Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα!

Καιρός να μπούμε σε εορταστική διάθεση κι εμείς που έχουμε παραμελήσει, αρκετά μπορώ να πώ, το μπλογκοσπιτάκι μας!!! 

       Και εκφράζομαι σε πρώτο πληθυντικού μπας και συμπαρασύρω και κάποιες άλλες φίλες στην πάντα αγαπημένη μας μπλογκογειτονιά.

Πλησιάζουν οι γιορτές, αλλά εγώ μόλις σήμερα άρχισα να στολίζω λίγο το σπίτι και θέλω να υποδεχθώ όλους εσάς που με θυμάστε και μου κάνετε την τιμή να με επισκέπτεστε, με ένα Χριστουγεννιάτικο καλωσόρισμα.   

Εδώ και χρόνια ήθελα να το φτιάξω αυτό το αχρηστευμένο σπαστό φτυάρι 

και επιτέλους κατάφερα να το μεταμορφώσω, αφού πρώτα το έτριψα και το ψέκασα με μαύρη μπογιά. 'Εκανα κρακελέ, το οποίο όμως με το ζόρι διακρίνεται κάτω από το ντεκουπάζ και το 'σπιτικό' χιόνι.        Και τέλος έφτιαξα μιά πινακίδα Welcome και το κρέμασα κοντά στην είσοδο του σπιτιού. 

Δεν θα σας δείξω, το δικό μου δεντράκι, αλλά αυτό που έφτιαξα για την Αθηνούλα μας.

      Μάζεψα μερικά κουρελάκια μου, 

έκοψα λουριδίτσες, και τις ένωσα σχηματίζοντας ένα έλατο, 

το στόλισα με κόκκινη κορδέλα αντί γιρλάντας, με κλαδάκια houx κομμένα από παλιό πετσετάκι, όπως και το αστέρι, και με μερικές χιονονιφάδες, ενώ για τσαχπινιά, γάζωσα τρία ελαφάκια στην θέση του κορμού!  

Στην συνέχεια, γάζωσα το δεντράκι πάνω σε λευκό πικέ φόντο, το οποίο καπιτονάρισα, έραψα δύο τρέσες με pompons, και στο πάνω μέρος, για κρεμαστάρι πέρασα χοντρό σύρμα που έκοψα από μία μεταλλική κρεμάστρα.   

Λόγω της παρατεταμένης αδράνειας του μπλογκ, δεν είχα την ευκαιρία να ευχαριστήσω και από εδώ τις καλές μου φίλες  Σμαραγδένια και Ράνια για τα δώρα τους, τόσο για μένα όσο και για την Αθηνούλα. 

Αγαπημένες μου, σας ευχαριστώ και πάλι ολόθερμα! Να είστε πάντα καλά!   

Φίλοι μου, είναι ακόμα νωρίς να σας δώσω τις ευχές μου για τις γιορτές! Έχω να σας δείξω και άλλες δημιουργίες μου!  Προς το παρόν, σας στέλνω την γλύκα του μπισκοτόσπιτου που στήσαμε προχθές παρέα με το Αθηνάκι, 

και μιάς που με πήρε το ξημέρωμα μέχρι να τελειώσω αυτή την ανάρτηση, σας αφήνω με μιά υπέροχη "Καλημέρα", (έργο της Ευαγγελίας Γιαννακάκη) την οποία κέρδισα σε μία κλήρωση του Facebook. 

Καλή εβδομάδα!

Τα δικά μου χιονισμένα χωριουδάκια

Από την πρώτη στιγμή που είδα τα Χριστουγεννιάτικα χωριουδάκια της Χαράς, πραγματικά τα λάτρεψα, και μου μπήκε η ιδέα να δοκιμάσω κι εγώ να φτιάξω. Ομολογώ πως δεν είναι δα και η πρώτη φορά που έχω εμπνευστεί από τις υπέροχες δημιουργίες της πολυτάλαντης φίλης μας!

Χωρίς καμμία πρόθεση αντιγραφής, συγκέντρωσα τα υλικά μου και στρώθηκα στην δουλειά. 

Δεν ήταν δύσκολο...αφού περιμένοντας οσονούπω τον ερχομό μιάς πρώτης εγγονούλας, 

οι ετικέττες  από τα δωράκια που δέχθηκε ήδη η κόρη μου, και από κάποια μωρουδιακά 

που αγοράστηκαν, ήταν αρκετές για να μετατραπούν σε όμορφα σπιτάκια, 

με τα οποία άρχισα να δοκιμάζω να κάνω μία σύνθεση.

 Με την προσθήκη στοιχείων που κόπηκαν από παλιές χριστουγεννιάτικες κάρτες 

και από διάφορα παλιά περιοδικά - τί τα μάζευα τόσα χρόνια που εργαζόμουν στον ξένο Tύπο;- 

και με αρκετό 'σπιτικό' χιονάκι, έφτιαξα το πρώτο μου χωριουδάκι.

 

  ΄Ενα καδράκι με μαύρο πλαίσιο που είχα φυλαγμένο, βάφτηκε με απαλό γκρί χρώμα κιμωλίας 

(πιό ανοιχτόχρωμο απ'όσο φαίνεται στις φωτογραφίες) και φιλοξένησε την σύνθεσή μου 

κάτω από το υπάρχον passe-partout.

 

 'Οπως θα διαπιστώσατε, δυο-τρείς λεξούλες έμειναν φανερές πάνω στις ετικέττες, 

για να θυμίζουν στην νέα μανούλα την χρονιά που σκάρωσα αυτό το γιορτινό καδράκι! 

 Ελπίζω στο μέλλον, μαμά και κόρη να το στολίζουν κάθε Χριστούγεννα και να με θυμούνται!

'Οταν όμως φτιάχνεις κάτι που το χαίρεσαι τόσο πολύ, μπορείς να αρκεστείς σε ένα; 

Εγώ πάντως όχι! Και αφού υπήρχε περίσσευμα υλικών, συνέχισα με ένα δεύτερο.

  

Αυτή την φορά, το χωριουδάκι δεν μπήκε sous-verre  -όπως λέγουσιν και οι Γάλλοι-  

αλλά μέσα σε ένα τελλάρο με καμβά από την ανάποδη. 

 Το ξύλινο πλαίσιο περάστηκε πρώτα με ακρυλικό στόκο και με χιονάκι και μέσα του 

τοποθετήθηκε η σύνθεση που είχε γίνει πάνω σε φύλλο καμβά.

 'Οπως βλέπετε, αυτό το δεύτερο, βγήκε πρώτα για φωτογράφιση στην λιακάδα του κήπου, 

 πριν επιστρέψει στο σπίτι 

και στολιστεί πάνω στο τζάκι.

  Μου φαίνεται πως ούτε κι αυτό θα είναι το τελευταίο Χριστουγεννιάτικο χωριουδάκι μου, 

αρκεί να προλάβω να φτιάξω κι άλλο...

'Ε, όσο νά'ναι υπάρχουν και κάποιες άλλες δημιουργίες υπό κατασκευήν,  

πιό σχετικές με την άφιξη της μπεμπούλας μας!

Δέκα μόνο μέρες έμειναν έως τα Χριστούγεννα!

Καλή συνέχεια σε όλες και όλους με τις προετοιμασίες σας για τις γιορτές!

Καλή Χρονιά!!! Happy New Year!!!

Φτιάξαμε γλυκά, 

 

μας έφεραν γλυκά, 

ακόμα τρώμε γλυκά, άντε να τελειώσει κι αυτή η εβδομάδα για να αρχίσουμε δίαιτα...!

Μπορεί να μήν στόλισα φέτος, όπως σας είχα πεί, αλλά μόνο μ' αυτά που έφτιαξα για να χαρίσω σε παιδιά, ξαδέλφια, ανήψια και φίλες, σύν κάποια άλλα για να περνάω τον χρόνο μου, το σπίτι τελικά γέμισε στολίδια!  Γιά πολλά χρόνια, ο στολισμός κρατούσε τουλάχιστον μέχρι τις 10 Ιανουαρίου, που είναι τα γενέθλια της κόρης μου και έρχονταν οι φίλες της. Όταν πιά μεγάλωσε, τα στολίδια έμεναν μέχρι των Φώτων και μετά άρχιζε το μάζεμα στις κούτες.  'Ετσι λοιπόν και φέτος, πριν φυλάξω αυτά τα λίγα φετεινά, θα ήθελα να σας δείξω τα καδράκια που έφτιαξα από παλιές κάρτες.

Χρόνια ολόκληρα κρατούσα κάποιες Χριστουγεννιάτικες κάρτες που μου άρεσαν πολύ και που είχα λάβει είτε από συγγενείς του εξωτερικού ή από συναδέλφους/συνεργάτες.  Πάντα τις στόλιζα σε διάφορα σημεία του σπιτιού, κρεμασμένες από κόκκινες κορδέλες, ή κολλημένες πάνω σε κάδρα. 

Από κάποιες έκοβα κομμάτια για να τα ενσωματώσω σε άλλες δικές μου χειροποίητες κάρτες. 

 








Φέτος αποφάσισα να κορνιζάρω κάποιες, και να τις φυλάξω για να τις στολίζω κάθε χρόνο. Σίγουρα θα της πήρε το μάτι σας στις προηγούμενες αναρτήσεις μου, αλλά ας τις δούμε και από κοντά.

Αυτό το πουλάκι κεντημένο στην μηχανή,

 

 ήταν στο κέντρο μιάς κάρτας που είχε γύρω-γύρω λευκά ανάγλυφα φυλλαράκια και ανθάκια houx. Πριν από χρόνια ήδη τα είχα τονίσει με πράσινο, κόκκινο και χρυσό, 

 αλλά φέτος της έβαλα ένα πράσινο passe-partout και μιά χρυσή κορνίζα (η οποία ομολογώ πως με κούρασε πολύ στην φωτογράφιση).

Μιά άλλη 'κεντητή' κάρτα 

 

μπήκε απλά σε μία κορνίζα την οποία έβαψα χρυσή

και επειδή έτυχε αυτή την κάρτα να την έχω διπλή, την είχα ήδη τάξει στην Ράνια.  

Αντί να της την στείλω σκέτη, αποφάσισα να την κάνω καδράκι.  
Της έφτιαξα ένα πλαίσιο με κρακελέ που στολίστηκε με δύο λευκές ποϊνσέττιες από χαρτοπετσέτα, 
2-3 αστεράκια και ένα κόκκινο φιογκάκι.  

 Ακολούθησε ένα στεφανάκι που κόπηκε από μία παλιά αμερικάνικη κάρτα

 

ρετουσαρίστηκε με υγρό χρυσό, κολλήθηκε σε χαρτί scrap-booking

 και φιξοξενείται μέσα σε μία παμπάλαια μεταλλική οβάλ κορνιζούλα.

 

Τέλος, μία κάρτα με τον 'Αγιο Βασίλη να μοιράζει δώρα στα παιδιά

(αναπαραγωγή κάρτας του 1908)

τοποθετήθηκε σε μία κορνίζα-αντίκα από μαρκετερί που ανήκε στην

αγαπημένη μου θεία Πόπη, την αδελφή της γιαγιάς μου.

Στολίστηκαν πάνω στο τζάκι, μαζί με τα ντεκουπαρισμένα ρόδια, τα δενδράκια που έφτιαξα από κουκουνάρες και κανέλες και τα ξύλινα αλογάκια. 

 Μεγάλη χαρά μου δίνουν τα δωράκια και οι χειροποίητες κάρτες με ευχές που συνεχίζω να λαμβάνω από αγαπημένες φίλες,   

την Νικόλ

 

την Ρένα

  την Marie-Paule 

(που μου το έφερε προσωπικά, μαζί μ'ένα υπέροχο σπιτικό γλυκό!).

Φίλες μου, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σας και τα δωράκια σας!  

'Εφτιαξα κι εγώ φέτος κάποιες χειροποίητες καρτούλες με χαρτιά scrap-booking και κομματάκια από διάφορα υφάσματα, 

φοβάμαι όμως πως κάποιες δεν έχουν φτάσει στον προορισμό τους -ελπίζω να μην έχουν χαθεί- 
ούτε εγώ όμως έλαβα μερικές που μου έστειλαν (το γνωστό θέμα του ταχυδρομείου κάθε χρόνο!).

Με το απόλυτο άνθος του Χριστουγεννιάτικου στολισμού 

 

κλείνω τις εορταστικές αναρτήσεις μου για φέτος.

  Σε παλιό ξύλο κομμένο από τον μπαμπά μου πριν από 40 χρόνια (έτοιμο με το κρεμαστάρι του)

 

Καδράκι με παλαίωση, κρακελέ ενός συστατικού και ντεκουπάζ χαρτοπετσέτας. 

Να έχετε όλες και όλοι μιά καλή κι ευτυχισμένη χρονιά

με υγεία και όμορφες χαρούμενες στιγμές στις οικογένειές σας!

Χρόνια πολλά σε όσες/όσους γιορτάζουν αύριο και μεθαύριο,

στην Ράνια, την Φανή, την Αγγελική, τον Φώτη, την Ιωάννα, τον Γιάννη,

και καλή Φώτιση να έχουμε όλοι!