Χαρές και πανηγύρια!

Πόσο γρήγορα πέρασε και ο Ιούλιος,  ούτε που το καταλάβαμε!  

Μιά το ένα, μιά το άλλο, περνούσαν οι μέρες σαν το νερό!

Η πιό ευχάριστη στιγμή του μήνα ήταν ο γάμος των παιδικών φίλων της Κατερίνας μας -της Μαρίας και του Νίκου-  τους οποίους είχε την μεγάλη χαρά να στεφανώσει. 

Ήταν 12 του Ιούλη, και το ολόγιωμο φεγγάρι φώτιζε την εκκλησία και αργότερα τον χώρο της υπέροχης δεξίωσης.

Πριν από καιρό, όταν η Μαρία δεν είχε ακόμα αποφασίσει τί θέμα θα επέλεγε για τον στολισμό του γάμου, είχα φτιάξει -σαν πρόταση ιδέας- ένα κολωνάτο ποτήρι με decoupage δαντελένιου ρυζόχαρτου και χαρτοπετσέτας.  Τελικά, κατέληξε στο θέμα της λεβάντας, κι έτσι το τριανταφυλλένιο ποτήρι έμεινε σαν βάση για κεράκι ρεσώ.

 Ο Ιούλιος είναι μήνας με πολλές γιορτές και πανηγύρια. Στην περιοχή μας, εκτός από την Αγία Μαρίνα και την Αγία Παρασκευή, έχουμε και το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα, όπου  η λειτουργία έγινε στο προαύλιο με πλήθος προσκυνητών.

«Καμαροσκέπαστη μονόχωρος βασιλική με δικλινή στέγη, μοναδικό σημάδι του παλιού “μετοχιού” της Αναβύσσου, όπου άλλοτε υπήρχε μοναστικός οικισμός που χρονολογείται το 17ο αιώνα». Επρόκειτο για τα κτίσματα του παλιού μετοχιού της μονής Καισαριανής. Ακόμα ο χώρος αυτός είχε έντονη ζωή στην αρχαιότητα, αφού σίγουρα ήταν ένας από τους οικισμούς του αρχαίου Αττικού Δήμου του Ανάφλυστου, όπως συμπεραίνεται από τις σημαντικότατες αρχαιότητες (Κούρος Αριστόδικος, Γεωμετρικό νεκροταφείο, εκτεταμένα αρχαία ερείπια, κ.α.), που βρέθηκαν σε ακτίνα λίγων δεκάδων μέτρων νοτίως της εκκλησίας.

Το καρπουζάκι μας μεγάλωσε,  κόντεψε να γίνει ίσα με μιά μπάλλα ποδοσφαίρου (!) και άρχισε να μαυρίζει σε ένα σημείο. 
Το κόψαμε, ήταν αρκετά γλυκό και νόστιμο...αλλά λίγο! 
Έχουν δέσει κι άλλα δύο αλλά δεν ξέρω άν θα τα καταφέρουν να μεγαλώσουν. 

Από την καλή μας Σοφία, είχα την χαρά να λάβω ένα δωράκι φτιαγμένο από τα χεράκια της με κουκούλια μεταξοσκώληκα.  Το συνόδευαν πολύ ενδιαφέρουσες μπροσούρες για το Μουσείο Μετάξης και το περίφημο Δάσος της Δαδιάς (το οποίο δεν είχα ποτέ την τύχη να επισκεφθώ) και μιά γλυκιά καρτούλα με την εικόνα της Παναγιάς της Πορταϊτισσας.

Σοφία μου, σ'ευχαριστώ πολύ για το όμορφο δωράκι σου!

Δωράκια μου έφερε και ο γυιός μου, από την Stresa του Lago Maggiore. Τις πανέμορφες λίμνες της Βορείου Ιταλίας της είχαμε επισκεφθεί οικογενειακώς πριν από 15 χρόνια και είχαμε περάσει θαυμάσια. Αυτή την φορά, ο Κώστας πήγε μόνος του για να συμμετάσχει στην Παγκόσμια ΄Εκθεση Μοντελισμού, 

όπου και διακρίθηκε με αργυρό μετάλλιο στην κατηγορία Fantasy Master Painting!

 Μήπως γνωρίζετε τί είναι το μικρό πιατάκι?  Σας θυμίζει ίσως την 'πρό μίξερ' εποχή, όταν οι μαμάδες μας χρησιμοποιούσαν έναν ειδικό τρίφτη για το μήλο, για να φτιάχνουν τις φρουτόκρεμες? Ε, αυτός είναι ένας τρίφτης για το σκόρδο. Είναι παραδοσιακό 'σκεύος' της Προβηγκίας . Σε μία από τιςπρώτες μου αναρτήσεις, όταν ξεκίνησα αυτό το blog, σας είχα δείξει πώς άρχισα το decoupage με αφορμή ένα τέτοιο πιατάκι ! 

Απ'ότι κατάλαβα το χρησιμοποιούν ακόμα και στην Ιταλία. 

Μιάς και μιλάμε για Decoupage, με τις δουλειές, τα μπάνια και τα σούρτα-φέρτα, δεν έχω προλάβει να φτιάξω κάτι καινούργιο τον τελευταίο καιρό, εκτός από κάποια σαπουνάκια, και αυτά όχι και τόσο πετυχημένα μιάς που τα έκανα βιαστικά,

 

είχα όμως την χαρά να υποδεχθώ στο σπίτι μου προχθές τις αγαπημένες φίλες, Δήμητρα και Μαρί-Νικόλ με τις οποίες περάσαμε ένα ευχάριστο βραδάκι. 

Η Δήμητρα λοιπόν, μου έφερε νέες χαρτοπετσέτες, εκτός από την υπέροχη μαρμελάδα φράουλας που είχε φτιάξει

κι έτσι, μιάς που άλλαξε και ο μήνας, θα προσπαθήσω να φτιάξω με αυτές 

κάτι που έχω στο νού μου εδώ και καιρό.

Λέω μάλιστα να μεταφέρω τα σύνεργα του decoupage στην βεράντα γιατί στο atelier δεν μπορώ να σταθώ από την ζέστη! Θα έχω δίπλα μου και το φουντωτό βασιλικό της Δήμητρας, μπάς και κρατήσει μακριά μου τα κουνούπια που με έχουν καταφάει αυτές τις μέρες...χαχαχα!!!!
Νά'σαι καλά, φιλενάδα, θα είναι σαν να σ'έχω δίπλα μου!

Τα τρία γατουλίνια μας έκλεισαν χθες έναν μήνα από την ημέρα που γεννήθηκαν, εκτός από το τέταρτο και πιό μικρούλικο που δεν επέζησε.
Η Ζουζού, που είναι η μεγάλη τους αδελφή (αφού γεννήθηκε πριν από έναν χρόνο ακριβώς, από την ίδια μαμά) τα προσεχε να μην πέσουν, από την στιγμή που άρχισαν τις αναρριχήσεις στο ψηλό καλάθι τους!

ενώ η μαμά Κουτσούλα όλο και ψάχνει τρόπους να μου τα φέρει μέσα στο σπίτι !

Λέτε να είναι άβολο το καλάθι τους?

Με αυτή την γλυκειά φατσούλα με τα καταγάλανα ματάκια, σας εύχομαι 

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟ και 

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ 

σε όσους φεύγουν τώρα σε κάποιο νησί, ή όπου αλλού!