όμορφη χειροποίητη κάρτα της. Χρόνια σου πολλά, και πάλι, Μία μου!

Καλό Σαββατοκύριακο και σύντομα πάλι εδώ με νέες Χριστουγεννιάτικες δημιουργίες!

Οκτώ χρόνια blogging

Αγαπημένοι μου φίλοι,
Οκτώ χρόνια συμπλήρωσε χθες το μπλογκοσπιτάκι μου!!! 
Η ματιά μου έπεσε στην αρχειοθήκη ιστολογίου στην δεξιά πλευρά της οθόνης και ομολογώ πως εντυπωσιάστηκα με την μείωση του πλήθους των αναρτήσεών μου τα τελευταία χρόνια! Κάποτε είχα φτάσει τις 89 αναρτήσεις, μετά τις 55,  τις 24, ενώ φέτος μετά βίας έκανα μόνο 9!!!  

Κάποιοι πολύ δραστήριοι bloggers μπορεί να χαμογελάσουν, ή να γελάσουν με τα γραφόμενά μου! 
'Οσο κι αν το έχω παραμελήσει δεν μπορώ να μην χαίρομαι που το μπλογκάκι μου αντέχει ακόμα και δεν έχει χαθεί από την μπλογκογειτονιά, όπως τόσα άλλα. Κι όμως, μου είναι τόσο πολύ πιό ευχάριστο να γράφω στο blog παρά στο προφίλ μου του FB ή στις διάφορες ομάδες του.  'Οχι πως γράφω τίποτα το σπουδαίο...πιό πολύ χαίρομαι να σας δείχνω τις ταπεινές μου ερασιτεχνικές δημιουργίες και να σας λέω πότε-πότε τα νέα μου.  Απλά δεν έχω πιά όσο ελεύθερο χρόνο είχα τα πρώτα χρόνια. 

Φυσικά και δεν παραπονιέμαι, αφού περνάω τόσο όμορφα ως χαζογιαγιά!!!  Η εγγονούλα μου γίνεται σε λίγες μέρες 9 μηνών και είναι ένα γλυκό, ήρεμο, πανέξυπνο μωράκι που μας ξετρελαίνει με τα καμώματά του και τα σκέρτσα του.

Από την άλλη, τον τελευταίο καιρό, το laptop μου άρχισε να σέρνεται. Για να γράψω και να ανεβάσω φωτογραφίες ...κάθομαι με τις ώρες και χάνω και την υπομονή μου.  Θα μάθω εάν φτιάχνεται, διαφορετικά μάλλον θα πρέπει να αποφασίσω να πάρω ένα καινούργιο.

  

Με την πολυλογία ξεχάστηκα... σας ευχαριστώ πολύ, φίλες και φίλοι μου, που περνάτε και μου αφήνετε τα σχόλιά σας στις αραιές αναρτήσεις μου. Θα προσπαθήσω να εμφανίζομαι κι εγώ πιό συχνά.  Τουλάχιστον, το ελπίζω!

Με μεγάλη μου χαρά ετοιμάζω ένα δωράκι που θα κληρωθεί ανάμεσα σε όσες/όσους αφήσουν σχόλιο σ'αυτή την ανάρτηση έως το τέλος του μήνα.  
Διότι,  μπορεί να μην κάνω συχνές αναρτήσεις, αλλά όλο και κάτι φτιάχνω... είτε αυτό είναι ντεκουπάζ, ή δημιουργική ραπτική, ή βάψιμο μικρο-επίπλων, έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...χα χα χα! Σας παρουσιάζω λοιπόν κάποια από τα τελευταία μου.

Πρόσφατα θέλησα να δοκιμάσω κάποια από τα υλικά μου, μπας και είχαν χαλάσει από τον καιρό που τα είχα αγοράσει. 

'Εφτιαξα λοιπόν αυτό το δισκάκι που μου είχε πάρει ο γυιός μου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια, μαζί με το πρωτοχρονιάτικο δώρο του μου φέρνει πάντα και διάφορα υλικά και αντικείμενα για ντεκουπάζ.  Νά'ναι καλά το παληκάρι μου!  

Πάνω από το κρακελέ ενός συστατικού συνηθίζω να περνάω το χρώμα πάντα με σφουγγαράκι γιατί μου αρέσουν τα σκασίματα που δημιουργούνται έτσι.  Αυτή την φορά, δοκίμασα να το περάσω με πινέλο και το αποτέλεσμα ήταν εντελώς διαφορετικό. 

Επειδή όμως το δισκάκι είναι μακρόστενο, του ταίριαξαν, πιστεύω, αυτά τα "είς μήκος" σκασίματα.

Πώς σας φαίνεται, αλήθεια;
 

Μιά παλιά ξύλινη κορνιζούλα της μαμάς μου, η οποία φιλοξενούσε για πολλά χρόνια μια χάρτινη ξεθωριασμένη εικονίτσα, μεταμορφώθηκε με χρώμα κιμωλίας και πατίνες πάνω από τις ανάγλυφες γωνίες που της πρόσθεσα με την βοήθεια του αγαπημένου αφρόστοκου και ενός στένσιλ.   

διάφορες φάσεις της μεταμόρφωσης

 Για να σας την παρουσιάσω, τοποθέτησα μιά παλιά φωτογραφία μου που βρήκα τυχαία προ ημερών μέσα σ'ένα συρτάρι. Είναι από την επίσκεψή μου στο Grand Canyon της Arizona το 1992... μιά εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη!

Xθες, είχαμε επισκέψεις. Στην ανηψιά μας την Σοφία, λόγω και της πρόσφατης ονομαστικής της εορτής, ετοίμασα ένα πινακάκι/σημειωματάριο για την κουζίνα της.

 Με κρακελέ και ένα από τα αγαπημένα μοτίβα με ελιές.

Σε δύο γαντζάκια που βίδωσα στο κάτω μέρος, στερέωσα και κρέμασα ένα μολυβάκι για τις σημειώσεις.

Λίγο σκούρα βγήκαν τα χρώματα, αλλά η Σοφία με διαβεβαίωσε πως ταιριάζουν πολύ στον χώρο της. 

Για την κορούλα της, την Λυδία, έφτιαξα ένα καδράκι για το καινούργιο της δωμάτιο. Χωρίς να το γνωρίζω, πέτυχα το αγαπημένο της θέμα που είναι οι κουκουβάγιες, κι έτσι, χάρηκε πολύ και φυσικά χάρηκα κι εγώ που της άρεσε το δωράκι μου! 

Χρησιμοποίησα μία στρογγυλή ξύλινη βάση στην οποία έδωσα μιά ανάγλυφη υφή περνώντας την με μείγμα κόλλας, άμμου και χρώματος κιμωλίας.
 
 Στην  συνέχεια, την έβαψα με λευκό χρώμα πριν κάνω το ντεκουπάζ με τις κουκουβάγιες,
 
έκανα φωτοσκιάσεις με χρώματα λαδιού και τόνισα κάποιες λεπτομέρειες με περλεπέν. 

 και τέλος, κόλλησα γύρω-γύρω ένα πλεκτό κορδόνι κι ένα δίχρωμο φιογκάκι στην κορυφή που κρύβει το κρεμασταράκι.

  Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο, ευελπιστώ όμως να επανέλθω το συντομότερο! 
Σας εύχομαι καλή εβδομάδα και καλό φθινόπωρο, επισήμως πλέον από σήμερα!

 

ETHNIC TRAY and more...

Σε κάποιον περίπατο, πριν από πολλά χρόνια, συνάντησα πεταμένο κάποιο επιπλάκι, το οποίο ήταν τόσο διαλυμένο που δεν μπορούσα να καταλάβω τί ακριβώς ήταν. 
Σαν πρόσθετο κομμάτι, εξείχε αυτό που βλέπετε παρακάτω... (δεν ξέρω καν πώς να το περιγράψω) το οποίο με προκάλεσε να το μαζέψω. 

'Οταν έφτασα στο σπίτι, του αφαίρεσα τα δύο ξύλα που εξείχαν και κράτησα μόνο το πλαίσιο. Κάτι θα έβρισκα να το κάνω!

'Ελα όμως που ξεχάστηκε κι αυτό, όπως τόσα άλλα, στην μικρή αποθηκούλα όπου έχουμε τα εργαλεία του κήπου.  Πρόσφατα,  που το ξαναβρήκα, αποφάσισα να το μετατρέψω σε δίσκο!  Φυσικά αφαίρεσα το ήδη σκεβρωμένο κόκκινο λεπτό ξύλο, αλλά δεν ήταν δύσκολο να βρώ κάποιο άλλο για να το αντικαταστήσω!  Και μάλιστα, πριν κόψω και βιδώσω το νέο ξύλο, είχα ήδη περάσει το πλαίσιο δοκιμαστικά ένα χέρι χρώμα κιμωλίας. 

 Χρειάστηκε να το στοκάρω, να βουλώσω κάποιες εγκοπές που είχε, να στρογγυλέψω λίγο τις γωνίες με την ράσπα και με το γυαλόχαρτο, 

να του καρφώσω ποδαράκια (τα οποία βρήκα σ'ένα παλιό κουτί με πρόκες και ψιλολόγια), 

 και να το ξαναβάψω μέσα-έξω.

Στο εσωτερικό του κόλλησα δύο κομμάτια ύφασμα, κομμένα από ένα παλιό σταμπωτό κουρτινάκι της γιαγιάς μου.

Και γύρω-γύρω, έκοψα και κόλλησα λωρίδες από τις μπορντούρες. 

Δεν θα το έκανα εάν το κουρτινάκι ήταν σε καλή κατάσταση, αλλά ήταν κατά τόπους αρκετά ξεθωριασμένο και θα πήγαινε χαμένο. 

Εξ άλλου, έχω άλλες δύο κουρτινούλες, με πιό έντονα τα χρώματα των σταμπωτών μοτίφ που περιμένουν να τις αξιοποιήσω. 

Πάντως, αυτός ο δίσκος μου αρέσει πάρα πολύ με το ethnic στυλ που κατάφερα να του προσδώσω. 

Το ύφασμα εμποτίστηκε σε αραιωμένη κρυσταλιζέ ατλακόλ και κολλήθηκε, η παλαίωση πάνω από το χρώμα κιμωλίας έγινε με σκούρο βερνίκι νερού σε μορφή gel και oλόκληρος ο δίσκος περάστηκε με αρκετά χέρια διάφανο βερνίκι νερού.  

Ελπίζω να αρέσει και στα παιδιά όταν τον δούν από κοντά και να τον χρησιμοποιήσουν για το απογευματινό τους καφεδάκι!

Εκτός αν προτιμούν να τον κρατήσουν στολισμένο πάνω στο μπουφεδάκι της γιαγιάς, όπως τον άφησα!

 

'Ετσι κι αλλιώς, ένας άλλος μικρότερος και ελαφρύτερος δίσκος κρέμεται στον τοίχο της κουζίνας και είναι διαθέσιμος για σερβίρισμα.

Αυτός πάλι είχε φτιαχτεί πριν από χρόνια, σε άλλη μορφή...  
ίσως οι παλιές φίλες να τον θυμάστε!  

Παρ'όλο που μου άρεσε πολύ εκείνη η χαρτοπετσέτα με τα κοχύλια, αυτό το 'έτοιμο' τυπωμένο κρακελέ που είχε δεν με ικανοποιούσε γιατί δεν ήταν 'δικό' μου!

 

και όλο έλεγα πως κάποια στιγμή θα τον άλλαζα. 'Ε λοιπόν, έφτασε αυτή η στιγμή που έπιασα τον παλιό δίσκο και τον άλλαξα...

όχι πολύ...αφού έβαψα με χρώμα κιμωλίας γύρω από τα κοχύλια,  

ούτε που του έκανα αληθινό κρακελέ...μόνο λίγα 'κυμματάκια' και λίγη παλαίωση με σκούρο βερνίκι gel, αλλά απέκτησε κι αυτός ένα διαφορετικό στυλ, λίγο πιό minimal. 

Και όμως, καμμιά φορά, τα φέρνει έτσι η τύχη να ξαναβρεθεί μπροστά σου κάτι που δεν του έδινες και τόση σημασία...και θα καταλάβετε πιό κάτω τί εννοώ.

   'Οταν βρήκα, μέσα σε μιά κούτα με βιβλία του παππού, αυτό το παλιό πινακάκι, 

 εντελώς τουριστικό σουβενίρ από κάποιο ταξίδι στην Ρόδο (ποιός ξέρει πότε;) το πρώτο που έκανα ήταν...όχι να το πετάξω...αλλά να το περάσω δύο χέρια χρώμα κιμωλίας. 

Και έπειτα, τί θα του ταίριαζε πιό πολύ, από κάποια θαλασσινή εικόνα; 
'Ενα κοχύλι θα ήταν ό,τι καλύτερο...δεν συμφωνείτε;

Κι έτσι λοιπόν, το υπόλοιπο κομμάτι που μου έμενε από την παλιά χαρτοπετσέτα (εκείνην με το ψεύτικο κρακελέ) έγινε découpage μέσα στο πλαίσιο από αληθινά κοχυλάκια 
(τα οποία και τόνισα ελαφρώς με γαλάζιο χρώμα).  

 

Καμμία σχέση με το παλιό 'ντεμοντέ' πινακάκι! 

Τώρα έχουμε ένα δροσερό θαλασσινό διακοσμητικό να στολίζει το σπίτι των διακοπών.  

Κι έτσι, με τους δύο δίσκους και τα δύο διακοσμητικά (το πρώτο σας το είχα παρουσιάσει σε προηγούμενη ανάρτηση)

   συμπληρώθηκε ένα σετ σε ασσορτί χρώματα, από πλήρως ανακυκλωμένα υλικά!

 

Ευχαριστώ για την επίσκεψή σας και τα καλά σας λόγια!!!