Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019

Δημιουργώντας με τα θαλασσόξυλα

Κοντά στον Δεκαπενταύγουστο και να μην σας έχω παρουσιάσει ούτε ένα θαλασσόξυλο; 
Είμαι απαράδεκτη! 
Σε λίγο καιρό στα διάφορα blogs θα αρχίσουν να εμφανίζονται φθινοπωρινές δημιουργίες, 
για να μην πώ και Χριστουγεννιάτικες!
Ζώντας μονίμως πλέον κοντά στην θάλασσα, οι χειμερινοί μας περίπατοι είναι και οι πλουσιότεροι 
σε συγκομιδή υλικών από την ακροθαλασσιά. 
Τότε που τα αγριεμένα κύμματα ξεβράζουν 'θησαυρούς' στην αμμουδιά. 
 
Κοχύλια, βότσαλα, αχινούς, κοράλια, θαλασσόξυλα, κεραμιδάκια, γυαλάκια, διαφόρων ειδών σανιδάκια, μέχρι και κομμάτια από έπιπλα έχω βρεί κατά καιρούς. 
 Κάποια περιμένουν χρόνια μέχρι να τα χρησιμοποιήσω σε κάποια κατασκευή.  Όπως αυτά τα δύο κομμάτια από σανίδα, με ίχνη από παλιές μπογιές πάνω τους, τις οποίες πάντα εκμεταλλεύομαι χρησιμοποιώντας τις σαν φόντο. 
Πρόσφατα, έφτιαξα ένα διακοσμητικό με το πρώτο,
  κάνοντας ένα απλό découpage με μοτίφ μιάς θαλασσινής χαρτοπετσέτας.
Το χάρισα σ'έναν παιδικό μου φίλο, την περασμένη εβδομάδα, για να το στολίσει στο εξοχικό του.
Το δεύτερο, με τα σημάδια από κίτρινη μπογιά,
  έγινε 'καμβάς' για μία σύνθεση από πηλό...
έ, να μη δοκιμάσω να φτιάξω κι εγώ ένα θαλασσινό mixed media; 
Αφορμή στάθηκε μία δημουργία της γνωστής κι αγαπημένης δασκάλας του πηλού, Μαρίας Κάντζαλη, της οποίας δυστυχώς δεν μου δόθηκε ποτέ έως τώρα η ευκαιρία να παρακολουθήσω κάποιο σεμινάριο. Πριν από έναν μήνα περίπου, έτυχε να δώ ένα έργο της σε ένα ξένο blog και μιάς και είχα λίγο περισσευούμενο πηλό σκέφθηκα να προσπαθήσω να φτιάξω κάτι ανάλογο.
Ούτε να σας το δείξω δεν μπορώ, αφού δεν τολμώ να το "ποστάρω" δίπλα στο εντελώς ερασιτεχνικό και ταπεινό δικό μου.Σας προσκαλώ όμως να περάσετε να το θαυμάσετε.
Όσο για το δικό μου, παρακαλώ να δείξετε  επιείκεια...
'Οχι πως προσπάθησα να το αντιγράψω...ούτε κάν είχα μπροστά μου την φωτογραφία του όταν έπιασα τον πηλό. Θυμόμουν μόνο 'στο περίπου' το σχήμα του πλοίου, και έφτιαξα επιπλέον έναν φάρο και έναν ήλιο σε στυλ εντελώς 'ναϊφ' (σίγουρα η εγγονούλα μου, σε λίγα χρόνια, θα τα κάνει πιό όμορφα με την πλαστελίνη...!)
 
τα έβαψα με ακρυλικά χρώματα
 και τα κόλλησα πάνω στο σανιδάκι, αφού έβαλα στο καραβάκι μία βίδα για κατάρτι και ένα κρικάκι στο οποίο έδεσα λίγο σύρμα.
 Στην μία άκρη κολλήθηκε ο ήλιος,

 
 και στην άλλη ο φάρος
 
 Συμπλήρωσα ζωγραφίζοντας τον γαλάζιο ουρανό και την θάλασσα και τελείωσα με βερνίκι νερού. 
Τέλος, πέρασα ένα σύρμα στις δύο ήδη υπάρχουσες τρύπες του ξύλου και το κρέμασα στην βεράντα.
 Πείτε μου, τώρα....πώς σας φαίνεται το δικό μου πινακάκι;
Λέτε να συνεχίσω τις προσπάθειες;

Το τρίτο έργο που σας παρουσιάζω, δεν έχει θαλασσινό θέμα.  
Κάποια λουλουδάκια όμως από πηλό που είχαν μείνει από εκείνο το πρώτο μου πινακάκι
κολλήθηκαν πάνω σε κλαδάκια 












τα οποία στηρίχτηκαν μέσα σε μία τρύπα ενός μικρού γυαλόξυλου. 
 Κι έτσι έγινε ένα χαριτωμένο διακοσμητικό.

Μακάρι να είχα περισσότερο ελεύθερο χρόνο και κάθε μέρα θα έφτιαχνα και κάτι 
από τα τόσα θαλασσόξυλα που έχω μαζέψει.  
'Οχι πως έχω κάνει και λίγα!  Μιά γρήγορη ανασκόπηση μου θύμισε κάποια από τα πολλά!
 
 

 
 
Καλή Κυριακή 
και να περάσετε όλοι ένα υπέροχο Δεκαπενταύγουστο!
Καλές διακοπές και καλή ξεκούραση σε όσους φεύγουν τώρα με την άδειά τους,
και χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν σε λίγες ημέρες, τις Μαρίες και τους Μάριους,
τις Δέσποινες , τις Παναγιώτες και τους Παναγιώτηδες!
ΥΓ. Γιά όσες με ρώτησαν για την σπιτική πάστα την οποία χρησιμοποιώ στα stencils, άλλες φορές είναι ακρυλικός στόκος με λίγη ξυλόκολλα, και άλλες αφρόστοκος με λίγη σκόνη κιμωλίας, λευκό χρώμα και κόλλα.

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2019

'Ενα παμπάλαιο τραπεζάκι

Την παλιά καρέκλα ακολούθησε ένα επίσης παμπάλαιο τραπεζάκι,
πολύ απλό - εννοώ χωρίς σκαλίσματα - αλλά με μία κομψή γραμμή την οποία αγαπώ ιδιαίτερα.  
'Ηταν σε χάλια κατάσταση, και χρειάστηκε πολύ στοκάρισμα και τρίψιμο (αφού και πάλι, όπως στο κίτρινο κομμοδίνο, δεν υπήρχε περίπτωση να αφαιρέσω τον καπλαμά στο καπάκι του!).
 Πέρασα πρώτα ένα χέρι καφέ σκούρο χρώμα κιμωλίας 
και τότε σκέφθηκα πως θα μου άρεσε να του προσθέσω κάποια ανάγλυφα ανθάκια. 'Ελα όμως που δεν είχα, ούτε ξυλόγλυπτα, ούτε τίποτε άλλα...και μιάς και δεν είμαι της υπομονής (να παραγγείλω ή να πάω να αγοράσω), πήρα ένα από τα λιγοστά στένσιλς που διαθέτω και έφτιαξα τα ανάγλυφα ανθάκια με "σπιτική" πάστα (όπως φαίνεται στην φωτογραφία ήταν λίγο περίεργη η υφή της, αλλά στο τέλος έγινε πολύ σκληρή και μπόρεσα να τρίψω τα μοτίφ με γυαλόχαρτο).
 Τα έβαψα κι αυτά με το σκούρο χρώμα, ακολούθησαν δύο χέρια ανοιχτόχρωμη κιμωλία, 
και στην συνέχεια έτριψα με γυαλόχαρτο τα μοτίφ, τις γωνίες και τις ακμές  για να δημιουργήσω μία παλαίωση.
Τέλος, 'κλείδωσα' το χρώμα με διάφανο κερί (και με ελάχιστο σκούρο πέρασα τα ανάγλυφα).
Την επομένη το έτριψα και το άφησα για αρκετές ημέρες πριν ακουμπήσω οτιδήποτε επάνω του.

Το τραπεζάκι μου ήταν έτοιμο!
 Ταίριαξε και με την καρέκλα, αν και δεν νομίζω να βρεθεί στον ίδιο χώρο.
 Το τσίγκινο λεκανάκι που ακούμπησα πάνω του, το είχα φτιάξει πριν από χρόνια, αλλά για όσους δεν το έχουν δεί, το ξαναδείχνω και από κοντά γιατί είναι από τα αγαπημένα μου κρακελέ. 




Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2019

Κάποιες δειλές δοκιμές με τον πηλό



 
Πάντα μένω με το στόμα ανοικτό θαυμάζοντας τις διάφορες δημιουργίες από πηλό που παρουσιάζουν φίλες και γνωστές. 
Κάποια είναι απλά έργα, άλλα πιο περίπλοκα και εντυπωσιακά και μερικά είναι πραγματικά αριστουργήματα!   
Αγαλματάκια, διακοσμητικά τοίχου, πίνακες ολόκληροι, φτιαγμένα όλα με μεράκι αλλά και τεχνικές που δεν μπορώ καν να φανταστώ, αφού δεν είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω κάποιο σεμινάριο.   
Δεν λέω πως δεν έχω πιάσει ποτέ πηλό στα χέρια μου... και εννοείται πως αναφέρομαι στον αυτοξηραινόμενο πηλό και μόνο!   
Είχα φτιάξει, πριν χρόνια, Χριστουγεννιάτικα στολίδια (αστεράκια, καρδούλες, κλπ)  
και είχα αποτυπώσει πάνω τους και σχέδια από κάποια πετσετάκια της γιαγιάς.
Είχα φτιάξει ακόμα και αυτά τα χαριτωμένα μανιταράκια που στόλισαν τις γλαστρούλες μου.

 
Και τέλος, είχα αντιγράψει ένα διακοσμητικό τοίχου που είχα αγοράσει κάποτε στην Λίνδο.  Καταλαβαίνετε τι εννοώ…. Ακούμπησα αυτό το πλουμιστό κοκοράκι πάνω στον πηλό που είχα ανοίξει με ένα ρολό, το έκοψα γύρω-γύρω, του έκανα λίγες χαρακιές και το άφησα να στεγνώσει στον αέρα.    
 
Ούτε κάν γνώριζα πως έπρεπε να βρέξω τα δάχτυλά μου με νερό, να λειάνω τις άκρες και την επιφάνεια, και φυσικά δεν είχα φανταστεί πως στεγνώνοντας ο πηλός μου θα συρρικνωνόταν, όπως και έγινε, και έτσι το κοκοράκι μου βγήκε πιο μικρό από το πρωτότυπο!     
 
Δεν απογοητεύτηκα και τόσο…πήρα τα ακρυλικά μου και το χρωμάτισα και μάλιστα καμάρωνα που πέτυχα αρκετά τις αποχρώσεις του πρωτότυπου…χα χα χα!!!
Από τότε όμως, δεν επιχείρησα να ξανακάνω κάτι.
Τώρα τελευταία, τακτοποιώντας μια μέρα τα υλικά μου, είδα πως είχα δύο πακέτα πηλού και ενώ ήμουν σίγουρη πως θα έχει πιά ξεραθεί, άνοιξα το πρώτο και ήταν μια χαρά! 
Έχοντας δεί τόσες όμορφες δημιουργίες, είπα να δοκιμάσω να φτιάξω κάτι.       
Αυτή την φορά,  έφτιαξα πρώτα στο χέρι μερικά λουλουδάκια και φυλλαράκια… 
δεν είχα και έμπνευση να κάνω κάτι πιο συγκεκριμένο.  
Σε άλλα κομματάκια  που τα άνοιξα με το ρολό έκανα σχέδια χρησιμοποιώντας  ότι  εύρισκα μπροστά μου…από ένα καπάκι αποσμητικού ψυγείου(!), έως ένα καπάκι από στυλό,  ένα κομματάκι από πλαστική ψάθα, ένα ανάγλυφο μπουκαλάκι από άρωμα.

Το λάθος που έκανα αυτή την φορά ήταν πως το φύλλο του πηλού που άνοιξα ήταν μάλλον πολύ λεπτό και έτσι, με την ζέστη που έκανε, δεν πρόλαβα κάν να τα αναποδογυρίσω και στέγνωσαν  γρήγορα  χωρίς, φυσικά,  να παραμείνουν επίπεδα!  Τι να κάνω βρε παιδιά;…ακόμα αρχάρια είμαι…χα χα χα!

Αφού όμως, όπως με ξέρετε,  πάντα προσπαθώ να δίνω μια δεύτερη ευκαιρία στα πράγματα,  από τα σκάρτα κομμάτια κατάφερα να βγάλω κάποια άλλα!
 
Το πρώτο, το τριγωνικό, το έκοψα προσεκτικά με το ψαλίδι,  το έτριψα με γυαλόχαρτο 

 και  αφού το έβαψα και το πέρασα με βερνίκι, έγινε ένα μικρότερο μεν αλλά αρκετά συμπαθητικό μενταγιόν! Η χάντρα είναι κι αυτή πήλινη.
Το μεσαίο, το στρογγυλό, είχε γίνει λίγο πιο χοντρό, κι έτσι έμεινε ίσιο.
Το τρίτο, κύρτωσε τόσο πολύ, που μόλις το έπιασα έσπασε.
Και το μεγάλο…ε αυτό κι αν έγινε…σαν σέλα αλόγου !!!
 
Και όμως ούτε αυτό πήγε χαμένο!  Το έκοψα λίγο από εδώ, λίγο από εκεί, και με τα κομματάκια του σχημάτισα μια πεταλούδα (λίγο χοντροκομμένη θα έλεγα) 
που πήγε και κάθισε πάνω στο ανθισμένο κλαδί  
το οποίο είχα ήδη σχηματίσει  πάνω σ’ένα κομμάτι ξύλο  που είχα προηγουμένως  ετοιμάσει 
με χρώματα κιμωλίας!
Μια χαρά πινακάκι  μου φάνηκε! Κι έτσι  έκανα κι εγώ ένα mixed media! 
Μετά από δύο ημέρες,  ξανάπιασα τον πηλό…πριν ξεραθεί ότι είχε μείνει στο πακέτο…
Πρώτα ενσωμάτωσα ένα από τα σπασμένα κομματάκια σε ένα καινούργιο μενταγιόν…
 
πιο απλό δεν γίνεται!!!
Και για το τέλος, σας άφησα τα πιο ενδιαφέροντα!

Σφραγίδες από καουτσούκ, κόψιμο, στέγνωμα, βάψιμο, βερνικάκι  και έτοιμα τα μενταγιόν!!!

  
Στις παραπάνω φωτογραφίες φαίνεται καθαρά και το πόσο συρρικνώνεται ο πηλός όταν στεγνώσει. 
Συμβαίνει άραγε με όλες τις ποιότητες και μάρκες πηλού;

Από τι έγιναν οι σφραγίδες δεν θα με ρωτήσετε;  πολύ απλά, από την σόλα μιάς παντόφλας!!! 
Ειλικρινά, την ώρα που πήγα να πετάξω στα σκουπίδια τις παλιές μου παντόφλες, 
έπεσε το μάτι μου στις σόλες τους που είχαν ανάγλυφα σχέδια!
 
Και φυσικά, δεν έχασα την ευκαιρία να τις κόψω και να τις κρατήσω. 
Γιά ρίξτε μιά ματιά στις παντόφλες σας…μπορεί να κρύβουν όμορφες σφραγίδες...χα χα χα!!!!!!
Κι εδώ, τα τρία τελευταία, μαζί με ένα ξύλινο που είχα φτιάξει νωρίτερα με découpage και κρακελέ.
Ειδικά αυτό, μου άρεσε πάρα πολύ!!!
Και, όπως βέβαια δεν ήμουν προετοιμασμένη ώστε να έχω εφοδιαστεί με υλικά για κοσμήματα, 
του πέρασα ένα απλό κορδονέτο και το φόρεσα κι όλας στην προχθεσινή μου έξοδο στο θέατρο!

Ααα, με την ευκαιρία να σας δείξω και κάτι άλλο!   
Πριν λίγο καιρό είχαμε πάει στο θέατρο των Βράχων, αλλά πραγματικά είχαμε πιαστεί στα ξύλινα καθίσματα  -και μάλιστα χωρίς πλάτη-.   
Αυτή την φορά προνόησα και πήρα μαζί μου δύο μαξιλαράκια, τα οποία έφτιαξα με δύο κομμάτια αφρολέξ που έβαλα μέσα σε δύο θήκες που είχα.
  
Για την ‘διακριτική’ μεταφορά τους  στο θέατρο έραψα, στα γρήγορα, μία βολική υφασμάτινη τσαντούλα  από ένα κομμάτι  πανάλαφρο συνθετικό ύφασμα που δεν ήξερα τι να το κάνω…σιγά να μην γλύτωνε κι αυτό…χα χα χα!!!! 
Τώρα το καλοκαίρι, στα υπαίθρια θέατρα…μην ξεχνάτε τα μαξιλαράκια σας!!!

Καλό Σαββατοκύριακο!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...