27 Οκτωβρίου, του Αγίου Νέστορος!

Κατ'αρχάς, εύχομαι χρόνια πολλά σ'όλες τις Δήμητρες και τους Δημήτρηδες που γιόρταζαν χθές. 
Να είναι πάντα καλά και να χαίρονται τους αγαπημένους τους. 

Σήμερα είναι του Αγίου Νέστορος κι επειδή δεν είναι πολύ γνωστή εορτή, αντιγράφω από την περυσινή μου ανάρτηση:
Ὁ Ἅγιος Νέστωρ ὁ Μάρτυρας

 Ὁ Νέστορας ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία, ὡραῖος στὴν ὄψη καὶ γνώριμoς του Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Δημητρίου.

Ὁ Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς χαιρόταν γιὰ τὶς νῖκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ὀνομαζόμενου Λυαίου, μίσησε τὴν ὑπερηφάνειά του. Βλέποντας ὅμως καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πῆρε θάρρος. Πῆγε λοιπὸν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν κλεισμένος ὁ Μεγαλομάρτυρας, καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του. «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε», εἶπε, «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸ Λυαῖο, γι’ αὐτὸ προσευχήσου γιὰ μένα στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ».

Ὁ Ἅγιος, ἀφοῦ τὸν σφράγισε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ, τοῦ εἶπε ὅτι καὶ τὸν Λυαῖο θὰ νικήσει καὶ γιὰ τὸν Χριστὸ θὰ μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ὁ Νέστορας μπῆκε στὸ στάδιο χωρὶς φόβο καὶ ἀνεφώνησε:  
«Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοι».

Καὶ ἀφοῦ πολέμησε μὲ τὸν Λυαῖο, τοῦ κατάφερε δυνατὸ χτύπημα μὲ τὸ μαχαῖρι του στὴν καρδιὰ καὶ τὸν θανάτωσε. Ἐξοργισμένος τότε ὁ Διοκλητιανός, διέταξε καὶ σκότωσαν μὲ λόγχη τὸ Νέστορα, ἀλλὰ καὶ τὸν Δημήτριο.
Ἔτσι, μ’ αὐτή του τὴν ἐνέργεια ὁ Νέστορας δίδαξε ὅτι σὲ κάθε ἀνθρώπινη πρόκληση πρέπει νὰ ἀναφωνοῦμε: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;». Ὁ Κύριος εἶναι βοηθός μου καὶ δὲ θὰ φοβηθῶ. Τί θὰ μοῦ κάνει ὁποιοσδήποτε ἄνθρωπος;

Πριν από πολλά χρόνια, μιά τέτοια μέρα σαν την σημερινή, είμασταν μαζεμένοι στο σπίτι με συγγενείς και φίλους, γιατί γιόρταζε ο μπαμπάς, όταν κτύπησε το τηλέφωνο. Την θεία Ευτυχία, την αδελφή της μαμάς, την έπιασαν οι πόνοι!! Ο θείος με τα δύο ξαδέλφια μου είχαν έρθει επίσκεψη.  Φούρ-φούρ έφυγε ο θείος, να πάρει το 'πράσινο' από το Σύνταγμα για τον Πειραιά, να προλάβει τα γεννητούρια του τρίτου του παιδιού.  

Σαν σήμερα λοιπόν γεννήθηκε η ξαδέλφη μου η 'Εφη.   

Κι εγώ της έφτιαξα αυτήν την ρομαντική καρδούλα 

Μ'αυτήν την καρδούλα συμμετέχω και στον μπλέ διαγωνισμό της Σοφίας  

και η πίσω της πλευρά

decoupage με χαρτοπετσέτα πάνω σε κρακελέ φόντο. 

Ε, να μην φτιάξω κάτι και για τις κόρες της Έφης?

 Μενταγιόν από FIMO με ντεκουπάζ χαρτοπετσέτας, κρακελέ δύο συστατικών και πατίνα. 

Ο μπαμπάς ο Νestor, που λέτε, ήταν μανιώδης καπνιστής, ακόμα και μετά από τέσσερα εμφράγματα, δεν μπορούσε να κόψει το κάπνισμα. 

Κι ένα πούρο σε κάποιες γιορτές, το κάπνιζε μ'ευχαρίστηση. 
Πίπα όμως δεν θυμάμαι να τον είχα δεί ποτέ να καπνίζει .  
Κι όμως,  σε κάποιο συρτάρι του κομοδίνου της μαμάς, ανακάλυψα τρείς πίπες τυλιγμένες σ'ένα ύφασμα. 'Αυτές ήταν του μπαμπά', μου είπε, κι εγώ τις πήρα και τις φύλαξα μέσα σ'ένα ξύλινο κουτί. 

Η μία είναι γαλλική πίπα του εργοστασίου ROPP, μοντέλλο six, η μεγάλη κυρτή γράφει επάνω της Malibu briar (υποθέτω πως θα του την είχε φέρει η θεία Νίνα από την Αμερική) και η μικρή είναι πίπα για τσιγάρο.

Με μια αναζήτηση στο  Google ενημερώθηκα  για τα είδη ξύλου που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή πίπας, πρώτα από αγριοκερασιά (cherry wood),  αργότερα από ερείκη (briar)  και διάφορα άλλα  ξύλα. 'Οπως και για τον τρόπο καθαρισμού των παλαιών μοντέλλων από τα υπολείμματα του καπνού (ίσως κάποια στιγμή να προσπαθήσω να τις καθαρίσω). 

Και μιά μέρα, χαζεύοντας παλιές φωτογραφίες, είδα τον πατέρα μου να ποζάρει με μία πίπα στο στόμα. 




Nestor, infirmier militaire, dans un village des Alpes, Decembre1940
Στρατιώτης νοσοκόμος, Δεκέμβριος του 1940, σ' ένα ορεινό χωριό των  Άλπεων!! 

'Ετσι μου λύθηκε η απορία! Τουλάχιστον αυτή η πίπα Ropp είναι άνω των 70 ετών. Τώρα, τί καπνό φουμάριζε...θα σας γελάσω!!!

Στο ίδιο συρτάρι, βρήκα δύο κουτιά γεμάτα παλιά κουμπιά.  Μερικά είναι πολύ όμορφα και μάλλον θα τα χρησιμοποιήσω κάπου. Το μικρότερο κουτί μου τράβηξε την προσοχή.  Πραγματική αντίκα!! 
Είναι μεταλλικό κουτί των 100 σιγαρέτων ASTRA της καπνοβιομηχανίας των Αδελφών Κυριαζή στο Κάϊρο της Αιγύπτου. 

Στην εσωτερική πλευρά του κουτιού υπάρχει το logo της καπνοβιομηχανίας

  Ενώ στην κάτω πλευρά  είναι αποτυπωμένη μιά εικόνα του εργοστασίου

Μιά νέα αναζήτηση στο Google με πληροφόρησε ότι οι Αδελφοί Κυριαζή, από τον Κισσό του Πηλίου, ίδρυσαν την καπνοβιομηχανία τους στο Καϊρο το 1885.    

http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Special:Book&bookcmd=download&collection_id=b05d8352e59454b0&writer=rl&return_to=Kyriazi+Freres

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα  στην σελίδα της Λαϊκής Βιβλιοθήκης του Βόλου, που είναι κληροδότημα Δαμιανού Κυριαζή

http://www.laikilibrary.gr/ioanniskyriazis.htm

  

Σε άλλη σελίδα από ουγγρικό site είδα μια συλλογή διαφορετικών κουτιών των σιγαρέτων ASTRA τα οποία  είναι περιζήτητα από τους συλλέκτες. 
Το συγκεκριμένο μοντέλλο πρέπει να είναι της εποχής του 1910,  δηλαδή είναι άνω των 100 ετών!

Σας είπα για το νέο μου 'χόμπυ'? Τρελλαίνομαι να ψάχνω στο διαδύκτιο πληροφορίες που έχουν σχέση με διάφορες αντίκες που έχω βρεί.  

'Οχι ότι έχουν καμμία μεγάλη αξία, αλλά η προέλευση και η ιστορία τους με ιντριγκάρουν πολύ. 

Πόσο μάλλον αφού δεν είναι αγορασμένα από κάποιο παλαιοπωλείο, αλλά είναι οικογενειακά κειμήλια, που έχουν περάσει από τόσα χέρια πριν φτάσουν σε μένα.

Σε προσεχή ανάρτηση, θα σας δείξω κάποια ακόμα.

Και αφού δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, ευκαιρία να σας δείξω ένα μικρό μέρος από την συλλογή σπιρτόκουτων που έχω εδώ και πολλά χρόνια.  

Είναι όλα τους από μέρη (ξενοδοχεία, εστιατόρια, αεροπορικές εταιρίες) που έχω επισκεφθεί προσωπικά, δεν μου τα έχουν φέρει κάποιοι άλλοι, κι έτσι, κάθε φορά που τα βλέπω, μου ξυπνούν αναμνήσεις από τα διάφορα ταξίδια μου.  

Δεν έχω καταφέρει να βρώ έναν τρόπο να τα προβάλω. 

Κάποια -σαν τα 'φακελλάκια' που σας δείχνω τα έχω σε πλαστικές θήκες μέσα σε κλασσέρ. Τα κουτάκια όμως είναι φυλαγμένα σε συρτάρια. 

Κάποιοι βάζουν τα σπιρτόκουτα μέσα σε μιά μεγάλη γυάλα. 

Εσείς, εάν έχετε μια τέτοια συλλογή, πώς την εκθέτετε???

Shall we play dolls ??-Παίζουμε κούκλες ??

Almost 59 years ago, my late aunt Nina - my father’s sister - made the journey on an ocean liner from the USA to Greece to visit the family after many, many years living in Florida. I was the first child of her beloved younger brother  and she wanted to attend my christening in Athens.Πριν από περίπου 59 χρόνια η θεία Νίνα - αδελφή του πατέρα μου  ταξίδεψε μ’ένα υπερωκεάνιο  από την Αμερική στην  Ελλάδα για να  επισκεφθεί την οικογένεια μετά από πολλά, πολλά χρόνια που ζούσε στη Φλόριντα. Ήμουν το πρώτο παιδί  του αγαπημένου της μικρού αδελφού και ήθελε να παρευρεθεί στη βάφτισή μου στην Αθήνα.

Amongst the many other gifts the ‘american help’ brought to the whole family,  was  a lovely small doll for me. She was so cute, with very fine red hair and a nice bride’s dress.   Μεταξύ των πολλών άλλων δώρων,που έφερε η «αμερικάνικη βοήθεια» σ’ όλο το σόϊ, ήταν και μια όμορφη κουκλίτσα για μένα  Ήταν τόσο χαριτωμένη, κοκκινομάλλα,  με ένα ωραίο νυφικό φόρεμα κι ένα πέπλο.

 

My mother preferred to keep her safe on a shelf until I got a little older to touch it.  

This was not a toy for a baby !!! 

Η μητέρα μου προτίμησε να την κρατήσει σε απόσταση ασφαλείας πάνω σε μιά εταζέρα μέχρι να μεγαλώσω λίγο  πριν την πιάσω στα χέρια μου.  

Αυτό δεν ήταν παιχνίδι για μωρό!

Throughout my childhood I played with so many dolls. Mom used to sew dresses for them and Dad made wooden miniature furniture which I later offered to younger cousins.  The ‘american’ doll as we used to call her, was always treated as a collectible and not a playable doll. She also got a bed and  other furniture by dad but the whole set was high on a shelf.  I loved her so much that I was afraid of damaging it.  And I am certain this is how she ‘survived’. I took her with me when I went to study in France, she came with me when I got married and has always been on display in every house we have lived in. I did not even give it to my daughter !!!! She had so many Barbies that she did not care for a collectible vintage doll !   

Στα  παιδικά μου χρόνια έπαιξα με τόσες πολλές κούκλες. Η μαμά τους έραβε φορέματα και ο μπαμπάς τους έφτιαχνε ξύλινα έπιπλα τα οποία αργότερα χάρισα σε μικρότερες ξαδέλφες.. Την «αμερικάνα» κούκλα όμως  όπως την λέγαμε, την αντιμετωπίζαμε πάντα ως συλλεκτική και όχι σαν παιχνίδι   Απέκτησε κι εκείνη  ένα κρεβάτι και άλλα έπιπλα από τον μπαμπά, αλλά το «σετάκι» ήταν πάντα ψηλά στην εταζέρα.  Την αγαπούσα τόσο πολύ  που φοβόμουν μην την καταστρέψω. Και είμαι σίγουρη ότι έτσι «επιβίωσε». Την πήρα μαζί μου όταν πήγα για σπουδές στη Γαλλία, ήρθε μαζί μου όταν παντρεύτηκα και ήταν πάντα στολισμένη σε κάθε σπίτι όπου έχουμε ζήσει; δεν την είχα δώσει ούτε στην κόρη μου!! Εκείνη είχε τόσες πολλές Barbies που  δεν  την συγκινούσε μιά συλλεκτική vintage κούκλα!

Many years ago, I remember washing her hair and her dress and I then made her a new lace headdress,  but for a long time now, I have been meaning to give her a new lifting. Her dress had turned almost yellow, her headdress had lost its colour. Πριν από πολλά χρόνια, θυμάμαι ότι την είχα λούσει, της είχα πλύνει το φόρεμά της και στη συνέχεια, της είχα φτιάξει ένα νέο πέπλο από δαντέλλα, αλλά εδώ και πολύ καιρό, είχα σκοπό να της κάνω ένα νέο λίφτινγκ !. Το φόρεμά της είχε κιτρινίσει, το πέπλο της είχε χάσει το χρώμα του.

I decided to give her a shampoo !!! Αποφάσισα να την λούσω με σαμπουάν!

 

I also used some conditioner ….Χρησιμοποίησα και  conditioner ....

and started to comb her hair….Και άρχισα να χτενίζω τα μαλλιά της ....

to my dismay, some of  it was coming off the head !!! Προς απογοήτευσή μου, πολλές τρίχες άρχισαν να βγαίνουν  από το κεφάλι της!  

 I immediately stopped and managed to keep a fair amount of hair on.  Αμέσως σταμάτησα και κατάφερα να διατηρήσω μια αρκετή ποσότητα μαλλιών. 

 

Then I washed the dress and made the fatal error of using some chlorine bleaching … ‘Επειτα, έπλυνα  το φόρεμα και έκανα το μοιραίο λάθος  να χρησιμοποιήσω χλωρίνη (!) μήπως και ασπρίσει... 

   

the lace fell apart from the dress completely!!! η δαντέλα του διαλύθηκε εντελώς !!! 

 I was so unhappy !!!  Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ !!!

 I ironed the dress and put it on the doll...it looked a little bare...But I soon decided I could repair the damage.   Σιδέρωσα το φόρεμα και το φόρεσα στην κούκλα...φαινόταν λίγο γυμνό....Αλλά σύντομα  σκέφθηκα ότι μπορούσα να αποκαταστήσω τη ζημιά. 

I found a very old handkerchief in my mother’s drawer. Βρήκα ένα πολύ παλιό μαντήλι σ΄ένα συρτάρι  της μητέρας μου.

 

I cut the lace out of it and used it to decorate the bride’s dress.  Έκοψα την δαντέλλα του και την χρησιμοποίησα για να διακοσμήσω το φόρεμα της νυφούλας.

 

I then used the small piece that remained to make a new headdress.  Με ένα  μικρό κομμάτι που έμεινε έφτιαξα ένα νέο πέπλο . 

And there is my adorable little doll, all dressed up again and with her clean red hair (even if it is a little sparse), sitting on one of the rocking chairs made by my beloved late father.  Και νά η λατρευτή μου κουκλίτσα, φρεσκοπλυμένη  και φρεσκολουσμένη με τα κόκκινα μαλλάκια της (λίγο πιό αραιά βέβαια ), καθισμένη σε μια από τις κουνιστές πολυθρόνες  που είχε φτιάξει ο πατέρας μου. 

 
Some days ago, I discovered a box in my mother’s attic and guess what….it contains my doll’s bed  and some of her furniture.  I will show them to you as soon as I repair them (contrary to the doll, those have obviously not been cared for accordingly !). Πριν λίγες ημέρες, ανακάλυψα ένα κουτί στην αποθήκη της μητέρας μου... μαντέψατε τι περιείχε??  το κρεβάτι της κούκλας μου και μερικά από τα έπιπλά της. Θα σας τα παρουσιάσω μόλις τα επισκευάσω (αντίθετα με την κούκλα, εκείνα προφανώς δεν είχαν προσεχθεί  αναλόγως !)

I have just made some research on the internet and found out that my lovely little doll is a vintage Nancy Ann Storybook Doll, one of the models in hard plastic and with the sleep eyes that started being produced in the early fifties.Έκανα μόλις κάποια έρευνα στο διαδίκτυο και ανακάλυψα ότι η vintage κουκλίτσα μου είναι μιά Nancy Ann Storybook Doll,  μιά από τα μοντέλλα από σκληρό πλαστικό, με μάτια που ανοιγοκλείνουν που άρχισαν να παράγονται στις αρχές της δεκαετίας του ‘50.

 

Isn't she lovely,clean and fresh in her 'new' dress ????? Ready to celebrate with me my 59th birthday on 18 February!!!

Δεν είναι γλυκιά, κι αστραφτερή με το 'καινούργιο' της φόρεμα ????? ' Ετοιμη να γιορτάσει μαζί μου τα 59τα γενέθλιά μου στις 18 Φεβρουαρίου!!!