Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παλαιά επιπλάκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παλαιά επιπλάκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2022

Επισκευές και μία έκθεση

'Ενα σκαμνάκι της κόρης μου, είχε μείνει πολύ καιρό στην βεράντα της, έχοντας πάνω του μία γλάστρα με ένα φυτό. Η υγρασία  από τα ποτίσματα, φούσκωσε το ξύλο και τα παιδιά ήταν έτοιμα να το πετάξουν. 

Η Αθηνούλα ήταν εκείνη που ρώτησε αν θα μπορούσε η γιαγιά να το φτιάξει!  
Και πώς ήταν δυνατόν να της χαλάσω το χατήρι; 
Το πήρα λοιπόν στο σπίτι...αλλά πέρασαν μήνες πριν καταφέρω να το πιάσω στα χέρια μου και η κατάστασή του είχε χειροτερέψει!  
Χρειάστηκε να αφαιρέσω εντελώς τον καπλαμά και να το τρίψω πολύ καλά, με το τριβείο και με το χέρι, ακόμα και να στοκάρω κάποια βαθουλώματα που είχε. 
Αφού το έβαψα δύο χέρια μπογιά, του έκανα ένα κρακελέ και στην συνέχεια ντεκουπάζ με μία ολόκληρη χαρτοπετσέτα κάνοντας συγχρόνως επέκταση των μοτίβων γύρω-γύρω για να καλυφθούν τα κενά του κύκλου. 
Τέλος, έβαψα μόνο το κάτω μέρος στα ποδαράκια και αφού το πέρασα κάποια χέρια βερνίκι, του πρόσθεσα και 'παπουτσάκια' για να μην γδέρνεται το δάπεδο. Τώρα πιά, η Αθηνούλα θα μπορεί, εάν θέλει, να το βάλει ακόμα και στο δωμάτιό της.    

Το δεύτερο που έφτιαξα, μετά από πραγματικά μεγάλη προσπάθεια, αφού ήταν σε οικτρή κατάσταση, είναι ένα πολύ παλαιό τραπεζάκι φορμάϊκας, πάνω στο οποίο ο γυιός μου έβαφε με σπρέϋ τις  μινιατούρες του, εδώ και πολλά χρόνια στο μπαλκόνι.  Επειδή όμως το τραπεζάκι του θύμιζε τον παππού του, δεν ήθελε με τίποτα να το αποχωριστεί και μου ζήτησε εάν μπορούσα να το 'συνεφέρω'!
Πρώτα-πρώτα, αφαίρεσα το καπάκι και μέχρι να αγοράσω ένα καινούργιο, κάρφωσα, κόλλησα και προσπάθησα να συνεφέρω το τραπεζάκι το οποίο είχε σκεβρώσει εντελώς.  
Ακόμα και η γάτα η Μπέττυ, απορούσε πως δεν το πετούσα αντί να προσπαθώ να το φτιάξω!!!
Στην συνέχεια, προσάρμοσα το νέο καπάκι, αφού στρογγύλεψα μόνη μου τις γωνίες του με γυαλόχαρτο (αφού στο κατάστημα δεν δέχθηκαν να το κόψουν στρογγυλεμένο). Κι επειδή εξακολουθούσε να έχει κενά, του κόλλησα μιά ξυλόγλυπτη τρέσα γύρω-γύρω και έτσι κατάφερα και το έφερα στα ίσια του.
Στην συνέχεια, ήταν πιά εύκολο να του κάνω ένα κρακελέ στην επιφάνεια και ντεκουπάζ με λεπτά λουλουδάκια,  στο δε ραφάκι του, έκανα ένα ρομαντικό στένσιλ που νομίζω πως ταίριαξε πολύ!
 Στις τέσσερις πλευρές του ραφιού, κόλλησα και από ένα μικρό κομμάτι της τρέσας που είχε περισσέψει. 

 Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη όταν αντίκρυσα την έκφραση του γυιού μου και της συντρόφου του, την στιγμή που τους παρέδωσα το τραπεζάκι, 
κι ακόμα μεγαλύτερη, όταν το είδα σε φωτογραφία τοποθετημένο στο υπνοδωμάτιο σαν κομοδινάκι.
Μπορεί να αργώ να κάνω αναρτήσεις, αλλά δεν σταματώ να καταπιάνομαι με διάφορες δημιουργίες, συντηρήσεις, και πολλά άλλα, τα οποία αναγκαστικά σας παρουσιάζω συγκεντρωτικά.

Και σαν μετάβαση στις προ-Χριστουγεννιάτικες δημιουργίες, να σας δείξω και δύο μικρά cache-pots που τελείωσα χθές. Τα είχα πάρα πολλά χρόνια, και με την υγρασία είχαν ξεκολλήσει και ανοίξει τα ξύλα τους (λογικό, αφού ήταν ξεχασμένα σε μιά γωνιά του κήπου!).
Τα κόλλησα, τα πέρασα με μείγμα κόλλας, μπογιάς και άμμου, σε εφέ πέτρας, τα έβαψα και τους κόλλησα και τα υπόλοιπα κομματάκια που είχαν μείνει από την ανάγλυφη τρέσα.
Κι έτσι, δύο κακτάκια της συλλογής μου φιλοξενούνται ήδη από σήμερα στα νέα τους cache-pots.

Δεν θα μπορούσα να κλείσω αυτή την ανάρτηση χωρίς να σας παραθέσω μερικές φωτογραφίες  κάποιων  μόνο από πολλά ωραιότατα κεντήματα, τα οποία είχα την χαρά να θαυμάσω από κοντά σήμερα το απόγευμα, στα εγκαίνια της έκθεσης των Δειγματολογίων, από πολλές γνωστές και άγνωστες φίλες κεντήστρες, που έγιναν στο Εκθεσιακό Κέντρο της Ηλιούπολης.
Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και τα σχόλιά σας!













Πέμπτη 8 Αυγούστου 2019

'Ενα παμπάλαιο τραπεζάκι

Την παλιά καρέκλα ακολούθησε ένα επίσης παμπάλαιο τραπεζάκι,
πολύ απλό - εννοώ χωρίς σκαλίσματα - αλλά με μία κομψή γραμμή την οποία αγαπώ ιδιαίτερα.  
'Ηταν σε χάλια κατάσταση, και χρειάστηκε πολύ στοκάρισμα και τρίψιμο (αφού και πάλι, όπως στο κίτρινο κομμοδίνο, δεν υπήρχε περίπτωση να αφαιρέσω τον καπλαμά στο καπάκι του!).
 Πέρασα πρώτα ένα χέρι καφέ σκούρο χρώμα κιμωλίας 
και τότε σκέφθηκα πως θα μου άρεσε να του προσθέσω κάποια ανάγλυφα ανθάκια. 'Ελα όμως που δεν είχα, ούτε ξυλόγλυπτα, ούτε τίποτε άλλα...και μιάς και δεν είμαι της υπομονής (να παραγγείλω ή να πάω να αγοράσω), πήρα ένα από τα λιγοστά στένσιλς που διαθέτω και έφτιαξα τα ανάγλυφα ανθάκια με "σπιτική" πάστα (όπως φαίνεται στην φωτογραφία ήταν λίγο περίεργη η υφή της, αλλά στο τέλος έγινε πολύ σκληρή και μπόρεσα να τρίψω τα μοτίφ με γυαλόχαρτο).
 Τα έβαψα κι αυτά με το σκούρο χρώμα, ακολούθησαν δύο χέρια ανοιχτόχρωμη κιμωλία, 
και στην συνέχεια έτριψα με γυαλόχαρτο τα μοτίφ, τις γωνίες και τις ακμές  για να δημιουργήσω μία παλαίωση.
Τέλος, 'κλείδωσα' το χρώμα με διάφανο κερί (και με ελάχιστο σκούρο πέρασα τα ανάγλυφα).
Την επομένη το έτριψα και το άφησα για αρκετές ημέρες πριν ακουμπήσω οτιδήποτε επάνω του.

Το τραπεζάκι μου ήταν έτοιμο!
 Ταίριαξε και με την καρέκλα, αν και δεν νομίζω να βρεθεί στον ίδιο χώρο.
 Το τσίγκινο λεκανάκι που ακούμπησα πάνω του, το είχα φτιάξει πριν από χρόνια, αλλά για όσους δεν το έχουν δεί, το ξαναδείχνω και από κοντά γιατί είναι από τα αγαπημένα μου κρακελέ. 




Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2017

Μεταμορφώσεις με χρώμα κιμωλίας - Chalk paint makeover


Πώς τα κατάφερα πάλι και άφησα να περάσει ένας μήνας χωρίς ανάρτηση, ούτε που το κατάλαβα! 
Φεύγει ο Νοέμβριος, και δεν έχω φτιάξει ακόμα κανένα νέο Χριστουγεννιάτικο στολίδι ή δωράκι. 
Να σας δείξω όμως μερικές 'μεταμορφώσεις' μικρών επίπλων που άρχισα να κάνω μέσα στον μήνα, που μου πήραν τα μυαλά και με κάνουν να θέλω να τα αλλάξω όλα μέσα στο σπίτι.
Ας αρχίσω με ένα παλιό μικρό τραπέζι, το οποίο δεν φρόντισα κάν να φωτογραφήσω πριν ξεκινήσω (εδώ φαίνεται στην φάση που του πέρασα ένα πρώτο χέρι με σπρέϋ μπογιά στο κάτω μέρος, πιό πολύ γιατί φοβόμουν μήπως και δεν μου φτάσει το χρώμα κιμωλίας που είχα).  
Συνέχισα κανονικά με δύο χέρια χρώμα κιμωλίας, παλαίωση με γυαλόχαρτο και κέρωμα με διάφανο και καφέ κερί.
Στην επιφάνεια το στόλισα με decoupage από τα αγαπημένα μου vintage τριανταφυλλάκια και του πέρασα τρία χέρια βερνίκι νερού.

Κάποια μέρα πηγαίνοντας στην κόρη μου, είδα έναν νεαρό που έβγαινε από την πολυκατοικία κουβαλώντας ένα τραπεζάκι.  Φεύγοντας, μετά από τρείς περίπου ώρες, και πηγαίνοντας προς το αυτοκίνητο, αντίκρυσα το τραπεζάκι -λες και με περίμενε- δίπλα στο κάδο απορριμμάτων! 
 Κανείς δεν το είχε καταδεχτεί! 'Ε,να μην το έπαιρνα εγώ; Αφού το λυπήθηκα...!!!
 'Ηταν γερό, αλλά στο καπάκι του είχε σκάσει ο καπλαμάς σε πολλά σημεία και είχε ξεκολλήσει ένα χρυσό διακοσμητικό σειρήτι που είχε γύρω-γύρω.  
 
 Μέχρι να αποφασίσω πώς θα το έφτιαχνα, έμεινε στην βεράντα όπου το επισκέφθηκαν πολλές φορές οι γάτες του κήπου.
 
 Αφού το έπλυνα καλά με χλωρίνη, αποφάσισα να μην αφαιρέσω τον καπλαμά. Έφτιαξα μιά πηχτή πάστα από ατλακόλ, ακρυλικό χρώμα και λίγη κιμωλία και την άπλωσα πάνω στο καπάκι. 
 Οι ρωγμές καλύφθηκαν και το τραπεζάκι αφέθηκε να στεγνώσει καλά πριν αρχίσω το βάψιμό του. 
Λόγω του ότι το παλιό βερνίκι ήταν πολύ γυαλιστερό, χρειάστηκε να περάσω τρία χέρια χρώμα κιμωλίας (εδώ θα βοηθούσε να είχα ξεκινήσει με το σπρέϋ, αλλά μου είχε ήδη τελειώσει). Ακολούθησε το κέρωμα, πάλι με διάφανο και καφέ κερί, και τέλος, με λίγη χρυσή πάστα, περάστηκε το πομολάκι του συρταριού, και ελάχιστα οι γωνίες και τα ποδαράκια του επίπλου.
Εδώ η παλαίωση έγινε χωρίς τρίψιμο, αλλά με την βοήθεια του σκούρου κεριού. 
    Σκεφτόμουν να κάνω decoupage στο καπάκι, αλλά τελικά προτίμησα να το αφήσω σκέτο. 
'Ισως κάποια στιγμή του προσθέσω ένα στένσιλ.

 Με την ευκαιρία, έφτιαξα και ένα πολύ παλιό λαμπατέρ, 
του οποίου το εδώ και χρόνια σχισμένο καπέλο, κρυβόταν κάτω από μία παλιά φούστα με βολάν(!) σε μιά γωνιά του γραφείου. 

Κι έτσι, άλλαξε εντελώς όψη και χρώμα, όχι μόνο το λαμπατέρ, αλλά μιά γωνιά του σαλονιού! 
 

Πώς σας φαίνονται τα 'νέα' μου επιπλάκια;  
Εσείς χρησιμοποιείτε χρώματα κιμωλίας; 

Μπορεί εγώ να μην έχω αρχίσει ακόμα τα Χριστουγεννιάτικα, 
έλαβα όμως μιά μεγάλη όμορφη μπάλλα, 
δώρο από την καλή μου φίλη που με επισκέφθηκε την ημέρα της εορτής μου. 
Un grand merci, chère Marie-Paule!
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...