Δευτέρα 21 Μαΐου 2018

Η ωραία, ο ωραίος και το τέρας

Η 'Ανοιξη κοντεύει να τελειώσει  κι εγώ ανυπομονούσα εδώ και καιρό να δώ την κληματίδα μου (Clematis Jackmanii) να ανθίζει, γιατί πέρυσι δεν τα ειχε πάει καθόλου καλά.
 Και δεν έχω παράπονο, σιγά-σιγά άρχισε να καλύπτεται από τα ωραία και μεγάλα μωβ άνθη της 
και να στολίζει το γωνιακό παρτέρι της βεράντας μου.
Μέχρι που παρατήρησα πως κάποια λουλούδια της είχαν τα πέταλά τους καταφαγωμένα!
Προχθές, επιστρέφοντας από την θάλασσα, μόλις άνοιξα την μπαλκονόπορτα έριξα και πάλι το βλέμμα μου στην "μωβ γωνιά" και το μάτι μου έπιασε αμέσως την κίνηση μιάς μεγάλης πεταλούδας.  
Δεν άργησα ούτε λεπτό, να μπώ και να πάρω την φωτογραφική μου μηχανή.
Πού είσαι, πού είσαι πεταλούδα;;; πρόλαβες να το σκάσεις ή είσαι κάπου κρυμμένη;;; 
Για καλή μου τύχη, εκείνη την στιγμή φτερούγισε μιά μικρότερη και μπόρεσα να εστιάσω τον φακό μου σ'εκείνο το σημείο. 
 Εκείνη πέταξε μακρυά και χάθηκε, αλλά η άλλη, η μεγάλη, έμεινε ακίνητη και μου έκανε την χάρη 
να ποζάρει για λίγη ώρα, άν και με κλειστά τα φτερά της.    
Και τότε κατάλαβα πως δεν ήταν μια απλή πεταλούδα, αλλά κάτι άλλο, 
μιά μεγάλη λιβελούλα ίσως ή κάτι παρόμοιο.
Φυσικά και το έψαξα την ίδια κι όλας μέρα, αλλά, δεν εύρισκα εύκολα πληροφορίες αφού δεν ήξερα με ποιά ονομασία να ψάξω.   Η εμφάνισή της και τα χρώματά της μου θύμησαν όμως πως πριν από έναν χρόνο, είχα φωτογραφίσει ένα νευρόπτερο
 
Nemoptera Coa
κι έτσι αναζήτησα την λύση σ'αυτή την κατηγορία. Και έπραξα σωστά, αφού αμέσως το βρήκα!
Να σας συστήσω λοιπόν τον Μυρμηλέοντα
Δεν τον είχατε ακόμα διακρίνει;  μα, γι αυτό σας τον έφερα πιό κοντά!
Palpares libelluloides is a species of Αntlion in the genus Palpares belonging to the Myrmeleonidae family. It is found across Southern Europe.
 
Palpares libelluloides, le "Grand Fourmilion", est un insecte névroptère de la famille des myrméléontidés que l'on trouve en Europe méridionale.
The Αntlions are a group of about 2,000 species of insect in the family Myrmeleontidae, known for the fiercely predatory habits of their larvae, which in many species dig pits to trap passing ants or other prey. The adult insects are less well known, as they mostly fly at dusk or after dark, and may be mistakenly identified as dragonflies or damselflies; they are sometimes known as antlion lacewings, and in North America, the larvae are sometimes referred to as doodlebugs because of the strange marks they leave in the sand.

'Αλλη του ονομασία, είναι Μυρμηγκολέων 
και γιατί ονομάζεται έτσι, θα αναρωτηθείτε.     Είναι ένα φτερωτό μυρμήγκι, μεγάλο σαν λιοντάρι, ή μήπως είναι ένα 'λιοντάρι' που τρώει μυρμήγκια.  Μπερδεμένη ιστορία για όποιον δεν ξέρει και πάρα πολλά για τα πλάσματα της φύσης.   
  Το διαδίκτυο όμως μας δίνει πολλές πληροφορίες, αρκεί να έχεις τον χρόνο να ψάξεις. 


μυρμηκολέων (Μyrmeleon). Γένος νευρόπτερων εντόμων της οικογένειας των μυρμηκολεοντιδών ή μυρμηλεοντιδών (myrmelontidae)· ονομάζεται, επίσης, μυρμηλέων. Τα ενήλικα έντομα, που φτάνουν σε μήκος τα 4 εκ., έχουν μακριά και λεπτή κοιλιά και δύο ζεύγη διαφανών πτερύγων με ευδιάκριτες νευρώσεις, θυμίζοντας στη μορφή τις λιβελούλες. Πετούν αδύναμα, κατά προτίμηση κατά τη δύση του ήλιου και τρέφονται ελάχιστα ή καθόλου. 
Στην κατάσταση της προνύμφης, ωστόσο, ο μ. τρώει με αδηφαγία έντομα, κυρίως μυρμήγκια, τα οποία συλλαμβάνει με έξυπνο τρόπο. Βαδίζοντας προς τα πίσω και χρησιμοποιώντας το κεφάλι της σαν μικρό φτυάρι, η προνύμφη σκάβει στην άμμο μια τρύπα σε σχήμα χωνιού. Στη συνέχεια κρύβεται στο βάθος της τρύπας, αφήνοντας να προβάλλει μόνο το κεφάλι της, που είναι εφοδιασμένο με μακριά και ισχυρά οδοντωτά σαγόνια, όμοια με λαβίδα. Όταν ένα μυρμήγκι ή άλλο μικρό έντομο βρεθεί στο χείλος της παγίδας, η προνύμφη του μ. διευκολύνει το γλίστρημα προς το εσωτερικό, εκτινάσσοντας στο θύμα μικρές ποσότητες άμμου· όταν η λεία φτάσει στο βάθος του χωνιού, η προνύμφη την αρπάζει, τη διατρυπά με μία αιχμή της λαβίδας, η οποία εγχύει δηλητήριο και ύστερα την απομυζά· όταν τελειώσει το γεύμα της, πετάει τα υπολείμματα (εξωσκελετό κ.ά.) του θύματος έξω από το χωνί. 
 Την άνοιξη, αφού ολοκληρώσει την ανάπτυξή της, η προνύμφη σχηματίζει ένα λευκό κουκούλι καλυμμένο με άμμο, μέσα στο οποίο μεταμορφώνεται σε ώριμο έντομο. 
Το πιο κοινό είδος μ. της Ευρώπης είναι το Μyrmeleon formicarius. Οι μυρμηκολεοντίδες είναι γενικά διαδεδομένοι στις τροπικές και εύκρατες περιοχές· ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά είδη της οικογένειας, αρκετά κοινό στις μεσογειακές περιοχές, είναι το Ρalpares libelluloides, το άνοιγμα των φτερών του οποίου ξεπερνά τα 10 εκ. 
Πηγή: http://www.ygeiaonline.gr/component/k2/item/37484-myrmhkolevn 
Κατά τα φαινόμενα, ο ωραίος ενήλικας Μυρμηλέων, ούτε κάν ευθύνεται για τις δαγκωματιές στα άνθη της κληματίδας μου!
 Αθώος λοιπόν ο κατηγορούμενος!
'Αντε τώρα να ψάξω να βρώ ποιός είναι ο φταίχτης!

Είχα ξεχαστεί, εδώ και καιρό και δεν σας έδειξα την φωτογραφία μου με την οποία συμμετείχα στο Δρώμενο Φωτογραφίζειν της Μαρίας του "Μιά ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Ευχαριστώ πολύ όλους όσους ψήφισαν το ταπεινό μου χαμομηλάκι, το οποίο ξαναγεννιέται κάθε χρόνο σε πολλές μεριές του κήπου.  'Οσοι δεν έχετε ακόμα δεί τις πανέμορφες φωτογραφίες του δρώμενου, να περάσετε να τις θαυμάσετε. Αξίζουν συγχαρητήρια, τόσο στην νικήτρια, την Άννα μας, όσο και σε όλες τις άλλες συμμετοχές, αλλά φυσικά και στην Μαρία για την άψογη όπως πάντα διοργάνωση.

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Τετάρτη 2 Μαΐου 2018

Καλό μήνα !

Τα τελευταία χρόνια, από τότε που ασχολήθηκα με το blogging και ακόμα πιό πρόσφατα με το FB, διαπιστώνω πως πολλές φίλες ετοιμάζουν τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια τους από την παραμονή για να τα κρεμάσουν στην πόρτα τους ή στο μπαλκόνι νωρίς το πρωϊ της Πρωτομαγιάς.   
Αντιλαμβάνομαι πως η κάθε περιοχή της Ελλάδας, όπως και η Κύπρος, έχει τα δικά της έθιμα.  
Σαν Αθηναία όμως, ομολογώ πως παλαιότερα αυτό δεν το γνώριζα. 

Από μικρό παιδί, κάθε χρόνο τέτοια μέρα πηγαίναμε πάντα εκδρομή στην εξοχή όπου κάποιες χρονιές τρώγαμε σε ταβέρνα και άλλες φορές είχαμε μαζί μας πικ-νικ με διάφορα καλούδια που ετοίμαζαν η μητέρα μου, η θεία μου και κάποιες φίλες τους. 
Ξεκινούσαμε μιά μεγάλη παρέα, πάντα με συγκοινωνία, αφού ούτε ο πατέρας μου οδηγούσε, 
ούτε ο θείος μου, αλλά ούτε και οι φίλοι τους. 
Και πηγαίναμε σε κοντινά μέρη, όπως στην Χασιά, στην Καισαριανή, στον Καρέα, 
ή ακόμα και με το καραβάκι στην Σαλαμίνα.
 
 14 ετών στην Χασιά, με τους γονείς μου και τον αδελφό μου
 την ίδια μέρα, με τον αδελφό μου και δύο μικρότερες φίλες μας
 Εκεί τα παιδιά παίζαμε στα χωράφια, μαζεύαμε αγριολούλουδα,
  16 ετών στον Καρέα με ξαδέλφες και φίλες
και φτιάχναμε τα στεφάνια μας, τα οποία φέρναμε στο σπίτι και τα κρεμούσαμε
όταν επιστρέφαμε το βράδυ από την Πρωτομαγιάτικη εκδρομή μας.

Και αργότερα, σαν νέοι...και ωραίοι...πάλι στους αγρούς περνούσαμε την Πρωτομαγιά. 
 21 ετών στην Χαλκίδα, με τον Νίκο και τα ξαδέλφια μου

 Ακόμα και τώρα που μένουμε στην εξοχή, και που ο κήπος μας είναι ολάνθιστος, 
 
(σιγά που δεν σας έδειχνα και φέτος την τριανταφυλλένια μου αψίδα! Αφού είναι το καμάρι μου!)
δεν υπάρχει περίπτωση τα στεφάνια μας να μην είναι φτιαγμένα βασικά από αγριολούλουδα 
με την προσθήκη κάποιων μυρωδικών και λίγων τριαντάφυλλων.
'Ετσι και τα φετεινά μας στεφάνια, φτιάχτηκαν από φασκόμηλο, φλισκούνι, ματζουράνα, 
λίγες άγριες μαργαριτούλες και λίγα τριαντάφυλλα.

 Ελπίζω να περάσατε κι εσείς μιά όμορφη Πρωτομαγιά, να διασκεδάσατε και να χαρήκατε την φύση!

Καλό Μήνα Μάη!

I hope you have spent a lovely May Day and wish you all a happy month!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...