Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μάσκες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μάσκες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2021

Καλά Κούλουμα και καλή Σαρακοστή!

Τελευταία Αποκριά χθες, και δεν είχα προλάβει να σας παρουσιάσω την τελευταία μου δημιουργία!

  Έτυχε να βρώ μέσα σε μία τσάντα (απ'αυτές που κατά καιρούς μου δίνουν πότε η κόρη μου και πότε ο γυιός μου, με πράγματα που δεν χρειάζονται ή δεν θέλουν πιά) μία παλιά, λευκή, κεραμική μάσκα την οποία σκέφθηκα να προσαρμόσω πάνω σ'ένα ξύλινο πάνελ, εμπνευσμένη από κάτι ανάλογο που είχα δεί κάπου στο FB.

Ετοίμασα ένα μακρόστενο ξύλο, στο οποίο κόλλησα εύκαμπτα ξυλόγλυπτα στοιχεία,
στην πάνω πλευρά  

και στην κάτω

 

το πέρασα με πάστα για να γίνει κάπως ανάγλυφο,  έβαψα με διάφορα χρώματα, έκανα ένα στένσιλ και προσάρμοσα πάνω του την μάσκα την οποία είχα προηγουμένως διακοσμήσει με σχέδια που έβγαλα από πηλό σε καλούπι.

Πέρασα όλα τα ανάγλυφα με πατίνες, με  μπρονζέ δακτυλοπατίνα και λίγη χρυσή, και φυσικά, στο τέλος με δύο χέρια διάφανο βερνίκι.  


Και το πινακάκι μου ήταν έτοιμο! 

Και μιάς και δεν ευκαίρησα να φτιάξω κάτι άλλο για το πέταγμα του χαρταετού, 

με μιά επιλογή από διάφορα παλαιότερα έργα μου 

σας εύχομαι να είναι ο καιρός καλός στα μέρη σας για να πετάξετε τον χαρταετό σας, και όσοι από εσάς μπορέσετε να βρεθείτε με τα παιδιά και τα εγγόνια σας,

να περάσετε όμορφα αυτή την τόσο διαφορετική Καθαρά Δευτέρα. 

Να είστε όλοι καλά!

Καλά Κούλουμα και καλή Σαρακοστή!



Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2020

'Ενας δίσκος από τα παλιά!

Ξέρω, ξέρω...μόλις αναφέρω την αποθήκη της μαμάς μου, στην οποία έβρισκα ένα σωρό παλιά αντικείμενα, θα μου πείτε..."μα ήταν ανεξάντλητη αυτή η αποθήκη;"  

 'Ισως θυμάστε, πως σε μιά παλιά μου ανάρτηση, είχα αναφερθεί στο αντικείμενο που σας παρουσιάζω σήμερα.  Ναί, ναί... είχα βρεί πριν από χρόνια δύο παλιούς ξύλινους δίσκους σερβιρίσματος, που ανήκαν στην γιαγιά μου και είχαν φτιαχτεί από τον παππού μου τον Γαλαξειδιώτη, ο οποίος ήταν επιπλοποιός. Τώρα, όσον αφορά την παλαιότητά τους, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω επακριβώς, αλλά υπολογίζω πως η ηλικία τους ξεπερνάει τα 90 χρόνια, αφού ο παππούς και η γιαγιά μου είχαν παντρευτεί το 1923, λίγο μετά την άφιξή τους από την Σμύρνη, η δε μαμά μου θυμόταν τους δίσκους να είναι σε χρήση από τότε που ήταν παιδί!

'Ηταν Απρίλιος του 2013 όταν σας παρουσίασα τον πρώτο, 

που τον είχα "φρεσκάρει" με ντεκουπάζ και κρακελέ. Μπορείτε να τον θυμηθείτε (ή να τον πρωτοδείτε, εσείς οι νεότεροι φίλοι μου) εδώ:
Σας είχα υποσχεθεί τότε πως σύντομα θα σας έδειχνα και τον δεύτερο.  
Αμ δέ! έμεινε ο καημένος στην δική μου αποθήκη, κρεμασμένος για χρόνια σ'ένα καρφί στον τοίχο, να περιμένει υπομονετικά να κάνει την επανεμφάνισή του.


Πολλές φορές σκέφτηκα να τον κατεβάσω και να τον περιποιηθώ, αλλά πάντα κόλλαγα στο εάν πρέπει να τον πειράξω, τί να του κολλήσω, τί στύλ να του δώσω, αν θα τον κρεμούσα σ'έναν τοίχο, κλπ.   Και να που φέτος ήρθε η ώρα του να φτιαχτεί κι αυτός. Βγάζοντας πάνω στον πάγκο μου το μεγάλο κουτί με τα διάφορα Χριστουγεννιάτικα ρυζόχαρτα, χαρτιά και χαρτοπετσέτες που έχω μαζέψει στο πέρασμα των χρόνων, βρήκα αυτό το ρυζόχαρτο που μου αρέσει πάρα πολύ!  

Το είχα χρησιμοποιήσει πρώτη φορά το 2016 για το Χριστουγεννιάτικο κουτί της κόρης μου 

και από τότε ήθελα να φτιάξω κάτι και για μένα, γι'αυτό και το είχα αγοράσει ξανά.  

Μέχρι που ξανάπεσε το  μάτι μου στον παλιό δίσκο της γιαγιάς και τον φαντάστηκα φτιαγμένο για τα Χριστούγεννα.  

Δες χρονιά που διάλεξα κι εγώ! φέτος που ακόμα δεν ξέρουμε κάν αν θα είμαστε μαζί με τα παιδιά μας και την εγγονούλα μας στις γιορτές! 

Από την στιγμή που το σκέφτηκα, ανυπομονούσα να τον κατεβάσω από το καρφί του και να τον φτιάξω. Είχα όμως ξεκινήσει κάποια άλλα, τα οποία θα σας παρουσιάσω σε άλλη ανάρτηση.

 Όπως και τον πρώτο δίσκο, έτσι κι αυτόν δεν είχα σκοπό να τον βάψω και να καλύψω το παλιό του λούστρο για να τον "εκσυγχρονίσω"!  Αντίθετα, ήθελα να φαίνεται πως είναι παλιός. 

'Ετσι, καλύπτοντας με χαρτοταινία το γύρω-γύρω,  έβαψα την επιφάνειά του με χρώμα κιμωλίας και αφού στέγνωσε, κόλλησα απλά το αγαπημένο μου ρυζόχαρτο, πέρασα σκούρα καφέ πατίνα στις ενώσεις και τέλος πέρασα μερικά χέρια σατινέ βερνίκι νερού.

  Ο 'νέος' Χριστουγεννιάτικος δίσκος μου είναι έτοιμος να σερβίρει το ζεστό τσαγάκι και την αχνιστή σοκολάτα και να στολίσει το τραπεζάκι του σαλονιού σ'όλη την διάρκεια των εορτών. 

 Υγεία να έχουμε, να την 'βγάλουμε καθαρή', που λένε, από την πανδημία, και κάθε χρόνο τον Δεκέμβρη να ξαναβγάζουμε από το ντουλάπι τον παλιό δίσκο της γιαγιάς.

Αργότερα, ελπίζω και εύχομαι να κρατηθεί από την κόρη μου, ίσως και να περάσει μετά από χρόνια στην Αθηνούλα μας, μαζί με το Χριστουγεννιάτικο κουτί της Κατερίνας, και τότε θα είναι πλέον ένα οικογενειακό κειμήλιο στα χέρια της 5ης γενεάς!!!  

'Ενας πολύ απλός και ταπεινός ξύλινος δίσκος,  που άντεξε έναν σχεδόν αιώνα, πριν 'πειραχτεί' λιγάκι για να ξαναπιάσει υπηρεσία έστω και εποχικά, τον ωραιότερο μήνα του κάθε χρόνου!

Γιά την Αθηνούλα, η οποία κάποια μέρα ζήτησε η ίδια από την μαμά της να της φορέσει μάσκα (!) έραψα δύο μασκούλες, βάσει του πατρόν που μου έδωσε η Ρένα μας (ευχαριστώ φίλη μου!)

όπως και έναν χριστουγεννιάτικο σκούφο (από το μανίκι ενός πουλόβερ!) 

τον οποίο δεν έβγαλε από το κεφάλι της όση ώρα έμειναν στον σπίτι, όταν πέρασαν να μας δούν πριν δύο εβδομάδες! 

Πόσο ανυπομονούμε να την ξαναδούμε στις γιορτές!

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την αγαπημένη μας Μία, την CraftArtista για το δωράκι που είχε την καλοσύνη να μου στείλει με την ευκαιρία των γενεθλίων της.  Είναι αυτό το χαριτωμένο πλεκτό πουλάκι μαζί με την όμορφη χειροποίητη κάρτα της. Χρόνια σου πολλά, και πάλι, Μία μου!


Καλό Σαββατοκύριακο και σύντομα πάλι εδώ με νέες Χριστουγεννιάτικες δημιουργίες!





Τρίτη 24 Μαρτίου 2020

Στην απομόνωση!!!


Σ' αυτή την πρωτόγνωρη για τα χρονικά κατάσταση, με τον φόβο του απαίσιου κορωνοϊού,  μπήκαμε κι εμείς στην απομόνωση στο σπίτι μας εδώ και μέρες, αρκετά πριν από την επίσημη και διά νόμου υποχρεωτική κατ'οίκον παραμονή. 
Μας λείπουν τα παιδιά μας και η εγγονούλα μας, όπως σίγουρα θα λείπουν και σε όλες και όλους εσάς οι αγαπημένοι σας, εννοείται! 
Tο παρήγορο είναι πως δεν μας δυσκολεύει και τόσο η κατάσταση αφού τα τελευταία χρόνια ζούμε έτσι κι αλλιώς στην εξοχή, και μπορούμε να ασχοληθούμε με τον κήπο,  χωρίς να αισθανόμαστε κλεισμένοι μέσα σ'ένα διαμέρισμα. 
Μέχρι προ ημερών, κάναμε και τις βολτίτσες μας γύρω από το σπίτι ή και στην παραλία, κρατώντας τις αποστάσεις μας. 
 
Έτσι λοιπόν έχω και τις τελευταίες φωτογραφίες από τα αγριολούλουδα που γεμίζουν τους αγρούς 
 
εκτός από τα λουλούδια του κήπου μας. 

 
 
Ασχολίες πάντα υπάρχουν για να μας κρατήσουν ενεργούς και να μην πέσουμε θύματα της κατάθλιψης, όπως ακούω πολλούς να φοβούνται πως εκεί θα καταλήξουν.   
Το πρώτο που έκανα εγώ ήταν να 'ξεθάψω' από κάθε συρτάρι και ντουλάπι 
στοίβες από παλιές φωτογραφίες και να αρχίσω να τις ταξινομώ, 
πράγμα που δεν είχα τον χρόνο να κάνω εδώ και δεκαετίες!

Το δεύτερο που έκανα, ήταν να ράψω μερικές μάσκες, με την λογική ότι πλένονται και αποστειρώνονται με το σιδέρωμα, αφού δεν βρήκαμε ούτε μία στο φαρμακείο.  
Στην αρχή, έφτιαξα δύο χωρίς να έχω κάποιο πατρόν, έτσι 'στα κουτουρού', τις οποίες μάλιστα 'ενίσχυσα' με θερμοκολλητική καρίνα, πριν τις γαζώσω και τους περάσω λαστιχάκια. 
Μετά είδα το μοντέλλο της γνωστής μας Μάνιας, και έραψα δύο, 
οι οποίες είναι ομολογουμένως, πιό ωραίες και πιό κομψές. 
Στην συνέχεια, η Μάνια μας έδειξε πως να φτιάξουμε μάσκα με εσωτερική θηκούλα για ενίσχυση με κάποιο φίλτρο, κι έτσι έραψα και μία τέτοια. 
 Για οδηγίες και πατρόν, μπορείτε να επισκεφθείτε την σελίδα της Μάνιας εδώ.
Και τέλος, ακόμα μία με άνοιγμα για φίλτρο (η εμπριμέ στην παρακάτω φωτογραφία), την οποία έραψα χωρίς πατρόν και μου βγήκε λίγο περίεργη, αλλά πολύ βολική, αφού την φόρεσα προχθές που πήγα για ψώνια.
 
Και μιάς που την ραπτομηχανή μου την έχω για μικρές δημιουργίες και μόνο (δεν έχω μάθει ποτέ να ράβω ρούχα, αλλά ένα στένεμα, ένα κόντεμα τα καταφέρνω) έφτιαξα κι ένα μαξιλαράκι για την Αθηνούλα μας από ένα ρουχαλάκι που της μίκρυνε.  

 Μέχρι να λήξει η απομόνωση -να είμαστε καλά και ας κρατήσει όσο χρειαστεί- θα έχω καιρό να φτιάξω διάφορα για την μικρούλα μας. 
 
Το τελευταίο που της είχα πάει ήταν το μαρτάκι της για να μην την 'πιάσει' ο ήλιος.
    Και για να μην ξεχνιόμαστε, έφτιαξα κι ένα μικρό μπουκάλι με κρακελέ και ντεκουπάζ, ακολουθώντας τις οδηγίες της Φιλιώς.
 
  
 'Ετυχε να έχω μπροστά μου την ίδια χαρτοπετσέτα που χρησιμοποιούσε στο βιντεάκι της 
και ξεσηκώθηκα αμέσως να δοκιμάσω την τεχνική που μας έδειξε. 

 Βροχερός είναι ο καιρός
 και έτσι προβλέπεται και για τις ερχόμενες ημέρες, 
ένας ακόμα λόγος να είμαστε στην ζεστασιά του σπιτικού μας, να μιλάμε στο τηλέφωνο και στο ίντερνετ με συγγενείς και φίλους, να καθαρίσουμε ντουλάπια και αποθήκες και να ασχοληθούμε με πράγματα που αγαπάμε τα οποία ίσως είχαμε παραμελήσει λόγω έλλειψης χρόνου.

'Ηρθε η ώρα για σας αφήσω, αφού πρώτα σας ευχηθώ καλή 25η Μαρτίου, 
Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες
και να είμαστε όλοι πολύ προσεχτικοί για να μείνουμε υγιείς 
και να χαιρόμαστε τους αγαπημένους μας... και να μας χαίρονται!
Και με μιά ιδιαίτερη σκέψη σε όλους αυτούς που εργάζονται 
φροντίζοντας όσους νοσηλεύονται...
υπομονή, καλή δύναμη και να είστε όλοι καλά!








Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...