Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ριζόχαρτο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ριζόχαρτο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Από Αύγουστο χειμώνας!

"Christmas in July", λένε οι Αμερικανίδες φίλες μας, και ξεκινούν τον Ιούλιο να φτιάχνουν Χριστουγεννιάτικες χειροτεχνίες για να προλάβουν μέχρι τον Δεκέμβριο. 
 Καμμία τέτοια πρεμούρα δεν με είχε πιάσει τον Ιούλιο, αντίθετα φημίζομαι πως τα αφήνω όλα για την τελευταία στιγμή, όμως... 
δύο 'τάκοι' παλέττας, βρέθηκαν στα χέρια μου και το σχήμα του κύβου μου έδωσε την ιδέα αυτής της κατασκευής.
Αφού τους έτριψα όσο μπορούσα με το γυαλόχαρτο -ήταν και πολύ σκηρό το ξύλο τους- τους στοκάρισα και τους ξαναέτριψα ελαφρά. Δεν ήθελα να γίνουν και εντελώς λείοι, για να έχουν μία πιό ρουστίκ εμφάνιση. 
 Μικρά μοτίφ από χαρτοπετσέτες και ριζόχαρτα,
σκούρα πατίνα στις ακμές και χρυσή δαχτυλοπατίνα
 Και μετά τους έκρυψα σε ένα κουτί και σχεδόν τους ξέχασα. 
Τώρα όμως, μιά με την αλλαγή του καιρού, και μιά με κάτι ανασκαφές που έκανα σε μιά ντουλάπα, τους θυμήθηκα και τους φωτογράφισα για να σας τους δείξω. 
Μη μου πείτε πως δεν είναι ωραία ιδέα!!! 

Εμπρός λοιπόν, ψάξτε για κύβους παλέττας και ξεκινήστε κι εσείς! 
Τι είπατε; μήπως είναι πολύ νωρίς ακόμα; 
Εδώ οι Αμερικάνες προηγούνται ήδη κατά 1-2 μήνες!
Εγώ πάντως, θα έχω τον νού μου να βρώ κι άλλους κύβους!
"Από Αύγουστο χειμώνας" δεν λέει και η σοφή μας παροιμία;




Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Αέρας ανανέωσης

Πέρασαν τα χρόνια, η Ευτυχούλα μας μεγάλωσε, και το παλιό μαθητικό δωμάτιο, αλλάζει στυλ και χρώματα για να φιλοξενήσει πλέον μιά νεαρή φοιτήτρια. 
Το παλιό ρολόϊ, σουβενίρ της Γ΄Δημοτικού, δεν ταιριάζει πιά στον διάκοσμο.  
Και η Ευτυχία σκέφτηκε πως ίσως η θεία θα μπορούσε να το αλλάξει. 
Μία μόνο ερώτηση έκανε η θεία: τί θα έλεγες για κάτι Παριζιάνικο? 
 Όσο για την θέση του ρολογιού, η θεία δήλωσε αυθαίρετα ότι θα την αλλάξει.
Συμφώνησε η ανηψιά...
και ιδού το μεταμορφωμένο ρολόϊ

 Ωραίο θα ήταν κι έτσι χωρίς τζάμι...
υπήρχε όμως και ένα πλαίσιο που ζητήθηκε να αλλάξει και που τελικά βάφτηκε μαύρο 
για να ταιριάξει στον γκρίζο τοίχο.

Και μιάς και το γκρίζο θα επικρατεί στο νέο δωμάτιο, 
το ρολόϊ συνοδεύεται από μιά γκρίζα καρδούλα, μαζί με τις ευχές μου.
Καλή αρχή στην φοιτητική σου ζωή και καλή επιτυχία στις σπουδές σου, Ευτυχία μου!

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

'Ενα ρολόϊ τοίχου...


...φτιάχτηκε
...με τα υλικά της Αριστέας (ευχαριστώ και πάλι, γλυκειά μου!)
και με ένα όμορφο ριζόχαρτο
Το παλιό διαφημιστικό ρολόϊ της μεγάλης Αυστριακής εφημερίδας KURIER ήταν ένα από τα αντικείμενα που έντυσα (κυριολεκτικά!) με χαρτοπετσέτα πρίν από αρκετά χρόνια, όταν ξεκίνησα τις πρώτες μου απόπειρες στην τεχνική του decoupage!
'Οταν πιά έμαθα...
το μούλιασα στο νερό για να ξεκολλήσει η χαρτοπετσέτα, 
το αστάρωσα,
και το άφησα να περιμένει πολύ καιρό μέχρι να το ξαναφτιάξω. 

Καλά δεν έκανα?

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Ποιά παλαίωση???


'Οσες/όσοι με γνωρίζετε καλά, θα ξέρετε πως δεν συνηθίζω ν’αγοράζω υλικά για decoupage (βάσεις εννοώ), -εκτός εάν θέλω να κάνω ένα συγκεκριμένο δωράκι.
Αντίθετα προσπαθώ να διακοσμήσω ή να «μεταμορφώσω» αντικείμενα που έχω στο σπίτι, είτε αυτά είναι παλαιά είτε καινούργια.  
‘Ετσι δεν γλύτωσε από την μανία μου, ούτε το παμπάλαιο κουτί  στο οποίο ο πατέρας  μου φύλαγε καρφάκια, βίδες, και διάφορα ψιλολόγια που χρησιμοποιούσε στις δικές του κατασκευές.
Το είχατε δεί στην ανάρτησή μου με το καραβάκι.
 
Ο πατέρας μου έχει φύγει από την ζωή εδώ και 27 χρόνια…εγώ όμως έχω κρατήσει όλα όσα είχε φτιάξει με τα χεράκια του και ειδικά τα ξύλινα κουτιά του - πάνω από 20 - που κατασκεύαζε στον ελεύθερο χρόνο του και πολλά από αυτά τα έχω αξιοποιήσει με decoupage.


Σ’αυτό λοιπόν το κουτί, απλά πρόσθεσα ένα ριζόχαρτο απ'αυτά που μου έκανε δώρο η Marie-Paule,
 'δημιούργησα' τα δήθεν σανιδάκια
 κάρφωσα τα παλιά διακοσμητικά καρφιά που βρήκα μέσα στο ίδιο το κουτί, 

 επειδή ήταν μακριά, έκοψα με κοπτάκι τις μύτες τους, στο εσωτερικό του καπακιού, στοκάρισα και κόλλησα μερικά μοτιφάκια για να καλύψω τα σημάδια.

και βίδωσα στο κέντρο το παλιό γαντζάκι για κλείσιμο, 
ενώ στα άκρα έμειναν εμφανή τα σημάδια και η σκουριά από τα παλαιώτερα κουμπώματα.   
Δεν χρειάστηκε δε να κάνω καμμία παλαίωση, αφού από μόνο του, το κουτί είχε βαφτεί κατά καιρούς με διαφορετικά χρώματα, τα οποία εμφανίστηκαν με λίγο μόνο τρίψιμο
 Φρεσκάρισα λίγο το εσωτερικό βάφοντάς το με χρώμα κιμωλίας και αφού το πέρασα με βερνίκι μέσα-έξω, ξανατοποθέτησα αρκετά από τα 'ψιλολόγια', για μελλοντική χρήση. 
"Ευκολάκι", δηλαδή!!!
 Χθές, επισκεφθήκαμε την πεθερούλα μου, η οποία εξακολουθεί να κάνει χαρούλες όταν μας βλέπει χωρίς όμως πλέον να αναγνωρίζει ποιοί είμαστε. Αχ, αυτό το Αλτσχάϊμερ...! 
Από τότε που ζεί με τον κουνιάδο μου, πολλά πράγματα από το παλιό της σπιτικό πέρασαν στα παιδιά και τα εγγόνια της.  
Η συννυφάδα μου λοιπόν είχε κρατήσει κι έναν δίσκο ο οποίος όμως ήταν πολύ φθαρμένος και κάποια στιγμή με ρώτησε εάν  "κάνει για decoupage" και μου τον έφερε.
(γιά την ακρίβεια, μου έφερε δύο, αλλά τον δεύτερο θα σας τον δείξω όταν θα είναι έτοιμος).
Τα αγαπημένα μου ρομαντικά τριανταφυλλάκια, ήταν νομίζω ότι καλλίτερο θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω για να τον μεταμορφώσω. 
Κι έτσι κι έκανα!
Μετά από ένα καλό καθάρισμα και ένα αστάρωμα, 
ακολούθησε decoupage, σκιάσεις, πατίνες, δαχτυλοπατίνα και καφέ κερί παλαίωσης.
Βιάστηκα και να τον φωτογραφίσω πριν τον πάω στην Χριστίνα χθες,
 και με το φώς του ήλιου δεν τα κατάφερνα και πολύ καλά...
Η Χριστίνα ενθουσιάστηκε και για έναν λόγο παραπάνω... 
τον είχε ξεχάσει από τότε που μου τον έδωσε!!!
 ___________________

Οι παλαιώτερες φίλες ίσως θυμούνται πως τους είχα παρουσιάσει κάποτε 
το αξιοπερίεργο και όμορφο...Χάος!

και μιά δεύτερη φορά εδώ

Χθές το μεσημέρι, πόνεσε η καρδιά μου αντικρύζοντας την μαύρη μαυρίλα που άφησε πίσω της η φωτιά που έπιασε προ ημερών, από κάποιο τσιγάρο...όπως ακούστηκε.



Θα μου πείτε, εδώ κάηκαν τα μαστιχόδεντρα της Χίου, και τόσα άλλα μέρη...!
Δεν νομίζω να οδηγεί πουθενά ένας τέτοιος διάλογος...το δυστύχημα είναι πως σιγά-σιγά χάνονται τα δάση μας και οι πνεύμονες πρασίνου κοντά στις πόλεις...
Και αφού μας πλάκωσε η μαυρίλα...

Σας εύχομαι μιά καλή Κυριακή 
και
Καλό μήνα Αύγουστο!  




Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Καλό καλοκαίρι!


Πόσο καιρό είχα να κάνω ανάρτηση???!!!
'Ετσι γίνεται κάθε χρόνο στις αρχές του καλοκαιριού, όταν ξεκινάμε τα μπάνια, πέρνουμε και καμμιά 'σιέστα' τα μεσημέρια,  πίνουμε το απογευματινό παγωμένο φραπεδάκι μας στην δροσιά της βεράντας και αυτομάτως μειώνεται ο ελεύθερος χρόνος για δημιουργίες.
'Εφτιαξα και λεμονάδα, γλυκό και μαρμελάδα, από τα λεμόνια μας όπως και μαρμελάδα κορόμηλο, και μάλιστα έκανα δοκιμές με κάποιες ποσότητες,  με στέβια, με σιρόπι αγαύης και με ζάχαρη καρύδας και φρουκτόζη, με διαφορετικό αποτέλεσμα κάθε φορά. 

Αφορμή γι αυτές τις δοκιμές ήταν οι υπέροχες συνταγές της Σοφίας του Sofeto.gr, που τις ζηλεύω κάθε φορά που τις διαβάζω! Καιρός να κόψουμε την ζάχαρη χωρίς να στερηθούμε τις γλυκές γεύσεις.

Από την κλήρωση που έκανε η Σοφία για τα γενέθλια του υπέροχου blog της, είχα την μεγάλη χαρά να κερδίσω ένα δωρεάν γεύμα στο Σούνιο!!! 

Σοφία μου, σ'ευχαριστώ για άλλη μία φορά!
Ανυπομονώ να φτάσει ο Ιούλιος για να το προγραμματίσουμε!
 
Κι όμως, ενδιάμεσα, όλο και κάτι έφτιαχνα...με decoupage βέβαια...τί άλλο?!
...όπως αυτό το παλιό κεραμίδι, που ήταν από καιρό ασταρωμένο και περίμενε υπομονετικά σε μία γωνιά του Atelier. 
Λεπτομέρειες των ανάγλυφων και πρόσθετων στοιχείων.
Πάστα διαμόρφωσης στην μάντρα και στην ταράτσα. 
Μερική επιχρωμάτωση με μολύβια ακουαρέλλας.
Κεραμιδάκια από ξύλα κανέλλας, όπως και τα καγκελλάκια της μάντρας.
3D εφέ στα λουλούδια και την μπουγάδα


 Old roof tile with decoupage
Και όπως πίναμε τις φραπεδιές μας, κάθε απόγευμα, είχα σε ετοιμότητα την φωτογραφική μου μηχανή μιάς και καθημερινώς, επί μία εβδομάδα, μας έκανε παρέα ένα ζευγάρι Μαυροτσιροβάκων. 
ο αρσενικός έχει μαύρο κεφάλι και κόκκινα μάτια

Ο μαυροτσιροβάκος είναι ένα από τα στρουθιόμορφα που, στην Ελλάδα, αποκαλούνται με τη γενικότερη ονομασία τσιροβάκοι. 
Σε γενικές γραμμές, αποτελεί τον κοινότερο τσιροβάκο που απαντάται στις μεσογειακές χώρες. Η επιστημονική ονομασία του γένους sylvia συνδέεται με τη λατινική λέξη silva ή sylva «δάσος», «ξύλο», και, επομένως, παραπέμπει στο ενδιαίτημα του πτηνού. Μάλιστα, ή ίδια η λέξη sylvia σημαίνει «ξωτικό (του δάσους)» . Η επιστημονική ονομασία του είδους melanocephala είναι, επίσης, (νεο-)λατινική και παραπέμπει στο χαρακτηριστικό μαύρο κεφάλι του αρσενικού. Το ίδιο ισχύει και για την λαϊκή ελληνική ονομασία του πτηνού, ενώ η αγγλική (Sardinian warbler), παραπέμπει σε ένα από τα μεσογειακά νησιά, από όπου πρωτοπεριγράφηκε.
 
The Sardinian warbler (Sylvia melanocephala) is a common and widespread typical warbler from the Mediterranean region. 
Like most Sylvia species, it has distinct male and female plumages. The adult male has a grey back, whitish underparts, black head, white throat and red eyes. Plumages are somewhat variable even in the same locality, with the intensity of a reddish hue on upper- and/or underside varies from absent to (in some subspecies) pronounced. The female is mainly brown above and buff below, with a grey head. The Sardinian warbler's song is fast and rattling, and is very characteristic of the Mediterranean areas where this bird breeds.
το θηλυκό, είναι μπεζ-καφέ με γκρί κεφάλι
το μοναδικό κόκκινο κορόμηλο, σε μιά μικρούλα κορομηλιά σε γλάστρα, φαίνεται πως τα τράβαγε πολύ, αλλά δεν επιχειρούσαν να το τσιμπολογίσουν


Κάθε απόγευμα, διασκεδάζαμε με το ζευγαράκι και τα ναζάκια που έκανε το θηλυκό πετώντας εδώ κι εκεί, ενώ το αρσενικό της έφερνε μεζεδάκια για να την δελεάσει!!! 
'Εδειχναν δε ότι η παρουσία μας δεν τα ενοχλούσε καθόλου. 

 Δυστυχώς, δεν καταδέχθηκαν να φτιάξουν την φωλιά τους στον κήπο μας,  αφού δεν φαίνονται και δεν ακούγονται πιά εδώ και 3-4 ημέρες. Το πιθανότερο είναι ότι φοβήθηκαν τις γάτες. Μας χάρισαν όμως όμορφες στιγμές από το έντονο φλέρτ τους!  Ήταν βέβαια και μιά εξάσκηση στη φωτογράφιση για μένα, μιάς που οι γνώσεις μου είναι ακόμα λιγοστές.    
Με την ευκαιρία, να σας δείξω και τις φωτογραφίες με τις οποίες συμμετείχα στους δύο τελευταίους διαγωνισμούς 'Φωτογραφίζειν' της Μαρίας Ν.  

Μπορείτε να θαυμάσετε τις ωραιότατες συμμετοχές όπως και τις υπέροχες νικητήριες φωτογραφίες  στους αντίστοιχους συνδέσμους.
ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΚΑΛΕΝΗ
για την φωτογραφία  Πέτρινος πύργος, θησαυρός της φύσης 

για την φωτογραφία Του καλοκαιριού άλικο προμήνυμα

Οι δικές μου φωτογραφίες, αντίστοιχα, ήταν :
Κρύφτηκε και γλίτωσε απ' το Μίνωα που την κυνηγούσε.  Ένας ψαράς την πήρε με το πλοίο του και την πήγε στην Αίγινα. Εκεί προσπάθησε να την κάνει δική του, αλλά η Βριτόμαρτη για να ξεφύγει άρχισε να τρέχει μέχρι που έφτασε σε κάποιο άλσος.Όταν οι ντόπιοι έψαξαν να τη βρουν βρήκαν στη θέση της ένα άγαλμα κι όχι την ίδια. Τότε λοιπόν την ονόμασαν Αφαία (δηλαδή άφαντη), τη λάτρεψαν σαν θεά και στον τόπο εκείνο τής έκτισαν ιερό.

και
Callistemon Splendens
Και τις δύο φορές, τερμάτισα πρώτη από το τέλος...χα χα χα! 
Σημασία έχει η συμμετοχή, έτσι δεν είναι?  
Αλλά η αλήθεια είναι ότι είχα στείλει βιαστικά τις φωτογραφίες μου ενώ θα μπορούσα να είχα στείλει κάποιες άλλες πολύ καλλίτερες

Και με μία ακόμα φωτογραφία με την χθεσινή πανσέληνο, σας εύχομαι...




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...