Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014

Για μια κιθαρίτσα - The small guitar





Για μια κιθαρίτσα
ξαγρυπνάνε τα κορίτσια
για να ακούσουν της αγάπης τη φωνή

Που έχει γλύκα τόση
κι έχει κιόλας ξημερώσει
και λαλήσανε κι οι πρώτοι πετεινοί

'Ενα πράγμα για το οποίο λυπάμαι, είναι που δεν έμαθα ποτέ μουσική. Ούτε τις νότες, ούτε κάποιο όργανο. Θυμάμαι πάντα με μελαγχολία την πρώτη Γυμνασίου, όταν είχαμε μια καθηγήτρια που 'προσπαθούσε' να μας μάθει το πεντάγραμμο. Η καημενούλα είχε κάποια ψυχολογικά προβλήματα με αρκετά φανερά συμπτώματα και έτσι την ώρα του μαθήματος, τα παιδιά δεν της έδιναν καμμία σημασία, χασκογελούσαν, έκαναν φασαρία και μάθημα δεν γινόταν... Αυτό δε, που με στεναχωρούσε περισσότερο ήταν ότι για ένα διάστημα καθόμουν στο ίδιο θρανίο με τον γιό της καθηγήτριας, ο οποίος υπέφερε από την όλη κατάσταση, ήταν συνέχεια σκυμμένος πάνω από το τετράδιό του γιατί ντρεπόταν και δεν άντεχε να βλέπει την μητέρα του να μην μπορεί να επιβληθεί στους μαθητές, κι εγώ ντρεπόμουν για λογαρισμό των συμμαθητών μου και αισθανόμουν πολύ άσχημα που δεν έβρισκα λόγια να τον παρηγορήσω.  Δεν κράτησε πολύ όμως αυτή η κατάσταση...μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων η καθηγήτρια με τον γιό της δεν επέστρεψαν στο σχολείο και το μάθημα μουσικής δεν συνεχίστηκε.
Δυστυχώς, ούτε τα παιδιά μου έμαθαν μουσική!

Something for which I feel sorry, is that I never learned music and how to play an instrument.  I remember, always with melancholy, when I was on first grade in High school, we had a lady teacher who 'tried' to teach us solfege.  She had some psychological problems which were very obvious to the pupils who did not pay any attention to her.   I was very embarrassed as I happened to sit next to the teacher's son who felt so miserable because of the bad behaviour of the pupils against his mother, and he was obviously suffering from the situation,  he was always bent over his exercise book. As for me, I was ashamed on behalf of  my schoolmates and felt very bad not knowing how to comfort the poor boy.  After the Christmas holidays, the teacher and her son did not return to school, and we never again had any music lessons!  
Unfortunately, my children did not learn music either! 


'Ετσι, όταν πριν δύο εβδομάδες, βρέθηκε στα χέρια μου μια παλιά παιδική κιθάρα, 

 το μόνο που σκέφθηκα ήταν να της κάνω decoupage!!! Αλλά σε ποιόν να την έδινα? 
Και τότε θυμήθηκα το μπαζάρ της Κοζάνης, το οποίο, όπως μας ενημέρωσε η Αννιώ μας,  θα γίνει για τον Σύλλογο Γονέων-Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό του Νομού Κοζάνης!  

Two weeks ago, I was given a small guitar and the only thing I could think of was to decoupage it. 
 
To whom could I offer it, though?  
And then I remembered the Kozani charity bazaar for Autistic Children! 
(Kozani is a city of Northern Greece and the bazaar is organized by our group of Greek Women Bloggers)
Πώς όμως θα έστελνα μιά κιθάρα χωρίς χορδές? Αφού λοιπόν κι εγώ έκανα μερικά ξενύχτια φτιάχνοντας την κιθαρίτσα,  άρχισα μετά να ψάχνω στο ιντερνετ και έμαθα πως λέγονται τα διάφορα μέρη της κιθάρας, πως τοποθετούνται οι χορδές, πως δένονται στην 'γέφυρα' περνώντας πάνω απο τον 'καβαλάρη' και μετά στα 'κλειδιά' , πώς κουρντίζεται μια κιθάρα...και την έφτιαξα!!!   Και παίζει, άσχετα αν εγώ δεν ξέρω νότες. Κι αν κάποιος ενδιαφερθεί να την αγοράσει, ας με συγχωρέσει που δεν τις έβαλα αληθινές χορδές, αλλά από χοντρή πετονιά (θα μπορούσε να τις αλλάξει μόνος του ή να την κρατήσει για διακόσμηση σ'ένα παιδικό δωμάτιο).

But the guitar had no strings!  So, I first finished 'revamping' it, then I started to search on the internet and I learned how to fit the strings, how to tie them to the 'bridge' over the 'saddle', then to the 'turning keys', which I did, and it can now be played, not by me, though!!!
I hope someone will be interested to buy it at the bazaar and that he will forgive me for not having fixed any quality strings but only from heavy fishline (he could either change them, or keep the small guitar as a decoration  in a child's room).


Λίγα ακόμα πραγματάκια μπόρεσα να ετοιμάσω, αλλά με πολλή αγάπη, 
που θα ταξιδέψουν μεθαύριο για την Κοζάνη.
 A few other things which I was able to prepare for the Kozani bazaar. 

Μία κορνίζα με decoupage χαρτοπετσέτας, κρακελέ One step και πατίνες
A photo frame with napkin decoupage, crackling medium and patina.

Ένα καδράκι/σημειωματάριο με κρακελέ ενός συστατικού, decoupage χαρτοπετσέτας και πατίνες
 A wall memo pad with crackling medium, napkin decoupage and patinas

Μία κρεμάστρα με chalk paint, παλαίωση decoupage και πατίνες
A wall hanger with chalk paint, napkin decoupage and patina.

Με της 'αγάπης την φωνή', σου εύχομαι καλή επιτυχία, Αννιώ μου, και σου εκφράζω κι εγώ ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον κόπο σου στη όλη διοργάνωση του μπαζάρ!!! 
My dear Annio, I wish you a very successful bazaar, with my thanks for your personal involvement in the organization of the event!!!

Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2014

Delft Blue, Decoupage and other gifts


Υπάρχουν συλλογές, που μένουν καταχωνιασμένες μέσα σε ντουλάπια, συρτάρια, κουτιά και εάν δεν έχεις και λίγη φαντασία, δύσκολα βρίσκεις τον τρόπο να τις εκθέσεις και να τις χαίρεται το μάτι σου.  Είναι όμως και κάποιες που μπορούν να στολίσουν μιά γωνιά του σπιτιού, και μάλιστα να δώσουν και χρώμα στον χώρο.   Μιά τέτοια συλλογή θέλω να σας δείξω σήμερα. Είχα σκοπό να το κάνω εδώ και πολύ καιρό, αλλά όλο το άφηνα γι αργότερα. 
Χριστουγεννιάτικη κάρτα από μιά άλλη συλλογή μου!

Η συλλογή μου ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια, όταν ένας συνεργάτης, μου έφερε δώρο ένα όμορφο πορσελάνινο στρογγυλό 'κουτί' από την Ολλανδία.  Delft Blue Hand-painted έγραφε από κάτω και πραγματικά το λάτρεψα...μέχρι που σε κάποια μετακόμιση, έπεσε το καπάκι του και έσπασε. Προσπάθησα να το κολλήσω, χωρίς μεγάλη επιτυχία ομολογώ.  'Εμεινε έτσι κάποια χρόνια φυλαγμένο σ'ένα ντουλάπι και κάποια στιγμή σκέφτηκα να 'καμουφλάρω' κάπως τις ρωγμές...
 
δεν είχα όμως ακόμα μάθει το κρακελέ! 
Εάν το έφτιαχνα τώρα, είμαι σίγουρη ότι θα γινόταν πολύ καλλίτερο! 
Μιά μικρή τσαγιέρα της αδελφής της γιαγιάς μου ήταν το δεύτερο απόκτημά μου. 
Με τα χρόνια, μου έφεραν κι άλλα, αλλά ταξίδεψα κι εγώ τρεις φορές στην Ολλανδία, 
και κάθε φορά αγόραζα και κανα-δυό σουβενίρ. 
Ανάμεσα σ'αυτά, είναι και μερικά που υποψιάζομαι πως δεν είναι γνήσια Delft, αφού είναι αγορασμένα απο τουριστικά καταστήματα και σε χαμηλότερες τιμές από τα original. Σιγά-σιγά η συλλογή μου μεγάλωσε και την στόλιζα πότε εδώ και πότε εκεί μέσα στο σπίτι. 

Τα πιό κοινά θέματα βέβαια είναι οι ανεμόμυλοι και τα τσοκαράκια   
 
Αλλά έχω και μερικά πολύ χαριτωμένα κομμάτια, όπως το παλιό σίδερο, το μικρό σταχτοδοχείο, οι πάπιες, τα οβάλ μπωλάκια και τα όμορφα σπιτάκια που είναι αλατιέρες. 

'Οπως βλέπετε, όμως, στο κάτω ράφι της εταζέρας, τα διάφορα μπλέ, δεν είναι από την Ολλανδία αλλά από διάφορα άλλα μέρη, τα σουπλά από την Τουρκία, το μπωλ με το όνομά μου από την Γαλλία, το μικρό κανατάκι από την Αυστρία, ένα βαζάκι από την Σκύρο, ένα από το Γαλαξείδι, κλπ...
Αφορμή να σας τα δείξω ήταν ένα ακόμα οβάλ μπωλάκι που μου έφερε η Δήμητρα από το ταξίδι τη στο Delft, το οποίο ήρθε να εμπλουτίσει την συλλογή μου.
 
 Το επάνω είναι το καινούργιο, ενώ το κάτω το έχω εδώ και 25 χρόνια!
Η Δήμητρα όμως, που ήρθε για καφέ προχθές στο σπίτι μου, δεν μου έφερε μόνο αυτό, αλλά, εκτός από μία γλάστρα με όμορφα κόκκινα χρυσάνθεμα και άλλα τρία ακόμα δώρα!
Το πραγματικά υπέροχο κουτί μπορείτε να το θαυμάσετε στην δική της ανάρτηση
 Εγώ το στόλισα και το χαζεύω όλη την ώρα!!!
Το vintage μπουκαλάκι είναι σκέτη γλύκα. 'Εχω φτιάξει κι εγώ δύο τέτοια μπουκαλάκια με κρακελέ, θα σας τα δείξω όμως σε επόμενη ανάρτηση.Η Δήμητρα με θυμήθηκε και όταν πήγε στην Λευκάδα, απ'όπου μου έφερε ένα χαριτωμένο μπουκαλάκι/σουβενίρ. 
Ντίμη μου, σ'ευχαριστώ πάρα, πάρα πολύ για όλα τα δώρα που μου έφερες!!!

Την ίδια μέρα όμως, με επισκέφθηκαν και η φίλη μου Marie-Paule με τον Αχιλλέα της, οι οποίοι,   έφτασαν κι αυτοί φορτωμένοι με δώρα!!! Από την υπέροχη μηλόπιτα δεν έχει μείνει ψίχουλο για να σας την έδειχνα, μου έφεραν όμως...
 ...ένα όμορφο γυάλινο σταχτοδοχείο από την Γαλλία, με τον τζίτζικα και τα χρώματα της αγαπημένης μου Προβηγκίας, μία βάση για κουτάλα από την Βαρκελώνη με την πασίγνωστη σαύρα του Gaudi, ένα παστέλι από την Κέα (δεν έχω δοκιμάσει πιό νόστιμο!) αλλά...να μην ξεχνάμε και τις χειροτεχνίες μας...η Marie-Paule έμαθε το ανάποδο decoupage και μου έφτιαξε μιά πανέμορφη πιατελίτσα με πασχαλιές, αλλά και ένα βαζάκι για ρεσώ με μιά νέα τεχνική με ανάγλυφο gel. Και κάτι ακόμα...μιά στοίβα από πολύ όμορφες χαρτοπετσέτες, που τις μοιραστήκαμε με την Δήμητρα. 
Φίλοι μου, δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω για τα υπέροχα δώρα σας!!!
Περάσαμε ένα πολύ ευχάριστο βραδάκι, όλοι μαζί κι ελπίζω να σας ξαναδώ σύντομα!

 Προ ημερών, έλαβα κι ένα μικρό πακετάκι από την Έλλη σαν ευχαριστήριο για το δικό μου giveaway που είχε κερδίσει.  Είναι ένα γλυκύτατο και πολύ περιποιημένο μενταγιόν με τον πύργο του Αϊφελ, χαντρούλες και δαντελίτσα, που, ειλικρινά, δεν έχει φύγει από τον λαιμό μου όλη την εβδομάδα.
 'Ελλη μου, σ'ευχαριστώ για άλλη μιά φορά για την σκέψη σου και για το πανέμορφο δωράκι σου!!!

Γιά την Δήμητρα, που αγαπάει πολύ τα πουλιά και της αρέσει να τα φωτογραφίζει, το δικό μου δωράκι ήταν αυτό το ρολόϊ
Decoupage  με πάστα κρακελέ, ριζόχαρτο, χαρτοπετσέτα, relief, πατίνες
 ενώ για την Marie-Paule είχα φτιάξει μία κορνίζα με κρακελέ και πατίνα. Την 'έριξα' λιγάκι...όσο για τον Αχιλλέα, ομολογώ πως δεν είχα σκεφθεί να του φτιάξω κάτι...επιφυλάσσομαι όμως!!
 
Decoupage, κρακελέ δύο συστατικών, χαρτοπετσέτα και πατίνα

 Δεν ξέρω πως τα καταφέρνω κάθε φορά και κάνω μεγάλες αναρτήσεις, αλλά δεν γράφω συχνά και μαζεύονται πολλά. Δεν θα σας κουράσω άλλο σήμερα, θα προσπαθήσω όμως μέσα στην εβδομάδα να σας δείξω όσα έχω ετοιμάσει για το μπαζάρ της Κοζάνης μαζί με κάποια άλλα που περιμένουν να τα φωτογραφίσω 

Την Πέμπτη το βράδυ πήγαμε στο θέατρο και απολαύσαμε μιά παράσταση-υπερπαραγωγή που θα άξιζε να δείτε, εάν προλάβετε. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, υπέροχος Συρανό ντε Μπερζεράκ και η Σμαράγδα Καρύδη ως γλυκειά Ρωξάνη  μας καθήλωσαν και μας διασκέδασαν για πάνω από δύο ώρες με την συνοδεία της υπέροχης ζωνταντής μουσικής της Ευανθίας Ρεμπούτσικα.

Ο καιρός χάλασε και η θάλασσα φούσκωσε και 'έπνιξε' την αμμουδιά,

δεν ξέρω εάν τον έναν γλόμπο τον πήρε ο αέρας,


τα σκάφη όμως στο μικρό λιμανάκι ανεβοκατέβαιναν σαν καρυδότσουφλα! 
 

Με μιά σκέψη σ'όλους όσους δοκιμάστηκαν από την φοβερή θεομηνία στα δυτικά προάστεια της Αθήνας, και με την ευχή να είστε όλοι καλά, σας εύχομαι μιά καλή Κυριακή  (με είσοδο στην χειμερινή ώρα), χρόνια πολλά στις Δήμητρες και τους Δημήτρηδες  και καλή νέα εβδομάδα!
 Και σας ευχαριστώ όλες και όλους για τα υπέροχα σχόλια που μου αφήσατε στην προηγούμενη ανάρτησή μου!







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...