Καλή χρονιά! Happy New Year!

Ο νέος χρόνος μπήκε με μία μεγάλη τραγωδία και με τον χαμό τόσων νέων ανθρώπων. 

Ας είναι οι ευχές όλων μας όσο γίνεται πιό θερμές για Υγεία, πάνω απ' όλα, Αγάπη, Ευτυχία,         Χαρές στις οικογένειές μας και Ειρήνη στον Κόσμο. 

Όπως και άλλες χρονιές,  ετοίμασα λίγες καρτούλες με τα  κουρελάκια μου για να στείλω τις ευχές μου, αλλά με τον κακό χαμό στα ταχυδρομεία και στα κούριερ, κατάφερα να στείλω ελάχιστες μόνο.  

Το γουράκι μου για το 2026 είναι αυτό το υφασμάτινο εξάγωνο λουλούδι origami.

Ξεκίνησα από ένα στολιδάκι που είχα αρχίσει πέρυσι, αλλά για κάποιον λόγο είχε μείνει στην μέση. 

Το ξαναβρήκα κάποια στιγμή μέσα σ΄ένα κουτί και το τελείωσα για να το κρεμάσω στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο.  

Τότε μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω έτσι τα φετεινά γουράκια. 'Ελα όμως που δεν είχα κάποιο ύφασμα να ταιριάζει ούτε τον χρόνο να τρέχω να προμηθευτώ.  

Ψάχνοντας στα συρτάρια μου ξετρύπωσα ένα κομμάτι από κόκκινο βελούδο, το οποίο - παρακαλώ να το πιστέψετε - είχε μείνει φυλαγμένο πάνω από 60 χρόνια αχρησιμοποίητο. Τί νομίζετε πως ήταν;  'Ημουν γύρω στα 12 όταν ο μεγάλος μου ξάδελφος, ο οποίος ήταν ναυτικός, μου έφερε από κάποιο ταξίδι του, δύο θήκες για μαξιλαράκια, σουβενίρ από το Χονγκ-Κονγκ!!! 'Ενα μπλέ και ένα κόκκινο! Κάπου θα υπάρχει και το μπλέ, είμαι σίγουρη πως θα το βρώ κάποια μέρα! 

 Ούτε η μητέρα μου υπήρχε ποτέ περίπτωση να τα στολίσει, ούτε εγώ να τα κρατούσα για προίκα μου...χα χα χα!  Κι όμως, δεν είχαν πεταχτεί, αλλά έμεναν διπλωμένα μέσα σε νάϋλον θήκη, μαζί με άλλα υφάσματα και μετακομίζονταν από σπίτι σε σπίτι, όλα αυτά τα χρόνια!  

Και νά, που ήρθε η ώρα να χρησιμοποιηθούν!

 Αφού λοιπόν ξήλωσα και αφαίρεσα τα σειρήτια, 

το έκοψα καταλλήλως ώστε να παραλείψω τα γράμματα και να πάρω τέσσερα εξάγωνα κομμάτια με τα οποία έραψα τα γουράκια μου. 

 'Ενα άλλο κομμάτι από καρώ γκρί ύφασμα κόπηκε κατά τον ίδιο τρόπο για τα επόμενα τέσσερα γουράκια. Και φυσικά, χρησιμοποίησα και αρκετά παλαιά κουμπιά για να τα στολίσω. 

Αυτή ήταν και η φετεινή μου Χριστουγεννιάτικη ανακύκλωση. 

Γιατί Χριστούγεννα χωρίς ανακύκλωση, για μένα δεν έχουν περάσει, εδώ και πολλά χρόνια! 

Θέλω να ευχαριστήσω την Ρένα για το δικό της όμορφο στολίδι που έλαβα και κρέμασα αμέσως στο δέντρο μας. 

Παρεμπιπτόντως, φέτος, μετά από πολλά χρόνια, στόλισα κι εγώ, μαζί με την Αθηνά, ένα μεγαλύτερο Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο οποίο κρεμάσαμε, εκτός από ελάχιστες μπάλες, όλα τα χειροποίητα στολίδια που έχω λάβει στο πέρασμα των χρόνων από τις φίλες μου, και πολλά που έχω φτιάξω μόνη μου, από πολλά διαφορετικά υλικά (ύφασμα, ξύλο, χαλκό, χαρτόνι, κεντήματα, κλπ).

 'Οσο για την καρτούλα της Ρένας, 

αυτή ενθουσίασε τόσο την εγγονή μου, που αμέσως πήρε μόνη της χαρτόνι, το έκοψε και με έναν λευκό μαρκαδόρο ζωγράφισε τα δικά της σπιτάκια.

Είχα την τύχη να κερδίσω ένα βιβλίο λίγο πριν τα Χριστούγεννα, στην κλήρωση που έκανε η φίλη μας η Ευγενία στο blog της και ανυπομονούσα να το παραλάβω.     Αφού έκανε 12 ημέρες να έρθει, με κούριερ παρακαλώ, προφανώς λόγω του φόρτου εργασίας των ταχυμεταφορικών εταιρειών. 

έφτασε τελικά και χάρηκα τόσο πολύ, ήδη πριν ακόμα ανοίξω το τόσο όμορφο και περιποιημένο πακέτο. 

(Το όμορφο ξύλινο καλτσάκι στόλισε αμέσως το μικρό δεντράκι του "εξοχικού" μας πλέον σπιτιού)

όσο φυσικά και με το υπέροχο και τόσο χρήσιμο βιβλίο!

το οποίο είναι η καλύτερη πρωϊνή μου παρέα αυτές τις μέρες και πηγή έμπνευσης για διάφορες ραπτο-δημιουργίες που θα ακολουθήσουν!  

Ευγενία μου, σ΄'ευχαριστώ και από εδώ πάρα πολύ για το υπέροχο αυτό δώρο σου!

 

Επειδή παρατράβηξε αυτή η ανάρτηση, σας αποχαιρετώ με ένα μπουκέτο από τα μανουσάκια που άνθισαν στον κήπο μας 

και με τις καλύτερες ευχές μου για τον νέο χρόνο, 

για τα Θεοφάνεια 

και για όσες και όσους γιορτάζουν αυτές τις ημέρες!

Χρόνια πολλά!

Χριστουγεννιάτικη ανακύκλωση

'Οπως κάθε χρόνο, δεν υπάρχει περίπτωση να μην φτιάξω διάφορα διακοσμητικά αντικείμενα, όπως και δωράκια για συγγενείς και φίλους, χρησιμοποιώντας ανακυκλώσιμα υλικά από διάφορα σπασμένα ή αχρηστευμένα αντικείμενα του σπιτιού. Εάν θέλετε να πάρετε ιδέες, μπορείτε να ανατρέξετε στις παλαιότερες αναρτήσεις μου με τον ίδιο τίτλο. 

'Ετσι λοιπόν, φέτος, δημιούργησα αυτό το κηροπήγιο. 

 'Εκοψα ένα κομμάτι από ένα σπασμένο καρεκλοπόδαρο στο οποίο προσάρμοσα μιά ξύλινη ροδέλα γιά βάση, ένα μεταλλικό καπάκι βάζου στο πάνω μέρος, ξυλόγλυπτες τρέσες, και ένα στοιχείο το οποίο χύτευσα με mold powder σε καλούπι. 

Τέλος, έβαψα με χρώμα κιμωλίας και σκόνη πέτρας και φώτισα τα ανάγλυφα μοτίβα με λευκό χρώμα.

Εδώ μιά άλλη δημιουργία με την οποία είχα ασχοληθεί πριν από αρκετό καιρό.

Πάνω σε μιά παλιά πλαστική καρδιά, κόλλησα δύο ανάγλυφα στοιχεία, τα οποία δημιούργησα με καλούπι, χρησιμοποιώντας, όχι πηλό, ούτε γύψο, ούτε τσιμέντο, αλλά 'σπιτικό ξυλοπολτό'.  Δοκίμασα να φτιάξω ένα μείγμα με ξυλόκολλα και το 'πριονίδι' πού έπεφτε από το αλυσοπρίονο όταν χρειάστηκε να κόψουμε κάποια ξεραμένα κωνοφόρα του κήπου! Εδώ κολλάει τέλεια το "τίποτα δεν πάει χαμένο"! 'Αργησε λίγο να στεγνώσει ο ξυλοπολτός, αλλά τελικά τα στοιχεία βγήκαν μιά χαρά από τα καλούπια τους.

Κατά σύμπτωση έβαψα το κηροπήγιο σε σχεδόν ίδιο χρώμα με αυτό της καρδούλας, κι έτσι ταίριαξαν και στολίστηκαν μαζί πάνω στο τζάκι του σαλονιού.  

Δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι, αλλά όλο το διαδίκτυο πλημμύρησε φέτος από δημιουργίες με Χριστουγεννιάτικα σπιτάκια και χωριουδάκια. Τα λατρεύω κι εγώ αυτά τα μικρά χωριουδάκια, αλλά δεν είχα ούτε σχετικό καλούπι, ούτε ξυλόγλυπτα. Η φαντασία όμως τρέχει και όταν ψάχνεις βρίσκεις και λύσεις. Θυμήθηκα λοιπόν την μεγάλη κούτα που έχω στην αποθήκη με την συλλογή μου από σπιτάκια που έφερνα από το κάθε ταξίδι που είχα κάνει τόσο στην Ελλάδα όσο και σε πολλές άλλες χώρες. Τα είχα στολισμένα για πολλά χρόνια σε μία χαμηλή εταζέρα, όταν όμως η Αθηνά μας άρχισε να περπατάει και να πιάνεται από τα έπιπλα, τα σήκωσα όλα γιατί δεν  ήθελα να τα χάσω από κάποιο 'ατύχημα'. Μέσα λοιπόν στην κούτα, ξαναβρήκα τα αγαπημένα μου ολλανδικά σπιτάκια, τόσο τα μικρά από κασσίτερο, όσο και τα δύο μεγαλύτερα από πορσελάνη της Delft. Πήρα και το σακούλι με τις παλιές πλαστελίνες με τις οποίες έπαιζε η Αθηνούλα και πατώντας με δύναμη τις προσόψεις των σπιτιών πάνω τους, δημιούργησα αυτοσχέδια καλούπια μέσα στα οποία χύτευσα σπιτάκια από mold powder. 

Εννοείται πως τα στοιχεία δεν βγήκαν όσο καθαρά θα έβγαιναν από ένα καλούπι σιλικόνης, αλλά αφού τα έτριψα λίγο, ήταν μιά χαρά για να τα χρησιμοποιήσω σε μιά σύνθεση που έκανα πάνω σε έναν ακόμα παμπάλαιο δίσκο κοπής της μητέρας μου.

Έκανα ντεκουπάζ με κομμάτια χαρτοπετσέτας, ανάγλυφα με στένσιλ στον ουρανό, κόλλησα τα σπιτάκια μου και πασπάλισα με μπόλικο σπιτικό χιονάκι.     

Ας περάσουμε όμως και στην άλλη μου αγάπη που είναι, όπως ξέρετε, τα κουρελάκια!   

Μετά το Χριστουγεννιάτικο δεντράκι που έραψα με patchwork, ακολούθησε ένα  mug rag, όπως ονομάζονται αυτά τα μικρά τετράγωνα καπιτονέ πετσετάκια πάνω στα οποία ακουμπάς την κούπα σου με τον ζεστό καφέ, ή την σοκολάτα σου, ή ακόμα και το μπιμπερόν ή το παιδικό ποτηράκι όταν προορίζεται για ένα κοριτσάκι, εξ ού και το κεφαλάκι ενός αγαθού χιονάνθρωπου.  

Τα τελευταία χρόνια, αν και δεν συνηθίζεται πλέον, φτιάχνω κι εγώ λίγες Χριστουγεννιάτικες κάρτες χρησιμοποιώντας μικρά κομμάτια από διάφορα υφάσματα.  Φέτος, οι καρτούλες μου έγιναν από ένα καφέ βελουδένιο ύφασμα και πάνω του γαζώθηκαν δεντράκια και μπάλες από υπόλοιπα υφασμάτων πάνω στα οποία πρόσθεσα μερικές βελονιές με το χέρι, κορδελίτσες, ένα αστεράκι και ένα γουράκι. 

Με αυτές τις καρτούλες μου, 

θα σας ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα, με υγεία, αγάπη και χαρές στις οικογένειές σας! 

Να περάσετε όσο πιό όμορφα μπορείτε!