Κυριακή 22 Ιουνίου 2014

Κάνε τον χειμώνα καλοκαίρι..........

Αν και σήμερα το πρωϊ, οδηγώντας προς την Αθήνα, είδα στο αντίθετο ρεύμα να κατεβαίνουν εκατοντάδες αυτοκίνητα αναζητώντας την δροσιά της θάλασσας σε κάποια παραλία του Σαρωνικού, εν τούτοις, ο καιρός είναι ακόμα λίγο περίεργος.   Δεν πέρασαν λίγες ώρες, και προς το  μεσημεράκι, ο ουρανός καλύφθηκε και πάλι με σύννεφα.  Σας γράφω από 'δανεικό' λαπτοπάκι και δεν έχω μαζύ μου φωτογραφίες από την προχθεσινή μπόρα, και από τα κατάμαυρα σύννεφα που κάλυπταν τον ουρανό. Σε πολλές περιοχές - και σε πολλά blogs - 'βλέπω' την απογοήτευση αυτών που δεν έχουν κάνει ακόμα ένα μπανάκι, ή που αναρωτιούνται πώς θα κυλήσει το καλοκαίρι.
Ας κάνουμε λοιπόν τον χειμώνα καλοκαίρι μόνοι μας!!!! 

Ας περάσουμε την ώρα μας δημιουργικά, φτιάχνοντας καλοκαιρινά διακοσμητικά για το σπίτι
 
'Ενα θαλασσοδαρμένο ξύλο, λίγο decoupage, ζωγραφική, άμμος και κοχυλάκια, είναι αρκετά για μιά τέτοια δημιουργία.
Και δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο...
ακόμα και ένα μικρό θαλασσόξυλο, μπορεί να γίνει όμορφο διακοσμητικό που θα φέρει την θαλασσινή αύρα στο μπαλκόνι μας.

 'Οσο για τα κοχυλάκια και άλλα όστρακα, έ αυτά κι αν είναι διακοσμητικά από μόνα τους!
Πόσο μάλλον εάν τα αξιοποιήσουμε για να δημιουργήσουμε μιά όμορφη σύνθεση!
 

Ο γείτονάς μας, ο ψαράς, πάντα μου φέρνει διάφορα κοχύλια που πιάνονται στα δίχτυα του.
Προ ημερών όμως, με εξέπληξε όταν σταμάτησε έξω από την αυλόπορτα και φώναξε για να μου δώσει ένα "λουλούδι της θάλασσας" όπως το ονόμασε.  "Μοιάζει με κοράλι" του είπα, αλλά μάλλον δεν είναι, αφού είναι σαν ένα μαλακό κλαδί. "Λουλούδια είναι" μου απάντησε. "Φυτρώνουν στα βράχια και μπλέκονται στα δίχτυα καμμιά φορά" 
Αφού το άφησα να ξεραθεί λίγο αλλά και να ξεμυρίσει, το στερέωσα σ'ένα ξεβρασμένο ξύλο  και το στόλισα με κοχύλια.
 
Kαι φυσικά, το κρέμασα σ'έναν τοίχο στην βεράντα και το καμαρώνω!
 
 
Πώς σας φαίνεται?

Καλό υπόλοιπο Κυριακής, και καλή εβδομάδα!!!
Και λίγη υπομονή...το καλοκαιράκι είναι εδώ!









Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014

Η στιγμή σου σ'ένα ποίημα - 'Μια πυγολαμπίδα φωτίζει την νύχτα'




 ΣΑ ΝΑ' ΡΘΕ φέτος η Άνοιξη κλαμένη.

Κάτου απ' τις λεύκες μένει σιωπηλή και δεν κοιτάζει τα παιδιά που παίζουν.

Λεπτό φλουρί από φως πρασινωπό γλιστράει στο πρόσωπό της 
κι ακόμη δεν μπορεί να μας χαμογελάσει.

Όμως τα βράδια ένας γρύλλος τραγουδάει ανάμεσα στα σκονισμένα μου βιβλία, 
και μια πυγολαμπίδα ανάβει το φανάρι της πάνου από τα χαρτιά μου, 
να γράφω αγρούς με γαλανά λουλούδια και καλαμιές όπου περνούν κοπάδια τρυγονιών.

Θυμάμαι τη βρυσούλα του χωριού γιομάτη πολυτρίχια, 
όταν δοκίμαζα στις μικρές τρύπες του καλαμιού 
να σφυρίξω το πρώτο σιγαλό τραγούδι της μεγάλης καλοκαιριάτικης νύχτας.
 

Κι απόψε μια πυγολαμπίδα φωτίζει τ' ανοιχτό βιβλίο ενός κρίνου 
κ' ένας γρύλλος διαβάζει το ποιηματάκι του μικρού Χριστού 
που αποκοιμήθηκε στο πράσινο χορτάρι.

Κ' εγώ θα πω το τραγούδι της πυγολαμπίδας.

 'Μια πυγολαμπίδα φωτίζει την νύχτα'
Γιάννης Ρίτσος

 

Για πρώτη φορά στην ζωή μου είδα πυγολαμπίδα,
 κι έτυχε η συνάντηση να γίνει στον κήπο μου!
Αυτή ήταν και η αφορμή για τούτη την ανάρτηση,
με την οποία συμμετέχω στην εβδομαδιαία στήλη 
http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/2014/06/blog-post_13.html
 της Μαρίας Νι


Εσείς, έχετε δεί πυγολαμπίδα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...