Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ύφασμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ύφασμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2019

ETHNIC TRAY and more...



Σε κάποιον περίπατο, πριν από πολλά χρόνια, συνάντησα πεταμένο κάποιο επιπλάκι, το οποίο ήταν τόσο διαλυμένο που δεν μπορούσα να καταλάβω τί ακριβώς ήταν. 
Σαν πρόσθετο κομμάτι, εξείχε αυτό που βλέπετε παρακάτω... (δεν ξέρω καν πώς να το περιγράψω) το οποίο με προκάλεσε να το μαζέψω. 
'Οταν έφτασα στο σπίτι, του αφαίρεσα τα δύο ξύλα που εξείχαν και κράτησα μόνο το πλαίσιο. Κάτι θα έβρισκα να το κάνω!
'Ελα όμως που ξεχάστηκε κι αυτό, όπως τόσα άλλα, στην μικρή αποθηκούλα όπου έχουμε τα εργαλεία του κήπου.  Πρόσφατα,  που το ξαναβρήκα, αποφάσισα να το μετατρέψω σε δίσκο!  Φυσικά αφαίρεσα το ήδη σκεβρωμένο κόκκινο λεπτό ξύλο, αλλά δεν ήταν δύσκολο να βρώ κάποιο άλλο για να το αντικαταστήσω!  Και μάλιστα, πριν κόψω και βιδώσω το νέο ξύλο, είχα ήδη περάσει το πλαίσιο δοκιμαστικά ένα χέρι χρώμα κιμωλίας. 
 Χρειάστηκε να το στοκάρω, να βουλώσω κάποιες εγκοπές που είχε, να στρογγυλέψω λίγο τις γωνίες με την ράσπα και με το γυαλόχαρτο, 
να του καρφώσω ποδαράκια (τα οποία βρήκα σ'ένα παλιό κουτί με πρόκες και ψιλολόγια), 
 και να το ξαναβάψω μέσα-έξω.
Στο εσωτερικό του κόλλησα δύο κομμάτια ύφασμα, κομμένα από ένα παλιό σταμπωτό κουρτινάκι της γιαγιάς μου.
Και γύρω-γύρω, έκοψα και κόλλησα λωρίδες από τις μπορντούρες. 
Δεν θα το έκανα εάν το κουρτινάκι ήταν σε καλή κατάσταση, αλλά ήταν κατά τόπους αρκετά ξεθωριασμένο και θα πήγαινε χαμένο. 
Εξ άλλου, έχω άλλες δύο κουρτινούλες, με πιό έντονα τα χρώματα των σταμπωτών μοτίφ που περιμένουν να τις αξιοποιήσω. 

Πάντως, αυτός ο δίσκος μου αρέσει πάρα πολύ με το ethnic στυλ που κατάφερα να του προσδώσω. 
Το ύφασμα εμποτίστηκε σε αραιωμένη κρυσταλιζέ ατλακόλ και κολλήθηκε, η παλαίωση πάνω από το χρώμα κιμωλίας έγινε με σκούρο βερνίκι νερού σε μορφή gel και oλόκληρος ο δίσκος περάστηκε με αρκετά χέρια διάφανο βερνίκι νερού.  
Ελπίζω να αρέσει και στα παιδιά όταν τον δούν από κοντά και να τον χρησιμοποιήσουν για το απογευματινό τους καφεδάκι!
Εκτός αν προτιμούν να τον κρατήσουν στολισμένο πάνω στο μπουφεδάκι της γιαγιάς, όπως τον άφησα!
 
'Ετσι κι αλλιώς, ένας άλλος μικρότερος και ελαφρύτερος δίσκος κρέμεται στον τοίχο της κουζίνας και είναι διαθέσιμος για σερβίρισμα.

Αυτός πάλι είχε φτιαχτεί πριν από χρόνια, σε άλλη μορφή...  
ίσως οι παλιές φίλες να τον θυμάστε!  
Παρ'όλο που μου άρεσε πολύ εκείνη η χαρτοπετσέτα με τα κοχύλια, αυτό το 'έτοιμο' τυπωμένο κρακελέ που είχε δεν με ικανοποιούσε γιατί δεν ήταν 'δικό' μου!
 
και όλο έλεγα πως κάποια στιγμή θα τον άλλαζα. 'Ε λοιπόν, έφτασε αυτή η στιγμή που έπιασα τον παλιό δίσκο και τον άλλαξα...

όχι πολύ...αφού έβαψα με χρώμα κιμωλίας γύρω από τα κοχύλια,  
ούτε που του έκανα αληθινό κρακελέ...μόνο λίγα 'κυμματάκια' και λίγη παλαίωση με σκούρο βερνίκι gel, αλλά απέκτησε κι αυτός ένα διαφορετικό στυλ, λίγο πιό minimal. 

Και όμως, καμμιά φορά, τα φέρνει έτσι η τύχη να ξαναβρεθεί μπροστά σου κάτι που δεν του έδινες και τόση σημασία...και θα καταλάβετε πιό κάτω τί εννοώ.
   'Οταν βρήκα, μέσα σε μιά κούτα με βιβλία του παππού, αυτό το παλιό πινακάκι, 
 εντελώς τουριστικό σουβενίρ από κάποιο ταξίδι στην Ρόδο (ποιός ξέρει πότε;) το πρώτο που έκανα ήταν...όχι να το πετάξω...αλλά να το περάσω δύο χέρια χρώμα κιμωλίας. 
Και έπειτα, τί θα του ταίριαζε πιό πολύ, από κάποια θαλασσινή εικόνα; 
'Ενα κοχύλι θα ήταν ό,τι καλύτερο...δεν συμφωνείτε;

Κι έτσι λοιπόν, το υπόλοιπο κομμάτι που μου έμενε από την παλιά χαρτοπετσέτα (εκείνην με το ψεύτικο κρακελέ) έγινε découpage μέσα στο πλαίσιο από αληθινά κοχυλάκια 
(τα οποία και τόνισα ελαφρώς με γαλάζιο χρώμα).  
 
Καμμία σχέση με το παλιό 'ντεμοντέ' πινακάκι! 
Τώρα έχουμε ένα δροσερό θαλασσινό διακοσμητικό να στολίζει το σπίτι των διακοπών.  

Κι έτσι, με τους δύο δίσκους και τα δύο διακοσμητικά (το πρώτο σας το είχα παρουσιάσει σε προηγούμενη ανάρτηση)



   συμπληρώθηκε ένα σετ σε ασσορτί χρώματα, από πλήρως ανακυκλωμένα υλικά!
 

Ευχαριστώ για την επίσκεψή σας και τα καλά σας λόγια!!!











Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Old tray restauration Η αναγέννηση μιάς αντίκας

 
Γειά σας φίλες μου ! 
Σκέφθηκα να συνεχίσω τις αναρτήσεις μου με ανοιξιάτικα λουλούδια, αυτή την φορά όμως κάπως διαφορετικά.  Στην περιβόητη πλέον αποθηκούλα της μαμάς μου, κάθε Κυριακή ανακαλύπτω κι άλλες 'αντίκες'. Σήμερα θα σας δείξω έναν παλαιό ξύλινο δίσκο που είχε φτιάξει ο παππούς ο Νιόνιος για την γιαγιά Βασιλεία. 
Τον θυμόμουν από τότε που ήμουν παιδί. 

I found a very old tray which my grandfather had made for my granny and I decided to give it a new life.
 
 Αποφάσισα λοιπόν να τον ανακαινίσω. Τον κάρφωσα λίγο, τον στοκάρισα, και τον πέρασα με κάσια.
 Σκεφτόμουν βέβαια να του κάνω ένα ωραίο decoupage αφού στην ουσία δεν ήταν τίποτα το περίτεχνο για να το στολίσω και να το προβάλω. 

'Ελα όμως που προς μεγάλη μου έκπληξη, ανακάλυψα και το δικό του πετσετάκι  σ'ένα συρτάρι της μαμάς, με διάφορα πετσετάκια και τραπεζομάντηλα .
 
 Και είναι πράγματι το δικό του, έτσι τον θυμόμουν, με αυτό το τότε καλό αλλά πολύ απλό πετσετάκι, το τώρα πλέον παμπάλαιο, του οποίου το αζούρ είχε πιά λιώσει και το ύφασμα είχε και δύο μικρές τρυπούλες. 
To my surprise, I also found its own napkin in one of my mother's drawers where she had kept it for so many years! 


Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω κάποιο άλλο πλεκτό με το βελονάκι, αλλά εγώ προτίμησα να το φτιάξω. Να διορθώσω το αζούρ, ούτε την γνώση είχα, αλλά ούτε και την υπομονή. Να βάλω νέο ύφασμα κρατώντας την δαντελίτσα του θα ήταν το πιό εύκολο, αλλά προτίμησα να το 'μπαλώσω'! Του έβαλα λοιπόν δύο κομμάτια κορδέλλας πάνω και κάτω και τις κόλλησα σιδερώνοντας με θερμοκολλητική ταινία. 
 
Στην συνέχεια έκανα decoupage με Textil Podge και κομματάκια από χαρτοπετσέτα. Γνώριζα βέβαια ότι τα μοτίβα θα 'ξέφευγαν' από την κορδέλλα αλλά δεν με πείραζε αυτό.  Το σταθεροποίησα σιδερώνοντάς το, αφού στέγνωσε καλά η κόλλα όλη την νύχτα και ιδού το αποτέλεσμα.
I decided to 'mend' it by ironing a white ribbon on the old 'a jour' and then I did a napkin decoupage with Textile Modpodge.
But then, I reverted to my initial decision to decoupage the old tray itself.
Και αφού μόλις είχα περάσει τον δίσκο με κάσια, 
 άλλαξα γνώμη, τον σκούπισα βιαστικά, κάλυψα τις άκρες του με χαρτοταινία και του πέρασα ένα χέρι ιβουάρ ακρυλικό...βλέπετε δεν είχα εγκαταλείψει την ιδέα του decoupage.  
 Διάλεξα μια χαρτοπετσέτα με όμορφα τριαντάφυλλα.
 
 Έκανα τις σκιάσεις με πατίνα και με ακρυλικά με retarder και τέλος του πέρασε ένα κρακελέ ONE STEP του οποίου τα σκασίματα γέμισα με 'σπιτικό' bitumen (καφέ βερνίκι παπουτσιών αραιωμένο με διαλυτικό).
 
And, this is the final result!!!!! A new life for a very old tray !
Και τώρα ο παλιός δίσκος της γιαγιάς όχι μόνο ξαναζωντάνεψε, 
 αλλά μου έθεσε κι ένα δίλημμα. Να τον χρησιμοποιώ για σερβίρισμα με το 'νέο' του πετσετάκι 
I am now between using it...
 
 ή να τον στολίσω στον τοίχο σαν αντίκα ? 
or displaying it as an antique !?
 
 Εσείς τί θα κάνατε ?????
What would you do ???
Νομίζω ότι μπορεί να έχει την θέση του ανάμεσα στα Αγαπημένα Παλαιά Αντικείμενα της συλλογής μας που φιλοξενεί η Ρένα αλλά και σαν Ανοιξιάτικη Δημιουργία, να ταξιδέψει έως την Κύπρο για να προστεθεί στην συλλογή που κάνει το Δελφινάκι.


Α, δεν σας είπα... στην αποθηκούλα αυτός ο δίσκος δεν ήταν μόνος του!  Μείνετε λοιπόν συντονισμένες και σε λίγο καιρό θα σας δείξω και τον δεύτερο που βρήκα και του οποίου επίσης ανακάλυψα και το πετσετάκι του! 

Καλό σας βράδυ !

Thank you for your visit!  

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012

AUTUMN - ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ



Φθινόπωρο

Χειμώνιασε και φεύγουν τα πουλιά


Χελιδόνια σε θαλασσόξυλο (εκτύπωση)

γοργά ο πελαργός τα πελαγώνει

Θαλασσόξυλο με βερνίκι

κι η φλύαρη χελιδονοφωλιά
χορτάριασε παντέρημη και μόνη.


Χελιδόνια σε θαλασσόξυλο (εκτύπωση)
 
Του σπίνου χάθηκ` η γλυκιά λαλιά
φοβήθηκε ο μελισσουργός το χιόνι
κι η σουσουράδα στην ακρογιαλιά
δεν τρέχει δεν πηδά δεν καμαρώνει.

Αγριόπαπια σε πέτρα (χαρτί decoupage)

Στης λυγαριάς τ` ολόξερο κλαδί
του φθινοπώρου φτωχικό παιδί,

ο καλογιάννος πρόσχαρος προβάλλει,
με λόγια ταπεινά και σιγανά.
Μικρός προφήτης, φτερωτός 
 μηνά
Decoupage και ζωγραφική σε βότσαλο

 την άνοιξη, που θα γυρίσει πάλι.

Γεώργιος Δροσίνης


και μετά την άνοιξη... θα μας ξανάρθει το καλοκαίρι και θα ξαναρχίσουμε τις καλοκαιρινές μας κατασκευές και χειροτεχνίες. Έως τότε όμως, ήθελα να σας δείξω κι αυτά τα δύο καδράκια που είχα φτιάξει πριν από πολλαααά χρόνια, όταν η κόρη μου ήταν μικρή και θέλησα να την απασχολήσω ένα απόγευμα μαζί με την ξαδελφούλα της.

Τυλίξαμε τα χαρτονένια πλαίσια με βαμβάκι, τα ντύσαμε με ύφασμα από ένα παλιό μου φόρεμα και κολλήσαμε επάνω κοχυλάκια και γιαλόξυλα. 

Δεν είναι χαριτωμένα ? Και τόσο, μα τόσο απλά ! 
 
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα ωραία σας σχόλια και τα τόσα καλά σας λόγια. Αρκετά τρεχάματα δεν μου επέτρεψαν να σας απαντήσω ξεχωριστά. Ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και προσπαθώ να προλάβω και τις δικές σας αναρτήσεις για να σας επισκεφτώ εκεί. 

Πολλά φιλιά !





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...