"Πώς περνούν οι ώρες και οι μέρες, και δεν προλαβαίνω να κάνω τίποτα, δεν μπορώ να καταλάβω".
Το λέμε συχνά αυτό, αλλά μήπως το λέμε από συνήθεια?
"Δεν προλαβαίνω να κάνω όλα όσα θέλω" είναι το πιό σωστό. Όσο κι αν έχεις διάφορες ασχολίες μέσα στην ημέρα, τις δουλειές του σπιτιού, τα ψώνια, το μαγείρεμα, αλλά και διάφορες οικογενειακές υποχρεώσεις, ακόμα και αν κοιμάσαι λίγο για μεσημέρι, όλο και κάποιες στιγμές θα ξεκλέψεις για να καταπιαστείς με αυτά που αγαπάς και σου αρέσει να κάνεις. Ειδικά όταν είσαι συνταξιούχος, και δεν έχεις μικρά παιδιά και σχολεία και πήγαινε-έλα, μην μου πείς πως δεν προλαβαίνεις να βάλεις δυό πινελιές σ'ένα μισοτελειωμένο έργο, ή να φτιάξεις κάτι μικρό για να το χαρίσεις σε κάποια φίλη ή συγγενή που σου τηλεφωνεί ότι θα έρθει για καφέ.
Αυτό μου συμβαίνει εμένα, και όλο και κάτι έχω στα σκαριά. Τα περισσότερα δηλαδή έτσι τα φτιάχνω...σιγά-σιγά και τμηματικά. Σ'αυτό βοηθάει πολύ να έχεις μιά δική σου γωνιά, όπου μπορείς να αφήσεις απλωμένα τα υλικά σου και να μην χρειάζεται να τα μαζέψεις για να στρώσεις π.χ. το τραπέζι για φαγητό.
Είναι όμως και άλλα που έρχονται σε δεύτερη μοίρα, που θα ήθελα μεν να τα κάνω, αλλά...όλο και τα αφήνω, όπως το κέντημα, το ράψιμο, και άλλες κατασκευές που έχω στο μυαλό μου αλλά...δεν προλαβαίνω! 'Οπως δεν προλαβαίνω να περάσω απ'όλα τα μπλογκόσπιτα, να θαυμάσω, να διαβάσω και να σχολιάσω...το προσπαθώ όμως!
Δεν μπορώ και να μην διαβάσω καθημερινά το βιβλίο μου, ή να μην λύσω ένα-δυό σταυρόλεξα! Ε, να μην κάνω και λίγο κηπουρική? Να μην πάω και μιά βόλτα?
Να μην ασχοληθώ με τις παλιές φωτογραφίες και την γενεαλογία πού τόσο μου αρέσει?
Ήταν και τα μπάνια που μας έκοβαν την μέρα στην μέση...μάλλον όμως το προχθεσινό ήταν και το τελευταίο της σαιζόν.
Η θάλασσα ήταν υπέροχη, σαν να κολυμπούσες σε μιά ήρεμη λίμνη...
από χθές όμως...ο καιρός μας τα χάλασε για καλά!
Τον τελευταίο λοιπόν καιρό, κατ'αυτόν τον τρόπο, και ενδιάμεσα από πολλές και διάφορες υποχρεώσεις, όπως...
βαπτίσεις,
(ο μικρός Σταμάτης της ανηψιάς μας)
μνημόσυνα,
(έφτιαξα για πρώτη φορά μόνη μου τα κόλλυβα για τα τρίμηνα της μαμάς μου, και έγιναν πραγματικά υπέροχα)
νοσοκομεία για πρώτες βοήθειες,
(έπεσε και χτύπησε ο θείος Πέτρος (85 ετών)...ευτυχώς όλα καλά τώρα! Την ώρα δε που του έβαζαν κάποια ράμματα, εκείνος καυχιώταν για το καινούργιο ρολόϊ τοίχου που έφτιαξε...
...με υλικά που πήγε μόνος του και αγόρασε από την Μάγια!)
Το φωτογράφισα πρόχειρα με το κινητό μου για να σας το δείξω.
ΚΤΕΟ
(το κανονικό και προγραμματισμένο, όχι σαν κάποιους που δεν είχαν περάσει ποτέ και έτρεχαν την τελευταία στιγμή...)
δικές μου εξετάσεις,
(μία ίωση με ταλαιπωρεί εδώ και δύο εβδομάδες)
και ένα σωρό άλλα...
... έφτιαξα διάφορα πραγματάκια, τα οποία σκέφτηκα να σας παρουσιάσω σήμερα.
Πρώτα-πρώτα, έφτιαξα ένα κουτάκι για να μεταφέρω στην τσάντα μου τα φάρμακα και τις βιταμίνες μου
Ένα παλιό ρολόϊ κουζίνας, λερωμένο και ταλαιπωρημένο,
ανανεώθηκε με λίγα ντεκουπαρισμένα μυρωδικά και ένα νέο
καντράν ζωγραφισμένο στο χέρι.
Σ'ένα
θαλασσόξυλο, έκανα decoupage με μία μικρή χαρτονένια εικόνα της
Παναγίας της Τριχερούσας που μας είχε μοιράσει ο ιερέας στην εκκλησία το
Δεκαπενταύγουστο. Αφού την μούλιασα στο νερό, αφαίρεσα τρίβοντας το
πίσω χαρτί για να γίνει πιό λεπτή η εικονίτσα και την κόλλησα στο ξύλο,
πριν την στολίσω με χρυσό και κόκκινο ρελιέφ.
Ακολούθησε ένα διάφανο δοχείο για το μπάνιο (για βαμβάκι ή μπατονέττες) με ντεκουπάζ και χρωματιστή δαντέλλα στο καπάκι.
'Ενα βαζάκι με μαρμελάδα σύκο
στολίστηκε και προσφέρθηκε με ταιριαστό καπάκι, με decoupage, δαντέλλα και κορδελίτσα.
Παρεμπιπτόντως, έφτιαξα και γλυκόπικρη μαρμελάδα από κάποια πορτοκάλια και μανταρίνια που έπεσαν από τα δέντρα πριν ακόμα ωριμάσουν
Μιά επιφάνεια κοπής, στολίστηκε με παλαίωση, ντεκουπάζ στο θέμα της ελιάς και του λαδιού και κρακελέ δύο συστατικών.
Προορισμένο γιά μιά μπλογκο-φίλη, της οποίας η κουζίνα δεν είχα ιδέα τί χρώματα έχει, φτιάχτηκε με την λογική να έχει την εναλλακτική να το στολίσει και από την άλλη πλευρά,
κρακελέ ενός συστατικού, πατίνες και δαντελλίτσα.
Ένας σελιδοδείκτης για το βιβλίο συνταγών, φτιαγμένος από ένα κομμάτι καμβά ζωγραφικής, με κρακελέ ενός συσταστικού...
κι ένα μπουκαλάκι με decoupage, κρακελέ και ζωγραφική
Ενδιάμεσα, είχα την χαρά να συναντηθώ και να γνωρίσω από κοντά την Ελένη η οποία ήταν η τυχερή της κλήρωσης που είχα κάνει για τα 4 χρόνια του μπλόγκ μου. Δεν ήταν πολλή η ώρα που είχαμε στην διάθεσή μας, αλλά ήπιαμε το καφεδάκι μας κουβεντιάζοντας και ανταλλάξαμε δωράκια. Εκτός από τον καθρέφτη που κέρδισε η Ελένη, της έδωσα και μία από τις μινιατούρες που έφτιαξα από μπουκαλάκια αρωμάτων.
Με φόρτωσε όμως κι εκείνη με δωράκια!
Ένα πλεκτό κολλιέ, σε αγαπημένα μου χρώματα, ένα απαλό γκρί καρώ κασκώλ, ότι πρέπει για τον χειμώνα, μπόλικες χαρτοπετσέτες και όμορφα τυπωμένα σε laser μοτίβα για decoupage.
Νά'σαι πάντα καλά, Ελένη μου! Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα!
Στον πρώην δυτικό αερολιμένα Αθηνών, στον χώρο που άλλοτε φιλοξενούσε τεράστια αεροσκάφη, κάποια άλλα, πολύ μικρότερα, πήραν θέση για την ετήσια έκθεση στατικού μοντελισμού.
Εκεί μπορούσες να θαυμάσεις κάθε είδους μινιατούρας, από ιστορικές φιγούρες διαφόρων εποχών, έως φανταστικά ρομπότ και τέρατα.
Από πλοία, υποβρύχια, αεροσκάφη, μέχρι μηχανές, αυτοκίνητα και τραίνα.
Από αρχαία μνημεία, έως ιστορικά πεδία μαχών.
Ήταν πραγματικά εντυπωσιακές όλες οι συμμετοχές.
Και για μία ακόμα χρονιά, ο γιός μου έφυγε αποκομίζοντας 12 διακρίσεις!!!
Πάντα τέτοια, Κώστα μου!!!
Θα σας αφήσω, με τα 'φθινοπωρινά' χρώματα του κήπου,
παρ'όλο που η κουτσουπιά ξεγελάστηκε και άνθισε,
αλλά και με λίγα κυκλάμινα από το δάσος που στόλισα μαζί με γιασεμάκια σε μιά παλιά γαλατιέρα, η οποία είχε σπάσει, αλλά εγώ την κόλλησα, 'καμουφλάρισα' το σπάσιμο κάτω από μιά χρυσαφιά 'επένδυση' και την ντεκουπάρισα με ειδική κόλλα πορσελάνης!
αλλά και με λίγα κυκλάμινα από το δάσος που στόλισα μαζί με γιασεμάκια σε μιά παλιά γαλατιέρα, η οποία είχε σπάσει, αλλά εγώ την κόλλησα, 'καμουφλάρισα' το σπάσιμο κάτω από μιά χρυσαφιά 'επένδυση' και την ντεκουπάρισα με ειδική κόλλα πορσελάνης!
