Οκτώ χρόνια blogging

Αγαπημένοι μου φίλοι,
Οκτώ χρόνια συμπλήρωσε χθες το μπλογκοσπιτάκι μου!!! 
Η ματιά μου έπεσε στην αρχειοθήκη ιστολογίου στην δεξιά πλευρά της οθόνης και ομολογώ πως εντυπωσιάστηκα με την μείωση του πλήθους των αναρτήσεών μου τα τελευταία χρόνια! Κάποτε είχα φτάσει τις 89 αναρτήσεις, μετά τις 55,  τις 24, ενώ φέτος μετά βίας έκανα μόνο 9!!!  

Κάποιοι πολύ δραστήριοι bloggers μπορεί να χαμογελάσουν, ή να γελάσουν με τα γραφόμενά μου! 
'Οσο κι αν το έχω παραμελήσει δεν μπορώ να μην χαίρομαι που το μπλογκάκι μου αντέχει ακόμα και δεν έχει χαθεί από την μπλογκογειτονιά, όπως τόσα άλλα. Κι όμως, μου είναι τόσο πολύ πιό ευχάριστο να γράφω στο blog παρά στο προφίλ μου του FB ή στις διάφορες ομάδες του.  'Οχι πως γράφω τίποτα το σπουδαίο...πιό πολύ χαίρομαι να σας δείχνω τις ταπεινές μου ερασιτεχνικές δημιουργίες και να σας λέω πότε-πότε τα νέα μου.  Απλά δεν έχω πιά όσο ελεύθερο χρόνο είχα τα πρώτα χρόνια. 

Φυσικά και δεν παραπονιέμαι, αφού περνάω τόσο όμορφα ως χαζογιαγιά!!!  Η εγγονούλα μου γίνεται σε λίγες μέρες 9 μηνών και είναι ένα γλυκό, ήρεμο, πανέξυπνο μωράκι που μας ξετρελαίνει με τα καμώματά του και τα σκέρτσα του.

Από την άλλη, τον τελευταίο καιρό, το laptop μου άρχισε να σέρνεται. Για να γράψω και να ανεβάσω φωτογραφίες ...κάθομαι με τις ώρες και χάνω και την υπομονή μου.  Θα μάθω εάν φτιάχνεται, διαφορετικά μάλλον θα πρέπει να αποφασίσω να πάρω ένα καινούργιο.

  

Με την πολυλογία ξεχάστηκα... σας ευχαριστώ πολύ, φίλες και φίλοι μου, που περνάτε και μου αφήνετε τα σχόλιά σας στις αραιές αναρτήσεις μου. Θα προσπαθήσω να εμφανίζομαι κι εγώ πιό συχνά.  Τουλάχιστον, το ελπίζω!

Με μεγάλη μου χαρά ετοιμάζω ένα δωράκι που θα κληρωθεί ανάμεσα σε όσες/όσους αφήσουν σχόλιο σ'αυτή την ανάρτηση έως το τέλος του μήνα.  
Διότι,  μπορεί να μην κάνω συχνές αναρτήσεις, αλλά όλο και κάτι φτιάχνω... είτε αυτό είναι ντεκουπάζ, ή δημιουργική ραπτική, ή βάψιμο μικρο-επίπλων, έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...χα χα χα! Σας παρουσιάζω λοιπόν κάποια από τα τελευταία μου.

Πρόσφατα θέλησα να δοκιμάσω κάποια από τα υλικά μου, μπας και είχαν χαλάσει από τον καιρό που τα είχα αγοράσει. 

'Εφτιαξα λοιπόν αυτό το δισκάκι που μου είχε πάρει ο γυιός μου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια, μαζί με το πρωτοχρονιάτικο δώρο του μου φέρνει πάντα και διάφορα υλικά και αντικείμενα για ντεκουπάζ.  Νά'ναι καλά το παληκάρι μου!  

Πάνω από το κρακελέ ενός συστατικού συνηθίζω να περνάω το χρώμα πάντα με σφουγγαράκι γιατί μου αρέσουν τα σκασίματα που δημιουργούνται έτσι.  Αυτή την φορά, δοκίμασα να το περάσω με πινέλο και το αποτέλεσμα ήταν εντελώς διαφορετικό. 

Επειδή όμως το δισκάκι είναι μακρόστενο, του ταίριαξαν, πιστεύω, αυτά τα "είς μήκος" σκασίματα.

Πώς σας φαίνεται, αλήθεια;
 

Μιά παλιά ξύλινη κορνιζούλα της μαμάς μου, η οποία φιλοξενούσε για πολλά χρόνια μια χάρτινη ξεθωριασμένη εικονίτσα, μεταμορφώθηκε με χρώμα κιμωλίας και πατίνες πάνω από τις ανάγλυφες γωνίες που της πρόσθεσα με την βοήθεια του αγαπημένου αφρόστοκου και ενός στένσιλ.   

διάφορες φάσεις της μεταμόρφωσης

 Για να σας την παρουσιάσω, τοποθέτησα μιά παλιά φωτογραφία μου που βρήκα τυχαία προ ημερών μέσα σ'ένα συρτάρι. Είναι από την επίσκεψή μου στο Grand Canyon της Arizona το 1992... μιά εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη!

Xθες, είχαμε επισκέψεις. Στην ανηψιά μας την Σοφία, λόγω και της πρόσφατης ονομαστικής της εορτής, ετοίμασα ένα πινακάκι/σημειωματάριο για την κουζίνα της.

 Με κρακελέ και ένα από τα αγαπημένα μοτίβα με ελιές.

Σε δύο γαντζάκια που βίδωσα στο κάτω μέρος, στερέωσα και κρέμασα ένα μολυβάκι για τις σημειώσεις.

Λίγο σκούρα βγήκαν τα χρώματα, αλλά η Σοφία με διαβεβαίωσε πως ταιριάζουν πολύ στον χώρο της. 

Για την κορούλα της, την Λυδία, έφτιαξα ένα καδράκι για το καινούργιο της δωμάτιο. Χωρίς να το γνωρίζω, πέτυχα το αγαπημένο της θέμα που είναι οι κουκουβάγιες, κι έτσι, χάρηκε πολύ και φυσικά χάρηκα κι εγώ που της άρεσε το δωράκι μου! 

Χρησιμοποίησα μία στρογγυλή ξύλινη βάση στην οποία έδωσα μιά ανάγλυφη υφή περνώντας την με μείγμα κόλλας, άμμου και χρώματος κιμωλίας.
 
 Στην  συνέχεια, την έβαψα με λευκό χρώμα πριν κάνω το ντεκουπάζ με τις κουκουβάγιες,
 
έκανα φωτοσκιάσεις με χρώματα λαδιού και τόνισα κάποιες λεπτομέρειες με περλεπέν. 

 και τέλος, κόλλησα γύρω-γύρω ένα πλεκτό κορδόνι κι ένα δίχρωμο φιογκάκι στην κορυφή που κρύβει το κρεμασταράκι.

  Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο, ευελπιστώ όμως να επανέλθω το συντομότερο! 
Σας εύχομαι καλή εβδομάδα και καλό φθινόπωρο, επισήμως πλέον από σήμερα!

 

Χριστός Ανέστη!

Χρόνια πολλά! 

 Με ένα τελευταίο υφασμάτινο αυγό

 αποχαιρετώ την Λαμπρή

και σας εύχομαι υγεία και ευτυχία σε εσάς και τις οικογένειές σας!

 Και του χρόνου, να είμαστε όλοι καλά!   

 Είχα ανακαλύψει, πριν από καιρό, σ'ένα συρτάρι της μητέρας μου, ένα φόρεμα του οποίου το μπούστο ήταν εμπριμέ και η φούστα του μονόχρωμη. Αποκλείεται να ήταν δικό της γιατί ποτέ δεν την είχα δεί να το φοράει - το πού το βρήκε θα μείνει για πάντα αναπάντητο ερώτημα). Αφού το ξήλωσα, κράτησα κάποια κομμάτια για μελλοντική χρήση (ίσως για κάποιο μαξιλαράκι ή κάτι άλλο). Μου άρεσε τόσο πολύ αυτό το εμπριμέ σε σημείο που δεν πέταξα ούτε τα μικρά κουρελάκια που περίσεψαν. 
Κι έτσι έραψα αυτό το αυγό του οποίου η μία πλευρά αποτελείται από δύο κομμάτια! 
Ω ναί, η ραφή της ένωσής τους  κρύβεται κάτω από την μπορντώ κορδελίτσα που δένει σε φιόγκο!  
Για μιά ακόμα φορά αποδεικνύεται πως τίποτα δεν πάει χαμένο, όταν έχεις έμπνευση και μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σε κάποια δημιουργία.

Τον τελευταίο καιρό, όπως θα έχετε καταλάβει, με έχει πιάσει μιά μανία με το ράψιμο. Δεν ξέρω να ράβω ρούχα (βέβαια καταφέρνω να στενέψω ένα παντελόνι, να στριφώσω μιά φούστα, να ράψω μιά κουρτίνα...) αλλά με ευχαριστεί πολύ που μπορώ να δημιουργώ διάφορα διακοσμητικά αλλά και χρηστικά αντικείμενα, πότε ράβοντας στο χέρι και πότε στην μηχανή.

Σήμερα, θα σας δείξω δύο απ'αυτά που έραψα πρόσφατα. 

Ήθελα ένα μικρό τσαντάκι να το παίρνω μαζί μου σε κοντινές βόλτες, που να χωράει μόνο ένα πορτοφολάκι, το κινητό μου και κάποια χαρτομάντηλα.  Και το έφτιαξα!

 Από ένα παλιό παντελόνι που δεν μου έκανε πιά,
έκοψα ένα κομμάτι από το ένα μπατζάκι που είχε πάνω του ένα κέντημα. 

  Το γάζωσα από κάτω, το φοδράρισα μ'ένα εμπριμέ ύφασμα από ένα παλιό εμπριμέ κάλλυμα

(στην οποία φόδρα έραψα και δύο τσεπούλες) το ρέλιασα μ'ένα κομμάτι από μπλέ καρρώ 
μιάς παλιάς φούστας μου, ράβοντας κι ένα ασσορτί λουλουδάκι,

και για κορδόνι, του πέρασα απλώς στις δύο θηλειές που δημιούργησα, 
μιά ζώνη από κάποια ρομπίτσα της μητέρας μου. 

 'Ετσι, από τέσσερα διαφορετικά υφάσματα, δημιουργήθηκε αυτό το τσαντάκι που με έχει βολέψει πάρα πολύ όταν βγαίνω για περπάτημα γύρω από την γειτονιά μου, ή όταν πηγαίνω στο δάσος να φωτογραφίσω λουλούδια και πουλιά. 

  Μιάς και φάνηκε το κινητό μου στην εσωτερική τσέπη, και για να μην νομίζετε πως παράτησα το decoupage, ορίστε πώς έντυσα το φθαρμένο του κάλυμμα με όμορφα τριαντάφυλλα.

Μην μου πείτε πως δεν σας αρέσει!  
Εδώ ο Φίφης μου εκστασιάστηκε όταν το είδε, και αφού το επεξεργάστηκε, 

το έκανε και μαξιλάρι!

Το επόμενο που έραψα ήταν μία θήκη για ένα σημειωματάριο.  
Ήθελα να φτιάξω κάτι για την φίλη μου την Ράνια, που με έχει κακομάθει με τα τόσα δωράκια της.  Και σκέφθηκα πως ένα τετράδιο με καρουδάκια θα της ήταν χρήσιμο 
για τα σχέδια σταυροβελονιάς που αντιγράφει. 

Από το ίδιο εμπριμέ ύφασμα που χρησιμοποίησα στο τσαντάκι, και βάζοντας ως φόδρα ένα άλλο μονόχρωμο, παρεμβάλοντας ένα τρίτο πιό χοντρό  για ενίσχυση, 
έραψα στην μηχανή γύρω-γύρω με διακοσμητικό γαζί,

 

και κέντησα στο χέρι το όνομά της 

πριν ράψω και δύο κουμπιά, τό ένα πάνω από το άλλο, ως κούμπωμα της θήκης. 

Δεν πρόλαβα να το στείλω, κι ένα νέο πακετάκι έφτασε από την Ράνια για μένα 
μ'ένα σωρό δωράκια για το Πάσχα!  

 Και φυσικά, με μία ακόμα κεντητή ευχετήρια κάρτα.  

 

 Φίλη μου, γιά άλλη μιά φορά, σ'ευχαριστώ πάρα πολύ!  

Αλλά και από την Marie-Paule έλαβα 

υπέροχα γαλλικά αρωματικά σαπούνια (κανέλλα και περγαμόντο), 

καραμέλες βιολέτας από την Τουλούζη, και μιά πανέμορφη ατζέντα με ρητά και παροιμίες ανά μήνα. Αγαπημένη μου φίλη, δεν ξέρω πώς να  σ'ευχαριστήσω για τα όμορφα δώρα σου. 

Με το ζόρι κατάφερα να τελειώσω αυτή την ανάρτηση, 
γιατί έχει κάποιο πρόβλημα ο υπολογιστής μου...σέρνεται στην κυριολεξία!

Για την ώρα σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και μου αφήνετε τα σχόλιά σας!
  Ελπίζω να μπορέσω σύντομα να επανέλθω και να σας επισκεφθώ κι εγώ με την σειρά μου!

Καλή χρονιά !

Καλή χρονιά σ'όλη την μπλογκοπαρέα!!!

Εύχομαι Υγεία, Χαρά και Ευτυχία σε σας και στις οικογένειές σας!

Δεν πεθαίνει κι αν περάσουν

Χρόνια εκατό και χίλια.

Μας χορταίνει μας φροντίζει

Μας ανάβει τα καντήλια.

Από κλαδάκι κρέμεται

Στην αγορά πουλιέται

Το εξωτερικό της τρώγεται

Το μέσα της πετιέται.

Θέλησα να ξεκινήσω τις φετεινές μου αναρτήσεις με δύο 'αναπαλαιώσεις' 
που έκανα μέσα στον Δεκέμβριο,  παράλληλα με την Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση,
αλλά προτίμησα να τις κρατήσω για τον νέο χρόνο. 

Όπως έχω αναφέρει πολλές φορές, ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου είχε σαν χόμπυ να φτιάχνει μικρά ξύλινα αντικείμενα, χωρίς το επάγγελμά του να έχει καμμία απολύτως σχέση με την ξυλουργική. Όλες τις ελεύθερες ώρες του τις περνούσε κατασκευάζοντας κουτιά, καδράκια, σκαμνάκια, και διάφορα άλλα αντικείμενα για το σπίτι, αλλά και παιχνίδια για τον αδελφό μου, για μένα και για τα ξαδέλφια μας.  Θα μπορούσα να κάνω μια ιδιαίτερη σελίδα αφιερωμένη στα έργα του μπαμπά μου!  Παλαιώτερα, σας είχα δείξει κάποια από τα κουτιά στα οποία θέλησα να δώσω μιά νέα πνοή, ή απλά να τα συντηρήσω. Συνεχίζω όμως να ανακαλύπτω κάποια κομμάτια στην αποθήκη της μητέρας μου, από τα οποία άλλα δεν τα θυμόμουν κάν, και άλλα τα βρίσκω ταλαιπωρημένα από τα χρόνια.  'Οπως σας έδειξα και ένα μέρος από τα επιπλάκια της κούκλας μου. Σε επόμενη ανάρτηση θα σας δείξω και τα υπόλοιπα.   

Πριν λίγο καιρό η καλή μας φίλη Μαρία DecoupageAddict είχε φτιάξει ένα ωραίο σημειωματάριο 
με ρολό ταμειακής μηχανής. Και τότε της είπα στο σχόλιό μου
ότι ένα παρόμοιο είχε φτιάξει ο πατέρας μου πριν από 35 χρόνια!

Το πήρα λοιπόν από την κουζίνα της μητέρας μου, η οποία δεν το χρησιμοποιεί πιά, και αφού το επισκεύασα, γιατί είχε ανάγκη από λίγο κόλλημα 

 και κάρφωμα

  του έκανα παλαίωση και decoupage με το αγαπημένο μοτίβο της ελιάς.  

Είμαι του ήλιου η θυγατέρα

Η πιο απ’όλες χαϊδευτή,

Χρόνια η αγάπη του πατέρα

Σ’αυτόν τον κόσμο με κρατεί.

Όσο να γύρω νεκρωμένη

Αυτόν το μάτι μου ζητεί.

Ειμ’ η ελιά η τιμημένη.

Όπου κι αν λάχω κατοικία

Δε μ’ απολείπουν οι καρποί,

ως τα βαθειά μου γηρατεία

Δε βρίσκω στη δουλειά ντροπή..

Μ’έχει ο Θεός ευλογημένη

Κι είμαι γεμάτη προκοπή.

Ειμ’ η ελιά η τιμημένη.

 (Απόσπασμα από το ποίημα Η ΕΛΙΑ του Κωστή Παλαμά)

 Στο σημείο που κόβεται το χαρτί υπήρχε ένα σκουριασμένο οδοντωτό πριονάκι το οποίο αντικατέστησα μ'ένα ξυλάκι παγωτού (αντιγραφή από την Μαρία !)

 

 Ένα μικρό γυάλινο σωληνάκι κολλήθηκε στην μία πλευρά, σαν θήκη για το μολυβάκι,

κι ένα καρφάκι στον τοίχο της κουζίνας υποδέχτηκε το νέο μου σημειωματάριο.  

Εγώ ενθουσιάστηκα με το αποτέλεσμα, το ίδιο και όσοι το είδαν κρεμασμένο στον τοίχο.  
Εύχομαι να σας αρέσει και να εμπνευστείτε κι εσείς για να φτιάξετε κάτι παρόμοιο.  
Eίναι πολύ πρακτικό για να σημειώνετε τα ψώνια πριν φύγετε για το σούπερ-μάρκετ !  

 

Σειρά είχε ένα κουτί, ένα πραγματικά απλό κουτί με χωρίσματα, στο οποίο θυμάμαι ότι ο πατέρας μου έβαζε τα μικρά εργαλεία του (πενσάκια, κατσαβιδάκια, ψαλίδια,κλπ.).

Δείτε πώς το μεταμόρφωσα !!!! 

  

Πρώτα το κόλλησα και στοκάρισα κάποια κτυπήματα που είχε στην μία πλευρά,  ξεχνώντας τον ξυλόστοκο ασπατουλάριστο, με αποτέλεσμα να κάνει ένα κρακελάρισμα που τελικά μου άρεσε πολύ και δεν το έτριψα με γυαλόχαρτο.

Το έβαψα εσωτερικά με καφέ χρώμα και εξωτερικά σε ένα γκρι-μπεζ και του έκανα παλαίωση με bitume. Και  τέλος του έκανα decoupage σε όλες τις πλευρές με τα ίδια μοτίβα χαρτοπετσέτας.  

  Στην μία θήκη χώρεσαν το προβηγκιανό μου λαδόξυδο, οι πίκες για τις ελιές και οι χαρτοπετσέτες, στην άλλη το αλατοπίπερο και το tabasco, και στην τρίτη η γαλλική μουστάρδα! 

 Όλα μαζί τώρα μεταφέρονται από την κουζίνα στο τραπέζι μέσα σ'αυτό το κουτί!   

Πολύ βολικό ! Δεν νομίζετε ?

Και μιάς και αναφέρθηκα πάλι στην Λατρεμένη μου Προβηγκία, δεν θα μπορούσα να παραλείψω να ευχαριστήσω τα αγαπημένα μου ξαδέλφια που μου έστειλαν ένα δέμα με γαλλικά παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα καλούδια...  

ένα ωραίο ξύλινο κουτί με φουα-γκρά, πατέ, ψωμί με μπαχαρικά και πιπέρι, σοκολατάκια και μπισκότα! Δεν πειράζει που το ταχυδρομείο άργησε να μας τα φέρει από την Μασσαλία, εμείς θα τα τιμήσουμε δεόντως και θα χαρώ πολύ εάν κεραστείτε κι εσείς φίλες μου! Ανοίξτε τα κουτιά ελεύθερα, αφού εγώ δεν το σκέφθηκα πριν τα φωτογραφίσω, χαχαχα!!!

Σας ευχαριστώ για τις επισκέψεις σας και τα καλά σας λόγια σε κάθε μου ανάρτηση της χρονιάς  που μόλις τελείωσε. Πραγματικά μου δίνουν μεγάλη χαρά και όρεξη να συνεχίσω να σας δείχνω τις μικρές μου δημιουργίες!

Φιλάκια πολλά !!!!!!