Ναι μεν, αλλά…

Να’μαι κι εγώ πίσω στην γειτονιά!!! 
Δεν πιστεύω να σας έλειψα! Κι όμως, εμένα που φάνηκε πολύς ο καιρός… αφού μεσολάβησε μία καραντίνα,  εντός νοσοκομείου, η οποία συνεχίζεται…για κάμποσο καιρό ακόμα, στο σπίτι,  
η πρώτη όμως κράτησε τρεισήμισι μέρες, και ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για μένα.

Πράγματι, μετά την ολική αφαίρεση του θυρεοειδούς μου, που έγινε το περασμένο Ιούλιο, έπρεπε να κάνω μία θεραπεία με ιώδιο για να εξαλειφθούν όποια υπολείμματα είχαν μείνει από την εκτομή του αδένα. Πήγα λοιπόν στο νοσοκομείο, σε πρώτη φάση για δοκιμαστική λήψη ιωδίου και μια εβδομάδα αργότερα για εισαγωγή σε ειδικό θάλαμο θεραπείας. 
Δεν θα μπώ σε λεπτομέρειες, παρά μόνο, για όσους δεν γνωρίζουν καθόλου, ότι μιλάμε για πλήρη απομόνωση…ούτε οι νοσηλευτές δεν πλησιάζουν, ούτε οι γιατροί, αλλά σε παρακολουθούν από μία κάμερα, σου μιλούν μέσω ενδοεπικοινωνίας, και σου αφήνουν τους δίσκους με το φαγητό σ’έναν προθάλαμο, όπου πρέπει να βγαίνεις εσύ, αφού ζητήσεις και σου δώσουν την άδεια, για να τους πάρεις και να τους ξαναβγάλεις. 

Για τον απλούστατο λόγο ότι το ιώδιο αυτό είναι ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟ 
και φυσικά δεν πρέπει να έρθει σε επαφή κανείς μαζί σου!!!

Πώς περνούν λοιπόν τρεισήμισι μέρες, σε πλήρη απομόνωση;

Πήρα μαζί μου το laptop μου αλλά… 
φτάνοντας εκεί έμαθα ότι δεν είχαν wi-fi, κι έτσι το άφησα στο αυτοκίνητο.

Πήρα μαζί μου ένα περιοδικό με σταυρόλεξα...   
πόσα σταυρόλεξα να λύσεις; 4-5 την ημέρα… μετά βαριέσαι. 

Προσωπικά, μου αρέσουν πολύ και τα προβλήματα λογικής.  
Logigrammes λέγονται στα γαλλικά, και υπάρχουν περιοδικά που έχουν μόνο τέτοια μέσα.   
Οπότε, χαίρομαι πάρα πολύ όταν βρώ κάποιο σε ελληνικό περιοδικό. 

 

Διάβασα και όλα τα ανέκδοτα, τα ρητά, τα λόγια μεγάλων ανδρών, και ότι άλλο έχει μέσα ένα τέτοιο περιοδικό. Είδα, φυσικά, τηλεόραση, και όλα τα 'ωραία' που συμβαίνουν γύρω μας...

 

Για πρώτη φορά στην ζωή μου, δεν πήρα μαζί μου ούτε ένα βιβλίο, ενώ ακόμα και στα επαγγελματικά μου ταξίδια, παρ’όλη την κούραση της ημέρας, πάντα είχα ένα βιβλίο για να διαβάσω λίγο πριν κοιμηθώ. Γιατί δεν πήρα βιβλίο, θα με ρωτήσετε. 

Μάλλον γιατί έδωσα μεγαλύτερη σημασία σ’αυτά (τα ουκ ολίγα) που συγκέντρωσα σε μία (ολόκληρη) τσάντα για να απασχολώ τα χέρια μου τις ατέλειωτες ώρες 

που θα είχα μπροστά μου...  λες κι έφευγα για κανένα μήνα!!!   

Μάλιστα, πριν φύγω από το σπίτι, θυμήθηκα την γιατρό που μου είχε πεί…πάρτε μαζί σας και κάποιο εργόχειρο, κάποιο πλεκτό, για να περνάτε τη ώρα σας.  Γιατί όχι, σκέφτηκα, ευκαιρία να δοκιμάσω να πλέξω κάτι με το βελονάκι (χρόνια ολόκληρα είχα να το πιάσω).  

Πήρα λοιπόν και μερικά μικρά κουβάρια από νήματα, ούτε κάν της μαμάς μου, αλλά της γιαγιάς μου (!) και έπλεξα!  Μη με κοροϊδέψετε, αλλά έφτιαξα ένα στρογγυλό σουβέρ για να ακουμπάω κι εγώ την κούπα μου δίπλα στο λαπιτόπι μου, και ένα τετράγωνο για τον άντρα μου  

(μεταξύ μας, αυτό δεν μου αρέσει καθόλου, αλλά δεν είχα άλλα χρώματα).

 

Αυτό ήταν όλο κι όλο το πλέξιμό μου! Άλλη, θα είχε πλέξει ολόκληρο σεμέν σ’αυτό το διάστημα…

Πήρα μαζί μου, τα CARAN D’ACHE μου κι ένα μπλόκ ζωγραφικής, 

αλλά…δεν ζωγράφισα 
(παρ’όλο που χρησιμοποίησα κάποια μολύβια…το πού θα το δείτε αργότερα!).

Πήρα να κεντήσω κάτι μικρά Χριστουγεννιάτικα μοτιφάκια, αλλά…
ούτε που άνοιξα το φακελλάκι.

 Πήρα ακόμα και κάποια σπασμένα κολλιέ μου (μαζί με λάστιχο, σύρμα, πενσάκι, κουμπώματα) για να τα ξαναφτιάξω, αλλά…ούτε που τα έπιασα.

Βλέπετε, η αγάπη μου για το découpage υπερίσχυσε και πάλι, και το μικρό μου φορητό συνεργείο, είχα φροντίσει να περιέχει όλα τα απαραίτητα, σε μικρές συσκευασίες εννοείται (από ανακυκλωμένα βαζάκια φαρμάκων, π.χ.)  για να μη μου λείψει τίποτα: 
γυαλόχαρτο αστάρι, ακρυλικά, κρακελέ, βερνίκι…  αλλά και για να μπορώ να τα πετάξω…
σε περίπτωση που δεν μου επέτρεπαν να τα ξαναβγάλω από το δωμάτιο. 

Και τι θα έφτιαχνα;  Ε, λοιπόν, δεν θα το πιστέψετε, αλλά εκτός από τα φύλλα μανόλιας που μόλις είδατε, έστησα ένα ολόκληρο εργαστήρι ξυλοκοπτικής,  χαρτοκοπτικής, χαρτοκολλητικής και découpage (με βοήθησε και η επιφάνεια του μικρού ψυγείου για να τα ακουμπάω).   

Μου είχε κολλήσει φέτος η ιδέα να φτιάξω Χριστουγεννιάτικα ξύλινα στολίδια. Είχα σκεφθεί, από καιρό, να προσπαθήσω να κόψω σχεδιάκια από τα λεπτά ξύλα που έχουν τα καφάσια των φρούτων. Το είχα δεί πριν από χρόνια στο blog της Λούρδης και είχα σκεφθεί πως θα μπορούσα να φτιάξω ένα σωρό στολιδάκια για τα διάφορα Χριστουγεννιάτικα bazaars, εκτός από κάποια άλλα που είχα αρχίσει να φτιάχνω ανακυκλώνοντας διάφορα υλικά (τα οποία, όμως έμειναν στην φάση των πειραματισμών). 

ψιλολόγια με εφφέ σκουριάς και μπακιρένιο χρώμα

στολιδάκια από φύλλο αλουμινίου και αλουμινοκαπάκια 

σημειωματάριο τοίχου και μεγάλη ξύλινη καρδιά

 κουκουβαγίτσες πάνω σε φέτα κορμού δένδρου

μπάλα από αποσμητικό ψυγείου 

Με το κοπίδι, δεν θα είχα την υπομονή να κόψω τα ξυλαράκια, με το ψαλίδι όμως…ίσως και να το κατάφερνα! Το καφασάκι το είχα πάρει από την λαϊκή, πριν από καιρό και είχα ήδη ξεδιαλέξει τα πιο λεπτά ξυλαράκια του.

Τα στολιδάκια μου λοιπόν, όχι μόνον τα έφτιαξα, αλλά μου αρέσουν και πάρα πολύ! 
Για την ακρίβεια, πρώτη φορά  ένοιωσα τέτοια ικανοποίηση από κάτι που φτιάχνω, 
γιατί είναι εξ όλοκλήρου φτιαγμένα από τα χεράκια μου!

Και ναι μεν τα κατάφερα, αλλά… (για να έρθουμε στον τίτλο αυτής της ανάρτησης) λυπάμαι, αλλά δεν θα μπορέσω να ανταποκριθώ και να στείλω τα δωράκια μου, για τον απλούστατο, αλλά σοβαρότατο λόγο, πως δεν θα ήθελα ποτέ να θέσω σε κίνδυνο οποιονδήποτε, αλλά περισσότερο απ’ όλους τα παιδιά, αφού ότι και να πιάσω με τα χέρια μου θα είχε… ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ!!! 
Με διαβεβαίωσαν οι φυσικοί (που μου έκαναν τις μετρήσεις) ότι τα αντικείμενα δεν θα ακτινοβολούν, παρά μόνον εγώ… ότι σε λίγες μέρες θα είναι ασφαλή, ενώ εγώ θα πρέπει να μείνω σε καραντίνα (να κοιμάμαι σε άλλο δωμάτιο, να πλένω χωριστά τα ρούχα μου και τα σερβίτσια, να μείνω μακριά από παιδιά και εγκύους, κλπ…και αυτά έως και 3 εβδομάδες).  Εγώ πάντως, δεν το ρισκάρω με τίποτα! Ούτε στα bazaars, ούτε σε φίλες (για τις οποίες είχα ετοιμαστεί να φτιάξω κάποια δωράκια) δεν θα στείλω και ελπίζω να με καταλάβετε και να μη με παρεξηγήσετε!   «Μην φέρεις τίποτα στο σπίτι» μου έλεγε ο Νίκος στο τηλέφωνο, «στόλισέ τα στο δωμάτιο, να τα βρεί ο επόμενος που θα πάει για θεραπεία». Και η Κατερίνα μου, το ίδιο μου έλεγε. Κάτι όμως είχα ξεχάσει…δεν είχα πάρει μαζί μου ούτε κορδελίτσες, ούτε άλλου είδους κρεμασταράκια. Πού και πώς να τα άφηνα;      Οι οδηγίες ήταν να μην αφήσω τίποτα φεύγοντας. Ακόμα και το κρεββάτι έπρεπε να ξεστρώσω, να διπλώσω σεντόνια, κουβέρτα και μαξιλαροθήκη, και να τα αφήσω σε συγκεκριμένες θέσεις για να μετρηθούν τα επίπεδα της ραδιενέργειας πριν σταλούν για πλύσιμο και απολύμανση.
Γι αυτόν λοιπόν τον λόγο, θα κρατήσω τα στολιδάκια μου για μένα και…του χρόνου, να’μαστε καλά, ελπίζω να φτιάξω αρκετά για να τα χαρίσω.   
 Ίσως και να είναι τα μόνα που θα στολίσω φέτος, αφού με το πένθος της μαμάς μου, του θείου μου, αυτά που προέκυψαν και σε μένα, αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, και εδώ και σε όλο τον κόσμο, δεν υπάρχει διάθεση για εορτασμούς και στολισμούς.
'Εφερα λοιπόν τα στολιδάκια μου στο σπίτι, όπου τα τρύπησα και τους πέρασα κορδελίτσες.

Φυσικά και θα σας τα δείξω, με καμάρι,  για να τα καμαρώσετε κι εσείς! Αλλά πριν από τα ξύλινα, δείτε και τα τέσσερα φύλλα μανόλιας που, και αυτά, τα είχα πάρει μαζί μου και τα έφτιαξα μέσα στο νοσοκομείο.  Η μόνη προεργασία που είχα κάνει από το σπίτι, ήταν να τα βρέξω με νερό (γιατί τα είχα βρεί εντελώς ξερά), να τα βάλω ανάμεσα σε χαρτιά κουζίνας μ’ένα βάρος από πάνω, και να τα περάσω με κόλλα,  και στις δύο πλευρές, για να γίνουν πιο ελαστικά.

Voilà!

Decoupaged magnolia leaves  

Με découpage χαρτοπετσέτας, αλλά και με μοτίβο κομμένο από παλιά Χριστουγεννιάτικη κάρτα.

Και τώρα οι ξύλινες καρδούλες μου (άλλα σχέδια δεν κατάφερα να κόψω – ήταν πολύ δύσκολο).

Οι φάσεις σχεδιασμού και κοπής (οι φωτογραφίες από το κινητό μου)

  Το βάψιμο και το κρακελέ

Η χαρτοκοπτική από παλιές Χριστουγεννιάτικες κάρτες και δύο εκτυπώσεις laser.

Η «παλαίωση» της πίσω πλευράς με τα μολύβια ακουαρέλας και λίγο νεράκι!

 
Καλέ θα το ξεχνούσα... ξεκίνησα να φτιάχνω ακόμα και μιά φάτνη μινιατούρα, 
στο καπάκι ενός οβάλ κουτιού, αλλά αυτή έχει μείνει ατελείωτη,

ενώ ένα κουτί μπισκότων το οποίο πήγε γεμάτο χαρτοπετσέτες και κάρτες,  
επέστρεψε ντεκουπαρισμένο και γεμάτο καρδούλες.

Christmas decoupaged tin box

Tο φινίρισμα και η φωτογράφιση στο σπίτι…

Tα πουλάκια από χαρτοπετσέτα, τα ποδήλατα από κάρτα

τα σπιτάκια από κάρτα, τα άλλα από εκτύπωση

 τα αγγελούδια από ριζόχαρτο

Τουλάχιστον στο Χριστουγεννιάτικο Πανηγύρι της Κάτιας μας, 
μπορώ να συμμετέχω μόνο με φωτογραφίες…

Θέλω να σας ευχαριστήσω από εδώ για τα σχόλιά σας στις προηγούμενες αναρτήσεις, 
όπως και για τις ευχές σας για την γιορτή μου και της Κατερίνας μου, 
και να ευχηθώ σε όσες και όσους γιόρταζαν κατά την διάρκεια της νοσηλείας μου, 
τις Μαρίες και τις Δέσποινες, τις Κατερίνες, την Κάτια με τον Στέλιο της, την Στέλλα…, 
όπως και στον Ανδρέα, την Ανδριάνα, την 'Αντα, που γιόρταζαν χθές. 

Υγεία εύχομαι πάνω απ’ όλα! 
Με το καλό να έρθουν και οι γιορτές και να τις χαρείτε με τους  αγαπημένους σας. 
Κι εγώ, ακόμα και αν δεν φτιάξω τίποτα άλλο (όμως, ποτέ δεν λέω ποτέ) όλο και κάτι Χριστουγεννιάτικο θα έχω να σας δείξω έως τότε.

Καλή εβδομάδα και Καλό μήνα!

Φθινοπώριασε! Autumn is upon us!

Το Φθινόπωρο αρχίζει 'επισήμως' σε λίγες μέρες. Καιρός να ξεκινήσουμε την φθινοπωρινή μας διακόσμηση!

 Napkin decoupage on a plastic pumpkin

Autumn will start 'officially' in a couple of days. 

Time to start our fall home decoration!

Επιστρέφοντας από ένα προσκύνημα στον 'Αγιο Νεκτάριο Καμάριζας.

On our way back home from the church of St. Nectarios.

 'Αποψη της περιοχής μας από ψηλά.

The view over the area we live

Φθάνοντας στην παραλία, μας χαιρέτησαν από τον ουρανό

Reaching the sea side, we were greeted from the sky

Πολλά σύννεφα στον ουρανό, λίγη βροχή -όχι παντού- τα χελιδόνια ετοιμάζονται να μεταναστεύσουν σε πιό ζεστά μέρη, αλλά η θάλασα είναι υπέροχη αυτή την εποχή κι εμείς συνεχίζουμε τα μπάνια μας κάθε μέρα!!!

 Many clouds in the sky, some rain -not everywhere - the swallows are getting ready to migrate to warmer countries, but the sea is wonderful at this time of the year and we keep swimming every day!!!

'Ολα έχουν ένα τέλος. Μιά από τις βερυκοκιές μας πεθαίνει , αφού μας χάρισε τόνους ζουμερά βερύκοκα της καλύτερης ποικιλίας για πάνω από 20 χρόνια. Θα περιμένουμε τις βροχές να μαλακώσει η γή πριν την ξεριζώσουμε.

Everything comes to an end.  One of our apricot trees is dying , after giving us tons of juicy apricots of the best variety over more than 20 years. We will wait for the rain to soak the earth before digging it out. 

Γύρω της, άλλα δένδρα ετοιμάζουν τους καρπούς τους, όπως οι μανταρινιές, οι ροδιές, η δαμασκηνιά και πολλά λουλούδια  στολίζουν τον κήπο με τα χρώματά τους.

All around, other trees prepare their fruits, like the mandarins, the plums, the pomegranates and lots of flowers still colour the garden.  

 Μιά πεταλούδα πετούσε ανάμεσά τους και παρατήρησα ότι και τα δύο της φτερά ήταν σπασμένα. Υποψιάζομαι ότι μάλλον θα δέχθηκε επίθεση από κάποια γάτα, η καημενούλα!

A butterfly was flying around them, and I noticed its two wings were broken. I am afraid it might have been attacked by one of the cats...poor thing!

Σήμερα κόψαμε τα πρώτα ρόδια από φόβο μήπως χαλάσουν με την βροχή, αλλά μάλλον βιαστήκαμε, γιατί, δυστυχώς, μέσα είναι ακόμα άσπρα. Κι έτσι τα χρησιμοποίησα στην διακόσμησή μου.

Today, we cut the first pomegranates as we feared they would rot in the rain, but, unfortunately, they were not yet ripe. So, I used them for my decoration! 

Βρήκα αρκετές κορνίζες στο κλειστό πιά σπίτι της πεθεράς μου με φωτογραφίες των παιδιών και των εγγονών της (που πλέον φαίνεται να μη τους αναγνωρίζει...αχ αυτό το Αλτσχάϊμερ!).  Ήταν άλλες μεταλλικές, άλλες πλαστικές, εντελώς παράταιρες...και αποφάσισα να τις αλλάξω!  

 

Τις έβαψα με chalk-paint που έφτιαξα μόνη μου (ανακατεύοντας πλαστική μπογιά με γύψο) και τις πέρασα με μπλέ πατίνα και βερνίκι.  Για να σας τις δείξω, έβαλα προσωρινά μερικές παλιές φωτογραφίες...αλλά έχω σκοπό να φτιάξω και τις άλλες και να κάνω μία σύνθεση με τις παλιές φωτογραφίες των προγόνων μας. Eάν αναρωτιέστε ποιά είναι η καλλονή με τα γαλάζια, είναι η μανούλα μου, στα νιάτα της!

I found some old frames at my mother's in law with photos of her children and grand-children (whom unfortunately, she does not seem to recognize any more...due to her Altzheimer!).  Some were plastic, some metallic, all different, so I decided to change them.  I gave them two coats of home-made chalk-paint, some blue patina and some varnish. In order to show them to you, I put some old photos in them...but I would like to finish some more and then I will use them to display some very old family photos. If you wonder about the beauty in blue, it is my dear mother when she was young!

'Εφτιαξα και άλλη μία κορνίζα, παλαιώνοντάς την με βαζελίνη, ακολουθώντας τις οδηγίες που είχα διαβάσει κάπου στο ινερνετ. Έγινε εντελώς διαφορετική από όσα έχω φτιάξει μέχρι τώρα (με την μέθοδο του κεριού), και δεν μπορώ να πώ ότι μου αρέσει πολύ, αλλά σίγουρα φαίνεται σαν να είναι 'κάποιας ηλικίας'. 

I also did another frame, distressing it with petroleum jelly, following some istructrions I read somewhere on the net. It came out completely different from what I have been doing up to now, and I can't say I like it, but it certainly looks like being 'of a certain age'. 

'Ενα μεγάλο χαρτόκουτο έφτασε με κούριερ πριν λίγες μέρες. 

Η αγαπημένη μας Βαρβάρα, από τα Κέρινα Ποιήματα, μου έστειλε δύο δώρα, ένα όμορφο καδράκι με βοτσαλάκια (φτιαγμένο από μια φίλη της μεν, αλλά εκείνη το συμπλήρωσε μ'έναν ήλιο και την 'Καλημέρα') 

και ένα μεγάλο ψάθινο δίσκο με φθινοπωρινά μοτίφ γύρω από τον τίτλο του blog μου. 

Τι υπέροχη έκπληξη!  Βαρβάρα μου, σ'ευχαριστώ πάρα πολύ ! 

Ο βασιλικός σου μοσχοβόλισε και τα κυκλαμινάκια σου ήταν σκέτη γλύκα! Και φυσικά, τα στόλισα αμέσως στο αγαπημένο μου ασημένιο βαζάκι!

 Το κουτί έκρυβε μέσα του κάτι ακόμα... για το οποίο όμως θα μάθετε πολύ σύντομα!!!

 

A large carton came by courrier some days ago.  My dear friend, Barbara sent me two gifts, one with sea pebbles (made by a friend but 'completed' by her with a sun and the word Kalimera (Good day), and a very large decoupaged tray with autumn motifs around my blog's title.   

What a surprise!!!Thank you so much, dear Barbara! 

 The basil and the small cyclamens you included in the carton, were immediately put in water in my precious silver vase! 

There was somethig else in the carton, which, however, you will learn about very soon!!!

 Κι άλλες σημερινές φωτογραφίες

 Τα τρία γατάκια μου έπαιζαν στο parking όταν δύο μικρότερα μαυράκια ήρθαν από τον κήπο του γείτονα για την πρώτη τους επίσκεψη. Και ενώ τα τρία πήγαν να καλωσορίσουν τους επισκέπτες, η μεγάλη αδελφή τους, η Ζουζού, σκαρφάλωσε στο αυτοκίνητό μου για να εκτιμήσει την κατάσταση από ψηλά!

Some more today's photos 

My three kittens were playing in the driveway,  when

two smaller black ones came from our neighbour's for their first visit. And while the three went to welcome the visitors, their big sister, Zouzou, climbed on my car to ascertain the situation from above!

Σας εύχομαι καλό Φθινόπωρο!!!

I wish you all a happy Autumn!!!